PG 158, col. 997
αγομένοιν προσώπων, Υἱοῦ τε καὶ θείου Πνεύμιτος ,
ὸ μὲν πρόεισιν ὲκ τοῦ ’Πατρὸς,ᾖ Πατὴρ, διὸ καὶ πρὸς
αὑτὸν ἀναφέρεται τῇ υζότηιει⁸ Υἱὸς γὰρ Πατρδς,
ὥσπερ καὶ Πατὴρ ὁ Πατὴρ Υὶοῦ λέγεται· ὁ δ’ αὖ πάλιν
ἐκ τοῦ αὐτοῦ Πατρδς ικπορεύεται, οὺχ Πατὴρ,
ἁλλ’ᾖ προϐολεὺς δήπου, καὶ προϐάλλων, καὶ πνέων,
xui ὅσα τῆς ὁμοίας ὄντα τυγχάνει δυνάμεως. Διὸ
καὶ πρὸς αὑτὸν τὺ θετον ἀναφέρεται Πνεῦμα τῇ προσ
σολῇ. Προσολέως γὰρ πρόδ),ημα λέγεται, καθάπερ
καὶ προῦολεὺς αὖ προϐλήματος προσολεύς, Ὠσπερ
οὖντοῦ προὸολέως ὁ Πατὴρ προεπινοεῐται κατὰ μὶν
τὸ ἀΐδιον οὒ, ἅμα γὰρ κατ’ ἐκεῖνο Πατήρ τε xui
προὸολῶς, συναῑδίως τοιοῦτος ὣν, κατὰ δὲ τὸ δύ-
νασθαι καὶ προάγειν. Πρότερον γὰρ τὸν Υἱδν παρ·
άγει τοῦ Πνεὺματος, ἤδη νοούμενος ὑφεστηκέναι τῇ
πρὸς τὸν Υιὺν ἰδιότητι, τῇ πατρότητι· οὕτω καὶὸ
Υἱὸς αὖ πάλιν προεπινοεῖται τοῦ Πνεύματος, οὐκ
δτι ὀύχ ἅμα ἀλλήλοις συναῑδίως ἐστίν· οὕτω γὰρ τὰ
τρία πρόσωπα ἅμα πάντη καὶ ξυναϊδια, καὶ οὖδα-
μῶς ἄλλο ἄλλον γε πρότερον καὶ ὅτι τὸ γεννᾶσθαι
πρότερον ἐκ τῆς τοῦ χρήματος φύσεως τοῦ προϐάλ-
λεσθαι, καὶτὸ γιννᾷν τοῦ προϐάλλειν, οἷς προεπι-
νοεῖται Πατὴρ τοῦ προϐάλλοντος. Καὶ αὕτη πάντως
ἐστὶν ἡ τῶν θείων ὑποστάσεων τάξις, ὲκ τῆς πη-
γαίας ἀρχῆς καὶ αὐτὴ ἀνίσχουσα τοῦ Πατρδς, καθ’
ἢνὸ Πατὴρ μὲν τοῖν δυοῖν, ὸ δὲ Υἱὸς τοῦ θείου
Πνεύματος πρότερος· xui ταῦτα κατὰ ἰδ’ αὐτὸ νῦν
τῆς ἀῑδιότητος ἃμα Πατρός τε ὄντος Υῑοῦ τε καὶ
θείου ιΙνεύματος.
