PG 147, col. 953
Ἀπὸ τοῦ βίου τοῦ ἀδδᾶ Ἀγdθωνος.
Ἀδελφὸς ἡρώτησε τὸν Δββᾶν Ἀγάθωνα, λέγων·
ΚΚἰπέ μοι, ἀββᾶ, τί μεῖζον, ὁ σωματικὸς κόπος, ἢ ἡ
τῶν ἔνδον φυλακή; Καὶ εἶπεν· Ἐοικεν ὁ ἄνθρω-
πος δένδρῳ· ὁ τοίνυν σωματικὸς κόπος, φύλλα ἐστὶ,
ἡ δὲ τῶν ἔνδον φυλακὴ, ὁ καρπός ἐστιν· ἐπεὶ οὗν,
κατὰ τὸ γεγραμμένον, « Πᾶν δένδρον μὴ ποιοῦν
καρπὸν καλὸν, ἐκκόπτεται, καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλεται,»
φανερὸν ὅτι διὰ τοὺς καρποὺς πᾶσα ἡμῶν ἐστιν ἡ
σπουδὴ, τουτέστιν ἡ τοῦ νοὸς φυλακή· χρεία δέ
ἐστι καὶ τῆς τῶν φύλλων σκέπης καὶ εὐκοσμίας,
ἅτινά ἐστιν ὁ σωματικὸς κόπος. Θαῦμα, πῶς ὁ ἅγιος
οὗτος κατὰ πάντων τῶν μὴ ἐχόντων νοὸς τήρησιν
ἀπεφήνατο· εἰς μόνην δὲ αὐχοῦντας τὴν πρακτικὴν
εἰπὼν, πᾶν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν, νοὸς τήρησιν
δηλαδή· φύλλα δὲ μόνον ἔχοντα Πσ. ἔχον] ἤγουντὴν
πρᾶξιν, ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται· φρικτή
σου, Πάτερ, ἡ ἀπόφασις.
ΤΤοῦ ἀδδᾶ Μάρκου, πρὸς ἄικόλαον.
Εl οὖν βούλει, τέκνον, οἰκεῖον λύχνον φωτὸς νοη-
τοῦ γνώσεως πνευματικῆς ἔνδοθεν κτήσασθαι, ἵνα
ἀπροσκόπως σὺν [ῖσ ἐνἱ τῇ βαθυτάτῃ νυκτὶ τοῦ
imlliter aliis præscribebat, uti propiam et
rem monachorum laudem. Εx hoc, si vide-
alium vertamur.
Eæ Via abbatis Aρathonis.
Prater quidam interrogavit abhatem Agathonem,
dicens : Dic mihi, abba, quid majus est, corpo-
reus labor, an interiorum animi custodia ? Res-
pondit senex : Similis est homo arbori; corporeus
ergo labor folia sunt, custodia vero interiorum
frutus est. Quandoquidem autem, juxta quod scri-
ptum est, « Onis arbor quæ non facit fructum
bonum excidetur et in ignem mittetur ; » manife-
stum est totum nostrum studium conferri dehere
ad ferendum fructum, hoc est,ad mentis custodiam.
as porro etiam quædam est foliorum ad spe-
et tegumentum. Qusre hon reprobatur corpo-
labor per illa figuratus : sed quid sit ei præ-
us adjungendum ostenditur. Mirubiliter hic
sanctus vanos et veræ religionis exsortes declaravit
omnes illos qui, sine mentis custodia, sola glorian-
tur vita activa : vocans eos arbores non ferentes
fructum bonum, mentis scilicet custodiam, ac
nihil nisi folia habentes, hoc est labores operatio-
nis qui non obstabunt quominus excidantur et
in ignem mittautur. Τerribilis hæc tua, Pater,
sententia est,
Marci abbatis ad Nicolaum.
sSi vis, ili, propriam tibi et domesticam lucer-
nam luminis intcllectualis, hoc est, spiritualis
⁴ Matth. v, 19.
