PG 3, col. 981
κ ο ι 5" ρ ’μ π ι ε '\\
την υπερουςιον, Ο·;οεμια οε μονας,ή τριας, οὒοε ⁵9
ἂριθμὸς, οὔτε ἑνότης, γονιμότνις, οὖδὲ ἄλλο τι τῶν
ὄντων ἢ τινι τῶν ὒντων συνεγνωςμένων ϐο, ἐξάγει
τὴν ὑπὲρ πάν-εκ καὶ λόγον xli νοῦν κριδιριότητα
τῆς ὑπὲρ πάντχ ὑπερουτίςικς ὅπερούσης ὑπερθεότη-
τος 61· οὒδέ ὄνομα αὖτῆς ἐστιν, οὔδε λόγος, ἀλλ’ ἕν
figi-:01: ἐξῄρηται. Καὶ οὖδὲ uino τὸ τῆς ἀγαθότητος,
ὡς ἐφαρμόζοντες αὗτῇ, προσφέρομεν, ἀλλὰ πόθῳ τοῦ
ἐννοεῖν 63 τι καὶ λεγειν περὶ τῆς ὰῤῥήεου φύσεως
ἐκείνης, τὸ τῶν ὀνομάτων 65 σεπτότςιτον αὒτῇ πρώ-
τως ἀφιεροῦμενο καὶ συμφω’.ἤσοιμεν θ⁴ κᾶν τοῦτῳ
τοῖς θεολόγοις, τῆς δὲ των πράγμάτων ἀληθείας ἀπο-
λειψθησόμεθκ, Διὸ καὶ αυτοὶ τὴν δῖὰ τῶν ἀποφάσεων
ἄνοδον προτετιμήκασιν, ὡς ἐξιστῶσαν τὴν ψυχὴν τῶν
ἑαυτῇ συμφύλων, καὶ διὰ πασῶν τῶν θείων νοήσεων
δδεύουσαν, ὧν ἐξῄρηται τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα, xxi πὰν-
τα λόγον, ita" γνῶσιν, ἐπ’ ἐσχάτων δὲ τῶν ὅλων ςιῦεῷ
συνάπτουσαν, καθ’ ὅσον καὶ ἡμῖν ἐκείνῳ 65 συνάπτε-
σθαι δυντιεόν²
obrem ipsi quoque ascensum illum per negationes praetulerunt, ut qui animam a cognatis rebus avo-
cans, ad omnes divinas intelligentiae viam sternet, quibus excipitur id quod omni nomine omni-
que ratione ac cognitione sublimius existit, uosque Deo tandem conjungit, quantum nimirum cum
ex nostra, tum ex ipsius parte fieri potest. ἓ Ἦ
Ταύτας ἡμεῖς τὰς νοητὰς θεωνυμίας συνῃρηκότες,
ὣς Egens.er ἆνὲπτυξοιμεν, οὗ μόνον οὔτῶν τῆς ἀκρι-
ϐείας ἀπολειπόμενοι, (τοῦτο γὰρ ἀληθῶς καὶ ἄγγελοι
φαῖεν) οὐδὲ τῆς κατὰ ἀγγέλους αὖτῶν ὑμνῳδίας '
καὶ τῶν ἐσχάτων γὰρ ἀποδέουσιν οἱ κράτιστοι τῶν
παρ’ ἡμῖν θεολόγων · οὔτε μὴν αὖτῶν τῶν θεολὸγῶν,
ουδὲ τῶν αὒτῶν ἆτκητῶν, ἥ συνοπαδῶν, ἀλλὰ καί
τῶν ἡμῖν ὁμοταγῶν, ἐσχάτως καὶ ὑφειμένως. "tle-.5,
εἰ μὲν ὀρθῶς ἔχοι τὰ εἰρημέναι, καὶ· ὡς καθ’ ἡμᾶς
ὁντως ἒφ-ηῴάμεθκ τῇ διανοιᾳ τῆς θεωνυμικῆς ἀνα-
πτύξεως, ἐπὶ τὸν πάντων ἀγαθῶν αἴτιον τὸ πρᾶγμα
