PG 26, col. 1056
ς. Διά τοῦτο γοῦν κάγὼ τὰ παρ’ ἐκείνων, ὼς
>είρηται (11), ἐγγραφῆναι γυμνῶς πεποίηκα τῇ
στολῇ, ἵνα καὶ μόνον ό ἀκούων θεωρῇ τὴν ὲν αὑ-
; αἰσχύνην καὶ ἀσέόειαν. Καὶ εί καὶ ἔδει διὰ
;ιόνων κατηγορεῖν καὶ διελέγχειν (12) τὴν ἀφρο-
ἠν τῶν τὰ τοιαῦτα νοησάντων · ἀλλά καλὸν ἕως
των εἶναιτὴν ἐπιστολὴν , καὶ μηδὲν πλεῖον 79i—
ν’ τὰ γὰρ οὕτω φανερῶς δεικνύμενα φαῦλα γυ-
ἱζειν ἐπὶ πλεῖον καὶ περιεργάζεσθαι οὐ δεῖ, ἵνα
τοῖς φιλονεικοῦσιν ὼς ἀμφίϐολα νομισθῇ · ἢ τοῦτο
ρον ἀποκρίνασθαι πρὸς τά τοιαῦτα, καὶ εἰπεῖν ·
...-ἳ 2-. -)λ.- ι... -..ἲῗρ- -Ζ- v_n-\_-_s_ 913..- α.
axsi, ὅτι οὐκ έστι ταῦτα τῆς Καθολικῆς Ἐκκλη-
ς, οὐδὲ ταῦτα οί Πατέρες ἐφρόνησαν. Ἵνα δὲ μὴ
τῆς τέλεον σιωπῆς πρόφασιν ἀναισχυντίας (15)
ιτοῖς οί τῶν κακῶν ὲφευρεταὶ πορίσωνται, καλὸν
τῶν θείων Γ ραφῶν ὀλίγα μνημονεῦσαι ο τάχα κᾶν
’ως αἰδεσθέντες παύσωνται ἀπὸ τῶν ῥυπαρῶν τού·
ν ἐπινοιῶν.
l. Πόθεν ὑμῖν ἐπῆλθεν εἰπεῖν (14), ὧ οὗτοι,
δούσιον εἶναι τὸ σῶμα τῆς τοῦ Λόγου θεότητος
τιὸ γὰρ τούτου καλόν ἐστιν ἄρξασθαι, ἴνα , τούτου
κνυμένου σαθροῦ, καὶ πάντα τὰ ἄλλα τοιαῦτα δει-
i); Ἀπὸ μὲν οὖν τῶν θείων Γραφῶν οὐκ ἐστιν
δεῖν, Θεὸν γὰρ ὲν ἀνθρωπίνῳ σώματι λέγουσι γε-
ιέναι. Ἀλλά γὰρ (15) καὶ οἱ Πατέρες, οἱ ἐν Νικαίᾳ
ιελθόντες ού τὸ σῶμα, ἀλλ’ αὑτὸν τὸν Υίδν όμοού-
σιον εἰρήκασι τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦτον μὲν ὲκ τῆς
οὐσίας τοῦ Πατρός, τὸ δὲ σῶμα ἐκ Μαρίας ὡμολόγη-
σαν εἷναι πάλιν κατά τὰς Γραφάς (16). ’Ὴ τοίνυν
ἀρνήσασθε τὴν ἐν Νικαίᾳ σύνοδον, καὶ ὡς αἱρετικοὶ
παρεισφέρετε ταῦτα· ἢ, εί βούλεσθε τέκνα τῶν Πα-
τέρων εἶναι, μὴ φρονεῖτε παρ’ ἐκεῖνα, ἅπερ ἔγραψαν
αὐτοί (17). Καὶ γὰρ καὶ ὲκ τούτου τὸ ἄτοπον θεωρεῖν
ὑμᾶς ἔξεστιν ο εἰ ὁμοούσιος ό Λόγος τῷ σώματι (18)
