PG 28, col. 149
οὔπω δὲ οἴδαμεν τὸ ὑποκείμενον· ἡ γὰρ τῆς φυλλάδος
ὁμοιότης ἀπατᾷ πολλάκις τοὺς προεστῶτας. Ὅταν δὲ
ἡ διδασκαλία εἷς ἕργοδ προχωρήσῃ, καὶ 6 καρπὸς τῶν
ἔργων παχυνθῆ, τότε φαίνεται τίς μὲν 6 πιστὸς, τίς
δὲ 6 ὑποκριτής. Καὶ πῶς καὶ τίνα τρόπον παραγίνε-
ται πολλάκις εἷς πόλιν ἀνὴρ δυνάμενος διδάσκειν
Ἑλληνιστὶ, ὃς, τήν ἀκοὴν θελγόμενος, σπεύδει εἰς
τήν Ἐκκλησίαν, οὐ τήν ἰατρείαν τῆς ψυχῆς, ἀλλά τῶν
λόγων τὸ κάλλος μόνον ἀρπάσαι. Ἀνεχώρησεν 6 εὐ-
γλώττως λαλῶν· ἀνεχώρησε καὶ τῆς Ἐκκλησίας τὸ
ζιζάνιον· οὐ γὰρ ἔχει τὸ σιτῶδες, τὸ πιστόν. Ὁ δὲ
πιστὸς, κᾶν εὐγλώττως λέγῃ τὰ λεγόμενοι, σπουδάζει
κατακούειν, κᾶν Συριστὶ, κᾶν Ῥωμαῖα-τὶ, κᾶν δια-
φόρῳ γλώττῃ. Οὐ γὰρ ζητεῖ λόγους, ἀλλ’ ἔργα. ‹‹ Ὁ
γὰρ λόγος ἡμῶν καὶ τὸ κήρυγμα ἡμῶν οὐκ έν πειθοῖς
ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις, ἀλλ’ ἓν ἀποδείξει ΙΙνεύμα-
τος καὶ δυνάμεως. ›› Τί τὸ ὄφελος, ἐὰν Ἑλληνιστὶ λα·
λῶμεν, βαρϐαρίζωμεν δὲ τῆ γνώμῃ ; Τί τὸ ὄφελος,
ἔδω εὖσύνθετος μὲν 6 λόγος, κακοσύνθετα δὲ 6 τρό-
πος; Πολὺ κάλλιόν ἔστι μήτε τήν Ἑλλήνων εἰδέναι
φωνην, καὶ τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ ὲν καρδίᾳ κεκτῆσθαι.
Εἰ μὲν γὰρ σοφιστοῦ διδασκαλεῖον ἦν ἡ Ἐκκλησία,
εὐγλωττίας ἦν ὁ καιρός· ἐπειδὴ δὲ τρόπων ἀγὼν, καὶ
καρποφορία τὸ προκείμενον, καὶ προσδοκία οὐρανῶν
τὸ προσδοκώμενον, μὴ γλῶττα ζητείσθω, ἀλλ’ 6 τρό-
πος κατορθούσθω. Ιιάλιν ἄλλοι νοσοῦσιν ἀνθρωπαρέ-
σκειαν ἀνθρώπων, καὶ καιρὸν καθυποκρίνονται. κᾶν
μὶν ἐπίσημον πρόσωπον ἢ ὲκ πλατειῶν ἢ ἐξ ἀνθρώ.
πων παραγίνηται, καὶ Χριστιανισμὸν ἐπαγγελλόμενον,
τρέχουσιν εἷς τήν Ἐκκλησίαν, ’ίνα ἀνθρώπῳ δείξωσι
1:6 πρόσωπον. Ἐξῆλθεν ὁ ἐπίσημος, συνεξῆλθεν 6
ὑποκριτὴς, καὶ ἀπέχει τὸν μισθόν. Δι’ ἀνθρώπων
ἦλθεν, ἀνθρώπῳ ἤρεσε, παρά Θεοῦ οὐδὲν ἔλαϐεν· οὐ
γὰρ ἐκείνῳ ἔδειξε τὴν διάνοιαν. Τοιαῦτα τῆς Ἐκκλη-
σίας τὰ ζιζάνια. ·
5. Ἀλλ’ ἔχει τι θαυμάσιον 6 γεωργὸς τῆς Ε’κκλη-
σίας Λόγος· καὶ γὰρ ζιζάνια σιτοποιεῖ, ὲάν θέλῃ.
