PG 150, col. 855
Ἀπειρὰκις δ’ ἄπειρον ἠλαττωμένας,
Τοῖς κτίσμασι δὲ συντεταγμένας κάτω.
(Οὕτω γὰρ οὖν ὕπεστιν ἔργρν ἐργάτῃ,
Καὶ per παρ’ ἡμᾶς οὐ ρυτῆς ἐξουσίας.
(lt) γὰρ παρεῖναι πανταχοῦ τὸν ἠρμένον,
"tl; πάντα πληροῦν μαρτυρεί κατ’ οὐσίαν.
(κδ’ ἐγκατοικεῖν τοῖς θεουμένοις ὅλον,
θεὸν Οεοίς ἄκτιστον, ἀλλ’ ἑκτισμένοις.
Ἀλλ’ ἀντ’ὲκείνου τοὺς ὑφειμένους ὄχλους
fimi; ἀνάργοις ἔργα τοῦ πρωτεργάτου.)
Οὕτω δὲ παμπόνηρόν ἐστιν ἠ πλάνη,
Ως ταῦτα κηρύττουσα λαμπρῶς ὲν λόγοις,
Καὶ πᾶσιν ἐξάγιστος ἑκφωνουμένη,
Α’κας τε δὴ sicas: λαμπρὰς, οἷς ἔδει.
’ἔόμὴν ἀπ’ αὐτῆς τῆς ἁγνῆς Ἐκκλησὶας.
lii; ἤνπερ ἠσέϐησε δογμάτων ὕϐρει,
,στιυῖαστικῶς ἔσχηκε τοῦ λεληθέναι,
” Υπουλον ὡς νόσημα, καὶ χαμαιλέων.
Ηῦκοῦν ὅταν μὲν τὰς ἅλωσίμους ἴδη,
Ἦττον καλύπτει τὴν πολύπλοκον πλάνην
Ὅταν δὲ τοὺς εἴδησιν ἡκριόωμένους, .
Οὐδ’ εὐαλώτους τοῖς προκειμένοις βρόχοις,
Μάλιστα κρύπτειν μηχανᾶται τὴν πλάνην,
ξΛρνούμενος μὲν τὰς προδήλους αἱρέσεις,
Ὧν θ’ ol λόγοι γέμουσιν αὐτῶν ῥημάτων,
Κύκλους δὲ πάντας, καὶ περιδρόμους ὅλους
Στρέφων, ἐλαύνων πρὸς τὸν αὐτόν γε βρόχον.
tum, nec omnino recte nee stricte loquuntur, sed
rx quadam apud nos consuetudine, qua sapientis-
sime. cunctis nostris et aliunde creatis rebus, non
creata etiam sermone componere solent. Si qui-
tiem, de hac suprema majestate nullo alio modo rite
dicere valeamus :ita, omnino specie, tactu, aspectu,
sermonisque doctrina, eam carere dicunt sapien-
tes, mysteria de ea tractantes; ac tamen eam un—
dique scrmumbus non ex parte tantum, sed totam,
ubique praeesse fatentur. Adeo nobis miranda Dei
natura supra mentem, et cogitationes, et sermo-
nem elata, magis silentio quam voce colitur. Quod sive camcleonis arte. si viros tleceptu faciles ipsi
si eam quis scrutari videatur, intelligi nequit, hujus obviam occurrunt, callidum errorem minus velatum
cnim scientia ignorantia: cumulus, si intuitivam Dl
hei visionem aliquis scrutari conaretur; nullum qui paratis insidiis haud facile capiuntur, errorem
enimomnino vestigium pt'tebct, quo eam scrutetur, tunc omnino velare conatur. Apertam sane barre-
qui scrutari‘volncrit. Ille vero nunc novus imperitus, sim palam non confitetur, etsi singulae fere sermo-
que divinorum interpres, ex ipsa ipsam cognosci nis voces eam redoleant, at nonnisi cunctis sini-
dicit, videlicet ex ejus substantialibus, quod su- ltus, cunctisque recessibus perlustratis, deceptos
t'erbe vociferatur; qua: vero all ipsam spectant,
cum milii talia dicas, illa nobilia ilicis, voceque
mnfueris, ista vero detinere riteque procedere. et
«inuicta agere , veluti mortalium participem deitatem
statuisti, in vulgum spargens eam naturze primariae
minime aaqunlern, multis etiam modis errori obno-
xiam, creaturis vero infra commissam. Ita ergo
crpus operanti subjucct, atque apud nos ex pote-
ttnte non suinjccta uoce-JH Sun enim obiit“? Ρη·
Τοῖς κτίσμασι δὲ συντεταγμένας κάτω.