ὲκ γῆς ἔχοντι τὴν φύσιν, όμοούσιος δὲ ὁ Λόγος τῷ
Πατρὶ κατά τὴν τῶν Πατέρων ὁμολογίαν· όμοού-
σιος ἐσται καὶ αὐτὸς ὁ Πατὴρ τῷ σώματι τῷ ἐκ γῆς
γενομένῳ. Καὶ τί ἔτι μέμφεσθε τοῖς Ἀρειανοῖς λέ-
γουσι τὸν Υἱὺν κτίσμα, λέγοντες αὐτοὶ καὶ (19) τὸν
Πατέρα ὁμοούσιον τοῖς κτίσμασι; καὶ είς ἑτέραν
έόειαν μετερχόμενοι, φάσκοντες εἰς σάρκα, καὶ
ὀστέα, καὶ τρίχας, καὶ νεῦρα,κα“ι ὅλον τὸ σῶμα μετα-
ϐεϐλῆσθαι τὸν Λόγον, καὶ ἠλλάχθαι τῆς ἰδίας φύ-
σεως. Ὥρα γὰρ ὑμᾶς φανερῶς εἰπεῖν ἐκ γῆς αὑτὸν
(14) Segtterian., Πόθεν ὑμῖν, ῶ οὗτοι, εἰπεῖν. In
eodem infra post καλόν, nonilegitur, ἐστιν.
(15) ίΓὰρ deest in editis. Ex'mss. Seguer. Basil.
et Anglic. restituimus.
(116) Θείας Γραφάς, in Seguer. Pasil. Gobler. et
(17) Loc_us_ citatus in dial. Theoriani adv. Arme—
nos, tom. l Bibl. erc. PP. p. M7, Epiph. Καὶ γὰρ
πτούτου.
_(18) Gobler. Felckm. l, εἰ όμοούσιον τῷ Λόγῳ τδ
σωδῖῧ) Καί deest in Basil.
>είρηται (11), ἐγγραφῆναι γυμνῶς πεποίηκα τῇ
στολῇ, ἵνα καὶ μόνον ό ἀκούων θεωρῇ τὴν ὲν αὑ-
; αἰσχύνην καὶ ἀσέόειαν. Καὶ εί καὶ ἔδει διὰ
;ιόνων κατηγορεῖν καὶ διελέγχειν (12) τὴν ἀφρο-
ἠν τῶν τὰ τοιαῦτα νοησάντων · ἀλλά καλὸν ἕως
των εἶναιτὴν ἐπιστολὴν , καὶ μηδὲν πλεῖον 79i—
ν’ τὰ γὰρ οὕτω φανερῶς δεικνύμενα φαῦλα γυ-
ἱζειν ἐπὶ πλεῖον καὶ περιεργάζεσθαι οὐ δεῖ, ἵνα
τοῖς φιλονεικοῦσιν ὼς ἀμφίϐολα νομισθῇ · ἢ τοῦτο
ρον ἀποκρίνασθαι πρὸς τά τοιαῦτα, καὶ εἰπεῖν ·
...-ἳ 2-. -)λ.- ι... -..ἲῗρ- -Ζ- v_n-\_-_s_ 913..- α.
axsi, ὅτι οὐκ έστι ταῦτα τῆς Καθολικῆς Ἐκκλη-
ς, οὐδὲ ταῦτα οί Πατέρες ἐφρόνησαν. Ἵνα δὲ μὴ
τῆς τέλεον σιωπῆς πρόφασιν ἀναισχυντίας (15)
ιτοῖς οί τῶν κακῶν ὲφευρεταὶ πορίσωνται, καλὸν
τῶν θείων Γ ραφῶν ὀλίγα μνημονεῦσαι ο τάχα κᾶν
’ως αἰδεσθέντες παύσωνται ἀπὸ τῶν ῥυπαρῶν τού·
ν ἐπινοιῶν.
