PG 26, col. 1065
καὶ ἐν τῷ ἑτέρῳ αὐτῶν σοφίσματι πολλὴν (55) τὴν
ἀφροσύνην ἔξεστιν όρᾷν ο εί, διὰ τὸ εἶναι καὶ λέγεσθαι
ὲν ταῖς Γραφαίς, ὲκ Μαρίας εἶναι καὶ ἀνθρώπινον τὸ
σῶμα τοῦ Σωτῆρος , νομίζουσιν ἀντὶ Τριάδος τετράδα
λέγεσθαι, ὼς προσθήκης γινομένης διὰ τὸ σῶμα (56)”
πολὺ πλανῶνται τὸ ποίημα συνεξισοῦντες τῷ ποιητῇ,
καὶ ὑπονοοῦντες δύνασθαι τὴν θεότητα προσθήκην
λαμϐάνειν· καὶ ἠγνόησαν, ὃτι οὐ διὰ προσθήκην
θεότητος γέγονε σὰρξ ό Λόγος, ἀλλ’ ἵνα ἡ σὰρξ ἀνα-
στῇ · οὐδὲ ἰνα βελτιωθῇ ὁ Λόγος, προῆλθεν ἐκ Μα-
ρίας, ἀλλ’ἵνα τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος λυτρώσηται.
Πῶς οὖν οῐονταιτδ διὰ τοῦ Λόγου λυτρωθὲν (57) σῶμα
καὶ ζωοποιηθὲν προσθήκην είς θεότητα τῷ Λόγῳ
τῷ ζωοποιήσαντι ποιεῖν; μᾶλλον γὰρ αὐτῷ τῷ ἀν-
θρωπίνῳ σώματι προσθήκη μεγάλη γέγονεν ὲκ τῆς
τοῦ Λόγου πρὸς αὐτὸ κοινωνίας τε καὶ ἐνώσεως· ἀπὸ
γὰρ θνητοῦ γέγονεν ἀθάνατον · καὶ ψυχικὸν ὃν, γέγονε
πνευματικὸν, καὶ ὲκ γῆς γενόμενον, τὰς οὐρανίους
διέϐη (58) πύλας. Ἠ μέντοι Τριὰς, καὶ λαϐόντος ὲκ
Μαρίας σῶμα τοῦ Λόγου , Τριὰς ἐστιν , οὐ δεχομένη
προσθήκην, οὐδὲ ἀφαίρεσιν· ἀλλ’ ἀεὶ τελεία ἐστὶ, καὶ
ὲν Τριάδι μία θεότης γινώσκεται, καὶ οὕτως ἐν
τῇ Ἐκκλησία εἷς Θεὸς κηρύσσεται, ὁ τοῦ Λόγου
Πατή ρ.
10. Ἐκ δὴ τούτου σιωπήσουσι λοιπὸν καὶ οί ποτὲ
εἰπόντες τὸν ὲκ Μαρίας προελθόντα μὴ εἶναι αὐτὸν
τὸν Χριστὸν, καὶ Κύριον, καὶ Θεόν. Ei γὰρ μὴ Θεὸς
ἦν ὲν τῷ σώματι, πῶς εὐθὺς προελθὼν ἐκ Μαρίας
ἐκλήθη Ἐμμανουὴλ, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον
Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός; Πῶς δὲ καὶ ὁ Παῦλος, εί μὴ ὁ
Λόγος ἦν ὲν σαρκὶ, Ῥωμαίοις ἔγραφενο Ἐξῶν ὀ
Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα, ό ὢν ἐπὶ πάντων (59)
Θεὸς εὐλογητὸς εὶς τοὺς αἰῶνας, dum»; Οὐκοῦν
ὁμολογείτωσαν καὶ οί πρότερον ἀρνούμενοι τὸν ἐσταυ-
ρωμένον εῖναι Θεὸν ἐσφάλθαι, πειθόμενοι ταῖς θείαις
Γραφαϊς· μάλιστα δὲ τῷ Θωμᾷ, ὃς, μετὰ τὸ ἰδεῖν ὲν
αὐτῷ τοὺς τῶν ἥλων τύπους, ἀνεὸόη σεν · '0 Κύριός μου
καὶ ό Θεός μου (60). Θεὸς γὰρ καὶ Κύριος τῆς δόξης ὢν
ὁ Υἱὸς, ἦν ὲν τῷ ἀδόξως καθηλου μένῳ καὶ ἀτιμαζομένῳ
σώματι · τὸ δὲ σῶμα (61) ἔπασχε μὲν νυττόμενον ὲν
τῷ ξύλῳ, καὶ ἔρρεεν ἀπὸ τῆς τούτου πλευρᾶς αἷμα
⁷⁸ Matth. ι, 25."' Rom. ιιι, 5. " Joan. xx, ‘28.
