PG 2, col. 161
In English: The Clementine Homilies 4.5 · The Clementine Homilies 4.6 · The Clementine Homilies 4.7
ν. ’Ὁθεν οὐκ οἷόμαι δυνήσεσθαί τινα τοσοῦτον
ἆναφθὶν πῦρ σϐέσαι. Οὐδὲ γὰρ ἐνδοιάζει τις περὶ ὧν
ἐκεῖνος ἐπαγγέλλεται, ἀλλὰ τοῦτο οὕτως 122 ἔχειν
διαϐεϐαιοῦται ἕκαστος. Διὸ τοῦ μή κινδυνεύειν ὑμᾶς
χάριν παρακαλῶ μηδὲν ἐγχειρῆσαι πρὸς αὐτὸν, πρὶν
ἂν Πέτρος ἔλθῃ, ὃς μόνος δυνήσέται πρὸς ⁸³ τοσαύ-
την δυναστείαν, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ
δοκιμώτατος ὑπάρχων μαθητὴς, ἀνταγωνίσασθαι.
Τοσοῦτον γὰρ πεφόϐημαι τὸν ἄνδρα, ὡς, εί μὴ καὶ ἄλ-
λοτε πρὸς τὸν κύριόν μου Πέτρον διαλεχθεὲς τὸ ἦττον
ἀπηνέγκατο, συνεϐούλευσα ἂν ὑμῖν καὶ αὐτὸν πείθειν
τὸν Πέτρον, μή πειρᾶσθαι ἀντεξετάζεσθαι τῷ Σίμωνι.
VI. Κάγὼ ἔφην· Ὀ κύριος ἡμῶν Πέτρος εἰ ἠγνόει
δτι αὐτὸς μόνος κατισχύει τῆς ἐκείνου δυναστείας,
ούκ ἂν ἡμᾶς προπέμπων ἐνετέλλετο, λανθανόντως τὰ
κατᾶ Σίμωνα διαμανθάνοντας αὐτῷ γράφειν. Ὅμως
ἐπεὶ ἑσπέρα κατειλήφει, ἁλῶν μεταλαϐόντες ὑπνώ-
σαμεν. Ἕωθεν δέ τις τῇ Βερνίκῃ συνήθης ἐλθὼν
ἔφη, τὸν Σίμωνα εἷς τήν Σιδῶνα ἐκπεπλευκέναι, τῶν
δὲ αὐτοῦ μαθητῶν καταλελοιπέναι Ἀππίωνα τὸν
Πλειστονίκην ⁵³, ἄνδρα ’Δλεξανδρέα, γραμματικὸν
τήν ἐπιστήμην, ’ὸν πρὸς πατρός μοι φίλον ὅντα ⁸⁸
ἐπέγνων, καὶ Ἀννουϐιῶνα τὸν Διοσπολίτην τινα
ἀστρολόγον, καὶ Ἀθηνόδωρον τὸν Ἀθηναῖον τῷ Ἐπι-
κούρου ⁸⁸ ἀρεσκόμενον λόγῳ. Ἡμεῖς δὲ, τὰ κατὰ
τὸν Σίμωνα μαθόντες, ἕωθεν πάντα γράψαντες καὶ
Πέτρῳ διαπέμψαντες, είς περίπατον ἀπετραπόμεθα.
VII. Καὶ ’Δππίων ἀπηντήσατο ⁸⁸ ἡμῖν, ού μόνον
μετᾶ τῶν προειρημένων 128 ἑταίρων ⁸⁷ τῶν δύο,
ἀλλὰ καὶ μεθ’ ἑτέρων ἀνδρῶν ὡς τριάκοντα, καὶ ἅμα
τῷ ἰδεῖν με προσαγορεύσας καὶ καταφιλήσας ἔφη’
Οὗτός ἐστι Κλήμης, περὶ οὗ ὑμῖν τῆς τε εὐγενείας
καὶτῆς έλευθεροπρεπείας ⁸⁸ πολὺν ἐποιούμην λόγον,
ὅτι ἀνὴρ πρὸς γένους Τιϐερίου Καίσαρος ὣν καὶ πά-
σης Ἑλληνικῆς παιδείας ⁸³ ἐξησκημένος, ὑπὸ βαρϐά-
ρου τινὸς, την προσηγορίαν Πέτρου, τὰ τῶν ’⁷ο Ἰου-
δαίων ποιεῖν καὶ λέγειν ἠπάτηται. Ὅθεν ἀξιῶ συνα-
γωνίσασθαί μοι πρὸς τήν διόρθωσιν αὐτοῦ· καὶ ἐφ’
ὑμῶν αύτοῦ πυνθάνομαι. Λεγέτω μοι, ἐπειδή πρὸς
τὸ εύσεϐεῖν ἑαυτὸν ἀποδεδωκέναι νομίζει, πῶς οὐχί
τὰ μέγιστα ἀσεϐεῖ, καταλιπὼν ⁷¹ μὲν τὰ πάτρια,
ἀποκλίνας δὲ εἷς ἔθη βάρϐαρα.