ε’. Ἀλλὰ μὴν κάκιῖνο τοῖς εἰρημένοις προσθεῖναι
δίκαιον, θεολογικώτατον ὃν· δτι ὁ Πατὴρ ἑκάτερον
τῶν θείων παράγει προσώπων, ίσον ἑαυτῷ πάντη
πάντως καὶ ὅμοιον ταῖς αὑταῖς τῷ ἀριθμῷ τελειό-
τησι. Πάντα γὰρ ὅσα πρόσεστι τῷ [largi ἄνευ πα-
τρότητος, καὶ ὅσαπερ ἑφαρμόττει τῇ θείᾳ πατριδι
τητι, xui ἄνευ πατρότητος ἅμα καὶ πνεύσεως, καὶ
ὅσαπερ αὑταῖς κοινῶς ὲφαρμόττει, κοινὰ καὶ τοῖς ἐκ
Πατρδς εἷναιὸ Θεολογικδς παραδίδωσι λόγος. Δύτὰ
μὲν γὰρ, ἢτοι πατρότης, xui πατρότης ἆμα καὶ
πνιῦσις,καὶ ὅσαπερ ἕπεται τῇ πατρότητι, καὶ αὖ
πάλιν πατρότητι τε καὶ πνεύσει σχέσεις εἰσὶ μόνον,
οὐ τελειότητες, ὥσπερ καὶ ἡ υἱὸτης, καὶ ή tvm};
Ιινεὺματι πνεῦσι,· διὸ καὶῚδιότητες ταῦτα, ἑνὶ
μόνῳ τῶν προσώπων ἑκάστου προσόντος ἥκιστα κι-
νουμένου καὶ μεταπίπτοντος. Τὰ δὲ παρὰ ταῦτα
πάντα τὰ. αὐτὰ τῷ ἀριθμῷ κοινὰ τοῖς τρισὶν, ἵν’
εἴη τοῖς αὐτοῖς ῐσος καὶ ὅμοιος Θεὸς ὁ Υιὺς Θεῷ τῷ
Πατρὶ, καὶ Θεὸς τὸ Πνεῦμα Θεῷ Πατρί τε καὶτῷ
Υἰῷ· καὶ διὰ ταῦτα Θεὸς εἷς τὰ τρία, τῇ αὺτῇ καὶ
μιᾷ οὐσίᾳ, καὶ ταῖς αὑταῖς τελειότησι, τοῦ τρόπου
,μόνου πως ὲναλλὰττοντος, οἷς ἐν Πατρὶ μὲν πηγαίως
ταῦτα, καὶ ἀνάρχως, καὶ ἀναιτίως, καὶ μὴ παρ’
ᾶλλου του διδόμενα, ὲν δὲ τῷ Υίῷ καὶ Πνεῦματι
ὸ μὲν πρόεισιν ὲκ τοῦ ’Πατρὸς,ᾖ Πατὴρ, διὸ καὶ πρὸς
αὑτὸν ἀναφέρεται τῇ υζότηιει⁸ Υἱὸς γὰρ Πατρδς,
ὥσπερ καὶ Πατὴρ ὁ Πατὴρ Υὶοῦ λέγεται· ὁ δ’ αὖ πάλιν
ἐκ τοῦ αὐτοῦ Πατρδς ικπορεύεται, οὺχ Πατὴρ,
ἁλλ’ᾖ προϐολεὺς δήπου, καὶ προϐάλλων, καὶ πνέων,
xui ὅσα τῆς ὁμοίας ὄντα τυγχάνει δυνάμεως. Διὸ
καὶ πρὸς αὑτὸν τὺ θετον ἀναφέρεται Πνεῦμα τῇ προσ
σολῇ. Προσολέως γὰρ πρόδ),ημα λέγεται, καθάπερ
καὶ προῦολεὺς αὖ προϐλήματος προσολεύς, Ὠσπερ
οὖντοῦ προὸολέως ὁ Πατὴρ προεπινοεῐται κατὰ μὶν
τὸ ἀΐδιον οὒ, ἅμα γὰρ κατ’ ἐκεῖνο Πατήρ τε xui
προὸολῶς, συναῑδίως τοιοῦτος ὣν, κατὰ δὲ τὸ δύ-
νασθαι καὶ προάγειν. Πρότερον γὰρ τὸν Υἱδν παρ·
άγει τοῦ Πνεὺματος, ἤδη νοούμενος ὑφεστηκέναι τῇ
