PG 26, col. 1121
τελείαν τὴν καινότητα ἐπιδειξαμένου τοῦ Χριστοῦ,
ἵνα τελείαν τὴν σωτηρίαν κατεργάσηται ὅλου τοῦ ἀν-
θρώπου, ψυχῆς λογικῆς καὶ σώματος, ἵνα τελείαῇ
καὶ ἀνάστασις. Μάτην οῦν Ἀρειανοὶ σοφίζονται,
σάρκα μόνην ὑποτιθέμενοι ἀνειληφέναι τὸν Σωτῆρα,
τὴν δὲ τοῦ πάθους νόησιν ἐπὶ τὴν ἀπαθῆ θεότητα
ἀναφέροντες ἀσεϐῶς. Μάτην δὴ κά). ὑμεῖς καθ’ ἑτέραν
ἐπίνοιαν (51), τὰ ἴσα τούτοις φρονοῦντες, λέγετε τῷ
περιέχοντι σχήματι, τουτέστι τῷ ὀργανικῷ προσκε-
χρῆσθαι· ἀντὶ δὲ τοῦ ἔσωθεν ὲν ἡμῖν ἀνθρώπου, νοῦς
ἐπουράνιος ὲν Χριστῷ. Καὶ πῶς ἦν λυπούμενος καὶ
ἀδημονῶν, κα)⁵ προσευχόμενος; Kal, Ἐταράχθη δὲ
τῷ πνεύματι ὁ Ἰησοῦς, γέγραπται. Ταῦτα δὲ οὗτε
σαρκὸς ἀνοήτου ἂν εἴη, οῦτε θεότητος ἀτρέπτου,
ἀλλὰ ψυχῆς νόησιν ἐχούσης, λυπουμένης (52), καὶ ταραττομένης, καὶ ἀδημονούσης, καὶ νοητῶς ἐπαισθα-
νο μένης τοῦ πάθους.
16. Εἰ δὲ τοίνυν ταῦτα οὔτω νοεῖν οὐ βούλεσθε,
τριῶν προσκειμένων νοημάτων, φαντασίας καὶ
βλασφημίας καὶ ἀληθείας, ποίαν ἕλοισθε ἀνς Τῷ
γὰρ ὑπονοεῖν δοκήσει εἰρῆσθαι τὰ εἰρημένα, ,φαντασία
ἂν νομισθείη καὶ τὰ γενόμενα. Et δὲ ἐπ’ ἀληθείας
εἴρηται, ἀλλοτρία δὲ (55) καθόλου ψυχὴ τοῦ Κυ-
ρίου ἐγεγόνει τῆς ἰδίας νοήσεως, Θεὸν τὸν Λόγον
ἔχουσα νοῦν, τετράφθαι τὸ ἄτρεπτον εἰς λύπην, καὶ
ἀδημονίαν, καὶ ταραχὴν (54), τὸ ἐννοεῖν ἀσεϐές ὲστισ
κᾶν λέγῃ τὰ Εὐαγγέλια, ὅτι Ἑταράχθη Ἰησοῦς
τῷ πνεύματιθ ἀλλά δείκνυσι τὸν νοῦν (55) 6 Κύριος
εἰρηκώς· H ψυχή μου τετάρακται. Εἰ δὴ ψυχῆς
ιδίας νόησιν 6 Κύριος ἐπιδείκνυται, είς συμπάθειαν
τῆς ἡμετέρας ψυχῆς, ἵνα οὕτω καὶ αὑτοῦ νοήσωμεν
εἶναι (56) τὸ πάθος, καὶ αὐτὸν ἀπαθῆ ὁμολογῶμεν.
