PG 3, col. 1000
Τούτων δὲ ὅρα ὃπως μηδεὶς τῶν ἀμυήτων ἐπα-
κούσῃ · τούτους δέ φημι τοὺς ἓν τοῖς οὖσιν ἐνισχημέ-
νους, καὶ οὒδὲν ὑπὲρ τὰ ὄντα ὑπερωσίως εἴναι φαν-
νε σ’λλ”έ ” θ”“’14
τακομενουη α οιομενου, ειοιιαι τῃ κα αυτους
γνώσει τὸν θέμενον σκότος ἀποκρυφήν αὒτοῦ. Εἰ δὲ
ὺπέρ τούτους εἰσὶν αἱ θεῖαι μυσταγωγίαι, τί ἂν τις
φαίη περὶ τῶν μᾶλλον ἀμύστων, ὃσοι τήν πάντων
ὕπερκειμένην αἰτίαν καί ἐκ τῶν ἐν τοῖς οὖσιν ἐσχά-
των χαρακτηρίζουσιν, καὶ οὒδὲν αὒτῆν ὑπερέχειν φασὶ
μ η . . . η, . κ ι.-
τῶν πλαττομένων αὗτοτῗς ἀθέων καὶ πολυειδῶν μορφω-
μάτων, δέον ἐπ’ αὐτῇ καὶ πάσας τὰς τῶν ὄντων τιθὲ-
ναι ’⁷⁵ καὶ κατκφάσκειν θέσεις, ὡς πάντων αἰτίᾳ, καὶ
πάσας αὒτάς κυριώτερον ἀποφάσκειν, ὡς ὑπὲρ πάντα
ὅπὲρούσῃ, καὶ μὴ οῗεσται τὰς ἀποφάσεις ἀντικειμέ-
νας εἶναι ταῖς καταφάσεσιν, ἀλλά πολύ πρότερον αὒ-
τὴν ὑπέρ τὰς στερήσεις εἶναι τὴν ὑπὲρ πᾶσαν καὶ ἀφαίο
ρεσιν ιιαῖ θέσιν ;
*‘ Οὕτω γοῦν ὁ θεῖος Βαρθολομαῖός ’ἳϐ φησι, καί πολ-
λὴν τὴν θεολογίαν εἶναι καὶ ἐλαχίστην ⁸ καὶ τὸ Εὐαγ-
γέλιον πλατὺ καῖ μέγα, καὶ αὖθις συν-τετμημένον,
Ἐμοὶ δοκεῖ 77 ἐκεῖνο ὅπερνρυῶς ἐννοήσας
, ὅτι καὶ πο-
λύλογος ἔστιν ἦ ἀγαθὴ πάντων αἰτία καὶ {392161;-
κτος ἅμα καὶ ἄλογος, ὡς οὔτε λόγον οὔτε νόησιν
ἔχουσα, διά τὸ πάντων ain-iw ὑπερουσίως ὑπερκειμέ-
νην εἶναι, καὶ μόνοις ἀπερικαλύπτως, καὶ ἀληθῶς ἐκ-
φαινὸμένην τοῖς καὶτά ἐναγῆ πάντα καί τὰ καθαρὰ
διαςαίνουσι, καί πᾶσαν πασῶν ἀγίων ἀκροτάτων ἀνοί-
ϐασιν ὑπερϐαίνουσι, καί πάντα θεῖα ’ἴε φωτα, καί
ἣχους, καί λόγους οὐρανίους ἀπολιμπάνουσι, nisi:
τὸν γνόφον εἷσδυομένοις, οὗ ὅντως ἐστίν, ὡς τὰ λόγιά
φησιν ὁ πάντων ἐπέκεινα. Καί γὰρ οὔχ ἁπλῶς ὁ
θεῖος Μωΰσῆς ἀποκαθαρθῆναι πρῶτον αὐτὸς κελεύε-
ται 79, καί αὖθις τῶν μὴ τοιούτων ἀφορισθῆναι, καί
μετά⁴ πᾶσαν ἀποκάθαρσιν ἀκούει τῶν πολυφώνων σαλ-
πίγγων, 80 ὁρᾷ φῶτα πολλὰ,
καθαράς ἀπαστρά-
πτονταὸι καί πολυχύτους ἀκτῖνας ⁸ εϊτα τῶν πολλων
ἀφώρισται, καί κατά 3g των ἐκκρίτων83 ἱερέων ἐπί
τὴν ἀκρότητα τῶν θείων ἀναϐάσεων φθάνει, Κάν τού-
τοις αὒτῴ μὲν οὗ συγγίνεται τῷ Θεῷ, θεωρεῖ δὲ οὒκ
αὐτὸν (ἀθέατος γὰρ’) ἀλλὰ τὸν τόπον οὗ ἐστι 84.
