PG 29, col. 652
χρῆσθαι, οὕτε παρὰ τῶν ἁγίων Γραφῶν ὃεδιδὰγμεθα,
οὔτε ἐκ τῶν προειρημένων (80) κατὰ τὸ ἀκόλουθον
δυνατὸν συλλογίσασθαι. Ὡς γὰρ ὁ Υἱὸς τάξει μὲν,
δεύτερος τοῦ Πατρὸς, ὅτι ἀπ’ ἐκείνου· καὶ ἀξιώ-
ματι, ὅτι ἀρχὴ κα)⁸ αἰτία, τῷ εἶναι αὑτοῦ πατέρι
(8i), καὶ ὅτι δι’ αὑτοῦ ἡ πρόσοδος (82) καὶ προσ-
αγωγὴ τρδς τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα· φύσει δὲ οὐκέτι
δεύτερος, διότι ἡ θεότης ἑν ἑκατέρῳ μία ’ οὕτω δη-
λονότι καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, εί καὶ ὑποϐέϐηκε τὸν
Υίὸν τῇ τε τάξει καὶ ἀξιώματι (ἵνα καὶ ὅλως συγ-
χωρήσωμεν [85]) , οὐκέτ’ ἄν εἰκότως, ὡς ἀλλοτρία-ζ
ὑπάρχον φύσεως, ἀκολουθεῖν (84), ἐκεῖθεν δῆλον.“Αγγε-
λοι πάντες ὥσπερ προσηγορίας μιᾶς, οὕτω καὶ σύ-
σεως πάντως τῆς αὐτῆς ἀλλήλοις τυγχάνουσιν · ἀλλ’
ὅμως οἱ μὲν αὐτῶν ἐθνῶν προεστήκασιν, οἱ δὲ ἑνὶ
ἑκάστῳ τῶν πιστῶν εἱσι παρεπόμενοι. "Oct? μέντοι
προτιμότερον ἔθνος ὅλον ἑνὸς ἀνδρὸς, τοσούτῳ δήπου
μεῖζον ὑπάρχειν ἀνάγκη ἀξίωμα τοῦ ἐθνάρχου ἀγγέ-
λου παρὰ τὸ τοῦ ἑνὸς ἑκάστου τὴν προστασίαν πεπι-
στευμένου (85). Τὸ δὲ συνεῖναι ἑκάστῳ τῶν πιστῶν
ἄγγελον, οἷον παιδαγωγόν τινα καὶ νομέα τὴν ζωὴν
διευθύνοντα, οὐδεὶς ἀντερεῖ, μεμνημένος τῶν τοῦ
Κυρίου λόγων, εἰπόντος· Μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς
τῶν ἐλαχίστων τούτων, ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν διὰ
tror. Combelisius ait quidemrlegissegse in uno co-li-
re πατήρ ° _sed_egu qui Regios codices legi et ipse,
in ullo iiiltil tale 'repet-i. Ex itis autem omnibus quas
exscripsi lectionibus mihinuila tam placet quam
quae iii Reg. quarto conspicitur, non solum quod
ex ea ciiici‘videatur idonea sententia, sed quml le-
ctione Regii secundifonfiriuetur. Μένιιυί ειιξιιι⁵ legi
eo in librov. αἰτία τὸ εἶναι αὑτοῦ πατέρα-ο ιιιιινὶιιρτε
facile est, librarium aliud icogitatttemg'cd scripsisse
pro τῷ ο λ’ quae ipsa est scriptura Regii quarti, quo:
niam 'prinEipiufn ⁸ςιῇιιιι est et causa- per hocn quod
ipsius pater'est. Huc nostrum j_mlicium_ad_j.uvat.
quod eodem plane modo Basiijllsttttlt‘ls.sil ιιι). ιι,
tium. 16. cum ita scripsit, τῷ εἶναι τὸ ἀρχέτυπον,
ea re quia archetypum θέει. E‘t inita ita quoque scri-l
bit nuin. 6 : τῷ ἑνα εἶναι τὸν Μονογενῆ, ευ quod
unus sit Unigenilus.
