PG 139, col. 192
T106 ἐκπορεύεται. Εἰ δὲ βούλει, μάνθανε, ὅτι ὲκ τοῦ
Ιῐατρὸς οὐχ ὡς ἐκ τοῦ T106, καὶ ἐκ τοῦ T106 οὐχ ὡς
ἆκ τοῦ Ματρὸς. Ἐκ μὲν γὰρ τοῦ Πατρὸς ἔμμεσος ἡ
ἑκπόρευσις (διὰ τοῦ T106 γὰρ), ἐκ τιῦ T106 δὲ ἅμε-
σος, ὅτι μηκέτι δι’ ἑτέρου τινός. Οὕτως οῦν οὐδεμία
σύνθεσις οὔτε περὶ τὸν Υἱδν οὔτε περῖ τὸ Πνεῦμα,
κᾶν τὸ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον καὶ ἐκ
τοῦ T106 ἔκπορεύηται (18)· καὶ οὐδὲ τοῦτο τὸ ἄτοπον,
ὡς ἔφης αὐτὸς τῷ δόγματι ἠκολούθησεν.
ζ’. ΓΡ. Ἀλλ’ εἰ (19) ἐκ τοῦ [ἰατρὸς καὶ ἐκ τοῦ
T106 ἐκπορύεται καθὰ φὴς, ἔσται αὐτῷ διπλῆ ἡ ἑκ-
πόρευσις. Εἰ δὲ διπλῆ ἡ ἰκπόρευσις, διπλοῦν καὶ τὸ
ἰκπορευόμενον. Τὸ δὲ διπλοῦν οὗχέ ἁπλοῦν· οὐχ
ἁπλοῦν ἄρα τὸ Πνεῦμα, κατά σε· τὸ δὲ μὴ ἁπλοῦν
σύνθετον καὶ μεριστόν· ὅ δέ ἐστι τοιοῦτον, οὐ Θεός.
Ἀλλὰ μὴν τὸ Πνεῦμα Θεός. οὐκ ἄρα διπλοῦν· εἱ δὲ
μὴ διπλοῦν, μηδέ σύνθετον, οὐδὲ διπλῆ ἡ ἐκπόρευ-
σις’ εἰ δέ μὴ διπλῆ ἡ ἐκπύρωσις, οὐκ ἔσται ἡ μὲν
ἐκ τοῦ Πατρὸς, ἡ δὲ ἐκ τοῦ T106, ἀλλ’ ἢ ἐκ τοῦ
Πατρὸς ἢ ἐκ τοῦ Πὶοῢ. Ἐπεὶ δὶ ἐκ τοῦ Πατρὸς
(τοῦτο γὰρ καὶ 01 Ηατὲρες φασὶ καὶ τὰ Εὖκγγέλιον),
λοιπὸν οὐκ ἐκ τοῦ T106.
AAT. Οὐδ’ οὕτως ὁ λόγος ἔχει τὸ ἀναγκαῖον, ὦ
σοφώτατε Γραικὲ. Πρῶτον μὶν γὰρ οὐ διπλῆν φαμεν
τὴν ἐκπόρευσιν, ἀλλὰ μίαν καὶ τὴν αὐτὴν καὶ ἁπλῆν,
ι ο \ υ ’1 ~ η ο ι Λ ν- ’δ 1
καὶ ἁπλοῦ ὄντος τοῦ Πνεῦματος ὡς Θεοῦ’ οὐδεμία
γὰρ ἐν Θεῷ διπλόη ἢ (20) σῦνθεσις. Οὐ γὰρ διὸτι
in δυοῖν, διὰ τοῦτο διπλῆ, ἀλλὰ διότι ἁπλοῦν, διὰ
τοῦτο ἁπλῆ, ἠ αὖτή ἄλλην καὶ ἄλλην ἐκ ταυτῷ τήν
σχέσιν ἔχουσα καὶ οῦσα ἔμμεσος μὲν ὡς ἐκ τοῦ
Πατρὸς, ἄμεσος δὲ ὡς ἐκ τοῦ T106. Καθάπερ γὰρ ἡ
ἐκ τῷ ἀέρι τοῦ φωτὸς λάμψις (21) ἐκ τοῦ ἡλίου καὶ
τῶν ἡλιακῶν ἀκτίνων προϊοῦσα, καὶ ἀμέσως μὲν
ἐκ τῶν ἀκτίνων, ἐμμὲσως ὁὶ ἐκ τοῦ ἡλίου (διὰ τῶν
ἀκτίνων γὰρ), ὅμως οὔτε αὖτή διπλόην ἔχει τινὰ
κατὰ τὴν ἑαυτῆς ὕπαρξιν (ἁπλοῦν γὰρ τὸ ἐν τῷ ἂέρι
φῶς καὶ ἀσυνθετον. Τίς γὰρ ἡ τούτου σύνθεσις ; καί
ἔκ τίνων σύγκειται, φράσον, τὸ φῶς; ἀλλ’ οὐδὲ ἠ
ἒῗᾳὴιίοιιε Theologis comparatio. Vide Bec-
ἔξω, οται.“2,ὶιι]ιιεια depos. cap. 13, g. ο. n, p.
seq.
