PG 2, col. 495
incredibilia audivimus: hoc tamen sermone amen-
π liorem nos unquam audituros non speravimus.Nam
si daemon fingit se animam mortui esse, quinam
erat animae usus, ut a corpore separaretur ‘I Nonne
ipsi praesentes audivimus te, cum animam e cor-
ι pore adjurando evocarcs? Et qua ratione, uno ad-
jurato, alter non adjuratus, tanquam veritus obe-
dit? Nonne etiam tu aliquando a nobis rogatus,
quam ob causam interdum cessarent assessiones,
respondisti: Quia anima, completo super terram
tempore quod in corpore peractura erat, ad in-
feros vadit: ac subjunxisti, animas eorum, qui
prOpria morte obierunt, quoniam in inferis hinc
secedentes custodiuntur, non facile permitti ve-
nire δι’
XXXII. Haec Nicetes cum protulisset, Aquila
iterum dixit: Cuperem a te id unum discere, Si-
mon: sive anima sit, sive, daemon, id quod adjura-
tur; cujusnam tandem metu, adjurationes non con-
temnit? Et Simon: Poenas, inquit, persoluturam
se intelligit anima, si non obtemperet.Aquila vero :
Itaque si anima adjurata venit, etiam judicium
fiet. Si ergo animae sunt immortales, omnino et
judicium erit. Quamobrem si eos quoque qui in
malam actionem sunt adjurati, tumque non obtem-
perarunt, condemnandos ais; quo modo tu non
timuisti, eos cogere, cum qui coguntur, propter
contumaciam puniantur? Nam te jam non esse
mulctatum pro‘iis qua: designasti, mirum non est :
cum judicium nondum sit, ut tu quidem poenas des
eorum ad qua: coegisti ; quod autem coactum est,
veniam accipiat, quia malo faciniori adjuramentum
praetulerit. Simon autem, his auditis, ira per-
citus, mortem, nisi taceremus, nobis minatus
est.
XXXIII. Postquam Aquila haec dixit, ego Cle—
mens interrogavi, quzenam essent miracula quae
faceret. Illi vero responderunt: 95 Facit ut statuae
ambularent,in igne volutans se, non uritur,interdum
volat, ex lapidibus panes facit, serpens fit, in ca-
pram transformatur, duas facies ostendit, in aurum
convertitur, portas occlusas aperit, ferrum solvit,
in conviviis simulacra formarum omnigenum exhi-
bet, facit ut in domo vasa sponte ferri ad ministe-
rium videantur, nec cernantur qui ferunt. Ista me-
morantes audiens, mirabar: testabantur autem
ipse talia se vidisse.
XXXIV. ⁹⁸ His ita enarratis, venit Zacchzeus,
et ista Petro significavit: Jam nunc, Petre tempus
est, ut exeas ad disserendum cum iis qui convene-
runt. Multa enim turba in atrio congregata te op-
νΑΗΙβΕ LECTIONES.
⁹⁰ ᾳ1.,ξηερι“.ηξπεὶ μή ὁπάρχῃβ vel έπεὶ. μηδὲηύπάρχει. ⁹¹ al. inser. 01616:. Al add. ἒνεργεῖ. “ei. ⁸⁸
"" ul. Inscr. Ξπῑι μη mezan , VU! επει μηοε υπαρχει. ν· al. Inscr. αυτος. Al ααα. ενερ ει. ’⁸ al. ο μη. ’“’ lu.
ούκξύκρλωςβιθηιεηι. ουκ εὐκόπως. 9‘ εικῆ. 951.3. Recolis. Διι, Anas_t., Cedrenufifliceph. 9‘ al. add.
αὐτῶν. 97 al. inser. παρόντες. 9⁸ Clamant. hom. ui, cap. 29, etc. Recogn. l. ἰι. c. 19, etc.
π liorem nos unquam audituros non speravimus.Nam
si daemon fingit se animam mortui esse, quinam
erat animae usus, ut a corpore separaretur ‘I Nonne
ipsi praesentes audivimus te, cum animam e cor-
ι pore adjurando evocarcs? Et qua ratione, uno ad-
jurato, alter non adjuratus, tanquam veritus obe-
dit? Nonne etiam tu aliquando a nobis rogatus,
quam ob causam interdum cessarent assessiones,
respondisti: Quia anima, completo super terram
tempore quod in corpore peractura erat, ad in-
feros vadit: ac subjunxisti, animas eorum, qui
prOpria morte obierunt, quoniam in inferis hinc
secedentes custodiuntur, non facile permitti ve-
nire δι’
XXXII. Haec Nicetes cum protulisset, Aquila
iterum dixit: Cuperem a te id unum discere, Si-
mon: sive anima sit, sive, daemon, id quod adjura-
tur; cujusnam tandem metu, adjurationes non con-
temnit? Et Simon: Poenas, inquit, persoluturam
se intelligit anima, si non obtemperet.Aquila vero :
Itaque si anima adjurata venit, etiam judicium
fiet. Si ergo animae sunt immortales, omnino et
judicium erit. Quamobrem si eos quoque qui in
malam actionem sunt adjurati, tumque non obtem-
perarunt, condemnandos ais; quo modo tu non
timuisti, eos cogere, cum qui coguntur, propter
contumaciam puniantur? Nam te jam non esse
mulctatum pro‘iis qua: designasti, mirum non est :
cum judicium nondum sit, ut tu quidem poenas des
eorum ad qua: coegisti ; quod autem coactum est,
veniam accipiat, quia malo faciniori adjuramentum
praetulerit. Simon autem, his auditis, ira per-
citus, mortem, nisi taceremus, nobis minatus
est.
XXXIII. Postquam Aquila haec dixit, ego Cle—
mens interrogavi, quzenam essent miracula quae
faceret. Illi vero responderunt: 95 Facit ut statuae
ambularent,in igne volutans se, non uritur,interdum
volat, ex lapidibus panes facit, serpens fit, in ca-
pram transformatur, duas facies ostendit, in aurum
convertitur, portas occlusas aperit, ferrum solvit,
in conviviis simulacra formarum omnigenum exhi-
bet, facit ut in domo vasa sponte ferri ad ministe-
rium videantur, nec cernantur qui ferunt. Ista me-
morantes audiens, mirabar: testabantur autem
ipse talia se vidisse.
XXXIV. ⁹⁸ His ita enarratis, venit Zacchzeus,
et ista Petro significavit: Jam nunc, Petre tempus
est, ut exeas ad disserendum cum iis qui convene-
runt. Multa enim turba in atrio congregata te op-
νΑΗΙβΕ LECTIONES.
⁹⁰ ᾳ1.,ξηερι“.ηξπεὶ μή ὁπάρχῃβ vel έπεὶ. μηδὲηύπάρχει. ⁹¹ al. inser. 01616:. Al add. ἒνεργεῖ. “ei. ⁸⁸
"" ul. Inscr. Ξπῑι μη mezan , VU! επει μηοε υπαρχει. ν· al. Inscr. αυτος. Al ααα. ενερ ει. ’⁸ al. ο μη. ’“’ lu.
ούκξύκρλωςβιθηιεηι. ουκ εὐκόπως. 9‘ εικῆ. 951.3. Recolis. Διι, Anas_t., Cedrenufifliceph. 9‘ al. add.
αὐτῶν. 97 al. inser. παρόντες. 9⁸ Clamant. hom. ui, cap. 29, etc. Recogn. l. ἰι. c. 19, etc.