PG 133, col. 135
qui ita sentit. Quid ergo (nam et hoc interrogare
lubet) aut nobis hypostascs denotant aut vobis per-
sonae? nimirum esse tria, qua: dividantur; non
naturis, sed proprietatibus. Optime. Quo pacto magis
aliqui consentiant, et idem dicant, quam cum ita
sentiunt, alioqui syllabis discrepantes. Similiter et
iu oratione qua laudat Athanasium, Alexandrinae
lumen ecclesiae : Cum enim, ait, una substantia, et
tres hypostases a nobis pie dicerentur, quod alte-
rum divinitatis naturam, alterum personarum trium
proprietates ,declaret, ac simili quidem modo ab
Italis intelligerentur, verum ob linguae illius angu-
stiam, verborumque inopiam, bypostasin ab essen-
tia distinguere uon possent, eaque de causa in illius
locum personarum induxissent nomen, ne tres
substantia: admitterentur, et caetera. itidem iu
oratione de Luminibus, inquit: Deum cum dico,
uno pariter et triplici lumine perstriugor ; triplici
quidem, quantum ad proprietates, sive bypostases,
uti quidam appellare malunt, sive personas (nec
enim de nominibus contendimus, quandiu syllaba:
ad eamdem sententiam tendunt), uno autem, quantum ad substantiae, hoc est, divinitatis rationem,
Satis, nplnor, hi celeberrimi doctores de rebus modo propOsitis, nimirum de substantia et natura,
de hypOstasi et persona, nobis prescripserunt‘, aperteque tradiderunt, illas universalis rei signiti-
catiouem habere, has singularis.
GEN. Jam tempus fuerit, ut auctoritates in me-
dium proferas, de quibus sanctorum hominum
ruentem perspiciamus. Quippe de substantia et
natura, de hypostasi et persona, consentimus; nulla
penitus in re dissidentes. Nam illa prius etiam
quam abs te dicerentur, intelligebamus : sed ex ore
tuo lubebat audire, quaenam de his vestra esset
sententia. Nunc ergo dicito, quisnam sanctorqu
Patrum naturas duas post unitionem statuerit.
THEOR. Primum, ceu tempore primum, maguum
illum Athanasium proferre par est, cujus haec ipsa
verba sunt iu epistola ad Epictetum Corinthi epi-
scopum: Ex hoc absurditatem perspicere potestis.
Si sermo unius est substantia: cum corpore, de
terra naturam suam habente: sique consubstan-
tialis est Patri Sermo, juxta confessionem Patrqu :
etiam ipse Pater unius erit substantiae cum cor-
pore de terra facto. Et cur Arianis indignamini,
Filiqu dicentibus esse creaturam, cum ipsi dicatis,
Patrem unius cum creaturis esse substantias?
GEN. Quid ad uos_dietum istud, philosophe?
TllEOii. Graviter eos tangit,qui dicunt, unam
esse naturam Sermonis et carnis. Ac vide, obsecro,
quam admirabili ratione sauctus‘ vir Athanasius
in tertia .iigura syllogismum nectat. Quippe jam
antea pro confesso habetur, quaecunque de sub-
stantia dicenda veniant, eadem et natum accom-
modanda. iloccine iu confesso est, au non?
σειν. Omnino id quidem.
lubet) aut nobis hypostascs denotant aut vobis per-
sonae? nimirum esse tria, qua: dividantur; non
naturis, sed proprietatibus. Optime. Quo pacto magis
aliqui consentiant, et idem dicant, quam cum ita
sentiunt, alioqui syllabis discrepantes. Similiter et
iu oratione qua laudat Athanasium, Alexandrinae
lumen ecclesiae : Cum enim, ait, una substantia, et
tres hypostases a nobis pie dicerentur, quod alte-
rum divinitatis naturam, alterum personarum trium
proprietates ,declaret, ac simili quidem modo ab
Italis intelligerentur, verum ob linguae illius angu-
stiam, verborumque inopiam, bypostasin ab essen-
tia distinguere uon possent, eaque de causa in illius
locum personarum induxissent nomen, ne tres
substantia: admitterentur, et caetera. itidem iu
oratione de Luminibus, inquit: Deum cum dico,
uno pariter et triplici lumine perstriugor ; triplici
quidem, quantum ad proprietates, sive bypostases,
uti quidam appellare malunt, sive personas (nec
enim de nominibus contendimus, quandiu syllaba:
ad eamdem sententiam tendunt), uno autem, quantum ad substantiae, hoc est, divinitatis rationem,
Satis, nplnor, hi celeberrimi doctores de rebus modo propOsitis, nimirum de substantia et natura,
de hypOstasi et persona, nobis prescripserunt‘, aperteque tradiderunt, illas universalis rei signiti-
catiouem habere, has singularis.
GEN. Jam tempus fuerit, ut auctoritates in me-
dium proferas, de quibus sanctorum hominum
ruentem perspiciamus. Quippe de substantia et
natura, de hypostasi et persona, consentimus; nulla
penitus in re dissidentes. Nam illa prius etiam
quam abs te dicerentur, intelligebamus : sed ex ore
tuo lubebat audire, quaenam de his vestra esset
sententia. Nunc ergo dicito, quisnam sanctorqu
Patrum naturas duas post unitionem statuerit.
THEOR. Primum, ceu tempore primum, maguum
illum Athanasium proferre par est, cujus haec ipsa
verba sunt iu epistola ad Epictetum Corinthi epi-
scopum: Ex hoc absurditatem perspicere potestis.
Si sermo unius est substantia: cum corpore, de
terra naturam suam habente: sique consubstan-
tialis est Patri Sermo, juxta confessionem Patrqu :
etiam ipse Pater unius erit substantiae cum cor-
pore de terra facto. Et cur Arianis indignamini,
Filiqu dicentibus esse creaturam, cum ipsi dicatis,
Patrem unius cum creaturis esse substantias?
GEN. Quid ad uos_dietum istud, philosophe?
TllEOii. Graviter eos tangit,qui dicunt, unam
esse naturam Sermonis et carnis. Ac vide, obsecro,
quam admirabili ratione sauctus‘ vir Athanasius
in tertia .iigura syllogismum nectat. Quippe jam
antea pro confesso habetur, quaecunque de sub-
stantia dicenda veniant, eadem et natum accom-
modanda. iloccine iu confesso est, au non?
σειν. Omnino id quidem.