PG 150, col. 376
δ.ατιθέμεθα , καὶ τοιαῦτα πάθη πάσχομεν, οἷα δρᾷν
ἐκεῖνοι δύνανται. Τούτου χάριν ὁ τοιοῦτος ἐπενοήθη
τύπος . τοῦτο μὲν οὐ λόγοις μόνον σημαίνων, ἀλλὰ
καὶ ἐπ’ ὅφιν ἄγων ἅπαντα ° τοῦτο δὲ διὰ πάσης τῆς
ἱερουργίας φαινόμενος ο ἵν’ ἐκείνῳ μὲν εις τὰς ψυ-
χὰς εὐκολώτερον δράσῃ. καὶ οὑ θεωρία ψιλὴ μόνον,
ἀλλὰ καὶ πάθος ἡμῖν ὲντεθῇ, ὡς ἂν τῆς φαντασίας
διὰ τῶν ὀφθαλμῶν ἐναργέστερον ἡμῖν τυπουμένης ⁸
ἐκείνῳ δὲ μὴ δῷ τῇ λῄθῃ χώραν, μηδ’ ἐάσῃ πρδς
ἄλλο τρέψαι τδν λογισμὸν, ἕως ἐπ’ αὐτὴν ἀπάγοι
τὴν τράπεζα-ι, καὶ οὕτω γέμοντες τῶν ἐννοιῶν τού-
’ Β τιον, καὶ τὴν μνήμην ἀκμάζουσαν ἔχοντες, τῶν ἱε-
βῶν μεταλάϐωμεν μυστηρίων, ἁγιασμὸν ἐπεισάγον-
ἀγιασμῷ, τῷ τῶν θεωριῶν τὸν τῆς τελετῆς, καὶ
μεταμορφούμενοι ἀπὸ δόξης είς δόξαν τὴν ἀπασῶν
μεγίστην ἀπὸ τῆς ἐλάττονος, Καὶ οὕτως μὲν ὁ νοῦς
τῆς ὅλης ἱερουργίας ὡς ὲν κεφαλαίῳ ο ἑξῆς δὲ ἄνω-
θεν αὐτὴν θεωρητέον, ὡς οἷόν τε, κατά μέρος. Πρῶ-
τον μὲν τὰς προτελείους εὐχὰς, καὶ ἱερολογῐας, καὶ
ᾠδὰς ἱερὰς, καὶ ἀναγνώσεις · ἔπειτα τὸ ἔργον αὑτό
το ἱερὴν, αὐτὴν τὴν θυσίανο μετά δὲ τοῦτο τὸν
ἁγιασμῆν, ὃν δι’ αὐτῆς ἀγιάζονται Χριστιανῶν ψυ·
χαὶ, καὶ ζώντων, καὶ τεθνηκότων. Ἔτι δὲ καὶ τὰς
ἐπὶ τούτοις τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ ἱερέως πρὸς Θών ᾠδὶς
καὶ εὖχὲις, εἴτι τούτων ἐπισκέψεως καὶ Θεωρίας δεῖ-
ταί τινος · πρὸ δὲ πάντων, καὶ ὲν πᾶσιν, τὴν διὰ
l C πάσηξ τῆς τελετῆς φαινομένην τοῦ Σωτῆρος οἰκονο-
μίαν· τί τῶν ἐκείνης, διά τινος τῶν ὲν τῇ ἱερουρ-
γία⁸ τελου μένων σημαίνεται.
ΚΕΦΑΛ. Β’.
Διὰ τί μὴ ἐξ ἀρχῆς ἐν τῷ θυσιαστηρΙῳ τίθεται
τὰ τίμια δῶρα.
Ἀρχὴ δὲ ἡμῖν ἔστω τῶν ὲν τῇ προθέσει τελουμέ-
νων καὶ λεγομένων ήθεωρία, καὶ τούτων αὐτῆς
τῆς προσαγωγῆς καὶ τῆς δωροφορίας. Διατί γὰρ
οὐκ εὐθὺς εἰς τὺ θυσιαστήριον ἄγεται καὶ Θύεται.
η υ ἀλλά πρῶτον ὼς ἰώρα ἀνατίθεται τῷ θεῷ ;”οτι xpec—
ήγοντο μὲν θυσίαι τῷ θεῷ παρά τῶν παλαιῶν, ζώων
ἀλόγων σφαγαὶ καὶ αἵματα· προσήγοντο δὲ καὶ
δῶρα, ὥσπερ τά χρυσᾶ σκεύη ἢ ἀργυρᾶο τὸ δὲ
σιῖρμα τοῦ Χριστοῦ καὶ ἀμφότερα φαίνεται ἕχον.
