PG 18, col. 519
et cum Alcninus epistolam ad ipsum dedisset, ut ad Δ nem in codice Germanensi accidisse vel lapsu libra-
dradus, aut Laidracus, archiepiscopus Lugdunensis,
Urgellam, ad sedem ipsam Felicis, ut bunc'ab er-
rore revocaret. Felix commeatum a Leidrado obti-
nuit adeundi Carolum Magnum, adeoque in Aquis-
granensi palatio congregata synodo Alcuinns cum
Felice decertavit, eumque ad ejurandam bznresim
adegit, cum paulo ante Romae etiam eodem anno
7,99 haeresis Feliciaua in concilio a Leone papa Ill
fuisset proscripta.
207. Exstat Felicis in concilio Aquisgranensi ab
episcopatu ἱειιῆ deposui οθῑίιοιίοε fidei confess“): Β aliquisinadoptaturmutare voluit. Audiamusblafl'eium
qua ait, se ad 'Ecclesiam ex toto corde reverti non
’ qualibet simulatione, sed velamine falsitatis, sicut du-
dum, quod Deus scit, sed, ut dixi, vera cordis creduo
litate, et oris professione. Atqui idem Felix Lugdu-
num exul missus diligenter, et fraudulenter instaura-
vit, quantum inse fuit, omnem pravitatem dogmatis
sui, ut narrat Agobardus initio libri adversus Feli-
cem post hujus obitum scripti. Constantius contra
Germonium urget, quod Albinus post concilium
Aquisgranense nullam ltujus criminis mentionem
iniecerit. Respondet Germonius, Albinum noluisse
corruptorum codicum memoriam refricare 115 ne
molestum id esset cum aliis, tum Felici, qui palino-
diam cecinerat, et mores ad externam virtutis spe
ciem fingens, multos in sui admirationem traxerat. C auiae," omnia εη Im coniugum, me ρετιναιιυηι ς ιε.
Sed ut ego puto, Albinus, quamvis nomini Felicis
pepercerit, rem tamen ipsam non obscure signifioa-
vit l. tt adversus Elipandum, ubi de orationibus of-
licii gotltici loquens, sic habet : Et videtur a quibus-
dam corruptoribus pro ASSUIP‘I‘I hominis anorrm esse
positum... Et forte ibi in antiquioribus exemplaribus
usuum hominis positum fuit, sed corruptum po‘
stea... ldeo magis ws‘timandum est, juniores quoslibet
hujus nova: infidelitatis catenis colligatos, ad perditio-
nem sui ipsorum dicta sanctorum corrumpere docto-
rum, et suorum pessima pertinacia maculare nomen
parentum... Et hoc ea: eo veri esse simile videtur, quia
probatissimorum in Christi Ecclesia doctorum, et om-
nibus acceptabilium catltolicas sententias vel perverso
interpretari sensu, vel perfida vos immutare temeritate D
agnovimus, veluti in aliquibus probavintus‘locis, dum
ad nos per Felicem olim vestrum, nunc autem nostrum
commilitonem, pluriores vestri erroris pervenerunt lit-
terulte.
208. Omnia ergo eo nos ducunt, ut Hincmari nar-
rationem veram esse credamus. Profecto in codice
Hilarii Cermanensi, qui antea fuit Corbeiensis, et
olitn fuerat Aquisgranensis , Constantius vestigia
corruptionis Felicianze reperit, nimirum adoptatur
inloco abrasc quin etiam suspicatur, hunc esse
codicem, quem a bibliothecario juniorc muneribus
corrupto depravttum Hincmarus conqueritur. Et
quamvis in Viudiciis Constantius affirmet, mutatio-
dradus, aut Laidracus, archiepiscopus Lugdunensis,
Urgellam, ad sedem ipsam Felicis, ut bunc'ab er-
rore revocaret. Felix commeatum a Leidrado obti-
nuit adeundi Carolum Magnum, adeoque in Aquis-
granensi palatio congregata synodo Alcuinns cum
Felice decertavit, eumque ad ejurandam bznresim
adegit, cum paulo ante Romae etiam eodem anno
7,99 haeresis Feliciaua in concilio a Leone papa Ill
fuisset proscripta.
207. Exstat Felicis in concilio Aquisgranensi ab
episcopatu ἱειιῆ deposui οθῑίιοιίοε fidei confess“): Β aliquisinadoptaturmutare voluit. Audiamusblafl'eium
qua ait, se ad 'Ecclesiam ex toto corde reverti non
’ qualibet simulatione, sed velamine falsitatis, sicut du-
dum, quod Deus scit, sed, ut dixi, vera cordis creduo
litate, et oris professione. Atqui idem Felix Lugdu-
num exul missus diligenter, et fraudulenter instaura-
vit, quantum inse fuit, omnem pravitatem dogmatis
sui, ut narrat Agobardus initio libri adversus Feli-
cem post hujus obitum scripti. Constantius contra
Germonium urget, quod Albinus post concilium
Aquisgranense nullam ltujus criminis mentionem
iniecerit. Respondet Germonius, Albinum noluisse
corruptorum codicum memoriam refricare 115 ne
molestum id esset cum aliis, tum Felici, qui palino-
diam cecinerat, et mores ad externam virtutis spe
ciem fingens, multos in sui admirationem traxerat. C auiae," omnia εη Im coniugum, me ρετιναιιυηι ς ιε.
Sed ut ego puto, Albinus, quamvis nomini Felicis
pepercerit, rem tamen ipsam non obscure signifioa-
vit l. tt adversus Elipandum, ubi de orationibus of-
licii gotltici loquens, sic habet : Et videtur a quibus-
dam corruptoribus pro ASSUIP‘I‘I hominis anorrm esse
positum... Et forte ibi in antiquioribus exemplaribus
usuum hominis positum fuit, sed corruptum po‘
stea... ldeo magis ws‘timandum est, juniores quoslibet
hujus nova: infidelitatis catenis colligatos, ad perditio-
nem sui ipsorum dicta sanctorum corrumpere docto-
rum, et suorum pessima pertinacia maculare nomen
parentum... Et hoc ea: eo veri esse simile videtur, quia
probatissimorum in Christi Ecclesia doctorum, et om-
nibus acceptabilium catltolicas sententias vel perverso
interpretari sensu, vel perfida vos immutare temeritate D
agnovimus, veluti in aliquibus probavintus‘locis, dum
ad nos per Felicem olim vestrum, nunc autem nostrum
commilitonem, pluriores vestri erroris pervenerunt lit-
terulte.
208. Omnia ergo eo nos ducunt, ut Hincmari nar-
rationem veram esse credamus. Profecto in codice
Hilarii Cermanensi, qui antea fuit Corbeiensis, et
olitn fuerat Aquisgranensis , Constantius vestigia
corruptionis Felicianze reperit, nimirum adoptatur
inloco abrasc quin etiam suspicatur, hunc esse
codicem, quem a bibliothecario juniorc muneribus
corrupto depravttum Hincmarus conqueritur. Et
quamvis in Viudiciis Constantius affirmet, mutatio-