Ἀδελφὸς ἡρώτησε τὸν Δββᾶν Ἀγάθωνα, λέγων·
ΚΚἰπέ μοι, ἀββᾶ, τί μεῖζον, ὁ σωματικὸς κόπος, ἢ ἡ
τῶν ἔνδον φυλακή; Καὶ εἶπεν· Ἐοικεν ὁ ἄνθρω-
πος δένδρῳ· ὁ τοίνυν σωματικὸς κόπος, φύλλα ἐστὶ,
ἡ δὲ τῶν ἔνδον φυλακὴ, ὁ καρπός ἐστιν· ἐπεὶ οὗν,
κατὰ τὸ γεγραμμένον, « Πᾶν δένδρον μὴ ποιοῦν
καρπὸν καλὸν, ἐκκόπτεται, καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλεται,»
φανερὸν ὅτι διὰ τοὺς καρποὺς πᾶσα ἡμῶν ἐστιν ἡ
σπουδὴ, τουτέστιν ἡ τοῦ νοὸς φυλακή· χρεία δέ
ἐστι καὶ τῆς τῶν φύλλων σκέπης καὶ εὐκοσμίας,
ἅτινά ἐστιν ὁ σωματικὸς κόπος. Θαῦμα, πῶς ὁ ἅγιος
οὗτος κατὰ πάντων τῶν μὴ ἐχόντων νοὸς τήρησιν
ἀπεφήνατο· εἰς μόνην δὲ αὐχοῦντας τὴν πρακτικὴν
εἰπὼν, πᾶν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν, νοὸς τήρησιν
δηλαδή· φύλλα δὲ μόνον ἔχοντα Πσ. ἔχον] ἤγουντὴν
πρᾶξιν, ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται· φρικτή
σου, Πάτερ, ἡ ἀπόφασις.
ΤΤοῦ ἀδδᾶ Μάρκου, πρὸς ἄικόλαον.
Εl οὖν βούλει, τέκνον, οἰκεῖον λύχνον φωτὸς νοη-
τοῦ γνώσεως πνευματικῆς ἔνδοθεν κτήσασθαι, ἵνα
ἀπροσκόπως σὺν [ῖσ ἐνἱ τῇ βαθυτάτῃ νυκτὶ τοῦ
imlliter aliis præscribebat, uti propiam et
rem monachorum laudem. Εx hoc, si vide-
alium vertamur.
Eæ Via abbatis Aρathonis.
Prater quidam interrogavit abhatem Agathonem,
dicens : Dic mihi, abba, quid majus est, corpo-
reus labor, an interiorum animi custodia ? Res-
pondit senex : Similis est homo arbori; corporeus
ergo labor folia sunt, custodia vero interiorum
frutus est. Quandoquidem autem, juxta quod scri-
ptum est, « Onis arbor quæ non facit fructum
bonum excidetur et in ignem mittetur ; » manife-
stum est totum nostrum studium conferri dehere
ad ferendum fructum, hoc est,ad mentis custodiam.
as porro etiam quædam est foliorum ad spe-
et tegumentum. Qusre hon reprobatur corpo-
labor per illa figuratus : sed quid sit ei præ-
us adjungendum ostenditur. Mirubiliter hic
sanctus vanos et veræ religionis exsortes declaravit
omnes illos qui, sine mentis custodia, sola glorian-
tur vita activa : vocans eos arbores non ferentes
fructum bonum, mentis scilicet custodiam, ac
nihil nisi folia habentes, hoc est labores operatio-
nis qui non obstabunt quominus excidantur et
in ignem mittautur. Τerribilis hæc tua, Pater,
sententia est,
Marci abbatis ad Nicolaum.
sSi vis, ili, propriam tibi et domesticam lucer-
nam luminis intcllectualis, hoc est, spiritualis
⁴ Matth. v, 19.