PG 140, col. 330
AGOMINATI
CHONIAT/E
Β l. Domino Eustat/tio, Thessalanices archiepiscopo.
Me miserum ! quantum tempus elapsum est, ex
quo epistolam a sanctitate tua non accepi,quee me
de itinere tuo et in urbem Thessalonices adventu
certiorem faceret. Nunc forte urbs, recens tibi
nupta, more feminarum qure zelotypia vexantur,
non tibi permittit oculos in Constantini reginam
convertere, nedum poma favoris ei mittere ei soli
unice deditum? Nonne est ita? At de perfidia que-
ritur; te ipsum inconstantiae in amore accusat.
In quo fallitur, per sacrum tuum caput! lnterea
autem amici tui desideriolaborant; ex oculis enim
sublatum te recuperare gestiunt. Sic sol, sic sa-
nitas tum maximi penditur, ubi hiems dura, aut
morbus aut aliud malum quodcunque irruperit.Sic
thenienses Socratem catumniahantur quamdiu
cum iis vivebat; veneno absorpto mortui sapien-
tiam in coelum tollebant, et virum antea spretum
ex intimo animo desiderare non cessarunt. Nos
quoque amorem quo te semper amplexi sumus,
in nobisjugitcr crescere sentimus. Nunc igitur,vir
sapientissime, cum te adeo diligi vides, tandem
nobis rescribe. Parce, quaeso, auribus meis quas
circumstrepunt clamores eorum qui quomodo
valcas perscrutantnr. Deus te protegat per multos
anuesl
Il. Domino Eustathio,archiepiscopo Tltcssalonz'ces.
Fortunatus hicce vir inter omnes. Prius enim
ei cum sanctitate tua vivere contigit, nunc au-
tem postquam vultus tui ipsis angelis venerabilis
aspectu per tempus aliquod privatus fuisset,te for-
tuna sic volente, denuo aspiciendi copiam adeptus
est, ut per calores testiv05 viator in fagi umbra
quietem petit. Nos autem, tui desiderio vexati,
omnijam solamine privati sumus, ex quo tu,
quo uno zephyro gaudebamus, dilectam habitas
Thessalonicen, nihil jam nobis aspirans lenimenti.
Ad quos, nisi ad nos, calamitatibus oppressos
CHONIAT/E
Β l. Domino Eustat/tio, Thessalanices archiepiscopo.
Me miserum ! quantum tempus elapsum est, ex
quo epistolam a sanctitate tua non accepi,quee me
de itinere tuo et in urbem Thessalonices adventu
certiorem faceret. Nunc forte urbs, recens tibi
nupta, more feminarum qure zelotypia vexantur,
non tibi permittit oculos in Constantini reginam
convertere, nedum poma favoris ei mittere ei soli
unice deditum? Nonne est ita? At de perfidia que-
ritur; te ipsum inconstantiae in amore accusat.
In quo fallitur, per sacrum tuum caput! lnterea
autem amici tui desideriolaborant; ex oculis enim
sublatum te recuperare gestiunt. Sic sol, sic sa-
nitas tum maximi penditur, ubi hiems dura, aut
morbus aut aliud malum quodcunque irruperit.Sic
thenienses Socratem catumniahantur quamdiu
cum iis vivebat; veneno absorpto mortui sapien-
tiam in coelum tollebant, et virum antea spretum
ex intimo animo desiderare non cessarunt. Nos
quoque amorem quo te semper amplexi sumus,
in nobisjugitcr crescere sentimus. Nunc igitur,vir
sapientissime, cum te adeo diligi vides, tandem
nobis rescribe. Parce, quaeso, auribus meis quas
circumstrepunt clamores eorum qui quomodo
valcas perscrutantnr. Deus te protegat per multos
anuesl
Il. Domino Eustathio,archiepiscopo Tltcssalonz'ces.
Fortunatus hicce vir inter omnes. Prius enim
ei cum sanctitate tua vivere contigit, nunc au-
tem postquam vultus tui ipsis angelis venerabilis
aspectu per tempus aliquod privatus fuisset,te for-
tuna sic volente, denuo aspiciendi copiam adeptus
est, ut per calores testiv05 viator in fagi umbra
quietem petit. Nos autem, tui desiderio vexati,
omnijam solamine privati sumus, ex quo tu,
quo uno zephyro gaudebamus, dilectam habitas
Thessalonicen, nihil jam nobis aspirans lenimenti.
Ad quos, nisi ad nos, calamitatibus oppressos