PG 2, col. 484
λήσας, καὶ παρακαθισάμενος. Καλῶς ἐποίησας, ἔφη,
τὸν τῆς ἀληθείας κήρυκα ξενίσας Βαρνάϐαν εἷς τιμὴν
τοῦ ὄντος ³⁵ Θεοῦ, καὶ λίαν μεγαλοφρόνως, οὐκ αἰδε-
σθεὶς τὸν ⁸⁷ τῶν ἀπαιδεύτων θυμόν . Μακάριος γὰρ
ὡς ἀληθῶς σὺ , τὸν τῆς ἀληθείας πρεσϐευτὴν οὕτω
ξενίσας πάσῃ τιμῇ· ἀνθ’ ὧν αύτή καί σεὴ ἀλήθεια
ξένον ὄντα, τῆς ἰδίας πόλεως καταστήσει πολίτηνο
καὶ τότε χαρήσῃ μεγάλως, ὅτι βραχεῖαν νῦν χάριν
δανείσας καὶ ἀγαθὴν λόγων προαίρεσιν, καλῶν ἀϊδίων
καὶ ἀναφαιρέτων ἀγαθῶν ἔσῃ κληρονόμος . Καὶ μὴ
κάμνε ἀντιϐάλλων μοι τὸ σὸν ἦθοςο πάντα γὰρ τὰ
κατὰ σὲ ὁ φιλαλήθης οὗτος ἀνὴρ ὁ Βαρνάϐας ἀπήγ.
γειλε, καθ’ ἡμέραν σχεδὸν τὴν ἀγαθήν σου μνήμην
ποιούμενος. Καὶ ’ίνα σοι, ὡς γνησίῳ φίλῳ, δηλώσω
κατ’ ἐπιτομὴν τὸ προκείμενον, εἰ μή σοί τι ἐμπο-
δίζει, συνόδευσον ἡμῖν, μεταλαμϐάνων τὸν ³⁸ τῆς
ἀληθείας λόγον, ὃν ³³ κατὰ πόλιν ποιεῖσθαι μέλλω
μέχρι Ῥώμης αύτῆ ς.
XVI. Ἐγὼ δὲ πρὸς αὐτόν, Σοὶ μὶν ἑτοίμως ἔχω
συνοδεύειν, εἶπον· τοῦτο γαρ οὐκ οἶδ’ ὅπως χαίρων
προῄρημαισ πλὴν περὶ ἀληθείας βούλομαι πρῶτον
πληροφορηθῆναι, ἵνα γνῶ, εί ἡ ψυχὴ ἀθάνατος,
ἢ θνητή· καὶ εἶ αΐδιος οὖσα, περὶ ὧν ἔπραξεν ἐν·
ταῦθα, ἔχει κριθῆναι· καὶ τί ποτέ ἐστι δίκαιον ἢ ἀρὲ-
σκον Θεῷ, καὶ εἰ γέγονε κόσμος, καὶ διὰ τί γέγονε,
καὶ εἰ λυθήσεται’ καί εἷ ού λυθήσεται, καὶ ⁴⁰ κρείτ·
. , κ, , .
των ἔσται, ἢ οὐδὲ ἔσται· καὶ ’ἶνα μὴ τὸ κατ’ εἶδος
λὲγω, ταῦτά τε καὶ τά τούτοις ἑπόμενα μαθεῖν
ἤθελον. Ὀ δὲ, ⁸¹ τί ταυτὶ βούλεταιτά ῥήματατῷ
θείῳ πνεύματι γνοὺς, ταχεῖαν τὴν ἀπόκρισιν ἐποιεῖτο,
’ίνα καὶ ταχύ με πρὸς τὴν ἀλήθείαν ἐπαναγάγη·
ται ‘3. Καί, Συντὸμως ἐγώ σοι, ἔλεγεν, ὦ Κλήμη,
τὴν τῶν ὄντων γνῶσιν παρὲξομαι’ καὶ τὰ νῦν ἐξαυτῆς
ακουε.
