PG 138, col. 957
ὁδου ταῦτα διέξεισιν· Ἐπειδὴ πολλοὶ ἐν τῷ κανόνι
ἐξεταζόμενοι, τὴν πλεονεξίαν καὶ τὸ αίσχροκερδὲς
διώκοντες, ἐπελάθοντο τοῦ θείου Γράμματος, λέγον-
τος. ἰὀ ἀργύριον αὐτοῦ οὐκ ἔδωκεν ἐπί τόκῳ· καὶ
δανείζοντες ἐκατοστὰς ἀπαιτοῦσιν, ἐδικαίωσενὴ
ἁγία καὶ μεγάλη σύνοδος, ὡς εἴ τις εὑρεθείη μετὰ
τὶν ὅρον τοῦτον τόκους λαμϐάνων ἐκ μεταχειρήσεωῖ,
ἧ ἄλλως ἐπερχόμενος το πρᾶγμα, ἢ ἡμιολίας ἁπαιο
τῶν, ῆὲτερόν τι ἐπινοῶν αἰσχροκερδείας ἕνεκα,
καθαιρεθήσεται τοῦ κλήρου, καὶ ἀλλότριος τοῦ κα-
νόνος ἔσται. Τὰ αὑτά φησι καὶ 6 δ’ κανὼν τῆς ἐν
Λεμοδικεὶᾳ συνόδου, καὶ ἕτεροι. Β alii.
Ἐρώτησις· ε’. Ἀκίνδυνόν ἐστιν ἱερατεύειν ὀρθο-
δῖτξους, Σύρους, καὶ ἐξ Ἀρμενίων, ἀλλὰ μὴν καὶ ἐξ
ἐτέρων χωρῶν τινὰς πιστοὺς, κατὰ τὴν οἰκείαν διά·
λεκτονή παντοίως ἀναγκάζονται μετὰ Ἑλληνίδος
ἱερατεύειν γραψῆςς fungi?
Ἀπόκρισις. Ὁ μέγας ἀπόστολος Παῦλος Ῥω-
μαίοις ἐπιστέλλων φησίν· Ἶι Ἰουδαίων μόνων ό Θεόςς
οὶχὶ δὲ καὶ ἐθνῶν; ναί καὶ ἐθνῶν. Ol γοῦν όρθοδοο
ξοῦντες ἐν πᾶσι, κᾶν ῶσι τῆς Ἑλληνίδος φωνῆς πάμ-
παν ἀμέτοχοι, μετὰ τῆς ἰδίας διαλέκτου ἱερουργή-
σουσιν, ἀντίγραφα ἔχοντες τῶν συνήθων ἁγίων εὐχῶν
ἀπαράλλακτα, ὼς μεταγραφέντα ἐκ κοντακίων καλ·
λιγραφηθέντων δα γραμίλᾲτωεδ Ἑλληνικῶν.
Ἐρώτησις ς’. Ἢῤῥαεωνίσατό τις γυναῖκα, καὶ ι,
“r‘V'WV'S δ ⁸ --Γισαννυητυυν ὐτ ι*⁷“”’”“”9 '""
ἐτελεύτησε πρὸ τοῦ ίερολογηθῆναι μετ’ αὐτῆς, ὼς c
νενόμισται, καὶ πρὸ τοῦ συναφθῆναι αὐτῇ, ἀκίνδυνόν
ἐστι ταύτην λαϐεῖν τὸν τούτου ἀδελφὸν, ἢ οῦς
’Ax. Τὸ καλὸν οὐκ ἔστι καλὸν, εί μὴ καλῶς γέ-
νηται. Ει γοῦν ἠ μνηστεία, ἦτοι 6 ὰρῤαὕὼν, ἐτελέσθη
κατὰ τὴν ὑποτύπωσιν τῆς νεαρᾶς νομοθεσίας τοῦ
ἀοιδίμου βασιλέως κυρίου Ἀλεξίου τοῦ Κομνηνοῦ,
μετὰ τελετῆς τῶν συνήθων ἁγίων εὐχῶν · τῆς γυ-
ναικδς οῠσης δωδεκαετοῠς, τοῦ δὲ ἀνδρὸς τὸν τεσσα-
ρεσκαιδέκατον χρόνον ἀνύσαντος, εὐ λήψεται ταύτην
είς γάιον 6 ἀδελφὸς αὑτοῦ. '0 γὰρ οὕτω τελεσθεὶς
app-.63» ἐν πᾶσι τῷ νομίμῳ γάμῳ ταυτίζεται. El δέ
κατὰ τὴν κρατοῦσαν συνήθειαν, ῶς μανθάνομεν, είς
πάντα σχεδὸν τὰ μέρη τού Νότου καὶ τῆς Ἀνατολῆς, D
ἀλλοτρόπως, 6 θανὼν τὴν περιοῦσαν ἡρῤαόωνίσατο,
συζευχθείη νομίμως αὐτῇ ὁ τούτου αύτάδελιρος.
