PG 139, col. 744
ὀχύρωμα καὶ ἀνάλωτον χαράκωμα τήν εἰκόνα τῆς
θεομήτορος, ἥτις ὲκ τῆς τῶν Ὀδηγῶν μονῆς, ⁸ιιοιθ’
ἤν προσκεκλήρωται, Ὃδηγήτρια ἐπικέκληται, ἠρ-
ῥενώθη μὶν καὶ οἴκοθεν πρὸς ἀντιμάχησιν, κρίνας
ἀλυσιτελῆ τήν χρόνιον έντὸς σοῦ ἄστεως κάθειρξιν,
καὶ ἀπευκταῖον δέ τι καινοποιήσουσαν ἐπ’ αὐτῷ,
πλειόνως δ’ ὑπεῖξε ταῖς ἐπιπλήξεσι Καίσαρδς τοῦ
Κοῤῥάδου. Ἦν δὲ 6 ἂνήρ οὗτος τὸ μὲν γένος ἰτα-
λιώτης. πατρὸς δ’ ἐξέφυ τοῦ τήν χώραν τῆς Μόντης
φεράντης κατέχοντος. Τοσοῦτον δ’ ἐπ’ ἀνδρίᾳ καὶ
συνέσει διέφερεν ὥστε οὐ παρὰ Ῥωμαίοις μόνον ἦν
περιώνυμος, καὶ μάλιστα τῷ βασιλεῖ Μανουήλ ἐπι-
πόθητον ἄκουσμα ὡς φύσεως λαχὼν [Ρ. 244] εὐκλη-
ρίαν καὶ διανοίας ὀξύτητα καὶ χειρῶν δραστηριόι
τητα, ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῖς ὁμογενέσιν αύτῷ περι-
κλεῖστός. Οὗτός ἐστιν 6 μεγίστοις φιλοδωρήμασι
παρά τοῦ βασιλέως Μανουήλ ἐπαρθείς καὶ ἀντάρας
χεῖρας τῷ τῆς Ἀλαμανίας ῥηγὶ, καὶ μάζῃ τὸν ἐπί-
σκοπον Μαγέντζης νενικηκὼς καγκελλάριον ὄντα τοῦ
ῥηγὸς καὶ κατά τήν Ἰταλίαν ἔμϐαλόντα μετά
πλείστων δυνάμεῶν, συνειληφώς τε αὐτὸν καὶ δε-
σμοῖς περιϐαλὼν, καὶ οὐκ ἄλλως ἀπολύσειν ίσχυρι-
ζύμενος εἰ μὴ εἴη τοῦτο καὶ τῷ Ῥωμαίων βασιλεῖ
προσταχθέν. Τότε δὲ τοῦ βασιλέως Ἰσαακίου τὸν
αὑτοῦ ὁμαίμονα Βοτιφάτιον διά πρέσϐεων μεταστει-
λαμένου, ὡς κατά γάμον συναφθείη Θεοδώρᾳ τῇ
αὐτοῦ κασιγνήτῳ, ἐπεὶ νύμφην ἐκεῖνος ἡρμόσατο
καὶ ᾅσας εἶχε προπχῶς τὸν ὑμέναιον, οὗτος τὴν τοῦ
βίου κοινωνὸν θανάτῳ ἀποϐαλόμενος ὠς ’ὲρμαιον
τοῖς πρέσϐεσι κρίνεται καὶ τὸ πάρεργον τοῖ’) ἔργου
μεῖζον κατά πολύ. Ναὶ μὴν ὑποσχέσεσιν οἱ πρέσϐεις
μεγίσταις τὸν Κοῤῥάδον κουφίσαντες σὺν αὐτῷ
έπανέζευξαν, καὶ ὡς εἷστιάκει τοὺς γάμους 6 βασι-
λεὺς, μετὰ μικρὸν δὲ ἡ τοῦ Βρανᾶ ἐπηκολούθησεν
