PG 141, col. 1275
ἄλλη καὶ ἄλλη, ἢ μία καὶ ἡ αὐτὴ. Εἰ μὲν οὖν ἄλλη καὶ
ἄλλη icti, διπλῆ ἄρα ἡ ξκπόρευσις ἔσται, καὶτὸ
Πνεῦμα διπλοῦν, ὅπερ ἄτοπον· εἰ. δὲ μία καὶ ἦ αὒ-
τὴ, πῶς ἐκ τῆς ἀΰλου δυάδος δύναται τὸ ἓν etut;
Μονὰς μὲν γὰρ ἀρχὴ καὶ αἰτία οὗ μόνον δυάδος, ἀλλὰ
καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων ἁριθμῶνο δυὰς δὲ ἀρχὴ καὶ
αἰτία μονάδος, εἴτ’ οὖν ἑνὸς, οὒκ ἄν γένοιτο. οὗ γὰρ
καθ’ ὑποστροφὴν αἱ γενέσεις τῶν ἀριθμῶν, ἀλλὰ
κατὰ πρόοδον. Μονὰς γὰρ είς δυάδα κινεῖται, κάκεῖ-
θεν εἷς τριάδα καὶ ἑφεξῆς, Τὸ γὰρ λέγειν ὲκ τῆς
τριάδος ἀφαιρεθείσης μονάδος δυάδα γίνεσθαι, κάκ
τῆς δυάδος ὁμοίως μονάδα. Ἀλλ’ αἰτία κάνταῦθα
τούτων ἡ ἀφαιρουμένη μονὰς, ἀλλ’ οὐκ ἄλλος τις
ἀριθμός. Λείπεται ἄρα μὴ τα δύο αἴτια εἶναι τοῦ
ἰνὸς, ἀλλᾶ τὸ ἓν τῶν δύο, Καὶ οὕτω μὲν ἐν τοῖς ἀΰ-
λοις, ὅ κᾶν τῇ θεότητι τῇ πάσης ὕλης ὑπερκειμένη
ἁρμόζειν εἰκὸς. Ἐν δὲ τοῖς ἒνὺλοις γίνεται μὲν ἐκ
λι ’1 ΙΙ \ Ι 1 ν \ \
ουο εν, η κατα συνοδον, ως ἐς ἀνδρος καὶ γοναικος
τέκνον, καὶ ὲκ σιδὴρου καὶ λίθου πῦρ, ἣ κατὰ σύνθε-
σιν, ὡς ἐκ γῆς καὶ ὕδατος πηλός. Ἀλλ’ ἔστιν εἰπεῖν
κάνταῦθα πρῶτα μὲν ὡς ἐν ταῖς θείαις δποστάσεσιν
οὔτε σὺνοδος τοιαύτη τις ἐπινοεῖται, οὔτε μὴν σύνθε-
σις· δεύτερον δὲ, ὃτι ὶνταῦθα μὲν προηγεῖται τῷ
χρόνῳ τα δὺο τοῦ ἑνὸς, συναίδια δὲ τὰ τῆς Τριάδος
(πρόσωπα, τρόπον ὅτι ἐν μὲν τοῖς πλείοσι τούτων ἕτε-
ρον τῷ εἴδει παρὰ τὰ δύο τὸ ἓν, ἀλλὰ κάκεῖνα πρὸς
ἄλληλα ἕτερα τῷ εἴδει* αἱ δὲ τῆς Τριάδος ὑποστίςγεις
τῆς αὐτῆς φὺσεώς εἰσιν· ὥστε οὗ κατὰ ἕνυλα καὶ
τὰ ἆθλα. Οὒκ ἂρα ἐκ Πατρὸς καὶ rio-31b Πνεῦμα. ι
Οὒτω μὲν τὸ κειρᾶλαιον, Προδιαληπτέον δέ γε περὶ τοῦ
ἐκπορεύεται, ’ίν’ ἐντεῦθεν σαφὴς γένηται ἡ ἐξέτασις,
εἷς ὁ τῶν ἑξετασθησομένων μάλιστα γεννήτωρ περὶ τὸ
τέλος τοῦ τριτου τῶν κεφαλαίων φάσκει μὴ ἔκ τοὺ
Υἱοῦ ὶκπορεύεσθιι τὸ Πνεῦμα εὑρίσκεσθαι τῇ γραφῇ.