XVII. Ἡ τοῦ Θεοῦ βουλὴ κατὰ πολλοὺς τρόπους ἐν
ἀδήλῳ γέγονε τοῖς ἀνθρώποις. Πρῶτα μὲν διὰ τὸ κρα-
τηθῆναι αὐτοὺς εἰσαγωγῇ κακῇ, συντροφία πονηρᾷ,
συνηθείᾳ δεινῇς ὁμιλίᾳ κακῇ ‘3, προλήψει οὐκ ὀρθῇ,
καὶ διὰ ταῦτα πλάνῃ· ἔπειτα ἀφοϐίᾳ, ἀπιστίᾳ, πορ-
νείᾳ, φιλαργυρίᾳ, κενοδοξία, καὶ ἄλλοις τοιούτοις,γᾶ
δὴ καθάπερ καπνοῦ πλῆθος εἷς ἕνα οἷκον ἐπεισελ-
θόντα τὸν κόσμον, καὶ τῶν ἔνδοθεν οἰκούντων ἀνδρῶν
ἔπιθολώσαντα τὰς ὁράσεις , ἀναϐλέψαι αὐτοῦς οὐκ
ἐᾷ, καὶ τῇ διαγραφῇ τὸν δημιουργήσαντα κατανοῆσαι
Θεὸν, καὶ τὸ τούτῳ δοκοῦν γνωρίσαι. Διὸ χρὴ τοὺς
φιλαλήθεις ἔσωθεν ἐκ βάθους ψυχῆς ἐκκαλέσασθαι
’ίτρὸς ἐπικουρίαν ἀληθεῖ· λογισμῷ τὸν μύνον Θεὸν,
Κύριον δὲ ἡμῶν και Σωτῆρα ηἸησοῦν Χριστὸν, καὶ
παρ⁹ αὐτοῦ γνῶσιν λαϐεῖν , ἵνα τις ἐντὸς ὢν ἐν τῷ
VARI/E LECTIONES.
τὸν τῆς ἀληθείας κήρυκα ξενίσας Βαρνάϐαν εἷς τιμὴν
τοῦ ὄντος ³⁵ Θεοῦ, καὶ λίαν μεγαλοφρόνως, οὐκ αἰδε-
σθεὶς τὸν ⁸⁷ τῶν ἀπαιδεύτων θυμόν . Μακάριος γὰρ
ὡς ἀληθῶς σὺ , τὸν τῆς ἀληθείας πρεσϐευτὴν οὕτω
ξενίσας πάσῃ τιμῇ· ἀνθ’ ὧν αύτή καί σεὴ ἀλήθεια
ξένον ὄντα, τῆς ἰδίας πόλεως καταστήσει πολίτηνο
καὶ τότε χαρήσῃ μεγάλως, ὅτι βραχεῖαν νῦν χάριν
δανείσας καὶ ἀγαθὴν λόγων προαίρεσιν, καλῶν ἀϊδίων
καὶ ἀναφαιρέτων ἀγαθῶν ἔσῃ κληρονόμος . Καὶ μὴ
κάμνε ἀντιϐάλλων μοι τὸ σὸν ἦθοςο πάντα γὰρ τὰ
κατὰ σὲ ὁ φιλαλήθης οὗτος ἀνὴρ ὁ Βαρνάϐας ἀπήγ.
γειλε, καθ’ ἡμέραν σχεδὸν τὴν ἀγαθήν σου μνήμην
ποιούμενος. Καὶ ’ίνα σοι, ὡς γνησίῳ φίλῳ, δηλώσω
κατ’ ἐπιτομὴν τὸ προκείμενον, εἰ μή σοί τι ἐμπο-
δίζει, συνόδευσον ἡμῖν, μεταλαμϐάνων τὸν ³⁸ τῆς
ἀληθείας λόγον, ὃν ³³ κατὰ πόλιν ποιεῖσθαι μέλλω
μέχρι Ῥώμης αύτῆ ς.