(Οὕτω γὰρ οὖν ὕπεστιν ἔργρν ἐργάτῃ,
Καὶ per παρ’ ἡμᾶς οὐ ρυτῆς ἐξουσίας.
(lt) γὰρ παρεῖναι πανταχοῦ τὸν ἠρμένον,
"tl; πάντα πληροῦν μαρτυρεί κατ’ οὐσίαν.
(κδ’ ἐγκατοικεῖν τοῖς θεουμένοις ὅλον,
θεὸν Οεοίς ἄκτιστον, ἀλλ’ ἑκτισμένοις.
Ἀλλ’ ἀντ’ὲκείνου τοὺς ὑφειμένους ὄχλους
fimi; ἀνάργοις ἔργα τοῦ πρωτεργάτου.)
Οὕτω δὲ παμπόνηρόν ἐστιν ἠ πλάνη,
Ως ταῦτα κηρύττουσα λαμπρῶς ὲν λόγοις,
Καὶ πᾶσιν ἐξάγιστος ἑκφωνουμένη,
Α’κας τε δὴ sicas: λαμπρὰς, οἷς ἔδει.
’ἔόμὴν ἀπ’ αὐτῆς τῆς ἁγνῆς Ἐκκλησὶας.
lii; ἤνπερ ἠσέϐησε δογμάτων ὕϐρει,
,στιυῖαστικῶς ἔσχηκε τοῦ λεληθέναι,
” Υπουλον ὡς νόσημα, καὶ χαμαιλέων.
Ηῦκοῦν ὅταν μὲν τὰς ἅλωσίμους ἴδη,
Ἦττον καλύπτει τὴν πολύπλοκον πλάνην
Ὅταν δὲ τοὺς εἴδησιν ἡκριόωμένους, .
Οὐδ’ εὐαλώτους τοῖς προκειμένοις βρόχοις,
Μάλιστα κρύπτειν μηχανᾶται τὴν πλάνην,
ξΛρνούμενος μὲν τὰς προδήλους αἱρέσεις,
Ὧν θ’ ol λόγοι γέμουσιν αὐτῶν ῥημάτων,
Κύκλους δὲ πάντας, καὶ περιδρόμους ὅλους
Στρέφων, ἐλαύνων πρὸς τὸν αὐτόν γε βρόχον.
tum, nec omnino recte nee stricte loquuntur, sed
rx quadam apud nos consuetudine, qua sapientis-
sime. cunctis nostris et aliunde creatis rebus, non
creata etiam sermone componere solent. Si qui-
tiem, de hac suprema majestate nullo alio modo rite
dicere valeamus :ita, omnino specie, tactu, aspectu,
sermonisque doctrina, eam carere dicunt sapien-
tes, mysteria de ea tractantes; ac tamen eam un—
dique scrmumbus non ex parte tantum, sed totam,
ubique praeesse fatentur. Adeo nobis miranda Dei
natura supra mentem, et cogitationes, et sermo-
nem elata, magis silentio quam voce colitur. Quod sive camcleonis arte. si viros tleceptu faciles ipsi
si eam quis scrutari videatur, intelligi nequit, hujus obviam occurrunt, callidum errorem minus velatum
cnim scientia ignorantia: cumulus, si intuitivam Dl
hei visionem aliquis scrutari conaretur; nullum qui paratis insidiis haud facile capiuntur, errorem
enimomnino vestigium pt'tebct, quo eam scrutetur, tunc omnino velare conatur. Apertam sane barre-
qui scrutari‘volncrit. Ille vero nunc novus imperitus, sim palam non confitetur, etsi singulae fere sermo-
que divinorum interpres, ex ipsa ipsam cognosci nis voces eam redoleant, at nonnisi cunctis sini-
dicit, videlicet ex ejus substantialibus, quod su- ltus, cunctisque recessibus perlustratis, deceptos
t'erbe vociferatur; qua: vero all ipsam spectant,
cum milii talia dicas, illa nobilia ilicis, voceque
mnfueris, ista vero detinere riteque procedere. et
«inuicta agere , veluti mortalium participem deitatem
statuisti, in vulgum spargens eam naturze primariae
minime aaqunlern, multis etiam modis errori obno-
xiam, creaturis vero infra commissam. Ita ergo
crpus operanti subjucct, atque apud nos ex pote-
ttnte non suinjccta uoce-JH Sun enim obiit“? Ρη·