PG 140, col. 351
catoriae ope ad resipiscendum perduxistidlle Clear-
chus, Laco natione, Xenophonte teste, vultu tetro,
rauca admodum voce erat,quod tamennequaquam
obstaculo fuit quin militibus suis in pugna splen-
didus hilarisque antesignanus fuerit. Tua morum
lenitas jucundo semper tenore occurrentibus arri-
sit, idque tum quoque, ubi justa irain malos exar-
descebas.0uis autem abs te vituperatus, dummodo
non cum anima vili esset, non contentus fuerit,
verba audiens consolatorie. magis quam vitupera-
toria, rosas plus quam spinas ea aestimando? Sic
nec mansuetudo tua sine aculeo erat, quo opus
habebat ad vim admonitionibus dandam; nec
acrimonia jucunditate carebat : utrumque enim fe-
licissima mistura consociatum erat.Tu ipse probe
nosti nihil eorum quae aut cum sudore elaborasti,
aut per ludum composuisti, litterarum studiosos
fugere, siquidem res tute in foro et viis publicis
fando repetitae in proverbium abierunt.
ἦν ὁρᾷν καὶ τραχὺς τῇ φωνῇ ο ἀλλὰ τὸ τοιοῦτον στυγνὸν ἕν τοῖς δεινοῖς, φησὶ, φαιδρὸν τοῖς στρατιώταις
ἐφαίνετο. Σοῦ δὲ καὶ τὸν ἀεὶ μὲν χρόνον ὁρωμένου καὶ φθεγγομένου, φαιδραὶ τοῖς προσομιλοῦσι προσ-
εγῦων αὶ χάριτες· διιφαίνοντο δὲ οὐδὲν ἧττον, καὶ ὅτε ζήλῳ δικαίῳ παριθερμαίνου κατά τῶν μοχθη-⁸
ροτέρων καὶ δεομένων τραχυτέρας τῆς ἐμϐριμήσεως. Καί που τις ἐπιπληττόμενος, μὴ πὴνυ τι συώδης
ὤν τὴν ψυχὴν, ἧττον ἐδόκει δάκνεσθαι ἦ ἣδεσθαι, μέμψεων ἐπακούων γλυκυθὺμων πλέον διὰ τό
εὔχαρι, ἣ δακεθύμων διὰ τὸ ἐπίχολον · καὶ ῥόδοις χαρίτων πνέουσι πάττεσοαι, ἢ κέντροις ἐπιστρέφουσι
βάλλεσθαι. Οὕτως οὔτε τὸ χάριέν σου ἄκεντρον ἧν (ἀνειμένον γὰρ ἂν ἧν, καὶ πρὸς νουθεσίαν ἀμϐλύτερον), οὔτε
τὸ παροξυνόμενον ἄχαρι τῷ παντι· Ἑκάτερον δὲ δι’ ἑκατέρου περιχωροῡν οἶριστα κεκραμένον ἐγκατι-
μέμικτο. Οὐκοῦν τίνα τῶν σῶν, εἷθ’ ὅσα σπουδάζοντὶ σοι πεπόνηται, εἴτε σχολάζοντι πέπαικται χαριέντως, οὐκ
ἀνὰ στόμα τοῖς φιλολόγοις φερόμενα περιᾴδονται ; Ὧν οὐκ ὀλίγα κάπὶ ταῖς ἀγοραῖς καί τριόδοις ἀκούσαι τις ὡς τὰ
παροιμιώδη περιλαλούμενα.
Tanti et tam boni viri mortem luctus omnium C
civium secuta est, praesertim ejus urbis quae, ut
uxor marito privata,luctu oppressa humi sedet, imo
omne solamen recusans in defuncti tumulum pro-
jecta adeo maerori indulget ut lacrymas ipsius ge-
nas permeent, ut cum Jeremia loquar ². Jam
enim corona ab ejus capite delapsa erat, et uxor
iuhumari quam conjuge privari malebat; imo si
daretur, se ipsam marito sacrificare parata erat,
ut apud Xenophontem Penthea uxor mariti aman-
tissima. ,
μονουμένης ἰκςίνου, τίθεται. Εἰ δ’ ἐξῆν, κᾶν ἐπέσφαξεν ἑαυτὴν τῷ ἀνδρὶ, ὡς ἡ παρὰ τῷ Ξενοφῶντι καλή καὶ φίλαν-
δρος Πάνθεια.