VIII. Κάγὼ ’τ’ ἀπεκρινάμηνο Τἠν μὲν πρὸς ἐμέ
σου ἀγαθὴν προαίρεσιν ἀποδέχομαι, τήν δὲ ἀγνωσίαν
ἀποσείομαι Ἦ μὲν ’⁷⁸ γὰρ προαίρεσις ἀγαθὴ, ὅτι, ἐν
οἷς δοκεῖς ’⁷⁸ καλοῖς, ὲν τούτοις εἷναί με θέλεις· ἡ
δὶ γνῶσις ούκ ὀρθῶς ἔχουσα φιλίας προφάσει Eve-
δρεύειν ἀγωνίζεται. Καὶ ὁ ’Δππίων ἔφη· Ἀγνωσία
⁶¹ Ιίιι⁸ Ο, ο.Δ Βητό C. ⁶² Post 1:955: est αὐτόν
ex conject. C., Vin cuj. Atextu ὄν. ’Πανίείἱ notulam eo spectantem _S non intellexisse videtur. Tum
ἑαὶστῖοῖίτην δ’⁷ θ’ Διρῖτῆλίτην 0,- ,⁸⁸ ,Ιῐει _ex conject. C, qui: in. textu Ἑπικούρω ut Ο ⁸⁸ avgurio.
ff ἑτέρων 0. Idem 3can ἑτέρων. ⁸⁸ Ila intellige lectionem'O‘ttoboniani ἐλευθερωπρεπείας cum ροᾷ 8θὲιὲρῇ
ὲλεξξθέροτρρῖτείες C-__ ‘°_Re'poue πᾷσαν minim παιδείαν, ιιςί semper loquuntqu “idonei scriptores. Vincis
. ’9. ’ἄθεα ⁷ο τῶν inserui c1 0. τι lia 0 c. Cl et 8, κατάλειπών’(εἱο) C. Dein ἔθνη cod. Reg. 804.
Epit. 'c. Ἀθ. D. ⁷ο τῶν inserui c. 0. τι
⁷⁸ Ἐγώ C. ⁷³ ἡμᾶς p. ἠ μέν Ο. ⁷⁸ δοκεῖν Ο.
ἆναφθὶν πῦρ σϐέσαι. Οὐδὲ γὰρ ἐνδοιάζει τις περὶ ὧν
ἐκεῖνος ἐπαγγέλλεται, ἀλλὰ τοῦτο οὕτως 122 ἔχειν
διαϐεϐαιοῦται ἕκαστος. Διὸ τοῦ μή κινδυνεύειν ὑμᾶς
χάριν παρακαλῶ μηδὲν ἐγχειρῆσαι πρὸς αὐτὸν, πρὶν
ἂν Πέτρος ἔλθῃ, ὃς μόνος δυνήσέται πρὸς ⁸³ τοσαύ-
την δυναστείαν, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ
δοκιμώτατος ὑπάρχων μαθητὴς, ἀνταγωνίσασθαι.
Τοσοῦτον γὰρ πεφόϐημαι τὸν ἄνδρα, ὡς, εί μὴ καὶ ἄλ-
λοτε πρὸς τὸν κύριόν μου Πέτρον διαλεχθεὲς τὸ ἦττον
ἀπηνέγκατο, συνεϐούλευσα ἂν ὑμῖν καὶ αὐτὸν πείθειν
τὸν Πέτρον, μή πειρᾶσθαι ἀντεξετάζεσθαι τῷ Σίμωνι.
VI. Κάγὼ ἔφην· Ὀ κύριος ἡμῶν Πέτρος εἰ ἠγνόει
δτι αὐτὸς μόνος κατισχύει τῆς ἐκείνου δυναστείας,
ούκ ἂν ἡμᾶς προπέμπων ἐνετέλλετο, λανθανόντως τὰ
κατᾶ Σίμωνα διαμανθάνοντας αὐτῷ γράφειν. Ὅμως
ἐπεὶ ἑσπέρα κατειλήφει, ἁλῶν μεταλαϐόντες ὑπνώ-
σαμεν. Ἕωθεν δέ τις τῇ Βερνίκῃ συνήθης ἐλθὼν
ἔφη, τὸν Σίμωνα εἷς τήν Σιδῶνα ἐκπεπλευκέναι, τῶν
δὲ αὐτοῦ μαθητῶν καταλελοιπέναι Ἀππίωνα τὸν
Πλειστονίκην ⁵³, ἄνδρα ’Δλεξανδρέα, γραμματικὸν
τήν ἐπιστήμην, ’ὸν πρὸς πατρός μοι φίλον ὅντα ⁸⁸
ἐπέγνων, καὶ Ἀννουϐιῶνα τὸν Διοσπολίτην τινα
ἀστρολόγον, καὶ Ἀθηνόδωρον τὸν Ἀθηναῖον τῷ Ἐπι-
κούρου ⁸⁸ ἀρεσκόμενον λόγῳ. Ἡμεῖς δὲ, τὰ κατὰ
τὸν Σίμωνα μαθόντες, ἕωθεν πάντα γράψαντες καὶ
Πέτρῳ διαπέμψαντες, είς περίπατον ἀπετραπόμεθα.
