PG 29, col. 513
Θιύπει τῆς πίστεως ἐγχειρεῖν ἣν αὐτὸς ἀπεσεμνυνε
ταῖς ὑπερϐολαῖς τῶν ὲτιαὶνων⁷ ταύτην, ὥσπερ ἐπιλα-
θομενος (98) τῶε ἑαυτοῦ λόγων, σκέψασθε πῶς δια-
σύρει.
EI‘N. Ἥ μὲν οὖν ὰπλουπτέροι καὶ κοενή πάντων
tim; ὅσοις τὸ δοκεῖν ἦ τὸ εἶναι Χριπιανοῖς ἐπιμε-
λὲς, ὼς ὲν ἐπιδρομῇ κεφαλαιωδέστερον εἰπεῖν, αὕτη,
HAS. Εἶπέ μοι, ἠ εὗσεϐἡς τῶν Πατέρων παραδοσις,
ναὶ ὁ κανὼν, ὡς αἰτὸς ὠνόμασας, καὶ ὁ γνώμων, καὶ
τό incure; (99) Λριτήριον, νῦν ὄργανον ἀπάτης, καὶ
τέχνη σχηματισμιμυ, καὶ τὰ τοιαῦτα πάλιν προσαγο-
ρεύεται (1) ; Εἰ γὰρ 0³)χῖ τοῖς ὅντως οὖσι Χριστιανοτς
ὲοαρμόζει, ἀλλὰ τοῖς τη) δοκεῖν πρὸ τοῦ εἶναι τετιμη-
zdn, τί tilio περὶ αὑτῆς ὃπυΛαμϐάνειν ταῦτα προο-
ἧκε ς Ῡὶς ἂν οὖν, μὴ παντελῶς ’παραπαίων⁷ τὸν κα-
νόνα τοῦ suain); τοΐς τὴν ψυχὴν ἐνδιαστρόιροις ἁρμό-
ζειν εἴποι, καὶ τὸν γνώμονι τῆς ἀληθείας τοῖς ἐχθροῖς
τῆς ἁληῡείας Οἳ γὰρ τό ὀνομάζεσθαι Χριστιανοὶ
πρὸ του ἀληθῶς εἶναι τετιμηκότες, ἐπὶ τῇ τῶν πολ-
λῶν imitri τὸν σχηματισμὸν τοῦτον ὑποδυόμενοι,
πιᾶῤῥώ πάσης εὺθύτητιπ καὶ ἀληθείας εἷοίν, Οῧτε
οὖν ἃιεπτραμμένον κατετθυνθώσεται, ὡς τοῦ Ἐκιλη-
sunt-mi} λόγος, οὔτε τὰ τῆς ἀληθείαις κριτήρια τοῖς
τὸ ψεῦδος κατὰ τὸν βῖον ᾑρημένοις ἁρμόσει, ὅπερ
τούτῳ Eo Λεῖ,
5. Ἀλλὰ δι’ ἇς εἶπον αἱτῖας εἰς οὕτω προδήλοδςο
ἐναντιιὶτητας ὐπενέχθη, ’ίνα οἷς μὲν ἐπαινελ τὴν πί-
στιν κοινωνεῖ-ί τοῖς, Παταάσι τῆς εὒσεϐείας δόξῃ, οἷς δὲ
λαμϐάνεται πάλιν αὐτῆς⁷ τὴν ὁδὸν (3) ἑαυτῴ πρὸς τὴν
ἐξήγησιν Saucia-9. Διὰ τοῦτο τὴν αὗτὴν καὶ κανόνα
λέγει, καὶ προσθήκης φησὶν ἁκριϐεπτέρας δεῖσθαι
Τοῦτο δὲ αὖτὸ (4) κοὶ τῆς ἐσχάτης ἁμαθεὶας σημεῖον
ἔστω, εἴ τῳ καὶ τοῦτο φῖλον παρεξετὰζειν, Ὀ γὰρ τοι
navim, ὦ σοφώτατε, καὶὸ γνώμων, ἕως ἂν μηδὲν
ἐνδέῃ τοῦ κανὼν εἶναι καὶ γνώμων, οὖδεμίαν προσ-
’δήπην εἷς ἁκρίδειαν ἐπιδέχεται, Κατὰ γὰρ τὸ ἐλλεῖ-
πον ἡ πρόσθεσις. Ἀτελετς δὲ ὑπάρχοντες, οὒδὲ τῶν
nsunt-{optma τούτων ὑγιῶς ἂν ἔτι τυγχάνοιεν. Καὶ
ταῦταμὲν εἰς τοσοῦτον. ’Ἡόη δὲ καὶ οὕς ἐκτίθεται
περὶ Θεοῦ λόγους ἐπισκεψώμεθα.
