PG 139, col. 193
καὶ δύο πρόσωπά ἐστι τὰ ἐξ ὧν, καὶ τὸ Πνεῦμα
ἁπλοῦν. Ἀλλως τε εί σύνθεσίς τις ἓϐεωρεῖτο περὶ
τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸν, ἐξ ὧν ἡ ἐκπόρευσις, ἦν
ἄνδιπλοῦν καὶ σύνθετον καὶτὸ ἐξ αὐτῶν, διπΛόη
δὶ καῖ περὶ τὴν ἑκπόρευσιν, ἐπεὶ δὲ ὁ Πατὴρ καὶ ὁ
Υἱὸς ’ἐν ὅντα κατ’ οὐσίανκαὶ ἐν ἀλλήλοις ὑπάρχοντα
κατὰ τὸ Ἐγὼ ἐν τῷ [lupi καὶ ὁ Ηατῆρ ἐν ἐμοὶ
(22:, οὐδεμῖαν σὺνθεσιν ἔχειν νοεῖται πρὸς ἄλληλα
(ὑπὲρ σῦνθαξιν γὰρ ἡ ἑνότης αὐτῶν), οὐ σύνθεσίς
ἐστιν ἡ τοῦ Ηατρὸς καὶ τοῦ Τὶοὖ σύνταξις (ἧν
γὰρ ἄν καί ἡ τῆς ’ὀλης Τριάδος σύνταξις σύνθεσις),
οὐδὲ ἡ ἐξ ἀμφοῖν λεγομένῃ παρ’ ἡμῶν τοῦ Ηνεύ-
ματος πόοδος σύνθετος, οὐδὲ τὸ Ηνεῦμιο ἐντεῦθεν
’σύνθεσιν ἕξει τινά. Οὖτω καὶ τῶν μετὰ Θεὸν ἁπλῶν
οὐσιῶν ἡ ἐνέργεια οὐ σύνθετος, διότι ἐκ τῆς οὐσίας
καί ἐκ τῆς αὐτῆς (23) δυνάμεως πρόεισιν, οὐδὲ
ἡ τῆς ἐνεργείας ἐξ ἀμφοῖν πρόοδος σύνθετος.
Καὶ γὰρ οὐδὲ ἡ συνύπαρξις τῆς οὐσίης καὶ τῆς
δυνάμεως σύνθεσις, Ἦν γὰρ ἄν οὐδεμία οὐσία ἁπλῆ
διὰ τὸ μὴ εἶναι aveo δυνάμεως⁶ οὐδὲν γὰρ ὅλως τῶν
(24) κατᾶ τὸν σοφὸν Διονύσιον. Εἰ
δὶ ἐπί τῶν μετὰ Θεὸν ἡ ἐκ δυοῖν πρόοδος οὔτε αὐτή
σύνθετός ἐστιν, οὔτε τὸ προερχόμενον δείκνυσι σόν-
θετον, πόσῳ μᾶλλον ἐπὶ Θεοῦ ; Δῶμεν δὲ, εἰ βούλει,
καὶ διπλῆν ἡμᾶς τίθεσθαι τήν ἱκπύρευσιν, καὶ τήν
μὲν ἐκ τοῦ Ηατρὸς, τήν δὲ ἐκ τοῦ Υἱοὶ), τὴν μὶν
ἔμμεσον, τήν δὲ ἄμεσον, ἀλλ’ οὐδὲ οὕτω διπλόη
περῖ τὸ Ηνεῦμα, οὐδὲ διὰ τοῦτο σύνθετος ἓσται τοῦ
Ηνῐεῦματος ἐκπόρευσις. Ηερὶ γὰρ τὴν οὐσίαν C
ταῦτα, οὐχί κατὰ τήν οὐσίαν, ἡ ἆγεννησία, ἡ γὲν-
νησις καὶ ἡ ἐκπόρευσις, καὶ ὑποστάσεων διακριτικὰ,
οὐ τμητικὰ φύσεως, καὶ οὐδὲν ἄτοπον δύο ἔχειν τὰς
ἰδιότητας τὸ ἁπλοῦν. Καὶ γὰρ οιαὶ ὁ Πατήρ καὶ
Har/,9 ἐστι καὶ προϐολεὺς, καὶ οὐδεμία σύνθεσίς
ἔστιν ἐν αὐτῷ’ καὶ ἄλλως δὲ τὸ ἕμμεσον καὶ τὸ
