PG 152, col. 40
in fonte, et fluvio. ct viva aqua habet. llinc ordi-
nis immobile, nullatenus personalibus proprieta-
tibus motis; neque enim fontis oculus, fons dicitur;
neque fons, fluvius. Neque rursus sol, radius vo-
catur; neque radius ea qua: per hunc manat
atque diffunditur lux, cum et ipse certe sit lux.
Sui-vamli tamen ordinis causa, singula singulis
nomina distributa et separata sunt. Sicut neque
Pater Filius cst. neque Filius Pater, neque Spiri-
tus sanctus Pater aut Filius.
Atque aliunde quidem personarum unio insi-
nuatur. Basilius quippe eximius iridis exemplo
suaviter et modice appareat, non tamen processus
ulla in his ratio inspicitur. Aliunde autem proces-
sus cum ordine diflerentia colligitur, vel plura
esse ex uno, alia esse ex alio, in unam aliquam
veritatis similitudinem phantasia colligente. Opor-
tet enim nos, quan‘diu in umbris et anigmatibus
vivimus. bis rebus, quae nobis notiores sunt, vcl-
uli quibusdam adminiculis ad Deum niti: cre-
dentes quidem principaliter ac necessario, his
qua: inde manant, sententiis; consolationem vero
etiam ex bis qua: videntur, quantum licet, capien-
tes. quantumque creatura: in se ipsis'creatorem
exiliter insinuare possunt: visibiliaqne illVisibi-
lem vehicula quasdam ad primam veritatem exiti-
Unde et Gregorius Theologus ait: ι Nihil est
quodmibi animam sistat inspicienti in exemplis
id, quod imaginari et consttieari pergo, ι nisi
quis unum aliquid sumens prae gratitudine proji-
ciat reliqua. Si enim propter illa, quas materiam
atque univcrsaliter creata sequuntur: neque cs-
sentiae identitatem, neque ordinem, ex his qua:
dicta sunt, exemplis in Deo aequabili proportione
sumemus: nequaquam dicere quispiam poterit,
nihil hare nobis exempla prodesse, quasi frustra ει
'sanctis fuerint ac sine certa ratione suscepta.
Sic igitur divinae Trinitatis ordine, Filiique nte-
dio, multipliciter a sanctissima: Ecclesia: magistris
dixere geminum radium, ac gemina lumina Patris,
Filium, ac Spiritum: ramumque duplicem, ac se-
cunda Patris, id quod a Gregorio Theologo quidam
versibus dictum referunt, non adversantur his «tua!
dicta sunt, neque sibi ipsis, neque invicem con-
traria sunt. Neque enim illi divinarum personarum
ad invicem ordinem, earumque processum tradere
instituebant, cum iata dicerent, sed simpliciter
tres tantum esse personas. causaliaque a Patre
esse Filium et Spiritum sanctum, causamque unde
cuncta utanarint. Per haac enim iudicant omnia ad
l-‘atretn referri. Namque sub causalis definitio-
nis immobile, nullatenus personalibus proprieta-
tibus motis; neque enim fontis oculus, fons dicitur;
neque fons, fluvius. Neque rursus sol, radius vo-
catur; neque radius ea qua: per hunc manat
atque diffunditur lux, cum et ipse certe sit lux.
Sui-vamli tamen ordinis causa, singula singulis
nomina distributa et separata sunt. Sicut neque
Pater Filius cst. neque Filius Pater, neque Spiri-
tus sanctus Pater aut Filius.
Atque aliunde quidem personarum unio insi-
nuatur. Basilius quippe eximius iridis exemplo
suaviter et modice appareat, non tamen processus
ulla in his ratio inspicitur. Aliunde autem proces-
sus cum ordine diflerentia colligitur, vel plura
esse ex uno, alia esse ex alio, in unam aliquam
veritatis similitudinem phantasia colligente. Opor-
tet enim nos, quan‘diu in umbris et anigmatibus
vivimus. bis rebus, quae nobis notiores sunt, vcl-
uli quibusdam adminiculis ad Deum niti: cre-
dentes quidem principaliter ac necessario, his
qua: inde manant, sententiis; consolationem vero
etiam ex bis qua: videntur, quantum licet, capien-
tes. quantumque creatura: in se ipsis'creatorem
exiliter insinuare possunt: visibiliaqne illVisibi-
lem vehicula quasdam ad primam veritatem exiti-
Unde et Gregorius Theologus ait: ι Nihil est
quodmibi animam sistat inspicienti in exemplis
id, quod imaginari et consttieari pergo, ι nisi
quis unum aliquid sumens prae gratitudine proji-
ciat reliqua. Si enim propter illa, quas materiam
atque univcrsaliter creata sequuntur: neque cs-
sentiae identitatem, neque ordinem, ex his qua:
dicta sunt, exemplis in Deo aequabili proportione
sumemus: nequaquam dicere quispiam poterit,
nihil hare nobis exempla prodesse, quasi frustra ει
'sanctis fuerint ac sine certa ratione suscepta.
Sic igitur divinae Trinitatis ordine, Filiique nte-
dio, multipliciter a sanctissima: Ecclesia: magistris
dixere geminum radium, ac gemina lumina Patris,
Filium, ac Spiritum: ramumque duplicem, ac se-
cunda Patris, id quod a Gregorio Theologo quidam
versibus dictum referunt, non adversantur his «tua!
dicta sunt, neque sibi ipsis, neque invicem con-
traria sunt. Neque enim illi divinarum personarum
ad invicem ordinem, earumque processum tradere
instituebant, cum iata dicerent, sed simpliciter
tres tantum esse personas. causaliaque a Patre
esse Filium et Spiritum sanctum, causamque unde
cuncta utanarint. Per haac enim iudicant omnia ad
l-‘atretn referri. Namque sub causalis definitio-