Ταράσιος μέν οὖν ὃ ’ἔξαρχος τῆς παγκοσμίου συνελεύ-
σεως τῆς τὸν ἑϐδοματικὸν ἀριθμὸν περαιωσαμένης, διὰ
τόμου, ἐν ᾧ καὶ τὸ ἐκ Πατρὸς δι’ Υἱοῦ ἐκπορευόμενον
ἅγιον Πνεῦμα μετὰ τῶν ἄλλων διατρανοῦται, βεϐαιω-
θέντος ὑπογραφαϊς οἶκειοχείροις τῶν αὗτῇ συνδεδραμη-
κότων θείων ὅλων Πατὲρων, καὶ τοῦτο συνεπεκύρωσε,
καὶ λοιποὶ πρὸ αὗτοῦ θεηγόροι θεῖοι διδάσκαλοι κατὰ
ῥῆμα παραδεδώκασι, πρὸς ὅ θεολογικῶν ὲκ διασαφή-
σεων πατρικῶν ματαιάζειν δεικνύον τοὺς διαπληκτι-
ζομένους πρὸς τούς ἔκ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ λέγοντας
ἐκπορεύεσθαι, μαχεσάμενοι τοῗς προὲῖᾱσι καθ’ ἡμῶν
πανδήμοις δικαστηρίοις, ἐκεῖνοι μεγάλοι προήγοροι
τῶν ἡμῖν ἀντικαθιστάντων εἰς ἐννοιῶν meo/ubam;
τοῦ ἐκπορεύεσθαι καὶ ὁμωνυμιῶν ἑτερότητας άπ-
ηνέχθησαιν, μὴ τὸ μετὰ σκοπὸν ἀποφῆναι ἶσχὺσαν-
τες. Καὶ ὃπως, ἐφεξῆς, Μετὰ τὰς ἐπενηνεγμένας ἡμῖν
πολυειδεῖς καταδικας οἱ μέλανι συνθέμενοι καὶ χειρὶ
ηις τῷν ἐτεροτάτων καινοφωνίαις τῆν εἷς
μίαν ἀνωμολόγησαν ἔκπτωσιν. Γνοίη δ’ ἅν ὂ ἐρευνῆ-
σαι προθυμηθεὶς, εἰ καὶ αὖθις ἡ δυναστεία, καὶ τῇ
τοῦ πλήθους νενευρωμὲνῃ ῥοπῇ, τὰ αότα 092:3»:-
ται καθ’ ἡμῶν καὶ διορθὼσεις προϐάλλεται τῷ συγ-
ἄλλη icti, διπλῆ ἄρα ἡ ξκπόρευσις ἔσται, καὶτὸ
Πνεῦμα διπλοῦν, ὅπερ ἄτοπον· εἰ. δὲ μία καὶ ἦ αὒ-
τὴ, πῶς ἐκ τῆς ἀΰλου δυάδος δύναται τὸ ἓν etut;
Μονὰς μὲν γὰρ ἀρχὴ καὶ αἰτία οὗ μόνον δυάδος, ἀλλὰ
καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων ἁριθμῶνο δυὰς δὲ ἀρχὴ καὶ
αἰτία μονάδος, εἴτ’ οὖν ἑνὸς, οὒκ ἄν γένοιτο. οὗ γὰρ
καθ’ ὑποστροφὴν αἱ γενέσεις τῶν ἀριθμῶν, ἀλλὰ
κατὰ πρόοδον. Μονὰς γὰρ είς δυάδα κινεῖται, κάκεῖ-
θεν εἷς τριάδα καὶ ἑφεξῆς, Τὸ γὰρ λέγειν ὲκ τῆς
τριάδος ἀφαιρεθείσης μονάδος δυάδα γίνεσθαι, κάκ
τῆς δυάδος ὁμοίως μονάδα. Ἀλλ’ αἰτία κάνταῦθα
τούτων ἡ ἀφαιρουμένη μονὰς, ἀλλ’ οὐκ ἄλλος τις
ἀριθμός. Λείπεται ἄρα μὴ τα δύο αἴτια εἶναι τοῦ
ἰνὸς, ἀλλᾶ τὸ ἓν τῶν δύο, Καὶ οὕτω μὲν ἐν τοῖς ἀΰ-
λοις, ὅ κᾶν τῇ θεότητι τῇ πάσης ὕλης ὑπερκειμένη
ἁρμόζειν εἰκὸς. Ἐν δὲ τοῖς ἒνὺλοις γίνεται μὲν ἐκ
λι ’1 ΙΙ \ Ι 1 ν \ \