ἄμεσον σχέσεις τινές εἰσιν, ἡ δὲ διάφορος σχέσις
σύνθεσιν οὐκ ἐργάζεται. Τριῶν γὰρ ἐφεξῆς ἀλλήλαις
ἐκκειμένων μονάδων φερε εἰπεῖν ἡ μεταξὺ τῶν
ἄκρων πρὸς μὲν τήν πρώτην ἔχει δευτέραν τάξιν,
ίπρὸς τὶ τὴν τρίτην, πρώτην· καὶ ὅτι πρώτη τε καὶ
δευτέρα-ἦ αὐτὴ, διὰ τοῦτο οὐ σύνθετος. Καὶ πρὸς
μὶν τήν πρώτην νοεῖται τυχὸν τὸ δεξιὸν ἔχουσα
μέρος, πρὸς δὲ τήν δευτέραν τὸ εὐώνυμον, καὶ ὃτι
ἡ αὐτή δεξιὰ καὶ εὐώνυμος, οὐ διὰ τοῦτο ἀπόλλυσι
τήν οἰκείαν ἁπλότητα. Πάλιν -ἒκάστη τῶν τριῶν
μονάδων οὐχ ἅπλῶς μονὰς, ἀλλὰ καῖ τάξιν ἔχουσα·
διὸ ἡ μὲν μονὰς πρώτη λέγοιτ’ ἄν, ἡ δὲ μέση, ἡ δί
ἐσχάτη· ἆλλᾶ περὶ οὐδεμίαν αὐτῶν σύνθεσις εἶναι
λέγεται. El γὰρ ἐκ τῶν περί τήν οὐσίαν θεωρουμέ-
νων ή σύνθεσις κρίνεται, καὶ ἡ ἁττλῆ νοουμὲνη οὐσία
καὶ χωρὶς τῆς κατ’ αὐτὴν ἐνεργείας καὶ τῆς ἐνυ-
παρχούσης δυνάμεως ὅπερ ἐστὶ φανείη ἄν σύνθετος,
¹ὅτι τε οὐσία καὶ ὅτι ἁπλῆ· ἀλλ’ 05 σύνθετος. Οὐ γᾶρ
(2.2 Joan. ι, 38, xiv, 14.
(233 God. Vat. τ. s, 1).αέ
God. Vat. f. 6, b. αὐτού.
ἁπλοῦν. Ἀλλως τε εί σύνθεσίς τις ἓϐεωρεῖτο περὶ
τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸν, ἐξ ὧν ἡ ἐκπόρευσις, ἦν
ἄνδιπλοῦν καὶ σύνθετον καὶτὸ ἐξ αὐτῶν, διπΛόη
δὶ καῖ περὶ τὴν ἑκπόρευσιν, ἐπεὶ δὲ ὁ Πατὴρ καὶ ὁ
Υἱὸς ’ἐν ὅντα κατ’ οὐσίανκαὶ ἐν ἀλλήλοις ὑπάρχοντα
κατὰ τὸ Ἐγὼ ἐν τῷ [lupi καὶ ὁ Ηατῆρ ἐν ἐμοὶ
(22:, οὐδεμῖαν σὺνθεσιν ἔχειν νοεῖται πρὸς ἄλληλα
(ὑπὲρ σῦνθαξιν γὰρ ἡ ἑνότης αὐτῶν), οὐ σύνθεσίς
ἐστιν ἡ τοῦ Ηατρὸς καὶ τοῦ Τὶοὖ σύνταξις (ἧν
γὰρ ἄν καί ἡ τῆς ’ὀλης Τριάδος σύνταξις σύνθεσις),
οὐδὲ ἡ ἐξ ἀμφοῖν λεγομένῃ παρ’ ἡμῶν τοῦ Ηνεύ-
ματος πόοδος σύνθετος, οὐδὲ τὸ Ηνεῦμιο ἐντεῦθεν
’σύνθεσιν ἕξει τινά. Οὖτω καὶ τῶν μετὰ Θεὸν ἁπλῶν
οὐσιῶν ἡ ἐνέργεια οὐ σύνθετος, διότι ἐκ τῆς οὐσίας
καί ἐκ τῆς αὐτῆς (23) δυνάμεως πρόεισιν, οὐδὲ
ἡ τῆς ἐνεργείας ἐξ ἀμφοῖν πρόοδος σύνθετος.