Ἐπειδὴ γὰρ αὖτοπροαίρετος ἡ τῶν ἀνθρώπων κίνη-
σις, καὶ αὐτεξούσιος ἠ γνώμη, έπὶ σοὶ κεῖται τὸ
πρᾶγμα· εἷ θέλεις ζιζάνια, εἶ ἀλόγων ζώων τροφή,
εἰ θέλεις, μεταϐάλλῃ καὶ γίνῃ σῖτος, Εἷκόνα ζητεῖς
τῶν λόγων, λάμϐανε ἀπὸ δένδρων τὸ ζητούμενον. Ἠ
ἀγριέλαιος, ἱπικεντρισθεῖσα, καλλιέλαιος γίνεται, καὶ
ἄμπελος ἀγρία, ἡμερωτάτης ἀμπέλου κλῆμα δεξα-
μένη, ἱπιλανθάνεται μὲν τῶν τῆς ῥίζης παλαιοτήτων,
ἀναλαμϐάνει δὲ τὴν καινότητα τῶν παλαιῶν⁹Ἐπι-
λάθου καὶ σὺ τῶν πρώτων, καί ἀνάλαϐε τά λεγόμενασ
καὶ τοῦ ζιζανίου πάρες, τὸ δὲ σιτῶδες ἀνάλαϐε.“ίνα
δυνηθῆς καὶ αὐτὸς εἷ’σω ἅλωνος ἓκκλησιαστικῆς γε-
νέσθαι νοητῆς.
6. Ταῦτα δὲ πάντα ὑμῖν εἴρηται διὰ τὸ εὐαγγελι-
κὸν ἀνάγνωσμα, τὸ περὶ σπόρων διαλεγόμενον, διά
τὸν κατασπείραντά ὲν ταῖς ψυχαῖς, τῶν ψυχῶν λυτρω-
τὴν Ἰησοῦν, τὸν διαπορευόμενον διὰ τῶν σπορίμων.
η ι Gor. ιι, ι.
ὁμοιότης ἀπατᾷ πολλάκις τοὺς προεστῶτας. Ὅταν δὲ
ἡ διδασκαλία εἷς ἕργοδ προχωρήσῃ, καὶ 6 καρπὸς τῶν
ἔργων παχυνθῆ, τότε φαίνεται τίς μὲν 6 πιστὸς, τίς
δὲ 6 ὑποκριτής. Καὶ πῶς καὶ τίνα τρόπον παραγίνε-
ται πολλάκις εἷς πόλιν ἀνὴρ δυνάμενος διδάσκειν
Ἑλληνιστὶ, ὃς, τήν ἀκοὴν θελγόμενος, σπεύδει εἰς
τήν Ἐκκλησίαν, οὐ τήν ἰατρείαν τῆς ψυχῆς, ἀλλά τῶν
λόγων τὸ κάλλος μόνον ἀρπάσαι. Ἀνεχώρησεν 6 εὐ-
γλώττως λαλῶν· ἀνεχώρησε καὶ τῆς Ἐκκλησίας τὸ
ζιζάνιον· οὐ γὰρ ἔχει τὸ σιτῶδες, τὸ πιστόν. Ὁ δὲ
πιστὸς, κᾶν εὐγλώττως λέγῃ τὰ λεγόμενοι, σπουδάζει
κατακούειν, κᾶν Συριστὶ, κᾶν Ῥωμαῖα-τὶ, κᾶν δια-
φόρῳ γλώττῃ. Οὐ γὰρ ζητεῖ λόγους, ἀλλ’ ἔργα. ‹‹ Ὁ
γὰρ λόγος ἡμῶν καὶ τὸ κήρυγμα ἡμῶν οὐκ έν πειθοῖς
ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις, ἀλλ’ ἓν ἀποδείξει ΙΙνεύμα-
τος καὶ δυνάμεως. ›› Τί τὸ ὄφελος, ἐὰν Ἑλληνιστὶ λα·
λῶμεν, βαρϐαρίζωμεν δὲ τῆ γνώμῃ ; Τί τὸ ὄφελος,
ἔδω εὖσύνθετος μὲν 6 λόγος, κακοσύνθετα δὲ 6 τρό-
πος; Πολὺ κάλλιόν ἔστι μήτε τήν Ἑλλήνων εἰδέναι
φωνην, καὶ τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ ὲν καρδίᾳ κεκτῆσθαι.