(55) Seguer. Goblet'. Felc. 1, ἔσται κατ’ αὐτοὺς ή
ἀγ α Τριὰς τετ.
'ta ⁷1 ια· τετ.
(51) gicinaxima pars mss. ln al. vero eted. gi deest.
(55) Πολλήν deest in Seguer. Gobler. et Felg. l.
Mox Goblerian. et Felc. 1 ζ 5, -καθορᾷν ἢ διά. Epi-
διπηηὲ εί δξὲδιά. Porro haec a Theodoreto citantur,
ia . , p. .
(56) Epiphan., ὡς π οσθήκης λεγομένης τὸ σῷ α. p
(57) Sir. Eninhan. 'lPheod. Anglic. Seaucr. Ειίίιὶ.
(57) Sir. Epiphan. Theod. Anglic. Segucr.
ιιι,
λυτρούμενονξΜοχ, τῷ ζωοποιήσαντι deesijn Seguer.
Theodoretus ἐκ τῷν ζωοποιήσαντι-Λόγῳ. lnl‘ra_ σῴματι
deest in Epiphanio et Seg'uer. raqu post Basilien-
Ρηιιοι.. Gn. XXV].
ἀφροσύνην ἔξεστιν όρᾷν ο εί, διὰ τὸ εἶναι καὶ λέγεσθαι
ὲν ταῖς Γραφαίς, ὲκ Μαρίας εἶναι καὶ ἀνθρώπινον τὸ
σῶμα τοῦ Σωτῆρος , νομίζουσιν ἀντὶ Τριάδος τετράδα
λέγεσθαι, ὼς προσθήκης γινομένης διὰ τὸ σῶμα (56)”
πολὺ πλανῶνται τὸ ποίημα συνεξισοῦντες τῷ ποιητῇ,
καὶ ὑπονοοῦντες δύνασθαι τὴν θεότητα προσθήκην
λαμϐάνειν· καὶ ἠγνόησαν, ὃτι οὐ διὰ προσθήκην
θεότητος γέγονε σὰρξ ό Λόγος, ἀλλ’ ἵνα ἡ σὰρξ ἀνα-
στῇ · οὐδὲ ἰνα βελτιωθῇ ὁ Λόγος, προῆλθεν ἐκ Μα-
ρίας, ἀλλ’ἵνα τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος λυτρώσηται.
Πῶς οὖν οῐονταιτδ διὰ τοῦ Λόγου λυτρωθὲν (57) σῶμα
καὶ ζωοποιηθὲν προσθήκην είς θεότητα τῷ Λόγῳ
τῷ ζωοποιήσαντι ποιεῖν; μᾶλλον γὰρ αὐτῷ τῷ ἀν-
θρωπίνῳ σώματι προσθήκη μεγάλη γέγονεν ὲκ τῆς
τοῦ Λόγου πρὸς αὐτὸ κοινωνίας τε καὶ ἐνώσεως· ἀπὸ
γὰρ θνητοῦ γέγονεν ἀθάνατον · καὶ ψυχικὸν ὃν, γέγονε
πνευματικὸν, καὶ ὲκ γῆς γενόμενον, τὰς οὐρανίους
διέϐη (58) πύλας. Ἠ μέντοι Τριὰς, καὶ λαϐόντος ὲκ
Μαρίας σῶμα τοῦ Λόγου , Τριὰς ἐστιν , οὐ δεχομένη
προσθήκην, οὐδὲ ἀφαίρεσιν· ἀλλ’ ἀεὶ τελεία ἐστὶ, καὶ
ὲν Τριάδι μία θεότης γινώσκεται, καὶ οὕτως ἐν
τῇ Ἐκκλησία εἷς Θεὸς κηρύσσεται, ὁ τοῦ Λόγου
Πατή ρ.