(82) Editiv'i] πρόοδος. At Regii tres mss. ἡ
οδος.’Νεο ita inulto post Reg. secundus ei καὶ
ὑποϐεϐηκὺς τόν.
(83) ΕΙ. de illis quoque, ῗιςᾳ καὶ ὅλως συγχωρῇ-
concilio Florentino. pag. MO. Sic autem scriptum
invenimus in Colit. et in Regiis secundo et tertio.
ἵνα καὶ ὅλως συγχωρήσωμεν {in aliis vero quatuor
mss. Regiis hoc modo, ἴνα ὅλως grai. συγχωρήσωμεν,
vel ἵν’ ὅλως, etc., et ita quoque legitur ιιι editioni-
bus Ven. et Paris.
(‘84)V7Editi et duo mss._<pd_asu{g ,καὶ τὸ ,ἀκολουθοι
Βείζ. secundus φύσεως ἀκολουθοίη, non ἀκολουθεῖν,
ιιι ξιιιί falso visus est legere vir αξιοι-ι)ςυί έοειιςιι-
inus Combeftsius. Reg. sextus ἀκολουθεῖτέ. Reg. ter-
tius φύσεως ἀκολουθεῖν, liene. Aliquanto pust τοι
ἀλλήλοις iu multis mss. deest. Α η ἴ -
(8’5) ΕιΙιιί et aliquot mss. ἀγγέλου, παρὰ con-:05
ἑνδς ἑκάστου τὴν προστασίανπεπιστευμένου. Heg.
tertius et C0“). ἀγγέλου, τῷν ἑνὸς ἑκάστου τὴν προ-
στασίαν πεπιστευμένων, Reg. securidus ἀγγέλου,
παρὰ τὸν eve; ἑκᾶστου τὴν προστασίαν πεπιστευ-
μένον.
οὔτε ἐκ τῶν προειρημένων (80) κατὰ τὸ ἀκόλουθον
δυνατὸν συλλογίσασθαι. Ὡς γὰρ ὁ Υἱὸς τάξει μὲν,
δεύτερος τοῦ Πατρὸς, ὅτι ἀπ’ ἐκείνου· καὶ ἀξιώ-
ματι, ὅτι ἀρχὴ κα)⁸ αἰτία, τῷ εἶναι αὑτοῦ πατέρι
(8i), καὶ ὅτι δι’ αὑτοῦ ἡ πρόσοδος (82) καὶ προσ-
αγωγὴ τρδς τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα· φύσει δὲ οὐκέτι
δεύτερος, διότι ἡ θεότης ἑν ἑκατέρῳ μία ’ οὕτω δη-
λονότι καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, εί καὶ ὑποϐέϐηκε τὸν
Υίὸν τῇ τε τάξει καὶ ἀξιώματι (ἵνα καὶ ὅλως συγ-
χωρήσωμεν [85]) , οὐκέτ’ ἄν εἰκότως, ὡς ἀλλοτρία-ζ
ὑπάρχον φύσεως, ἀκολουθεῖν (84), ἐκεῖθεν δῆλον.“Αγγε-
λοι πάντες ὥσπερ προσηγορίας μιᾶς, οὕτω καὶ σύ-
σεως πάντως τῆς αὐτῆς ἀλλήλοις τυγχάνουσιν · ἀλλ’
ὅμως οἱ μὲν αὐτῶν ἐθνῶν προεστήκασιν, οἱ δὲ ἑνὶ
ἑκάστῳ τῶν πιστῶν εἱσι παρεπόμενοι. "Oct? μέντοι
προτιμότερον ἔθνος ὅλον ἑνὸς ἀνδρὸς, τοσούτῳ δήπου
μεῖζον ὑπάρχειν ἀνάγκη ἀξίωμα τοῦ ἐθνάρχου ἀγγέ-
λου παρὰ τὸ τοῦ ἑνὸς ἑκάστου τὴν προστασίαν πεπι-
στευμένου (85). Τὸ δὲ συνεῖναι ἑκάστῳ τῶν πιστῶν
ἄγγελον, οἷον παιδαγωγόν τινα καὶ νομέα τὴν ζωὴν
