PG 161, col. 133
δηλονότι· το δὲ Πνεῦμα τὸ ἅγιον οὐκ εἶπεν οὐ
προσεχῶς· οὕτω γὰρ ὑστερίζον ἔσται κατὰ τὴν
ὕπαρξιν, ἀλλὰ διὰ τοῦ προσεχὼς ἐκ τοῦ πρώτου ·
τοῦτο δὲ τὴν κοινωνίαν καὶ ἁλληλουχίαν.ὡ; εἴρηται.
παριστᾷ, καὶ τὸ ὀμοτίμως καὶ otto-puti); ὲκ τοῦ
ῐιατρὺς προῖέναι. οὕτω γὰρ et καὶ ὁ Πατὴρ ἐλέγετο
προδολεὺς, τὸ μὲν Πνεῦμα προσεχιῖκ ἂν ἦν ἐκ τοῦ
προῦολέως, ὁ δὲ Υἱὸς διὰ τοῦ προσεχῶς ὲκ τοῦ
προϐολὲως, τουτέστι τοῦ Πνεῦματος, ἐπείπερ ὁμο-
τίμως ἄμφω καὶ συνημμένως ἐκ τοῦ Πατρδς προΐα-
σιν. Οὐκ ἄρα πλέον οὐδὲν ἔσται Λατίνοις ὲκ τῆς
διὰ πρὸς τὴν δόξαν τὴν ἑαυτῶν. Ὀτι δὲ καὶ τούναν-
τίον ἐστὶν ᾶπαν ἤπερ ἐκεῖνοι βούλονται, παρίτω
πάλιν ἡμῖν μαρτυρήσων ὁ τῆς ἀληθείας μάρτυς καὶ
ὁμολογητὴς ὀ θειότατος Μάξιμος. Λέγει γὰρ οὗτος
ὲν τῇ πρὸς Μαρῖνον Κύπρου πρεσόὑτερον ἐπιστο-
λῇ τοιάδε (5)⁶ Τῶν τοῦ νῦν ἁγιωτάτου πάππα
συνοόικῶν οὐκ ὲν τοσούτοις, ὅσοις γεγράφατε,
κεφαλαίοις οι τῆς βασιλίδος ἐπελάϐοντο. δυσὶ
δὲ μόνοις, ὧν τὸ μὲν ὑπάρχει περὶ θεολογίας,
ὅτιπερ εἶπε (4) καὶ ἐιι τοῦ Υῐοῦ ἐκπορεύεσθαι
τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, τὸ δὲ περὶ τῆς οἰκονομίας,
ὅτιπερ εἶπε τὸν Κύριον μὴ (5) δίχα τῆς προπα-
τορικῆς ἁμαρτίας εἶναι ὡς ἄνθρωπον. Καὶ τοῦ
- μὲν πρώτου ῥήσεις παρήγαγον Ῥωμαίων Πα-
τέρων καὶ Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας ἐκ τῆς πονη-
οείσης αὐτῷ πραγματείας είς τὸν ἅγιον Ἰωάννην
εὐαγγελιστήν. Ἐξ ὦν οὐκ αἰτίαν τὸν Υιὸν
ποιοῦντας τῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐκπορεύ-
σεως σφᾶς αὐτοὺς ἀπέδειξαν (μίαν γὰρ ἴσασιν
Υἱοῦ καὶ Πνεύματος τὸν Πατέρα αἰτίαν, τοῦ μὲν
κατὰ γέννησιν, τοῦ δὲ κατ’ ἐκπόρευσιν), ἀλλ’
ἵνα τὸ δι’ αὺτοῦ προϊέναι δηλώσωσι, καὶ ταύτῃ
τὸ συναφὲς τῆς οὐσίας καὶ ἀπαράλλακτον
παραστήσωσιν. Ἐνταῦθα τὴν ἐναντίαν ὥσπερ·
,ἐπίτηδες ot Λατῖνοι τῷ μεγίστῳ Μαξίμῳ βαδίζου-
σιν. Ὀ μὲν γὰρ μετὰ τῶν τότε Ῥωμαίων καὶ αὺ-
τοῦ τοῦ πάππα τὴν ἐκ πρὸς τὴν διὰ μεταψέριι,
καὶ ταύτην τὸ συναφὲς τῆς οὐσίας ἀπαράλλακτον
παριστᾷν βούλεται · ot δὲ μικρὶιν ἡγούμενοι τὸ μὴ
πείθεσθαι τοῖς Πατρᾶσιν, ἂν μὴ καὶ τάναντία φρο-
νῶσι, τδ δι’ Υιοῦ ταυτδν ἡγοῦνται τῷ ἐξ Υίοῦ, καὶ
τὴν αἰτίαν τοῦ Πνεύματος τῷ Υἱῷ διδόασιν, ἧς
ἐκεῖνοι καθάπαξ αὑτὸν ἀφείλοντο. Τι ἃν γένοιτο
ταύτης τῆς μάχης ἁναισχυντότερονς
0 ΣΧΟΛΑΡΙΟΣ.
οε Λατῖνοι χάριτας ὁμολογοῦσι τῷ ἀνθρώπῳ, ὅτι
xa‘. αὐτὸς Μαξίμῳ πειθόμενος τὴν ἐκ πρόθεσιν εἰς
(1) Sic Mon._256;rMo‘nac. 27, l'. 2:20 b. irabe_t_tan-
tum-i5 φησιν αὖθις ὲν ἄλλοις. quasi ea ad Chry-
sostomuru pertinerent.
vi) Nyss.’ Lib. ad Αωαι). Vide supra Grcgor. Cpl.