Ξῖ. tPagnium, De Spirit. sancti mystugogia, cap.
e .
θι 45.
Ιῐατρὸς οὐχ ὡς ἐκ τοῦ T106, καὶ ἐκ τοῦ T106 οὐχ ὡς
ἆκ τοῦ Ματρὸς. Ἐκ μὲν γὰρ τοῦ Πατρὸς ἔμμεσος ἡ
ἑκπόρευσις (διὰ τοῦ T106 γὰρ), ἐκ τιῦ T106 δὲ ἅμε-
σος, ὅτι μηκέτι δι’ ἑτέρου τινός. Οὕτως οῦν οὐδεμία
σύνθεσις οὔτε περὶ τὸν Υἱδν οὔτε περῖ τὸ Πνεῦμα,
κᾶν τὸ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον καὶ ἐκ
τοῦ T106 ἔκπορεύηται (18)· καὶ οὐδὲ τοῦτο τὸ ἄτοπον,
ὡς ἔφης αὐτὸς τῷ δόγματι ἠκολούθησεν.
ζ’. ΓΡ. Ἀλλ’ εἰ (19) ἐκ τοῦ [ἰατρὸς καὶ ἐκ τοῦ
T106 ἐκπορύεται καθὰ φὴς, ἔσται αὐτῷ διπλῆ ἡ ἑκ-
πόρευσις. Εἰ δὲ διπλῆ ἡ ἰκπόρευσις, διπλοῦν καὶ τὸ
ἰκπορευόμενον. Τὸ δὲ διπλοῦν οὗχέ ἁπλοῦν· οὐχ
ἁπλοῦν ἄρα τὸ Πνεῦμα, κατά σε· τὸ δὲ μὴ ἁπλοῦν
σύνθετον καὶ μεριστόν· ὅ δέ ἐστι τοιοῦτον, οὐ Θεός.
Ἀλλὰ μὴν τὸ Πνεῦμα Θεός. οὐκ ἄρα διπλοῦν· εἱ δὲ
μὴ διπλοῦν, μηδέ σύνθετον, οὐδὲ διπλῆ ἡ ἐκπόρευ-
σις’ εἰ δέ μὴ διπλῆ ἡ ἐκπύρωσις, οὐκ ἔσται ἡ μὲν
ἐκ τοῦ Πατρὸς, ἡ δὲ ἐκ τοῦ T106, ἀλλ’ ἢ ἐκ τοῦ
Πατρὸς ἢ ἐκ τοῦ Πὶοῢ. Ἐπεὶ δὶ ἐκ τοῦ Πατρὸς
(τοῦτο γὰρ καὶ 01 Ηατὲρες φασὶ καὶ τὰ Εὖκγγέλιον),
λοιπὸν οὐκ ἐκ τοῦ T106.
AAT. Οὐδ’ οὕτως ὁ λόγος ἔχει τὸ ἀναγκαῖον, ὦ
σοφώτατε Γραικὲ. Πρῶτον μὶν γὰρ οὐ διπλῆν φαμεν
τὴν ἐκπόρευσιν, ἀλλὰ μίαν καὶ τὴν αὐτὴν καὶ ἁπλῆν,
ι ο \ υ ’1 ~ η ο ι Λ ν- ’δ 1
καὶ ἁπλοῦ ὄντος τοῦ Πνεῦματος ὡς Θεοῦ’ οὐδεμία
γὰρ ἐν Θεῷ διπλόη ἢ (20) σῦνθεσις. Οὐ γὰρ διὸτι
in δυοῖν, διὰ τοῦτο διπλῆ, ἀλλὰ διότι ἁπλοῦν, διὰ
τοῦτο ἁπλῆ, ἠ αὖτή ἄλλην καὶ ἄλλην ἐκ ταυτῷ τήν
σχέσιν ἔχουσα καὶ οῦσα ἔμμεσος μὲν ὡς ἐκ τοῦ
Πατρὸς, ἄμεσος δὲ ὡς ἐκ τοῦ T106. Καθάπερ γὰρ ἡ
ἐκ τῷ ἀέρι τοῦ φωτὸς λάμψις (21) ἐκ τοῦ ἡλίου καὶ
τῶν ἡλιακῶν ἀκτίνων προϊοῦσα, καὶ ἀμέσως μὲν
ἐκ τῶν ἀκτίνων, ἐμμὲσως ὁὶ ἐκ τοῦ ἡλίου (διὰ τῶν
ἀκτίνων γὰρ), ὅμως οὔτε αὖτή διπλόην ἔχει τινὰ
κατὰ τὴν ἑαυτῆς ὕπαρξιν (ἁπλοῦν γὰρ τὸ ἐν τῷ ἂέρι
φῶς καὶ ἀσυνθετον. Τίς γὰρ ἡ τούτου σύνθεσις ; καί
ἔκ τίνων σύγκειται, φράσον, τὸ φῶς; ἀλλ’ οὐδὲ ἠ
ἒῗᾳὴιίοιιε Theologis comparatio. Vide Bec-
ἔξω, οται.“2,ὶιι]ιιεια depos. cap. 13, g. ο. n, p.
seq.
Ξῖ. tPagnium, De Spirit. sancti mystugogia, cap.
e .
θι 45.