10. Ἐκ δὴ τούτου σιωπήσουσι λοιπὸν καὶ οί ποτὲ
εἰπόντες τὸν ὲκ Μαρίας προελθόντα μὴ εἶναι αὐτὸν
τὸν Χριστὸν, καὶ Κύριον, καὶ Θεόν. Ei γὰρ μὴ Θεὸς
ἦν ὲν τῷ σώματι, πῶς εὐθὺς προελθὼν ἐκ Μαρίας
ἐκλήθη Ἐμμανουὴλ, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον
Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός; Πῶς δὲ καὶ ὁ Παῦλος, εί μὴ ὁ
Λόγος ἦν ὲν σαρκὶ, Ῥωμαίοις ἔγραφενο Ἐξῶν ὀ
Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα, ό ὢν ἐπὶ πάντων (59)
Θεὸς εὐλογητὸς εὶς τοὺς αἰῶνας, dum»; Οὐκοῦν
ὁμολογείτωσαν καὶ οί πρότερον ἀρνούμενοι τὸν ἐσταυ-
ρωμένον εῖναι Θεὸν ἐσφάλθαι, πειθόμενοι ταῖς θείαις
Γραφαϊς· μάλιστα δὲ τῷ Θωμᾷ, ὃς, μετὰ τὸ ἰδεῖν ὲν
αὐτῷ τοὺς τῶν ἥλων τύπους, ἀνεὸόη σεν · '0 Κύριός μου
καὶ ό Θεός μου (60). Θεὸς γὰρ καὶ Κύριος τῆς δόξης ὢν
ὁ Υἱὸς, ἦν ὲν τῷ ἀδόξως καθηλου μένῳ καὶ ἀτιμαζομένῳ
σώματι · τὸ δὲ σῶμα (61) ἔπασχε μὲν νυττόμενον ὲν
τῷ ξύλῳ, καὶ ἔρρεεν ἀπὸ τῆς τούτου πλευρᾶς αἷμα
⁷⁸ Matth. ι, 25."' Rom. ιιι, 5. " Joan. xx, ‘28.
(55) Seguer. Goblet'. Felc. 1, ἔσται κατ’ αὐτοὺς ή
ἀγ α Τριὰς τετ.
'ta ⁷1 ια· τετ.
(51) gicinaxima pars mss. ln al. vero eted. gi deest.
(55) Πολλήν deest in Seguer. Gobler. et Felg. l.
Mox Goblerian. et Felc. 1 ζ 5, -καθορᾷν ἢ διά. Epi-
διπηηὲ εί δξὲδιά. Porro haec a Theodoreto citantur,
ia . , p. .
(56) Epiphan., ὡς π οσθήκης λεγομένης τὸ σῷ α. p
(57) Sir. Eninhan. 'lPheod. Anglic. Seaucr. Ειίίιὶ.
(57) Sir. Epiphan. Theod. Anglic. Segucr.
ιιι,
λυτρούμενονξΜοχ, τῷ ζωοποιήσαντι deesijn Seguer.
Theodoretus ἐκ τῷν ζωοποιήσαντι-Λόγῳ. lnl‘ra_ σῴματι
deest in Epiphanio et Seg'uer. raqu post Basilien-
Ρηιιοι.. Gn. XXV].