ἆνχθετέον· τὸν δωρούμενον πρῶτον αὒτὸ τὸ εὶπεῖν,
ἔπειτα τὸ εὖ εἰπεῖν. Καὶ si τι τῶν ὀμοδυνάμῶν παι-
ραλὲλειπται, κάκεῖνο ἡμᾶς κατὰ τὰς αὖτὰς μεθόδους
66 προσδπακούειν δεήσει. Εἰ δὲ ταῦτα ἢ οὔκ ὀρθῶς
ἡ ἀτελῶς ἔχει, καὶ τῆς ἀληθείας ἦ ὁλικῶς ἥ μερικῶς
ἆποπεπλαινὴμεθκ, τῆς σῆς ἂν εἴη φιλανθρωπίας ἐπαιν-
ορθώσασθιι τὸν ἀκουσίως ἆγνοοῦντα, κπιὶ μετοιδοῦ-
νκι λογου τῷ μαθεῖν δεομένῳ, καὶ ἐπαμῦναι τῷ μὴ
αὖτάρκη δὺναμιν ἔχοντι, καὶ ἰάσπσθκι τὸν οὐκ 67
ἐθέλοντα ἀρῥωστεῖν* κάὶ τὰ μὲν παρ’ ἑαυτοῦ, τὰ δὲ
πιρ¹ ἑτέρων 68 ἐξευρίσκοντκ, πάντκ δὲ ἐκ τάγαθοῦ
λαμϐάνοντα, καὶ εἷς ἡμᾶς διαϐιϐάσαι. Μηδὲ ἀποκά-
58 ἂνυμνήσωμεν, D. 59 οἰξτε, νεξξδι haec conjunctio, namalias 035:5, alias οὒδξ scribitur, eodem
sensu, semel monuisse δίιρς vide_tur._ 69 συνεγνωπμὲἶμονς Ῑ),’ Sc, Sar, itaque scribendle fuit. ” 61 δῖε-ἕρ
miunt-mi. λόγον καὶ νοῦνλΡον D- Sc; 0E6'=n=°:{D-
σε συμφωνήσωξιεν ξίν, Β, 65 ἐκεῖνο, S._ P. Sc.
Sar.'p'osterius non'liabet. 6⁷ μή. 63 δι’ κῡτω) δι’ ἐτέρων, 5‘». bar.
την υπερουςιον, Ο·;οεμια οε μονας,ή τριας, οὒοε ⁵9
ἂριθμὸς, οὔτε ἑνότης, γονιμότνις, οὖδὲ ἄλλο τι τῶν
ὄντων ἢ τινι τῶν ὒντων συνεγνωςμένων ϐο, ἐξάγει
τὴν ὑπὲρ πάν-εκ καὶ λόγον xli νοῦν κριδιριότητα
τῆς ὑπὲρ πάντχ ὑπερουτίςικς ὅπερούσης ὑπερθεότη-
τος 61· οὒδέ ὄνομα αὖτῆς ἐστιν, οὔδε λόγος, ἀλλ’ ἕν
figi-:01: ἐξῄρηται. Καὶ οὖδὲ uino τὸ τῆς ἀγαθότητος,
ὡς ἐφαρμόζοντες αὗτῇ, προσφέρομεν, ἀλλὰ πόθῳ τοῦ
ἐννοεῖν 63 τι καὶ λεγειν περὶ τῆς ὰῤῥήεου φύσεως
ἐκείνης, τὸ τῶν ὀνομάτων 65 σεπτότςιτον αὒτῇ πρώ-
τως ἀφιεροῦμενο καὶ συμφω’.ἤσοιμεν θ⁴ κᾶν τοῦτῳ
τοῖς θεολόγοις, τῆς δὲ των πράγμάτων ἀληθείας ἀπο-
λειψθησόμεθκ, Διὸ καὶ αυτοὶ τὴν δῖὰ τῶν ἀποφάσεων
ἄνοδον προτετιμήκασιν, ὡς ἐξιστῶσαν τὴν ψυχὴν τῶν
ἑαυτῇ συμφύλων, καὶ διὰ πασῶν τῶν θείων νοήσεων
δδεύουσαν, ὧν ἐξῄρηται τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα, xxi πὰν-
τα λόγον, ita" γνῶσιν, ἐπ’ ἐσχάτων δὲ τῶν ὅλων ςιῦεῷ
συνάπτουσαν, καθ’ ὅσον καὶ ἡμῖν ἐκείνῳ 65 συνάπτε-
