PG 26, col. 1093
esse Patri Filium, ac Deum verum ex Deo vero, ct
perfectum ex perfecto. Qui deinde descendit pro-
pter nostram salutem, incarnatus et homo factus
est, ac postmodum passus est et resurrexit. Sed ne
quis audita passione et resurrectione, Deum Verbum
mutatum esse cogitaret ; immutabilem et invariabi-
lem esse Filium damnatione adhibita definiunt. Isti
vero aut mutationem Verbi comminiscuntur: aut
Passionis dispensationem' meram esse phantasiam
suspicantur : atque interdum increatam cmlestem-
que Christi carnem, aliquando deitati aiunt esse
consubstantialem. Deinde, inquiunt, vice interioris
qui in nobis est, hominis, mentem caelestem inesse
Christo. Nam figura illa dicunt qna induebatur, in-
star organi usus est: neque enim possibile erat per-
fectum hominem ilium fieri. Ubi enim perfectus
homo, ibi cl peccatum : itemque duo perfecta unum
fieri non possunt. Alioqui in Christo erit ea qua:
in nobis est, pugna peccati : Opusque erit ei illa apud
nos fieri solita purgatione : si Christus homo factus
quod in nobis cogitat 737 et carnem movet in seipso
suscepisse exhibeatur. Sed assumpsit, inquiunt,
corpus absque mente, ut ipse mens in illo esset,
expers omnino peccati, cum ratione divinitatis, tum
ratione carnis, qua‘: absque mente sit. Neque enim
peccat caro ejus qui carnem movet, id est qui co-
gitat, si is prius peccati actum non mente conce-
perit; et si per corpus ad peccati consummationem
operatus non fuerit. Unde carnis quidem novitatem
Christus commonstravit pro ratione similitudinis:
novitatem autem ejus qui in nobis cogitat, per imi-
tationem et similitudinem et abstinentiam a peccato
unusquisque in seipso exhibet. Et sic Christus sine
peccato intelligitur.
5. Haec sunt illorum sophismata, et ad res detor-
quendas consilia : neque unus est illorum sermo:
multa enim incredulitatis diverticula, humanis ra-
tiocinationibus excogitata. Proponamus igitur illis
divini placiti voluntatem (nam juravit, inquit, Do-
minus, et non paenitebit eum“), ac verissima'mcono-
mite consummationem, et absolutissimi beneficii
gratiam : mutuoque sciscitemur, ut eorum explore-
mus mentem : num propheticis praedictionibus con-
sonent: num apostolica documeuta sequantur:
num in Patrum praeceptis incedant : num manifestas
³³ ι Tim. ι, 7. δ” Psal. Ctx, 4.
(45) ξΩς γάρ, etc. Sic Gobl. Felc. Ι et Seg. At
cdi'timq) γάρ, et sic Anglic.
(46) (ἱόὶὶιετίοη. Felckin. 1, Seguerian., τὸ ἐνάγον.
Paulonpost hSe_guqr.fisolus, Ἀλλὰ, φησὶ, τδάνόητον.
Mox Gobl. Felc. l, Segucr., ἐν αὐτῷ, melius quam
οιὲιί, ὲν ἐαυτῷ : iidcni nmnuscripli, ἄγνωστος
π ντη.
παντη.
perfectum ex perfecto. Qui deinde descendit pro-
pter nostram salutem, incarnatus et homo factus
est, ac postmodum passus est et resurrexit. Sed ne
quis audita passione et resurrectione, Deum Verbum
mutatum esse cogitaret ; immutabilem et invariabi-
lem esse Filium damnatione adhibita definiunt. Isti
vero aut mutationem Verbi comminiscuntur: aut
Passionis dispensationem' meram esse phantasiam
suspicantur : atque interdum increatam cmlestem-
que Christi carnem, aliquando deitati aiunt esse
consubstantialem. Deinde, inquiunt, vice interioris
qui in nobis est, hominis, mentem caelestem inesse
Christo. Nam figura illa dicunt qna induebatur, in-
star organi usus est: neque enim possibile erat per-
fectum hominem ilium fieri. Ubi enim perfectus
homo, ibi cl peccatum : itemque duo perfecta unum
fieri non possunt. Alioqui in Christo erit ea qua:
in nobis est, pugna peccati : Opusque erit ei illa apud
nos fieri solita purgatione : si Christus homo factus
quod in nobis cogitat 737 et carnem movet in seipso
suscepisse exhibeatur. Sed assumpsit, inquiunt,
corpus absque mente, ut ipse mens in illo esset,
expers omnino peccati, cum ratione divinitatis, tum
ratione carnis, qua‘: absque mente sit. Neque enim
peccat caro ejus qui carnem movet, id est qui co-
gitat, si is prius peccati actum non mente conce-
perit; et si per corpus ad peccati consummationem
operatus non fuerit. Unde carnis quidem novitatem
Christus commonstravit pro ratione similitudinis:
novitatem autem ejus qui in nobis cogitat, per imi-
tationem et similitudinem et abstinentiam a peccato
unusquisque in seipso exhibet. Et sic Christus sine
peccato intelligitur.
5. Haec sunt illorum sophismata, et ad res detor-
quendas consilia : neque unus est illorum sermo:
multa enim incredulitatis diverticula, humanis ra-
tiocinationibus excogitata. Proponamus igitur illis
divini placiti voluntatem (nam juravit, inquit, Do-
minus, et non paenitebit eum“), ac verissima'mcono-
mite consummationem, et absolutissimi beneficii
gratiam : mutuoque sciscitemur, ut eorum explore-
mus mentem : num propheticis praedictionibus con-
sonent: num apostolica documeuta sequantur:
num in Patrum praeceptis incedant : num manifestas
³³ ι Tim. ι, 7. δ” Psal. Ctx, 4.
(45) ξΩς γάρ, etc. Sic Gobl. Felc. Ι et Seg. At
cdi'timq) γάρ, et sic Anglic.
(46) (ἱόὶὶιετίοη. Felckin. 1, Seguerian., τὸ ἐνάγον.
Paulonpost hSe_guqr.fisolus, Ἀλλὰ, φησὶ, τδάνόητον.
Mox Gobl. Felc. l, Segucr., ἐν αὐτῷ, melius quam
οιὲιί, ὲν ἐαυτῷ : iidcni nmnuscripli, ἄγνωστος
π ντη.
παντη.