Καὶ γὰρ θυσία μὲν γέγονεν ὕστερον, ὅτε ἐσφάγη
ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Πατρὸςο ἀνέκειτο δὲ ἐξ ἀρχῆς
τῷ Θεῷ, καὶ δῶρον ἦν αὐτῷ τίμιον, καὶ ὡς προσ-
ληφθὲν ὠς ἀπαρχὴ τοῦ γένους ἡμῶν, καὶ διά τὸν
νόμον, ὅτι πρωτότοκος ἦν. Τούτου χάριν τὰ νῦν
προσαγὸμ ενα δι’ὗν τὸ σῶμα ἐκεῖνο σημαίνεται, οὐκ
εὐθὺς εἰς τὸ θυσιαστήριον ἄγεται καὶ θύεται · ἀλλὰ
τουτο μὲν ὕστερον, πρότερον δὲ ἀνατίθεται, καὶ
δῶρα τίμια τῷ Θεῷ καὶ γίνεται, καὶ καλεῖται. 1ιῦ-
τως ὁ Χριστὸς ἐποίησεν Ὅτε γὰρ ἄρτον καὶ ciae»
ἐκεῖνοι δύνανται. Τούτου χάριν ὁ τοιοῦτος ἐπενοήθη
τύπος . τοῦτο μὲν οὐ λόγοις μόνον σημαίνων, ἀλλὰ
καὶ ἐπ’ ὅφιν ἄγων ἅπαντα ° τοῦτο δὲ διὰ πάσης τῆς
ἱερουργίας φαινόμενος ο ἵν’ ἐκείνῳ μὲν εις τὰς ψυ-
χὰς εὐκολώτερον δράσῃ. καὶ οὑ θεωρία ψιλὴ μόνον,
ἀλλὰ καὶ πάθος ἡμῖν ὲντεθῇ, ὡς ἂν τῆς φαντασίας
διὰ τῶν ὀφθαλμῶν ἐναργέστερον ἡμῖν τυπουμένης ⁸
ἐκείνῳ δὲ μὴ δῷ τῇ λῄθῃ χώραν, μηδ’ ἐάσῃ πρδς
ἄλλο τρέψαι τδν λογισμὸν, ἕως ἐπ’ αὐτὴν ἀπάγοι
τὴν τράπεζα-ι, καὶ οὕτω γέμοντες τῶν ἐννοιῶν τού-
’ Β τιον, καὶ τὴν μνήμην ἀκμάζουσαν ἔχοντες, τῶν ἱε-
βῶν μεταλάϐωμεν μυστηρίων, ἁγιασμὸν ἐπεισάγον-
ἀγιασμῷ, τῷ τῶν θεωριῶν τὸν τῆς τελετῆς, καὶ
μεταμορφούμενοι ἀπὸ δόξης είς δόξαν τὴν ἀπασῶν
μεγίστην ἀπὸ τῆς ἐλάττονος, Καὶ οὕτως μὲν ὁ νοῦς
τῆς ὅλης ἱερουργίας ὡς ὲν κεφαλαίῳ ο ἑξῆς δὲ ἄνω-
θεν αὐτὴν θεωρητέον, ὡς οἷόν τε, κατά μέρος. Πρῶ-
τον μὲν τὰς προτελείους εὐχὰς, καὶ ἱερολογῐας, καὶ
ᾠδὰς ἱερὰς, καὶ ἀναγνώσεις · ἔπειτα τὸ ἔργον αὑτό
το ἱερὴν, αὐτὴν τὴν θυσίανο μετά δὲ τοῦτο τὸν
ἁγιασμῆν, ὃν δι’ αὐτῆς ἀγιάζονται Χριστιανῶν ψυ·
χαὶ, καὶ ζώντων, καὶ τεθνηκότων. Ἔτι δὲ καὶ τὰς
ἐπὶ τούτοις τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ ἱερέως πρὸς Θών ᾠδὶς
καὶ εὖχὲις, εἴτι τούτων ἐπισκέψεως καὶ Θεωρίας δεῖ-
ταί τινος · πρὸ δὲ πάντων, καὶ ὲν πᾶσιν, τὴν διὰ
l C πάσηξ τῆς τελετῆς φαινομένην τοῦ Σωτῆρος οἰκονο-
μίαν· τί τῶν ἐκείνης, διά τινος τῶν ὲν τῇ ἱερουρ-
γία⁸ τελου μένων σημαίνεται.
ΚΕΦΑΛ. Β’.
Διὰ τί μὴ ἐξ ἀρχῆς ἐν τῷ θυσιαστηρΙῳ τίθεται
τὰ τίμια δῶρα.
Ἀρχὴ δὲ ἡμῖν ἔστω τῶν ὲν τῇ προθέσει τελουμέ-
νων καὶ λεγομένων ήθεωρία, καὶ τούτων αὐτῆς
τῆς προσαγωγῆς καὶ τῆς δωροφορίας. Διατί γὰρ
οὐκ εὐθὺς εἰς τὺ θυσιαστήριον ἄγεται καὶ Θύεται.
η υ ἀλλά πρῶτον ὼς ἰώρα ἀνατίθεται τῷ θεῷ ;”οτι xpec—
ήγοντο μὲν θυσίαι τῷ θεῷ παρά τῶν παλαιῶν, ζώων
ἀλόγων σφαγαὶ καὶ αἵματα· προσήγοντο δὲ καὶ
δῶρα, ὥσπερ τά χρυσᾶ σκεύη ἢ ἀργυρᾶο τὸ δὲ
σιῖρμα τοῦ Χριστοῦ καὶ ἀμφότερα φαίνεται ἕχον.
Καὶ γὰρ θυσία μὲν γέγονεν ὕστερον, ὅτε ἐσφάγη
ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Πατρὸςο ἀνέκειτο δὲ ἐξ ἀρχῆς
τῷ Θεῷ, καὶ δῶρον ἦν αὐτῷ τίμιον, καὶ ὡς προσ-
ληφθὲν ὠς ἀπαρχὴ τοῦ γένους ἡμῶν, καὶ διά τὸν
νόμον, ὅτι πρωτότοκος ἦν. Τούτου χάριν τὰ νῦν
προσαγὸμ ενα δι’ὗν τὸ σῶμα ἐκεῖνο σημαίνεται, οὐκ
εὐθὺς εἰς τὸ θυσιαστήριον ἄγεται καὶ θύεται · ἀλλὰ
τουτο μὲν ὕστερον, πρότερον δὲ ἀνατίθεται, καὶ
δῶρα τίμια τῷ Θεῷ καὶ γίνεται, καὶ καλεῖται. 1ιῦ-
τως ὁ Χριστὸς ἐποίησεν Ὅτε γὰρ ἄρτον καὶ ciae»