Haec fere autem lugens gemensque dixerit: « Quis
sine gemitu profundo, quis sine lacrymis nuntium
allatum audiverit?Me miseram! Obiit pastor egre-
gius qui vitam pro me dedit; decessit vir sapiens
qui multimoda virtute valebat, antistes meus, ma-
gnus Eustathius, nomen venerandum, celeberri-
mum! Me miseram quae sponsum perdidi, cui
quondam feliciter nupta fui, et qui mihi nunc
morte ereptus est; qui nuper, ut cum Davide lo-
quar ³, vestiebat me coccino in deliciis et prebe-
² Jerem. Ix, 18. ³ Psal. κων, to.
chus, Laco natione, Xenophonte teste, vultu tetro,
rauca admodum voce erat,quod tamennequaquam
obstaculo fuit quin militibus suis in pugna splen-
didus hilarisque antesignanus fuerit. Tua morum
lenitas jucundo semper tenore occurrentibus arri-
sit, idque tum quoque, ubi justa irain malos exar-
descebas.0uis autem abs te vituperatus, dummodo
non cum anima vili esset, non contentus fuerit,
verba audiens consolatorie. magis quam vitupera-
toria, rosas plus quam spinas ea aestimando? Sic
nec mansuetudo tua sine aculeo erat, quo opus
habebat ad vim admonitionibus dandam; nec
acrimonia jucunditate carebat : utrumque enim fe-
licissima mistura consociatum erat.Tu ipse probe
nosti nihil eorum quae aut cum sudore elaborasti,
aut per ludum composuisti, litterarum studiosos
fugere, siquidem res tute in foro et viis publicis
fando repetitae in proverbium abierunt.
ἦν ὁρᾷν καὶ τραχὺς τῇ φωνῇ ο ἀλλὰ τὸ τοιοῦτον στυγνὸν ἕν τοῖς δεινοῖς, φησὶ, φαιδρὸν τοῖς στρατιώταις
ἐφαίνετο. Σοῦ δὲ καὶ τὸν ἀεὶ μὲν χρόνον ὁρωμένου καὶ φθεγγομένου, φαιδραὶ τοῖς προσομιλοῦσι προσ-
εγῦων αὶ χάριτες· διιφαίνοντο δὲ οὐδὲν ἧττον, καὶ ὅτε ζήλῳ δικαίῳ παριθερμαίνου κατά τῶν μοχθη-⁸
ροτέρων καὶ δεομένων τραχυτέρας τῆς ἐμϐριμήσεως. Καί που τις ἐπιπληττόμενος, μὴ πὴνυ τι συώδης
ὤν τὴν ψυχὴν, ἧττον ἐδόκει δάκνεσθαι ἦ ἣδεσθαι, μέμψεων ἐπακούων γλυκυθὺμων πλέον διὰ τό
εὔχαρι, ἣ δακεθύμων διὰ τὸ ἐπίχολον · καὶ ῥόδοις χαρίτων πνέουσι πάττεσοαι, ἢ κέντροις ἐπιστρέφουσι
βάλλεσθαι. Οὕτως οὔτε τὸ χάριέν σου ἄκεντρον ἧν (ἀνειμένον γὰρ ἂν ἧν, καὶ πρὸς νουθεσίαν ἀμϐλύτερον), οὔτε
τὸ παροξυνόμενον ἄχαρι τῷ παντι· Ἑκάτερον δὲ δι’ ἑκατέρου περιχωροῡν οἶριστα κεκραμένον ἐγκατι-
μέμικτο. Οὐκοῦν τίνα τῶν σῶν, εἷθ’ ὅσα σπουδάζοντὶ σοι πεπόνηται, εἴτε σχολάζοντι πέπαικται χαριέντως, οὐκ
ἀνὰ στόμα τοῖς φιλολόγοις φερόμενα περιᾴδονται ; Ὧν οὐκ ὀλίγα κάπὶ ταῖς ἀγοραῖς καί τριόδοις ἀκούσαι τις ὡς τὰ
παροιμιώδη περιλαλούμενα.
Tanti et tam boni viri mortem luctus omnium C
civium secuta est, praesertim ejus urbis quae, ut
uxor marito privata,luctu oppressa humi sedet, imo
omne solamen recusans in defuncti tumulum pro-
jecta adeo maerori indulget ut lacrymas ipsius ge-
nas permeent, ut cum Jeremia loquar ². Jam
enim corona ab ejus capite delapsa erat, et uxor
iuhumari quam conjuge privari malebat; imo si
daretur, se ipsam marito sacrificare parata erat,
ut apud Xenophontem Penthea uxor mariti aman-
tissima. ,
μονουμένης ἰκςίνου, τίθεται. Εἰ δ’ ἐξῆν, κᾶν ἐπέσφαξεν ἑαυτὴν τῷ ἀνδρὶ, ὡς ἡ παρὰ τῷ Ξενοφῶντι καλή καὶ φίλαν-
δρος Πάνθεια.
Haec fere autem lugens gemensque dixerit: « Quis
sine gemitu profundo, quis sine lacrymis nuntium
allatum audiverit?Me miseram! Obiit pastor egre-
gius qui vitam pro me dedit; decessit vir sapiens
qui multimoda virtute valebat, antistes meus, ma-
gnus Eustathius, nomen venerandum, celeberri-
mum! Me miseram quae sponsum perdidi, cui
quondam feliciter nupta fui, et qui mihi nunc
morte ereptus est; qui nuper, ut cum Davide lo-
quar ³, vestiebat me coccino in deliciis et prebe-
² Jerem. Ix, 18. ³ Psal. κων, to.