ΕΥΝ. Εἷς τοίνυν, φησὶ, κατὰ τε φυσικὴν ἔννοιαν
καὶ κατὰ τὴν τῶν [ἰκτέρων διδασκαλίαν ἡμῖν ὡμολό-
γηται Θεὸς, μήτε παρ’ ἑαυτοῦ μήτε παρ’ ἐτέρου γε-
ξάμενος. Ἑκάτερον γὰρ αὐτῶν ἐπίσης ἀδύνατον,
58 Eccle. I, 15.
(97) Editio utraque cum ‘Reg. quinto τὸ ,ἁπλοῦν
τῆέ ἐπίτάσε‹υς’ unde Cornarius': simplicitatem in-
cfcbrescentis orationis. At Colb. et Sex alii mss.
τὸ sia-tio?” τῆς πίστεως. simplicitatem fi
dei.
ὤὲξίέάῖιῗι’ἆέξλξῶἒινὲᾀέᾇὲέζ’νέίὲέὲἐδύο libri ιπ.
λαῧόμενος .
Codex unus καὶ τὸ ἀσφαλέστατον. Mox Reg.
tertius νῦν ὄργανα.
(γι) Ε(ὶὶίυὶιπξοιιέιγιῃςξεύονταιιἶ At. mss. προσαγορεέε-
(1 Editi προσιγορεύονται.Ας. mss. προσαγορειὶε
ται. ιξῐοιαίηιθιτοεδῑίοηίε hic invenitur in multi
uta interrogationis
{galia}“(galli—irrepifiabtofi ὑπολαμϐάνειν. lel
mss. Statim editi περὶ
Parnm. Gn. XXIX.
ταῖς ὑπερϐολαῖς τῶν ὲτιαὶνων⁷ ταύτην, ὥσπερ ἐπιλα-
θομενος (98) τῶε ἑαυτοῦ λόγων, σκέψασθε πῶς δια-
σύρει.
EI‘N. Ἥ μὲν οὖν ὰπλουπτέροι καὶ κοενή πάντων
tim; ὅσοις τὸ δοκεῖν ἦ τὸ εἶναι Χριπιανοῖς ἐπιμε-
λὲς, ὼς ὲν ἐπιδρομῇ κεφαλαιωδέστερον εἰπεῖν, αὕτη,
HAS. Εἶπέ μοι, ἠ εὗσεϐἡς τῶν Πατέρων παραδοσις,
ναὶ ὁ κανὼν, ὡς αἰτὸς ὠνόμασας, καὶ ὁ γνώμων, καὶ
τό incure; (99) Λριτήριον, νῦν ὄργανον ἀπάτης, καὶ
τέχνη σχηματισμιμυ, καὶ τὰ τοιαῦτα πάλιν προσαγο-
ρεύεται (1) ; Εἰ γὰρ 0³)χῖ τοῖς ὅντως οὖσι Χριστιανοτς
ὲοαρμόζει, ἀλλὰ τοῖς τη) δοκεῖν πρὸ τοῦ εἶναι τετιμη-
zdn, τί tilio περὶ αὑτῆς ὃπυΛαμϐάνειν ταῦτα προο-
ἧκε ς Ῡὶς ἂν οὖν, μὴ παντελῶς ’παραπαίων⁷ τὸν κα-
νόνα τοῦ suain); τοΐς τὴν ψυχὴν ἐνδιαστρόιροις ἁρμό-
ζειν εἴποι, καὶ τὸν γνώμονι τῆς ἀληθείας τοῖς ἐχθροῖς
τῆς ἁληῡείας Οἳ γὰρ τό ὀνομάζεσθαι Χριστιανοὶ
πρὸ του ἀληθῶς εἶναι τετιμηκότες, ἐπὶ τῇ τῶν πολ-
λῶν imitri τὸν σχηματισμὸν τοῦτον ὑποδυόμενοι,