Ὠσπερ γὰρ τῷ αἵματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ ἐλυτρώσατο
ἡμᾶς, οὕτω καὶ τῇ νοήσει τῆς ψυχῆς αὐτοῦ τὴν νίκην
ὑπὲρ ἡμῶν ἐπιδείκνυται, λέγων· Ἐγὼ νενίκηκα
τὸν κόσμον· καὶ ἀλλαχοῦ δέ’ Διδόντι (57) ’ἡμῖν τὸ
νῖκος. Ἀλλ’ ὥσπερ τὸ αἷμα οὐκ ἂν κοινὸν τοῖς
εὐσεϐέσι νοηθείη, ῶσπερ τοῖς ἀπίστοις, ἀλλά σωτή-
ριον· οὕτως καὶ ἡ νόησις λεγομένη, οὐκ ἀνθρωπίνῃ
ἀσθενείᾳ περικειμένη (58), ἀλλά Θεοῦ φύσιν ἐπι-
δεικνυμένη. Καὶ οὓτως ἂν λέγοιτο τέλειος Θεὸς καὶ
τέλειος ἄνθρωπος 6 Χριστός· οὐχ ὡς τῆς θεῖκῆς τε-
“ Joan. x1, 55. ⁸⁷ Joan. xu, 27. "‘ Joan. xvr, 55. °' l Cor. xv, 57.
(50) Sir. Seguer. Gobler. et Felc. 1. _Editi vero.
ἐαυτῷ. infra in Seguer. λογικῆςγιίοοεῑ. Paulo post,
Seguer. Gobler. et’Felc. 1, σοὲρίξωνται.νΕόὶιί, φαν-
τάζονται. Mox haec, ἀνειληφέναι τὸν Σωτῆρα, desunt
in iisdem codicibus.
(51) Editi, ἀπόνοιαν, at Seguer. Basil. GObler. et
Fclc. 'ittnivmav, et ita legit Nannius.
(52) Sic Seguer. Gobler. et Eele. 1. In editis,
λυποέμένην, καὶ ταραττομένην κα). ἀδημονοῦσαν, καὶ
νοητῶς ἐπαισθανομένην. ξΙὺῇἆ. iidem codices omit-
tunt, ei δέ, cujus loco habent, κάν. iidem mox,
Τριῶν τοίνυν προκειμένων νοημάτων. In editis tice-st,
τοίνυν et νοημάτωνξ Mox iidem cod. ἕλοισθε ἄν.
Editi vero, ἂν ἕλεσθε.
(55) Ita Seguer. Gobler. et Felc. 1. Editi vero
cum aliis, Εἰ δὲ ὲν ἀληθείᾳ εἴρηνται καὶ γεγόνασιν,
ἵνα τελείαν τὴν σωτηρίαν κατεργάσηται ὅλου τοῦ ἀν-
θρώπου, ψυχῆς λογικῆς καὶ σώματος, ἵνα τελείαῇ
καὶ ἀνάστασις. Μάτην οῦν Ἀρειανοὶ σοφίζονται,
σάρκα μόνην ὑποτιθέμενοι ἀνειληφέναι τὸν Σωτῆρα,
τὴν δὲ τοῦ πάθους νόησιν ἐπὶ τὴν ἀπαθῆ θεότητα
ἀναφέροντες ἀσεϐῶς. Μάτην δὴ κά). ὑμεῖς καθ’ ἑτέραν
ἐπίνοιαν (51), τὰ ἴσα τούτοις φρονοῦντες, λέγετε τῷ
περιέχοντι σχήματι, τουτέστι τῷ ὀργανικῷ προσκε-
χρῆσθαι· ἀντὶ δὲ τοῦ ἔσωθεν ὲν ἡμῖν ἀνθρώπου, νοῦς
ἐπουράνιος ὲν Χριστῷ. Καὶ πῶς ἦν λυπούμενος καὶ
ἀδημονῶν, κα)⁵ προσευχόμενος; Kal, Ἐταράχθη δὲ
τῷ πνεύματι ὁ Ἰησοῦς, γέγραπται. Ταῦτα δὲ οὗτε
σαρκὸς ἀνοήτου ἂν εἴη, οῦτε θεότητος ἀτρέπτου,
ἀλλὰ ψυχῆς νόησιν ἐχούσης, λυπουμένης (52), καὶ ταραττομένης, καὶ ἀδημονούσης, καὶ νοητῶς ἐπαισθα-
νο μένης τοῦ πάθους.