διευθύνοντα, οὐδεὶς ἀντερεῖ, μεμνημένος τῶν τοῦ
Κυρίου λόγων, εἰπόντος· Μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς
τῶν ἐλαχίστων τούτων, ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν διὰ
tror. Combelisius ait quidemrlegissegse in uno co-li-
re πατήρ ° _sed_egu qui Regios codices legi et ipse,
in ullo iiiltil tale 'repet-i. Ex itis autem omnibus quas
exscripsi lectionibus mihinuila tam placet quam
quae iii Reg. quarto conspicitur, non solum quod
ex ea ciiici‘videatur idonea sententia, sed quml le-
ctione Regii secundifonfiriuetur. Μένιιυί ειιξιιι⁵ legi
eo in librov. αἰτία τὸ εἶναι αὑτοῦ πατέρα-ο ιιιιινὶιιρτε
facile est, librarium aliud icogitatttemg'cd scripsisse
pro τῷ ο λ’ quae ipsa est scriptura Regii quarti, quo:
niam 'prinEipiufn ⁸ςιῇιιιι est et causa- per hocn quod
ipsius pater'est. Huc nostrum j_mlicium_ad_j.uvat.
quod eodem plane modo Basiijllsttttlt‘ls.sil ιιι). ιι,
tium. 16. cum ita scripsit, τῷ εἶναι τὸ ἀρχέτυπον,
ea re quia archetypum θέει. E‘t inita ita quoque scri-l
bit nuin. 6 : τῷ ἑνα εἶναι τὸν Μονογενῆ, ευ quod
unus sit Unigenilus.
(82) Editiv'i] πρόοδος. At Regii tres mss. ἡ
οδος.’Νεο ita inulto post Reg. secundus ei καὶ
ὑποϐεϐηκὺς τόν.
(83) ΕΙ. de illis quoque, ῗιςᾳ καὶ ὅλως συγχωρῇ-
concilio Florentino. pag. MO. Sic autem scriptum
invenimus in Colit. et in Regiis secundo et tertio.
ἵνα καὶ ὅλως συγχωρήσωμεν {in aliis vero quatuor
mss. Regiis hoc modo, ἴνα ὅλως grai. συγχωρήσωμεν,
vel ἵν’ ὅλως, etc., et ita quoque legitur ιιι editioni-
bus Ven. et Paris.
(‘84)V7Editi et duo mss._<pd_asu{g ,καὶ τὸ ,ἀκολουθοι
Βείζ. secundus φύσεως ἀκολουθοίη, non ἀκολουθεῖν,
ιιι ξιιιί falso visus est legere vir αξιοι-ι)ςυί έοειιςιι-
inus Combeftsius. Reg. sextus ἀκολουθεῖτέ. Reg. ter-
tius φύσεως ἀκολουθεῖν, liene. Aliquanto pust τοι
ἀλλήλοις iu multis mss. deest. Α η ἴ -
(8’5) ΕιΙιιί et aliquot mss. ἀγγέλου, παρὰ con-:05
ἑνδς ἑκάστου τὴν προστασίανπεπιστευμένου. Heg.
tertius et C0“). ἀγγέλου, τῷν ἑνὸς ἑκάστου τὴν προ-
στασίαν πεπιστευμένων, Reg. securidus ἀγγέλου,
παρὰ τὸν eve; ἑκᾶστου τὴν προστασίαν πεπιστευ-
μένον.