πιᾶῤῥώ πάσης εὺθύτητιπ καὶ ἀληθείας εἷοίν, Οῧτε
οὖν ἃιεπτραμμένον κατετθυνθώσεται, ὡς τοῦ Ἐκιλη-
sunt-mi} λόγος, οὔτε τὰ τῆς ἀληθείαις κριτήρια τοῖς
τὸ ψεῦδος κατὰ τὸν βῖον ᾑρημένοις ἁρμόσει, ὅπερ
τούτῳ Eo Λεῖ,
5. Ἀλλὰ δι’ ἇς εἶπον αἱτῖας εἰς οὕτω προδήλοδςο
ἐναντιιὶτητας ὐπενέχθη, ’ίνα οἷς μὲν ἐπαινελ τὴν πί-
στιν κοινωνεῖ-ί τοῖς, Παταάσι τῆς εὒσεϐείας δόξῃ, οἷς δὲ
λαμϐάνεται πάλιν αὐτῆς⁷ τὴν ὁδὸν (3) ἑαυτῴ πρὸς τὴν
ἐξήγησιν Saucia-9. Διὰ τοῦτο τὴν αὗτὴν καὶ κανόνα
λέγει, καὶ προσθήκης φησὶν ἁκριϐεπτέρας δεῖσθαι
Τοῦτο δὲ αὖτὸ (4) κοὶ τῆς ἐσχάτης ἁμαθεὶας σημεῖον
ἔστω, εἴ τῳ καὶ τοῦτο φῖλον παρεξετὰζειν, Ὀ γὰρ τοι
navim, ὦ σοφώτατε, καὶὸ γνώμων, ἕως ἂν μηδὲν
ἐνδέῃ τοῦ κανὼν εἶναι καὶ γνώμων, οὖδεμίαν προσ-
’δήπην εἷς ἁκρίδειαν ἐπιδέχεται, Κατὰ γὰρ τὸ ἐλλεῖ-
πον ἡ πρόσθεσις. Ἀτελετς δὲ ὑπάρχοντες, οὒδὲ τῶν
nsunt-{optma τούτων ὑγιῶς ἂν ἔτι τυγχάνοιεν. Καὶ
ταῦταμὲν εἰς τοσοῦτον. ’Ἡόη δὲ καὶ οὕς ἐκτίθεται
περὶ Θεοῦ λόγους ἐπισκεψώμεθα.
ΕΥΝ. Εἷς τοίνυν, φησὶ, κατὰ τε φυσικὴν ἔννοιαν
καὶ κατὰ τὴν τῶν [ἰκτέρων διδασκαλίαν ἡμῖν ὡμολό-
γηται Θεὸς, μήτε παρ’ ἑαυτοῦ μήτε παρ’ ἐτέρου γε-
ξάμενος. Ἑκάτερον γὰρ αὐτῶν ἐπίσης ἀδύνατον,
58 Eccle. I, 15.
(97) Editio utraque cum ‘Reg. quinto τὸ ,ἁπλοῦν
τῆέ ἐπίτάσε‹υς’ unde Cornarius': simplicitatem in-
cfcbrescentis orationis. At Colb. et Sex alii mss.
τὸ sia-tio?” τῆς πίστεως. simplicitatem fi
dei.
ὤὲξίέάῖιῗι’ἆέξλξῶἒινὲᾀέᾇὲέζ’νέίὲέὲἐδύο libri ιπ.
λαῧόμενος .
Codex unus καὶ τὸ ἀσφαλέστατον. Mox Reg.
tertius νῦν ὄργανα.
(γι) Ε(ὶὶίυὶιπξοιιέιγιῃςξεύονταιιἶ At. mss. προσαγορεέε-
(1 Editi προσιγορεύονται.Ας. mss. προσαγορειὶε
ται. ιξῐοιαίηιθιτοεδῑίοηίε hic invenitur in multi
uta interrogationis
{galia}“(galli—irrepifiabtofi ὑπολαμϐάνειν. lel
mss. Statim editi περὶ
Parnm. Gn. XXIX.