l. Πόθεν ὑμῖν ἐπῆλθεν εἰπεῖν (14), ὧ οὗτοι,
δούσιον εἶναι τὸ σῶμα τῆς τοῦ Λόγου θεότητος
τιὸ γὰρ τούτου καλόν ἐστιν ἄρξασθαι, ἴνα , τούτου
κνυμένου σαθροῦ, καὶ πάντα τὰ ἄλλα τοιαῦτα δει-
i); Ἀπὸ μὲν οὖν τῶν θείων Γραφῶν οὐκ ἐστιν
δεῖν, Θεὸν γὰρ ὲν ἀνθρωπίνῳ σώματι λέγουσι γε-
ιέναι. Ἀλλά γὰρ (15) καὶ οἱ Πατέρες, οἱ ἐν Νικαίᾳ
ιελθόντες ού τὸ σῶμα, ἀλλ’ αὑτὸν τὸν Υίδν όμοού-
σιον εἰρήκασι τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦτον μὲν ὲκ τῆς
οὐσίας τοῦ Πατρός, τὸ δὲ σῶμα ἐκ Μαρίας ὡμολόγη-
σαν εἷναι πάλιν κατά τὰς Γραφάς (16). ’Ὴ τοίνυν
ἀρνήσασθε τὴν ἐν Νικαίᾳ σύνοδον, καὶ ὡς αἱρετικοὶ
παρεισφέρετε ταῦτα· ἢ, εί βούλεσθε τέκνα τῶν Πα-
τέρων εἶναι, μὴ φρονεῖτε παρ’ ἐκεῖνα, ἅπερ ἔγραψαν
αὐτοί (17). Καὶ γὰρ καὶ ὲκ τούτου τὸ ἄτοπον θεωρεῖν
ὑμᾶς ἔξεστιν ο εἰ ὁμοούσιος ό Λόγος τῷ σώματι (18)
ὲκ γῆς ἔχοντι τὴν φύσιν, όμοούσιος δὲ ὁ Λόγος τῷ
Πατρὶ κατά τὴν τῶν Πατέρων ὁμολογίαν· όμοού-
σιος ἐσται καὶ αὐτὸς ὁ Πατὴρ τῷ σώματι τῷ ἐκ γῆς
γενομένῳ. Καὶ τί ἔτι μέμφεσθε τοῖς Ἀρειανοῖς λέ-
γουσι τὸν Υἱὺν κτίσμα, λέγοντες αὐτοὶ καὶ (19) τὸν
Πατέρα ὁμοούσιον τοῖς κτίσμασι; καὶ είς ἑτέραν
έόειαν μετερχόμενοι, φάσκοντες εἰς σάρκα, καὶ
ὀστέα, καὶ τρίχας, καὶ νεῦρα,κα“ι ὅλον τὸ σῶμα μετα-
ϐεϐλῆσθαι τὸν Λόγον, καὶ ἠλλάχθαι τῆς ἰδίας φύ-
σεως. Ὥρα γὰρ ὑμᾶς φανερῶς εἰπεῖν ἐκ γῆς αὑτὸν
(14) Segtterian., Πόθεν ὑμῖν, ῶ οὗτοι, εἰπεῖν. In
eodem infra post καλόν, nonilegitur, ἐστιν.
(15) ίΓὰρ deest in editis. Ex'mss. Seguer. Basil.
et Anglic. restituimus.
(116) Θείας Γραφάς, in Seguer. Pasil. Gobler. et
(17) Loc_us_ citatus in dial. Theoriani adv. Arme—
nos, tom. l Bibl. erc. PP. p. M7, Epiph. Καὶ γὰρ
πτούτου.
_(18) Gobler. Felckm. l, εἰ όμοούσιον τῷ Λόγῳ τδ
σωδῖῧ) Καί deest in Basil.