XVI. Ἐγὼ δὲ πρὸς αὐτόν, Σοὶ μὶν ἑτοίμως ἔχω
συνοδεύειν, εἶπον· τοῦτο γαρ οὐκ οἶδ’ ὅπως χαίρων
προῄρημαισ πλὴν περὶ ἀληθείας βούλομαι πρῶτον
πληροφορηθῆναι, ἵνα γνῶ, εί ἡ ψυχὴ ἀθάνατος,
ἢ θνητή· καὶ εἶ αΐδιος οὖσα, περὶ ὧν ἔπραξεν ἐν·
ταῦθα, ἔχει κριθῆναι· καὶ τί ποτέ ἐστι δίκαιον ἢ ἀρὲ-
σκον Θεῷ, καὶ εἰ γέγονε κόσμος, καὶ διὰ τί γέγονε,
καὶ εἰ λυθήσεται’ καί εἷ ού λυθήσεται, καὶ ⁴⁰ κρείτ·
. , κ, , .
των ἔσται, ἢ οὐδὲ ἔσται· καὶ ’ἶνα μὴ τὸ κατ’ εἶδος
λὲγω, ταῦτά τε καὶ τά τούτοις ἑπόμενα μαθεῖν
ἤθελον. Ὀ δὲ, ⁸¹ τί ταυτὶ βούλεταιτά ῥήματατῷ
θείῳ πνεύματι γνοὺς, ταχεῖαν τὴν ἀπόκρισιν ἐποιεῖτο,
’ίνα καὶ ταχύ με πρὸς τὴν ἀλήθείαν ἐπαναγάγη·
ται ‘3. Καί, Συντὸμως ἐγώ σοι, ἔλεγεν, ὦ Κλήμη,
τὴν τῶν ὄντων γνῶσιν παρὲξομαι’ καὶ τὰ νῦν ἐξαυτῆς
ακουε.
XVII. Ἡ τοῦ Θεοῦ βουλὴ κατὰ πολλοὺς τρόπους ἐν
ἀδήλῳ γέγονε τοῖς ἀνθρώποις. Πρῶτα μὲν διὰ τὸ κρα-
τηθῆναι αὐτοὺς εἰσαγωγῇ κακῇ, συντροφία πονηρᾷ,
συνηθείᾳ δεινῇς ὁμιλίᾳ κακῇ ‘3, προλήψει οὐκ ὀρθῇ,
καὶ διὰ ταῦτα πλάνῃ· ἔπειτα ἀφοϐίᾳ, ἀπιστίᾳ, πορ-
νείᾳ, φιλαργυρίᾳ, κενοδοξία, καὶ ἄλλοις τοιούτοις,γᾶ
δὴ καθάπερ καπνοῦ πλῆθος εἷς ἕνα οἷκον ἐπεισελ-
θόντα τὸν κόσμον, καὶ τῶν ἔνδοθεν οἰκούντων ἀνδρῶν
ἔπιθολώσαντα τὰς ὁράσεις , ἀναϐλέψαι αὐτοῦς οὐκ
ἐᾷ, καὶ τῇ διαγραφῇ τὸν δημιουργήσαντα κατανοῆσαι
Θεὸν, καὶ τὸ τούτῳ δοκοῦν γνωρίσαι. Διὸ χρὴ τοὺς
φιλαλήθεις ἔσωθεν ἐκ βάθους ψυχῆς ἐκκαλέσασθαι
’ίτρὸς ἐπικουρίαν ἀληθεῖ· λογισμῷ τὸν μύνον Θεὸν,
Κύριον δὲ ἡμῶν και Σωτῆρα ηἸησοῦν Χριστὸν, καὶ
παρ⁹ αὐτοῦ γνῶσιν λαϐεῖν , ἵνα τις ἐντὸς ὢν ἐν τῷ
VARI/E LECTIONES.