σθαι δυντιεόν²
obrem ipsi quoque ascensum illum per negationes praetulerunt, ut qui animam a cognatis rebus avo-
cans, ad omnes divinas intelligentiae viam sternet, quibus excipitur id quod omni nomine omni-
que ratione ac cognitione sublimius existit, uosque Deo tandem conjungit, quantum nimirum cum
ex nostra, tum ex ipsius parte fieri potest. ἓ Ἦ
Ταύτας ἡμεῖς τὰς νοητὰς θεωνυμίας συνῃρηκότες,
ὣς Egens.er ἆνὲπτυξοιμεν, οὗ μόνον οὔτῶν τῆς ἀκρι-
ϐείας ἀπολειπόμενοι, (τοῦτο γὰρ ἀληθῶς καὶ ἄγγελοι
φαῖεν) οὐδὲ τῆς κατὰ ἀγγέλους αὖτῶν ὑμνῳδίας '
καὶ τῶν ἐσχάτων γὰρ ἀποδέουσιν οἱ κράτιστοι τῶν
παρ’ ἡμῖν θεολόγων · οὔτε μὴν αὖτῶν τῶν θεολὸγῶν,
ουδὲ τῶν αὒτῶν ἆτκητῶν, ἥ συνοπαδῶν, ἀλλὰ καί
τῶν ἡμῖν ὁμοταγῶν, ἐσχάτως καὶ ὑφειμένως. "tle-.5,
εἰ μὲν ὀρθῶς ἔχοι τὰ εἰρημέναι, καὶ· ὡς καθ’ ἡμᾶς
ὁντως ἒφ-ηῴάμεθκ τῇ διανοιᾳ τῆς θεωνυμικῆς ἀνα-
πτύξεως, ἐπὶ τὸν πάντων ἀγαθῶν αἴτιον τὸ πρᾶγμα
ἆνχθετέον· τὸν δωρούμενον πρῶτον αὒτὸ τὸ εὶπεῖν,
ἔπειτα τὸ εὖ εἰπεῖν. Καὶ si τι τῶν ὀμοδυνάμῶν παι-
ραλὲλειπται, κάκεῖνο ἡμᾶς κατὰ τὰς αὖτὰς μεθόδους
66 προσδπακούειν δεήσει. Εἰ δὲ ταῦτα ἢ οὔκ ὀρθῶς
ἡ ἀτελῶς ἔχει, καὶ τῆς ἀληθείας ἦ ὁλικῶς ἥ μερικῶς
ἆποπεπλαινὴμεθκ, τῆς σῆς ἂν εἴη φιλανθρωπίας ἐπαιν-
ορθώσασθιι τὸν ἀκουσίως ἆγνοοῦντα, κπιὶ μετοιδοῦ-
νκι λογου τῷ μαθεῖν δεομένῳ, καὶ ἐπαμῦναι τῷ μὴ
αὖτάρκη δὺναμιν ἔχοντι, καὶ ἰάσπσθκι τὸν οὐκ 67
ἐθέλοντα ἀρῥωστεῖν* κάὶ τὰ μὲν παρ’ ἑαυτοῦ, τὰ δὲ
πιρ¹ ἑτέρων 68 ἐξευρίσκοντκ, πάντκ δὲ ἐκ τάγαθοῦ
λαμϐάνοντα, καὶ εἷς ἡμᾶς διαϐιϐάσαι. Μηδὲ ἀποκά-
58 ἂνυμνήσωμεν, D. 59 οἰξτε, νεξξδι haec conjunctio, namalias 035:5, alias οὒδξ scribitur, eodem
sensu, semel monuisse δίιρς vide_tur._ 69 συνεγνωπμὲἶμονς Ῑ),’ Sc, Sar, itaque scribendle fuit. ” 61 δῖε-ἕρ
miunt-mi. λόγον καὶ νοῦνλΡον D- Sc; 0E6'=n=°:{D-
σε συμφωνήσωξιεν ξίν, Β, 65 ἐκεῖνο, S._ P. Sc.
Sar.'p'osterius non'liabet. 6⁷ μή. 63 δι’ κῡτω) δι’ ἐτέρων, 5‘». bar.