πρὸς τὸν Υιὺν ἰδιότητι, τῇ πατρότητι· οὕτω καὶὸ
Υἱὸς αὖ πάλιν προεπινοεῖται τοῦ Πνεύματος, οὐκ
δτι ὀύχ ἅμα ἀλλήλοις συναῑδίως ἐστίν· οὕτω γὰρ τὰ
τρία πρόσωπα ἅμα πάντη καὶ ξυναϊδια, καὶ οὖδα-
μῶς ἄλλο ἄλλον γε πρότερον καὶ ὅτι τὸ γεννᾶσθαι
πρότερον ἐκ τῆς τοῦ χρήματος φύσεως τοῦ προϐάλ-
λεσθαι, καὶτὸ γιννᾷν τοῦ προϐάλλειν, οἷς προεπι-
νοεῖται Πατὴρ τοῦ προϐάλλοντος. Καὶ αὕτη πάντως
ἐστὶν ἡ τῶν θείων ὑποστάσεων τάξις, ὲκ τῆς πη-
γαίας ἀρχῆς καὶ αὐτὴ ἀνίσχουσα τοῦ Πατρδς, καθ’
ἢνὸ Πατὴρ μὲν τοῖν δυοῖν, ὸ δὲ Υἱὸς τοῦ θείου
Πνεύματος πρότερος· xui ταῦτα κατὰ ἰδ’ αὐτὸ νῦν
τῆς ἀῑδιότητος ἃμα Πατρός τε ὄντος Υῑοῦ τε καὶ
θείου ιΙνεύματος.
ε’. Ἀλλὰ μὴν κάκιῖνο τοῖς εἰρημένοις προσθεῖναι
δίκαιον, θεολογικώτατον ὃν· δτι ὁ Πατὴρ ἑκάτερον
τῶν θείων παράγει προσώπων, ίσον ἑαυτῷ πάντη
πάντως καὶ ὅμοιον ταῖς αὑταῖς τῷ ἀριθμῷ τελειό-
τησι. Πάντα γὰρ ὅσα πρόσεστι τῷ [largi ἄνευ πα-
τρότητος, καὶ ὅσαπερ ἑφαρμόττει τῇ θείᾳ πατριδι
τητι, xui ἄνευ πατρότητος ἅμα καὶ πνεύσεως, καὶ
ὅσαπερ αὑταῖς κοινῶς ὲφαρμόττει, κοινὰ καὶ τοῖς ἐκ
Πατρδς εἷναιὸ Θεολογικδς παραδίδωσι λόγος. Δύτὰ
μὲν γὰρ, ἢτοι πατρότης, xui πατρότης ἆμα καὶ
πνιῦσις,καὶ ὅσαπερ ἕπεται τῇ πατρότητι, καὶ αὖ
πάλιν πατρότητι τε καὶ πνεύσει σχέσεις εἰσὶ μόνον,
οὐ τελειότητες, ὥσπερ καὶ ἡ υἱὸτης, καὶ ή tvm};
Ιινεὺματι πνεῦσι,· διὸ καὶῚδιότητες ταῦτα, ἑνὶ
μόνῳ τῶν προσώπων ἑκάστου προσόντος ἥκιστα κι-
νουμένου καὶ μεταπίπτοντος. Τὰ δὲ παρὰ ταῦτα
πάντα τὰ. αὐτὰ τῷ ἀριθμῷ κοινὰ τοῖς τρισὶν, ἵν’
εἴη τοῖς αὐτοῖς ῐσος καὶ ὅμοιος Θεὸς ὁ Υιὺς Θεῷ τῷ
Πατρὶ, καὶ Θεὸς τὸ Πνεῦμα Θεῷ Πατρί τε καὶτῷ
Υἰῷ· καὶ διὰ ταῦτα Θεὸς εἷς τὰ τρία, τῇ αὺτῇ καὶ
μιᾷ οὐσίᾳ, καὶ ταῖς αὑταῖς τελειότησι, τοῦ τρόπου
,μόνου πως ὲναλλὰττοντος, οἷς ἐν Πατρὶ μὲν πηγαίως
ταῦτα, καὶ ἀνάρχως, καὶ ἀναιτίως, καὶ μὴ παρ’
ᾶλλου του διδόμενα, ὲν δὲ τῷ Υίῷ καὶ Πνεῦματι