Λιιυέ. ιη’ὲιιιιςί confessionem, cap. t.
προσεχῶς· οὕτω γὰρ ὑστερίζον ἔσται κατὰ τὴν
ὕπαρξιν, ἀλλὰ διὰ τοῦ προσεχὼς ἐκ τοῦ πρώτου ·
τοῦτο δὲ τὴν κοινωνίαν καὶ ἁλληλουχίαν.ὡ; εἴρηται.
παριστᾷ, καὶ τὸ ὀμοτίμως καὶ otto-puti); ὲκ τοῦ
ῐιατρὺς προῖέναι. οὕτω γὰρ et καὶ ὁ Πατὴρ ἐλέγετο
προδολεὺς, τὸ μὲν Πνεῦμα προσεχιῖκ ἂν ἦν ἐκ τοῦ
προῦολέως, ὁ δὲ Υἱὸς διὰ τοῦ προσεχῶς ὲκ τοῦ
προϐολὲως, τουτέστι τοῦ Πνεῦματος, ἐπείπερ ὁμο-
τίμως ἄμφω καὶ συνημμένως ἐκ τοῦ Πατρδς προΐα-
σιν. Οὐκ ἄρα πλέον οὐδὲν ἔσται Λατίνοις ὲκ τῆς
διὰ πρὸς τὴν δόξαν τὴν ἑαυτῶν. Ὀτι δὲ καὶ τούναν-
τίον ἐστὶν ᾶπαν ἤπερ ἐκεῖνοι βούλονται, παρίτω
πάλιν ἡμῖν μαρτυρήσων ὁ τῆς ἀληθείας μάρτυς καὶ
ὁμολογητὴς ὀ θειότατος Μάξιμος. Λέγει γὰρ οὗτος
ὲν τῇ πρὸς Μαρῖνον Κύπρου πρεσόὑτερον ἐπιστο-
λῇ τοιάδε (5)⁶ Τῶν τοῦ νῦν ἁγιωτάτου πάππα
συνοόικῶν οὐκ ὲν τοσούτοις, ὅσοις γεγράφατε,
κεφαλαίοις οι τῆς βασιλίδος ἐπελάϐοντο. δυσὶ
δὲ μόνοις, ὧν τὸ μὲν ὑπάρχει περὶ θεολογίας,
ὅτιπερ εἶπε (4) καὶ ἐιι τοῦ Υῐοῦ ἐκπορεύεσθαι
τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, τὸ δὲ περὶ τῆς οἰκονομίας,
ὅτιπερ εἶπε τὸν Κύριον μὴ (5) δίχα τῆς προπα-
τορικῆς ἁμαρτίας εἶναι ὡς ἄνθρωπον. Καὶ τοῦ
- μὲν πρώτου ῥήσεις παρήγαγον Ῥωμαίων Πα-
τέρων καὶ Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας ἐκ τῆς πονη-
οείσης αὐτῷ πραγματείας είς τὸν ἅγιον Ἰωάννην
εὐαγγελιστήν. Ἐξ ὦν οὐκ αἰτίαν τὸν Υιὸν
ποιοῦντας τῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐκπορεύ-
σεως σφᾶς αὐτοὺς ἀπέδειξαν (μίαν γὰρ ἴσασιν
Υἱοῦ καὶ Πνεύματος τὸν Πατέρα αἰτίαν, τοῦ μὲν
κατὰ γέννησιν, τοῦ δὲ κατ’ ἐκπόρευσιν), ἀλλ’
ἵνα τὸ δι’ αὺτοῦ προϊέναι δηλώσωσι, καὶ ταύτῃ
τὸ συναφὲς τῆς οὐσίας καὶ ἀπαράλλακτον
παραστήσωσιν. Ἐνταῦθα τὴν ἐναντίαν ὥσπερ·
,ἐπίτηδες ot Λατῖνοι τῷ μεγίστῳ Μαξίμῳ βαδίζου-
σιν. Ὀ μὲν γὰρ μετὰ τῶν τότε Ῥωμαίων καὶ αὺ-
τοῦ τοῦ πάππα τὴν ἐκ πρὸς τὴν διὰ μεταψέριι,
καὶ ταύτην τὸ συναφὲς τῆς οὐσίας ἀπαράλλακτον
παριστᾷν βούλεται · ot δὲ μικρὶιν ἡγούμενοι τὸ μὴ
πείθεσθαι τοῖς Πατρᾶσιν, ἂν μὴ καὶ τάναντία φρο-
νῶσι, τδ δι’ Υιοῦ ταυτδν ἡγοῦνται τῷ ἐξ Υίοῦ, καὶ
τὴν αἰτίαν τοῦ Πνεύματος τῷ Υἱῷ διδόασιν, ἧς
ἐκεῖνοι καθάπαξ αὑτὸν ἀφείλοντο. Τι ἃν γένοιτο
ταύτης τῆς μάχης ἁναισχυντότερονς
0 ΣΧΟΛΑΡΙΟΣ.
οε Λατῖνοι χάριτας ὁμολογοῦσι τῷ ἀνθρώπῳ, ὅτι
xa‘. αὐτὸς Μαξίμῳ πειθόμενος τὴν ἐκ πρόθεσιν εἰς
(1) Sic Mon._256;rMo‘nac. 27, l'. 2:20 b. irabe_t_tan-
tum-i5 φησιν αὖθις ὲν ἄλλοις. quasi ea ad Chry-
sostomuru pertinerent.
vi) Nyss.’ Lib. ad Αωαι). Vide supra Grcgor. Cpl.
Λιιυέ. ιη’ὲιιιιςί confessionem, cap. t.