ουο εν, η κατα συνοδον, ως ἐς ἀνδρος καὶ γοναικος
τέκνον, καὶ ὲκ σιδὴρου καὶ λίθου πῦρ, ἣ κατὰ σύνθε-
σιν, ὡς ἐκ γῆς καὶ ὕδατος πηλός. Ἀλλ’ ἔστιν εἰπεῖν
κάνταῦθα πρῶτα μὲν ὡς ἐν ταῖς θείαις δποστάσεσιν
οὔτε σὺνοδος τοιαύτη τις ἐπινοεῖται, οὔτε μὴν σύνθε-
σις· δεύτερον δὲ, ὃτι ὶνταῦθα μὲν προηγεῖται τῷ
χρόνῳ τα δὺο τοῦ ἑνὸς, συναίδια δὲ τὰ τῆς Τριάδος
(πρόσωπα, τρόπον ὅτι ἐν μὲν τοῖς πλείοσι τούτων ἕτε-
ρον τῷ εἴδει παρὰ τὰ δύο τὸ ἓν, ἀλλὰ κάκεῖνα πρὸς
ἄλληλα ἕτερα τῷ εἴδει* αἱ δὲ τῆς Τριάδος ὑποστίςγεις
τῆς αὐτῆς φὺσεώς εἰσιν· ὥστε οὗ κατὰ ἕνυλα καὶ
τὰ ἆθλα. Οὒκ ἂρα ἐκ Πατρὸς καὶ rio-31b Πνεῦμα. ι
Οὒτω μὲν τὸ κειρᾶλαιον, Προδιαληπτέον δέ γε περὶ τοῦ
ἐκπορεύεται, ’ίν’ ἐντεῦθεν σαφὴς γένηται ἡ ἐξέτασις,
εἷς ὁ τῶν ἑξετασθησομένων μάλιστα γεννήτωρ περὶ τὸ
τέλος τοῦ τριτου τῶν κεφαλαίων φάσκει μὴ ἔκ τοὺ
Υἱοῦ ὶκπορεύεσθιι τὸ Πνεῦμα εὑρίσκεσθαι τῇ γραφῇ.
Ταράσιος μέν οὖν ὃ ’ἔξαρχος τῆς παγκοσμίου συνελεύ-
σεως τῆς τὸν ἑϐδοματικὸν ἀριθμὸν περαιωσαμένης, διὰ
τόμου, ἐν ᾧ καὶ τὸ ἐκ Πατρὸς δι’ Υἱοῦ ἐκπορευόμενον
ἅγιον Πνεῦμα μετὰ τῶν ἄλλων διατρανοῦται, βεϐαιω-
θέντος ὑπογραφαϊς οἶκειοχείροις τῶν αὗτῇ συνδεδραμη-
κότων θείων ὅλων Πατὲρων, καὶ τοῦτο συνεπεκύρωσε,
καὶ λοιποὶ πρὸ αὗτοῦ θεηγόροι θεῖοι διδάσκαλοι κατὰ
ῥῆμα παραδεδώκασι, πρὸς ὅ θεολογικῶν ὲκ διασαφή-
σεων πατρικῶν ματαιάζειν δεικνύον τοὺς διαπληκτι-
ζομένους πρὸς τούς ἔκ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ λέγοντας
ἐκπορεύεσθαι, μαχεσάμενοι τοῗς προὲῖᾱσι καθ’ ἡμῶν
πανδήμοις δικαστηρίοις, ἐκεῖνοι μεγάλοι προήγοροι
τῶν ἡμῖν ἀντικαθιστάντων εἰς ἐννοιῶν meo/ubam;
τοῦ ἐκπορεύεσθαι καὶ ὁμωνυμιῶν ἑτερότητας άπ-
ηνέχθησαιν, μὴ τὸ μετὰ σκοπὸν ἀποφῆναι ἶσχὺσαν-
τες. Καὶ ὃπως, ἐφεξῆς, Μετὰ τὰς ἐπενηνεγμένας ἡμῖν
πολυειδεῖς καταδικας οἱ μέλανι συνθέμενοι καὶ χειρὶ
ηις τῷν ἐτεροτάτων καινοφωνίαις τῆν εἷς
μίαν ἀνωμολόγησαν ἔκπτωσιν. Γνοίη δ’ ἅν ὂ ἐρευνῆ-
σαι προθυμηθεὶς, εἰ καὶ αὖθις ἡ δυναστεία, καὶ τῇ
τοῦ πλήθους νενευρωμὲνῃ ῥοπῇ, τὰ αότα 092:3»:-
ται καθ’ ἡμῶν καὶ διορθὼσεις προϐάλλεται τῷ συγ-