Εἰ μὲν γὰρ σοφιστοῦ διδασκαλεῖον ἦν ἡ Ἐκκλησία,
εὐγλωττίας ἦν ὁ καιρός· ἐπειδὴ δὲ τρόπων ἀγὼν, καὶ
καρποφορία τὸ προκείμενον, καὶ προσδοκία οὐρανῶν
τὸ προσδοκώμενον, μὴ γλῶττα ζητείσθω, ἀλλ’ 6 τρό-
πος κατορθούσθω. Ιιάλιν ἄλλοι νοσοῦσιν ἀνθρωπαρέ-
σκειαν ἀνθρώπων, καὶ καιρὸν καθυποκρίνονται. κᾶν
μὶν ἐπίσημον πρόσωπον ἢ ὲκ πλατειῶν ἢ ἐξ ἀνθρώ.
πων παραγίνηται, καὶ Χριστιανισμὸν ἐπαγγελλόμενον,
τρέχουσιν εἷς τήν Ἐκκλησίαν, ’ίνα ἀνθρώπῳ δείξωσι
1:6 πρόσωπον. Ἐξῆλθεν ὁ ἐπίσημος, συνεξῆλθεν 6
ὑποκριτὴς, καὶ ἀπέχει τὸν μισθόν. Δι’ ἀνθρώπων
ἦλθεν, ἀνθρώπῳ ἤρεσε, παρά Θεοῦ οὐδὲν ἔλαϐεν· οὐ
γὰρ ἐκείνῳ ἔδειξε τὴν διάνοιαν. Τοιαῦτα τῆς Ἐκκλη-
σίας τὰ ζιζάνια. ·
5. Ἀλλ’ ἔχει τι θαυμάσιον 6 γεωργὸς τῆς Ε’κκλη-
σίας Λόγος· καὶ γὰρ ζιζάνια σιτοποιεῖ, ὲάν θέλῃ.
Ἐπειδὴ γὰρ αὖτοπροαίρετος ἡ τῶν ἀνθρώπων κίνη-
σις, καὶ αὐτεξούσιος ἠ γνώμη, έπὶ σοὶ κεῖται τὸ
πρᾶγμα· εἷ θέλεις ζιζάνια, εἶ ἀλόγων ζώων τροφή,
εἰ θέλεις, μεταϐάλλῃ καὶ γίνῃ σῖτος, Εἷκόνα ζητεῖς
τῶν λόγων, λάμϐανε ἀπὸ δένδρων τὸ ζητούμενον. Ἠ
ἀγριέλαιος, ἱπικεντρισθεῖσα, καλλιέλαιος γίνεται, καὶ
ἄμπελος ἀγρία, ἡμερωτάτης ἀμπέλου κλῆμα δεξα-
μένη, ἱπιλανθάνεται μὲν τῶν τῆς ῥίζης παλαιοτήτων,
ἀναλαμϐάνει δὲ τὴν καινότητα τῶν παλαιῶν⁹Ἐπι-
λάθου καὶ σὺ τῶν πρώτων, καί ἀνάλαϐε τά λεγόμενασ
καὶ τοῦ ζιζανίου πάρες, τὸ δὲ σιτῶδες ἀνάλαϐε.“ίνα
δυνηθῆς καὶ αὐτὸς εἷ’σω ἅλωνος ἓκκλησιαστικῆς γε-
νέσθαι νοητῆς.
6. Ταῦτα δὲ πάντα ὑμῖν εἴρηται διὰ τὸ εὐαγγελι-
κὸν ἀνάγνωσμα, τὸ περὶ σπόρων διαλεγόμενον, διά
τὸν κατασπείραντά ὲν ταῖς ψυχαῖς, τῶν ψυχῶν λυτρω-
τὴν Ἰησοῦν, τὸν διαπορευόμενον διὰ τῶν σπορίμων.
η ι Gor. ιι, ι.