Καὶ γὰρ οὐδὲ ἡ συνύπαρξις τῆς οὐσίης καὶ τῆς
δυνάμεως σύνθεσις, Ἦν γὰρ ἄν οὐδεμία οὐσία ἁπλῆ
διὰ τὸ μὴ εἶναι aveo δυνάμεως⁶ οὐδὲν γὰρ ὅλως τῶν
(24) κατᾶ τὸν σοφὸν Διονύσιον. Εἰ
δὶ ἐπί τῶν μετὰ Θεὸν ἡ ἐκ δυοῖν πρόοδος οὔτε αὐτή
σύνθετός ἐστιν, οὔτε τὸ προερχόμενον δείκνυσι σόν-
θετον, πόσῳ μᾶλλον ἐπὶ Θεοῦ ; Δῶμεν δὲ, εἰ βούλει,
καὶ διπλῆν ἡμᾶς τίθεσθαι τήν ἱκπύρευσιν, καὶ τήν
μὲν ἐκ τοῦ Ηατρὸς, τήν δὲ ἐκ τοῦ Υἱοὶ), τὴν μὶν
ἔμμεσον, τήν δὲ ἄμεσον, ἀλλ’ οὐδὲ οὕτω διπλόη
περῖ τὸ Ηνεῦμα, οὐδὲ διὰ τοῦτο σύνθετος ἓσται τοῦ
Ηνῐεῦματος ἐκπόρευσις. Ηερὶ γὰρ τὴν οὐσίαν C
ταῦτα, οὐχί κατὰ τήν οὐσίαν, ἡ ἆγεννησία, ἡ γὲν-
νησις καὶ ἡ ἐκπόρευσις, καὶ ὑποστάσεων διακριτικὰ,
οὐ τμητικὰ φύσεως, καὶ οὐδὲν ἄτοπον δύο ἔχειν τὰς
ἰδιότητας τὸ ἁπλοῦν. Καὶ γὰρ οιαὶ ὁ Πατήρ καὶ
Har/,9 ἐστι καὶ προϐολεὺς, καὶ οὐδεμία σύνθεσίς
ἔστιν ἐν αὐτῷ’ καὶ ἄλλως δὲ τὸ ἕμμεσον καὶ τὸ
ἄμεσον σχέσεις τινές εἰσιν, ἡ δὲ διάφορος σχέσις
σύνθεσιν οὐκ ἐργάζεται. Τριῶν γὰρ ἐφεξῆς ἀλλήλαις
ἐκκειμένων μονάδων φερε εἰπεῖν ἡ μεταξὺ τῶν
ἄκρων πρὸς μὲν τήν πρώτην ἔχει δευτέραν τάξιν,
ίπρὸς τὶ τὴν τρίτην, πρώτην· καὶ ὅτι πρώτη τε καὶ
δευτέρα-ἦ αὐτὴ, διὰ τοῦτο οὐ σύνθετος. Καὶ πρὸς
μὶν τήν πρώτην νοεῖται τυχὸν τὸ δεξιὸν ἔχουσα
μέρος, πρὸς δὲ τήν δευτέραν τὸ εὐώνυμον, καὶ ὃτι
ἡ αὐτή δεξιὰ καὶ εὐώνυμος, οὐ διὰ τοῦτο ἀπόλλυσι
τήν οἰκείαν ἁπλότητα. Πάλιν -ἒκάστη τῶν τριῶν
μονάδων οὐχ ἅπλῶς μονὰς, ἀλλὰ καῖ τάξιν ἔχουσα·
διὸ ἡ μὲν μονὰς πρώτη λέγοιτ’ ἄν, ἡ δὲ μέση, ἡ δί
ἐσχάτη· ἆλλᾶ περὶ οὐδεμίαν αὐτῶν σύνθεσις εἶναι
λέγεται. El γὰρ ἐκ τῶν περί τήν οὐσίαν θεωρουμέ-
νων ή σύνθεσις κρίνεται, καὶ ἡ ἁττλῆ νοουμὲνη οὐσία
καὶ χωρὶς τῆς κατ’ αὐτὴν ἐνεργείας καὶ τῆς ἐνυ-
παρχούσης δυνάμεως ὅπερ ἐστὶ φανείη ἄν σύνθετος,
¹ὅτι τε οὐσία καὶ ὅτι ἁπλῆ· ἀλλ’ 05 σύνθετος. Οὐ γᾶρ
(2.2 Joan. ι, 38, xiv, 14.
(233 God. Vat. τ. s, 1).αέ
God. Vat. f. 6, b. αὐτού.