ϋτῇ ὁ τούτου αὑτάδελιρος. legitime coniungatur.
Ἐρώτησις ζ’. ⁹δοὶττροκριμαειτίστως διακονικοῦ ἢ
ἱερατικοῦ βαθμοῦ ἀξιωθείη ὁ διὰ τὸ τελευτῆσαι
μνηστευθεῖσαν αύτῷ, ἑτέραν σύμϐιον ἀγαγόμενος, ἢ
ὡς δίγαμος κωλυθήσεται ;
Ἄστ. Et μὲν κατὰ τὴν τῆς ῥηθείσης νεαρᾶς ὑπο-
τύπωσιν ηρραϐωνίσατο τὴν ἀποιχομένην μνηστὴν,
ἐτέρᾳ γυναικὶ μετά τὸν ταύτης θανατον συζευχθεὶς,
οὐκ ἀξιωθείη βαθμοῦ τινος τῶν τοῦ βήματος. Δίγα-
μος γὰρ λογίζεται. Et δέ παρὰ τὴν ταύτης περίληψιν
⁸ pt'rurtt'onc.
ἐξεταζόμενοι, τὴν πλεονεξίαν καὶ τὸ αίσχροκερδὲς
διώκοντες, ἐπελάθοντο τοῦ θείου Γράμματος, λέγον-
τος. ἰὀ ἀργύριον αὐτοῦ οὐκ ἔδωκεν ἐπί τόκῳ· καὶ
δανείζοντες ἐκατοστὰς ἀπαιτοῦσιν, ἐδικαίωσενὴ
ἁγία καὶ μεγάλη σύνοδος, ὡς εἴ τις εὑρεθείη μετὰ
τὶν ὅρον τοῦτον τόκους λαμϐάνων ἐκ μεταχειρήσεωῖ,
ἧ ἄλλως ἐπερχόμενος το πρᾶγμα, ἢ ἡμιολίας ἁπαιο
τῶν, ῆὲτερόν τι ἐπινοῶν αἰσχροκερδείας ἕνεκα,
καθαιρεθήσεται τοῦ κλήρου, καὶ ἀλλότριος τοῦ κα-
νόνος ἔσται. Τὰ αὑτά φησι καὶ 6 δ’ κανὼν τῆς ἐν
Λεμοδικεὶᾳ συνόδου, καὶ ἕτεροι. Β alii.
Ἐρώτησις· ε’. Ἀκίνδυνόν ἐστιν ἱερατεύειν ὀρθο-
δῖτξους, Σύρους, καὶ ἐξ Ἀρμενίων, ἀλλὰ μὴν καὶ ἐξ
ἐτέρων χωρῶν τινὰς πιστοὺς, κατὰ τὴν οἰκείαν διά·
λεκτονή παντοίως ἀναγκάζονται μετὰ Ἑλληνίδος
ἱερατεύειν γραψῆςς fungi?
