PG 150, col. 375
omnia consideramus, nec mentem adhibemus,
nulla est nobis illius cognitionis utilitas; non enim
potest nobis ullam earum quae dictre sunt afl'ectio-
num immittere; ex iis enim qua: tunc nos detinent,
cogitationibus afiicimur, et tales habemus τιτθοιίοο
nes, quales illae possunt elficere. Propterea tatis
exc0gitata est figura, partim quidem non verbis
solum significans, sed omnia etiam sub aspectum
deducens, partim autem qnze toto sacrificii tempore
appareat: ut per illam quidem agat in animas l‘a-
eilius, et non sola contemplatio, sed etiam aficctiu
ct passio in animis insideat, utpote evidentius no- Β ἰ
his per oculos impressa imaginatione: per illam
autem non det locum oldivioai, neque sinat cogita-
tionem ad aliquid alittd convertere. donec ad ipsam
mensam deduxerit, et ita illis cogitationibus re-
h-rti, et vigentem memoriam habentes, simus sa-
crorum mysteriorum participes, sanetificationi
sanctificationem indueentes, contemplationem sau-
ctificatloni, sanctificationem mysterio, et transfor-
mati a gloria in gloriam, in eam qua: est omnium
maxima, ab ea qua: minor est. Et hoc quidem siti
vult totum, ut summatim dicem, sacrificium;
deinceps autem unum quodque ab initio ejus,
quoad fieri poterit, sigillatim considerandum est.
Primmn quidem preces quae fiunt initiis, et saera:
ἱ) -nedictiones, et sacra cantica, et lectiones; postea C τ
ipsum sacrum opus, ipsum sacrificium; post hoc
autem sanctificatio, qua per ipsum sanctificantur
animae Christianorum, et vivorum et mortuorum. Praeterea autetn et quae ea consequuntur, populi ct
sacerdOtis ad Deum cantica et preces, si quid eorum consideratione et contemplatione indiget : ante
omnia autem, et in omnibus, qua: per totam mysterii celebrationem apparet Servatoris suscepta
carnis mconomia, quid eorum quae ad illam pertinent, per quodnam eorum qua: in sacri celebratione
liunt, significatur.
CAP. ll.
Cur non a principiadaltari imponuntur sacra
una.
una.
lnititnn autem ducamus ab eorum, qua: in pro-
positione fiunt et dicuntur, contemplatione, et ipsa
eorum allatione donorumque oblatione. Cur enim
nun statim ad altare ducuntur et sacrilicantur, sed
primum tanquam dona Deo dedicantur? Quia ofle- ι) ἀ
rebantur quidem Deo sacrificia ab antiquis. ratione
carentium animalium credes et sanguis; ofi‘erehau'
tur autem etiam dona, quemadmodum vasa aurea
vel argentea. Corpus autem Christi etiam utraque
habere videtur. Etenim sacrificium quidem poste-
rius exstitit, quando pro gloria Patris est interfe-
ctus : dedicatus autem erat et oblatus Deo ab ini-
tio, et donum erat ipsi pretiosum, et tanquam as-
sumptum nt nostri generis primitim, et propter le-
gem, quod erat primogenit'us. Ea de causa. qua:
nunc oll‘eruntur, per qua! corpus illud significatur,
non statim ad altare ducuntur et sacrificantur, sed
hoc quidem fit postea, prius autem Deo dedican-
tur, et dona pretiosa Deo et fiunt. et vocantur.
nulla est nobis illius cognitionis utilitas; non enim
potest nobis ullam earum quae dictre sunt afl'ectio-
num immittere; ex iis enim qua: tunc nos detinent,
cogitationibus afiicimur, et tales habemus τιτθοιίοο
nes, quales illae possunt elficere. Propterea tatis
exc0gitata est figura, partim quidem non verbis
solum significans, sed omnia etiam sub aspectum
deducens, partim autem qnze toto sacrificii tempore
appareat: ut per illam quidem agat in animas l‘a-
eilius, et non sola contemplatio, sed etiam aficctiu
ct passio in animis insideat, utpote evidentius no- Β ἰ
his per oculos impressa imaginatione: per illam
autem non det locum oldivioai, neque sinat cogita-
tionem ad aliquid alittd convertere. donec ad ipsam
mensam deduxerit, et ita illis cogitationibus re-
h-rti, et vigentem memoriam habentes, simus sa-
crorum mysteriorum participes, sanetificationi
sanctificationem indueentes, contemplationem sau-
ctificatloni, sanctificationem mysterio, et transfor-
mati a gloria in gloriam, in eam qua: est omnium
maxima, ab ea qua: minor est. Et hoc quidem siti
vult totum, ut summatim dicem, sacrificium;
deinceps autem unum quodque ab initio ejus,
quoad fieri poterit, sigillatim considerandum est.
Primmn quidem preces quae fiunt initiis, et saera:
ἱ) -nedictiones, et sacra cantica, et lectiones; postea C τ
ipsum sacrum opus, ipsum sacrificium; post hoc
autem sanctificatio, qua per ipsum sanctificantur
animae Christianorum, et vivorum et mortuorum. Praeterea autetn et quae ea consequuntur, populi ct
sacerdOtis ad Deum cantica et preces, si quid eorum consideratione et contemplatione indiget : ante
omnia autem, et in omnibus, qua: per totam mysterii celebrationem apparet Servatoris suscepta
carnis mconomia, quid eorum quae ad illam pertinent, per quodnam eorum qua: in sacri celebratione
liunt, significatur.
CAP. ll.
Cur non a principiadaltari imponuntur sacra
una.
una.
lnititnn autem ducamus ab eorum, qua: in pro-
positione fiunt et dicuntur, contemplatione, et ipsa
eorum allatione donorumque oblatione. Cur enim
nun statim ad altare ducuntur et sacrilicantur, sed
primum tanquam dona Deo dedicantur? Quia ofle- ι) ἀ
rebantur quidem Deo sacrificia ab antiquis. ratione
carentium animalium credes et sanguis; ofi‘erehau'
tur autem etiam dona, quemadmodum vasa aurea
vel argentea. Corpus autem Christi etiam utraque
habere videtur. Etenim sacrificium quidem poste-
rius exstitit, quando pro gloria Patris est interfe-
ctus : dedicatus autem erat et oblatus Deo ab ini-
tio, et donum erat ipsi pretiosum, et tanquam as-
sumptum nt nostri generis primitim, et propter le-
gem, quod erat primogenit'us. Ea de causa. qua:
nunc oll‘eruntur, per qua! corpus illud significatur,
non statim ad altare ducuntur et sacrificantur, sed
hoc quidem fit postea, prius autem Deo dedican-
tur, et dona pretiosa Deo et fiunt. et vocantur.