16. Εἰ δὲ τοίνυν ταῦτα οὔτω νοεῖν οὐ βούλεσθε,
τριῶν προσκειμένων νοημάτων, φαντασίας καὶ
βλασφημίας καὶ ἀληθείας, ποίαν ἕλοισθε ἀνς Τῷ
γὰρ ὑπονοεῖν δοκήσει εἰρῆσθαι τὰ εἰρημένα, ,φαντασία
ἂν νομισθείη καὶ τὰ γενόμενα. Et δὲ ἐπ’ ἀληθείας
εἴρηται, ἀλλοτρία δὲ (55) καθόλου ψυχὴ τοῦ Κυ-
ρίου ἐγεγόνει τῆς ἰδίας νοήσεως, Θεὸν τὸν Λόγον
ἔχουσα νοῦν, τετράφθαι τὸ ἄτρεπτον εἰς λύπην, καὶ
ἀδημονίαν, καὶ ταραχὴν (54), τὸ ἐννοεῖν ἀσεϐές ὲστισ
κᾶν λέγῃ τὰ Εὐαγγέλια, ὅτι Ἑταράχθη Ἰησοῦς
τῷ πνεύματιθ ἀλλά δείκνυσι τὸν νοῦν (55) 6 Κύριος
εἰρηκώς· H ψυχή μου τετάρακται. Εἰ δὴ ψυχῆς
ιδίας νόησιν 6 Κύριος ἐπιδείκνυται, είς συμπάθειαν
τῆς ἡμετέρας ψυχῆς, ἵνα οὕτω καὶ αὑτοῦ νοήσωμεν
εἶναι (56) τὸ πάθος, καὶ αὐτὸν ἀπαθῆ ὁμολογῶμεν.
Ὠσπερ γὰρ τῷ αἵματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ ἐλυτρώσατο
ἡμᾶς, οὕτω καὶ τῇ νοήσει τῆς ψυχῆς αὐτοῦ τὴν νίκην
ὑπὲρ ἡμῶν ἐπιδείκνυται, λέγων· Ἐγὼ νενίκηκα
τὸν κόσμον· καὶ ἀλλαχοῦ δέ’ Διδόντι (57) ’ἡμῖν τὸ
νῖκος. Ἀλλ’ ὥσπερ τὸ αἷμα οὐκ ἂν κοινὸν τοῖς
εὐσεϐέσι νοηθείη, ῶσπερ τοῖς ἀπίστοις, ἀλλά σωτή-
ριον· οὕτως καὶ ἡ νόησις λεγομένη, οὐκ ἀνθρωπίνῃ
ἀσθενείᾳ περικειμένη (58), ἀλλά Θεοῦ φύσιν ἐπι-
δεικνυμένη. Καὶ οὓτως ἂν λέγοιτο τέλειος Θεὸς καὶ
τέλειος ἄνθρωπος 6 Χριστός· οὐχ ὡς τῆς θεῖκῆς τε-
“ Joan. x1, 55. ⁸⁷ Joan. xu, 27. "‘ Joan. xvr, 55. °' l Cor. xv, 57.
(50) Sir. Seguer. Gobler. et Felc. 1. _Editi vero.
ἐαυτῷ. infra in Seguer. λογικῆςγιίοοεῑ. Paulo post,
Seguer. Gobler. et’Felc. 1, σοὲρίξωνται.νΕόὶιί, φαν-
τάζονται. Mox haec, ἀνειληφέναι τὸν Σωτῆρα, desunt
in iisdem codicibus.
(51) Editi, ἀπόνοιαν, at Seguer. Basil. GObler. et
Fclc. 'ittnivmav, et ita legit Nannius.
(52) Sic Seguer. Gobler. et Eele. 1. In editis,
λυποέμένην, καὶ ταραττομένην κα). ἀδημονοῦσαν, καὶ
νοητῶς ἐπαισθανομένην. ξΙὺῇἆ. iidem codices omit-
tunt, ei δέ, cujus loco habent, κάν. iidem mox,
Τριῶν τοίνυν προκειμένων νοημάτων. In editis tice-st,
τοίνυν et νοημάτωνξ Mox iidem cod. ἕλοισθε ἄν.
Editi vero, ἂν ἕλεσθε.
(55) Ita Seguer. Gobler. et Felc. 1. Editi vero
cum aliis, Εἰ δὲ ὲν ἀληθείᾳ εἴρηνται καὶ γεγόνασιν,