VII. Καὶ ’Δππίων ἀπηντήσατο ⁸⁸ ἡμῖν, ού μόνον
μετᾶ τῶν προειρημένων 128 ἑταίρων ⁸⁷ τῶν δύο,
ἀλλὰ καὶ μεθ’ ἑτέρων ἀνδρῶν ὡς τριάκοντα, καὶ ἅμα
τῷ ἰδεῖν με προσαγορεύσας καὶ καταφιλήσας ἔφη’
Οὗτός ἐστι Κλήμης, περὶ οὗ ὑμῖν τῆς τε εὐγενείας
καὶτῆς έλευθεροπρεπείας ⁸⁸ πολὺν ἐποιούμην λόγον,
ὅτι ἀνὴρ πρὸς γένους Τιϐερίου Καίσαρος ὣν καὶ πά-
σης Ἑλληνικῆς παιδείας ⁸³ ἐξησκημένος, ὑπὸ βαρϐά-
ρου τινὸς, την προσηγορίαν Πέτρου, τὰ τῶν ’⁷ο Ἰου-
δαίων ποιεῖν καὶ λέγειν ἠπάτηται. Ὅθεν ἀξιῶ συνα-
γωνίσασθαί μοι πρὸς τήν διόρθωσιν αὐτοῦ· καὶ ἐφ’
ὑμῶν αύτοῦ πυνθάνομαι. Λεγέτω μοι, ἐπειδή πρὸς
τὸ εύσεϐεῖν ἑαυτὸν ἀποδεδωκέναι νομίζει, πῶς οὐχί
τὰ μέγιστα ἀσεϐεῖ, καταλιπὼν ⁷¹ μὲν τὰ πάτρια,
ἀποκλίνας δὲ εἷς ἔθη βάρϐαρα.
VIII. Κάγὼ ’τ’ ἀπεκρινάμηνο Τἠν μὲν πρὸς ἐμέ
σου ἀγαθὴν προαίρεσιν ἀποδέχομαι, τήν δὲ ἀγνωσίαν
ἀποσείομαι Ἦ μὲν ’⁷⁸ γὰρ προαίρεσις ἀγαθὴ, ὅτι, ἐν
οἷς δοκεῖς ’⁷⁸ καλοῖς, ὲν τούτοις εἷναί με θέλεις· ἡ
δὶ γνῶσις ούκ ὀρθῶς ἔχουσα φιλίας προφάσει Eve-
δρεύειν ἀγωνίζεται. Καὶ ὁ ’Δππίων ἔφη· Ἀγνωσία
⁶¹ Ιίιι⁸ Ο, ο.Δ Βητό C. ⁶² Post 1:955: est αὐτόν
ex conject. C., Vin cuj. Atextu ὄν. ’Πανίείἱ notulam eo spectantem _S non intellexisse videtur. Tum
ἑαὶστῖοῖίτην δ’⁷ θ’ Διρῖτῆλίτην 0,- ,⁸⁸ ,Ιῐει _ex conject. C, qui: in. textu Ἑπικούρω ut Ο ⁸⁸ avgurio.
ff ἑτέρων 0. Idem 3can ἑτέρων. ⁸⁸ Ila intellige lectionem'O‘ttoboniani ἐλευθερωπρεπείας cum ροᾷ 8θὲιὲρῇ
ὲλεξξθέροτρρῖτείες C-__ ‘°_Re'poue πᾷσαν minim παιδείαν, ιιςί semper loquuntqu “idonei scriptores. Vincis
. ’9. ’ἄθεα ⁷ο τῶν inserui c1 0. τι lia 0 c. Cl et 8, κατάλειπών’(εἱο) C. Dein ἔθνη cod. Reg. 804.
Epit. 'c. Ἀθ. D. ⁷ο τῶν inserui c. 0. τι
⁷⁸ Ἐγώ C. ⁷³ ἡμᾶς p. ἠ μέν Ο. ⁷⁸ δοκεῖν Ο.