Ἀπόκρισις. Ὁ μέγας ἀπόστολος Παῦλος Ῥω-
μαίοις ἐπιστέλλων φησίν· Ἶι Ἰουδαίων μόνων ό Θεόςς
οὶχὶ δὲ καὶ ἐθνῶν; ναί καὶ ἐθνῶν. Ol γοῦν όρθοδοο
ξοῦντες ἐν πᾶσι, κᾶν ῶσι τῆς Ἑλληνίδος φωνῆς πάμ-
παν ἀμέτοχοι, μετὰ τῆς ἰδίας διαλέκτου ἱερουργή-
σουσιν, ἀντίγραφα ἔχοντες τῶν συνήθων ἁγίων εὐχῶν
ἀπαράλλακτα, ὼς μεταγραφέντα ἐκ κοντακίων καλ·
λιγραφηθέντων δα γραμίλᾲτωεδ Ἑλληνικῶν.
Ἐρώτησις ς’. Ἢῤῥαεωνίσατό τις γυναῖκα, καὶ ι,
“r‘V'WV'S δ ⁸ --Γισαννυητυυν ὐτ ι*⁷“”’”“”9 '""
ἐτελεύτησε πρὸ τοῦ ίερολογηθῆναι μετ’ αὐτῆς, ὼς c
νενόμισται, καὶ πρὸ τοῦ συναφθῆναι αὐτῇ, ἀκίνδυνόν
ἐστι ταύτην λαϐεῖν τὸν τούτου ἀδελφὸν, ἢ οῦς
’Ax. Τὸ καλὸν οὐκ ἔστι καλὸν, εί μὴ καλῶς γέ-
νηται. Ει γοῦν ἠ μνηστεία, ἦτοι 6 ὰρῤαὕὼν, ἐτελέσθη
κατὰ τὴν ὑποτύπωσιν τῆς νεαρᾶς νομοθεσίας τοῦ
ἀοιδίμου βασιλέως κυρίου Ἀλεξίου τοῦ Κομνηνοῦ,
μετὰ τελετῆς τῶν συνήθων ἁγίων εὐχῶν · τῆς γυ-
ναικδς οῠσης δωδεκαετοῠς, τοῦ δὲ ἀνδρὸς τὸν τεσσα-
ρεσκαιδέκατον χρόνον ἀνύσαντος, εὐ λήψεται ταύτην
είς γάιον 6 ἀδελφὸς αὑτοῦ. '0 γὰρ οὕτω τελεσθεὶς
app-.63» ἐν πᾶσι τῷ νομίμῳ γάμῳ ταυτίζεται. El δέ
κατὰ τὴν κρατοῦσαν συνήθειαν, ῶς μανθάνομεν, είς
πάντα σχεδὸν τὰ μέρη τού Νότου καὶ τῆς Ἀνατολῆς, D
ἀλλοτρόπως, 6 θανὼν τὴν περιοῦσαν ἡρῤαόωνίσατο,
συζευχθείη νομίμως αὐτῇ ὁ τούτου αύτάδελιρος.
ϋτῇ ὁ τούτου αὑτάδελιρος. legitime coniungatur.
Ἐρώτησις ζ’. ⁹δοὶττροκριμαειτίστως διακονικοῦ ἢ
ἱερατικοῦ βαθμοῦ ἀξιωθείη ὁ διὰ τὸ τελευτῆσαι
μνηστευθεῖσαν αύτῷ, ἑτέραν σύμϐιον ἀγαγόμενος, ἢ
ὡς δίγαμος κωλυθήσεται ;
Ἄστ. Et μὲν κατὰ τὴν τῆς ῥηθείσης νεαρᾶς ὑπο-
τύπωσιν ηρραϐωνίσατο τὴν ἀποιχομένην μνηστὴν,
ἐτέρᾳ γυναικὶ μετά τὸν ταύτης θανατον συζευχθεὶς,
οὐκ ἀξιωθείη βαθμοῦ τινος τῶν τοῦ βήματος. Δίγα-
μος γὰρ λογίζεται. Et δέ παρὰ τὴν ταύτης περίληψιν
⁸ pt'rurtt'onc.