ἐπανάστασις, οὐ διέλιπε τὸ τοῦ βασιλέως διανιστῶν
φρόνημα καὶ ταῖς χρηστοτέραις ἀναθάλπων ἐλπίσιν
ἂπεσϐηκὸς ¹ἢδη καὶ εἷς ἀγεννῆ καταϐληθὲν χαλαρό-
τητα, καὶ ὥσπερ ἀκόνη τῷ βασιλεῖ πρὸς τὸν τοῦ
πολέμου ξυρὸν γινόμενος. Ἀμέλει καὶ βασιλεὺς
μὶν τοὺς γυμνόποδας καὶ χαμαιεύνας τῶν μοναχῶν
ἠθροικὼς, καὶ ὅσοι κίοσι (30) τῆς γῆς ὑπερήρθησαν
εἰς τὰ ἀρχεῖα συνηθροικὼς, ἐδεῖτο δι’ αὐτῶν τοῦ
Θεοῦ διασκεδασθῆναι τὸν ἐφεστῶτα ἐμφύλιον πόλεμον
καὶ μὴ μεταϐῆναι ἦ ἀποπτῆναι τὸ κράτος πρὸς
ἓτερον, τῶν δὲ κατά πόλεμον, ἠτημέλει παντάπαιτι⁹
τὰς ἐλπίδας πάσας ἐπανάπτων τῇ παντευχίᾳ τοῦ
πνεύματος· 6 δὲ ὡς 6 καρκίνος τὴν πίνναν πολλάκις
τοῦτον διύπνιζε καὶ ὑπονύττων διανίστα, πείθω μή
πάντα τοῖς ἀϐίοις τούτοις θαῤῥεῖν, ἀλλ’ έν τῷ μέρει
καί στρατῶν ἐπιμέλεσθαι καὶ φάλαγξιν ὁπλομάχοις
κατά τού ἀντιστᾶτου κεχρῆσθαι, ὅπως εἴη μὴ μόνον
Hier. Wolfii notae.
θεομήτορος, ἥτις ὲκ τῆς τῶν Ὀδηγῶν μονῆς, ⁸ιιοιθ’
ἤν προσκεκλήρωται, Ὃδηγήτρια ἐπικέκληται, ἠρ-
ῥενώθη μὶν καὶ οἴκοθεν πρὸς ἀντιμάχησιν, κρίνας
ἀλυσιτελῆ τήν χρόνιον έντὸς σοῦ ἄστεως κάθειρξιν,
καὶ ἀπευκταῖον δέ τι καινοποιήσουσαν ἐπ’ αὐτῷ,
πλειόνως δ’ ὑπεῖξε ταῖς ἐπιπλήξεσι Καίσαρδς τοῦ
Κοῤῥάδου. Ἦν δὲ 6 ἂνήρ οὗτος τὸ μὲν γένος ἰτα-
λιώτης. πατρὸς δ’ ἐξέφυ τοῦ τήν χώραν τῆς Μόντης
φεράντης κατέχοντος. Τοσοῦτον δ’ ἐπ’ ἀνδρίᾳ καὶ
συνέσει διέφερεν ὥστε οὐ παρὰ Ῥωμαίοις μόνον ἦν
περιώνυμος, καὶ μάλιστα τῷ βασιλεῖ Μανουήλ ἐπι-
πόθητον ἄκουσμα ὡς φύσεως λαχὼν [Ρ. 244] εὐκλη-
ρίαν καὶ διανοίας ὀξύτητα καὶ χειρῶν δραστηριόι
τητα, ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῖς ὁμογενέσιν αύτῷ περι-
κλεῖστός. Οὗτός ἐστιν 6 μεγίστοις φιλοδωρήμασι
παρά τοῦ βασιλέως Μανουήλ ἐπαρθείς καὶ ἀντάρας