Τοῦτο δὲ οἶμαι σημαίνειν 85 τὸ τὰ θειὸτατα καί ἀκρό-
τατα τῶν ὁρωμένων καί νοουμένων ὑποθετικοὺς τινας
εἶναι λόγους των δποϐεὸλημένων τῷ ’πάντα ὑπερέ-
75 reflaivctt, 76 Βαρτολομαϊος, Π.“77 δοκεῖν,
80 καί. θί ἀστράπτοντα, S. 33 μετά, 33 ἔγκρίτων,
κούσῃ · τούτους δέ φημι τοὺς ἓν τοῖς οὖσιν ἐνισχημέ-
νους, καὶ οὒδὲν ὑπὲρ τὰ ὄντα ὑπερωσίως εἴναι φαν-
νε σ’λλ”έ ” θ”“’14
τακομενουη α οιομενου, ειοιιαι τῃ κα αυτους
γνώσει τὸν θέμενον σκότος ἀποκρυφήν αὒτοῦ. Εἰ δὲ
ὺπέρ τούτους εἰσὶν αἱ θεῖαι μυσταγωγίαι, τί ἂν τις
φαίη περὶ τῶν μᾶλλον ἀμύστων, ὃσοι τήν πάντων
ὕπερκειμένην αἰτίαν καί ἐκ τῶν ἐν τοῖς οὖσιν ἐσχά-
των χαρακτηρίζουσιν, καὶ οὒδὲν αὒτῆν ὑπερέχειν φασὶ
μ η . . . η, . κ ι.-
τῶν πλαττομένων αὗτοτῗς ἀθέων καὶ πολυειδῶν μορφω-
μάτων, δέον ἐπ’ αὐτῇ καὶ πάσας τὰς τῶν ὄντων τιθὲ-
ναι ’⁷⁵ καὶ κατκφάσκειν θέσεις, ὡς πάντων αἰτίᾳ, καὶ
πάσας αὒτάς κυριώτερον ἀποφάσκειν, ὡς ὑπὲρ πάντα
ὅπὲρούσῃ, καὶ μὴ οῗεσται τὰς ἀποφάσεις ἀντικειμέ-
νας εἶναι ταῖς καταφάσεσιν, ἀλλά πολύ πρότερον αὒ-
τὴν ὑπέρ τὰς στερήσεις εἶναι τὴν ὑπὲρ πᾶσαν καὶ ἀφαίο
ρεσιν ιιαῖ θέσιν ;
*‘ Οὕτω γοῦν ὁ θεῖος Βαρθολομαῖός ’ἳϐ φησι, καί πολ-
λὴν τὴν θεολογίαν εἶναι καὶ ἐλαχίστην ⁸ καὶ τὸ Εὐαγ-
γέλιον πλατὺ καῖ μέγα, καὶ αὖθις συν-τετμημένον,
Ἐμοὶ δοκεῖ 77 ἐκεῖνο ὅπερνρυῶς ἐννοήσας
, ὅτι καὶ πο-
λύλογος ἔστιν ἦ ἀγαθὴ πάντων αἰτία καὶ {392161;-
κτος ἅμα καὶ ἄλογος, ὡς οὔτε λόγον οὔτε νόησιν
ἔχουσα, διά τὸ πάντων ain-iw ὑπερουσίως ὑπερκειμέ-
νην εἶναι, καὶ μόνοις ἀπερικαλύπτως, καὶ ἀληθῶς ἐκ-
φαινὸμένην τοῖς καὶτά ἐναγῆ πάντα καί τὰ καθαρὰ
διαςαίνουσι, καί πᾶσαν πασῶν ἀγίων ἀκροτάτων ἀνοί-
ϐασιν ὑπερϐαίνουσι, καί πάντα θεῖα ’ἴε φωτα, καί
ἣχους, καί λόγους οὐρανίους ἀπολιμπάνουσι, nisi:
τὸν γνόφον εἷσδυομένοις, οὗ ὅντως ἐστίν, ὡς τὰ λόγιά
φησιν ὁ πάντων ἐπέκεινα. Καί γὰρ οὔχ ἁπλῶς ὁ
θεῖος Μωΰσῆς ἀποκαθαρθῆναι πρῶτον αὐτὸς κελεύε-
ται 79, καί αὖθις τῶν μὴ τοιούτων ἀφορισθῆναι, καί
μετά⁴ πᾶσαν ἀποκάθαρσιν ἀκούει τῶν πολυφώνων σαλ-
πίγγων, 80 ὁρᾷ φῶτα πολλὰ,
καθαράς ἀπαστρά-
πτονταὸι καί πολυχύτους ἀκτῖνας ⁸ εϊτα τῶν πολλων
ἀφώρισται, καί κατά 3g των ἐκκρίτων83 ἱερέων ἐπί
τὴν ἀκρότητα τῶν θείων ἀναϐάσεων φθάνει, Κάν τού-
τοις αὒτῴ μὲν οὗ συγγίνεται τῷ Θεῷ, θεωρεῖ δὲ οὒκ
αὐτὸν (ἀθέατος γὰρ’) ἀλλὰ τὸν τόπον οὗ ἐστι 84.
Τοῦτο δὲ οἶμαι σημαίνειν 85 τὸ τὰ θειὸτατα καί ἀκρό-
τατα τῶν ὁρωμένων καί νοουμένων ὑποθετικοὺς τινας
εἶναι λόγους των δποϐεὸλημένων τῷ ’πάντα ὑπερέ-
75 reflaivctt, 76 Βαρτολομαϊος, Π.“77 δοκεῖν,
80 καί. θί ἀστράπτοντα, S. 33 μετά, 33 ἔγκρίτων,