χεῖρας τῷ τῆς Ἀλαμανίας ῥηγὶ, καὶ μάζῃ τὸν ἐπί-
σκοπον Μαγέντζης νενικηκὼς καγκελλάριον ὄντα τοῦ
ῥηγὸς καὶ κατά τήν Ἰταλίαν ἔμϐαλόντα μετά
πλείστων δυνάμεῶν, συνειληφώς τε αὐτὸν καὶ δε-
σμοῖς περιϐαλὼν, καὶ οὐκ ἄλλως ἀπολύσειν ίσχυρι-
ζύμενος εἰ μὴ εἴη τοῦτο καὶ τῷ Ῥωμαίων βασιλεῖ
προσταχθέν. Τότε δὲ τοῦ βασιλέως Ἰσαακίου τὸν
αὑτοῦ ὁμαίμονα Βοτιφάτιον διά πρέσϐεων μεταστει-
λαμένου, ὡς κατά γάμον συναφθείη Θεοδώρᾳ τῇ
αὐτοῦ κασιγνήτῳ, ἐπεὶ νύμφην ἐκεῖνος ἡρμόσατο
καὶ ᾅσας εἶχε προπχῶς τὸν ὑμέναιον, οὗτος τὴν τοῦ
βίου κοινωνὸν θανάτῳ ἀποϐαλόμενος ὠς ’ὲρμαιον
τοῖς πρέσϐεσι κρίνεται καὶ τὸ πάρεργον τοῖ’) ἔργου
μεῖζον κατά πολύ. Ναὶ μὴν ὑποσχέσεσιν οἱ πρέσϐεις
μεγίσταις τὸν Κοῤῥάδον κουφίσαντες σὺν αὐτῷ
έπανέζευξαν, καὶ ὡς εἷστιάκει τοὺς γάμους 6 βασι-
λεὺς, μετὰ μικρὸν δὲ ἡ τοῦ Βρανᾶ ἐπηκολούθησεν
ἐπανάστασις, οὐ διέλιπε τὸ τοῦ βασιλέως διανιστῶν
φρόνημα καὶ ταῖς χρηστοτέραις ἀναθάλπων ἐλπίσιν
ἂπεσϐηκὸς ¹ἢδη καὶ εἷς ἀγεννῆ καταϐληθὲν χαλαρό-
τητα, καὶ ὥσπερ ἀκόνη τῷ βασιλεῖ πρὸς τὸν τοῦ
πολέμου ξυρὸν γινόμενος. Ἀμέλει καὶ βασιλεὺς
μὶν τοὺς γυμνόποδας καὶ χαμαιεύνας τῶν μοναχῶν
ἠθροικὼς, καὶ ὅσοι κίοσι (30) τῆς γῆς ὑπερήρθησαν
εἰς τὰ ἀρχεῖα συνηθροικὼς, ἐδεῖτο δι’ αὐτῶν τοῦ
Θεοῦ διασκεδασθῆναι τὸν ἐφεστῶτα ἐμφύλιον πόλεμον
καὶ μὴ μεταϐῆναι ἦ ἀποπτῆναι τὸ κράτος πρὸς
ἓτερον, τῶν δὲ κατά πόλεμον, ἠτημέλει παντάπαιτι⁹
τὰς ἐλπίδας πάσας ἐπανάπτων τῇ παντευχίᾳ τοῦ
πνεύματος· 6 δὲ ὡς 6 καρκίνος τὴν πίνναν πολλάκις
τοῦτον διύπνιζε καὶ ὑπονύττων διανίστα, πείθω μή
πάντα τοῖς ἀϐίοις τούτοις θαῤῥεῖν, ἀλλ’ έν τῷ μέρει
καί στρατῶν ἐπιμέλεσθαι καὶ φάλαγξιν ὁπλομάχοις
κατά τού ἀντιστᾶτου κεχρῆσθαι, ὅπως εἴη μὴ μόνον
Hier. Wolfii notae.