PG 3, col. 397
κατὰ μηδένα καιρὸν τρόπον, ἐπ’ ἀλλοτρίῳ τινὶ πα·
ρὰ τὰ οἰκεῖα τρεπόμενος, ἁλλ’ἆτιὸ θείων εἰς θεῖα προσ-
εχῶς καί ἀεὶ τῷ θεαρχικῷ Πνεόματι μεταταττό-
μενος.
ιιι. Θεωρία.
Δῧτη μὴν οὖν ίθ, ὡς ὲν συμϐόλοις, ἠ τῆς ἱερᾶς
τελετὴ θεογενεσίας ίθ, οὔδὲν ἀπρεπὲς ἦ ἀνίερον, οὐδὲ
τῶν αἰσθητῶν 90 ἔχουσα εἰκόνιον, ἀλλ’ ἀξιοθέου θεω-
ρίας αἰνίγματα φυσικοῖς καὶ ἀνθρωποπρεπέσιν ἐσόο
πτροις είκονιζόμενα. Τί γὰρ ἂν eumsi-rp“ διαμαρτά-
νουσα, καὶ τοῦ θειοτέρου λόγου τῶν τελουμένων σε-
σιῃμὲνου, πειθοῖ καὶ θεορῥημοσύνῃ τὴν τοῦ προσιόντος
εὖζωΐαν ἱερῶς διαπραγματευομένη, καὶ τὴν ἁπάσης
ὁμοῦ κακίας δι’ ἐναρέτου καὶ θείας ζωῆς ἀποκάθαρσιν,
τῇ δι’ ὕδατος φυσικῇ καθάρσει, σωματικώτερον αὒτῴ
διαγγέλλουσα ;
Αυτὴ 29 δ’ οὗν, εἰ καὶ μηδὲν τι θειότερον εἶχεν ἡ
τῶν τελουμένων συμϐολικὴ παράδοσις, οὒκ ἀνίερος
, ὡς οἶμαι, διδασκαλίαν μὲν εὐθέτου ζωῆς εἰση-
ἦν
γουμένη, τὴν παντελῆ δὲ τῆς ἐν κακίᾳ πολιτείας ἀπο-
κάθαρσιν, ὁλικῶς τῷ σώματι καθαιρομένῳ φυσικῶς
δι’ ὕδατος αἰνισσομὲνη .
Ἀλλ’ ἔστω μὲν αὕτη τοῖς ἀτελέσιν είσαγωγικὴ ψυ-
χαγ υγία, τά τε ἱεραρχικὰ καὶ ἑνοειδῆ τῆς πληθύος,
ὡς θέμις, ἀποδιαστέλλουσα, καὶ συμμετροῦσσί ταῖς
κατᾶ μέρος τάξεσιν τῆν ἐναρμόνιον ἀναγωγὴν 2³ ⁹
ἡμεῖς δὲ, ἀναϐάσεσιν ἱεραῖς iani τὰς τῶν τελουμένων
ἀρχὰς ἀναϐλέψαντες. καὶ ταύτας ἷερὼς μυηθέντες,
ἓπιγνωσόμεθα τίνων εἰσί χαρακτήρων τὰ ἑχτυπώμα..
τα,καὶ τίνων ἀφανῶν αἱ εἰκόνες. ’Ἔστι γὰρ, ὡς ἐν
τῇ Περὶ νοητῶν τε καὶ αἰσθητῶν πραγματείᾳ σα-
ῳῶς διηγόρευται, τὰ μὲν αἰσθητῶς ἱερὰ τῶν νοητῶν
ἀπιικονίσματα, καὶ ἐπ’ αὐτὰ χειραγωγία καὶ ὁδὸςο
τὰ δὲ νοητὰ, τῶν κατ’ αἴσθησιν ἱεραρχικῶν ἀρχὴ καὶ
ἐπιστήμη.
Δέγωμεν τοίνυν υ, ὡς ἔστιν ἡ τῆς θείας μακα-
ριότητος ἀγαθότης ἀεὶ κατὰ ταῦτᾰ καὶ ὡσαύτως ἔχου-
σα τὰς τοῦ οἰκείου φωτὸς ἀγαθοεργέτιδας ἀκτῖνας,
ἐπὶ πάσας ἀφθόνως ἂπλοῦσα τὰς νοερὰς ὄψεις.
Εἶτ’ οὗν 95 ἀποσταίη τοῦ νοητοῦ φωτὸς ἡ τῶν νοερῶι
18 οὗν non habent P. Ch. D. S. Sc. Sar. et 3 Vien.
αἰσθητῶν, Μ, Sc. 91 εἶκονιζομένψ κατὰ τί γὰρ. ἄν, Μ. Set; ἔνεικονιὲιξξξεγπ, S. Ρ.⁵ ³2 Ξαξύτη, ill. Ch. illul).
93 ταῖς ἀνίἐρο,ς τάξεσι τῆν’ἐναρμό·ιιοιδ ἀγωγὴν, ἳ4 λέγομεν τοίνυν, CI]. D_ δαν, el duo
S. et duo Vien.
Vien. 35 εἴτις οὖν, Μ. P. Sc.
ρὰ τὰ οἰκεῖα τρεπόμενος, ἁλλ’ἆτιὸ θείων εἰς θεῖα προσ-
εχῶς καί ἀεὶ τῷ θεαρχικῷ Πνεόματι μεταταττό-
μενος.
ιιι. Θεωρία.
Δῧτη μὴν οὖν ίθ, ὡς ὲν συμϐόλοις, ἠ τῆς ἱερᾶς
τελετὴ θεογενεσίας ίθ, οὔδὲν ἀπρεπὲς ἦ ἀνίερον, οὐδὲ
τῶν αἰσθητῶν 90 ἔχουσα εἰκόνιον, ἀλλ’ ἀξιοθέου θεω-
ρίας αἰνίγματα φυσικοῖς καὶ ἀνθρωποπρεπέσιν ἐσόο
πτροις είκονιζόμενα. Τί γὰρ ἂν eumsi-rp“ διαμαρτά-
νουσα, καὶ τοῦ θειοτέρου λόγου τῶν τελουμένων σε-
σιῃμὲνου, πειθοῖ καὶ θεορῥημοσύνῃ τὴν τοῦ προσιόντος
εὖζωΐαν ἱερῶς διαπραγματευομένη, καὶ τὴν ἁπάσης
ὁμοῦ κακίας δι’ ἐναρέτου καὶ θείας ζωῆς ἀποκάθαρσιν,
τῇ δι’ ὕδατος φυσικῇ καθάρσει, σωματικώτερον αὒτῴ
διαγγέλλουσα ;
Αυτὴ 29 δ’ οὗν, εἰ καὶ μηδὲν τι θειότερον εἶχεν ἡ
τῶν τελουμένων συμϐολικὴ παράδοσις, οὒκ ἀνίερος
, ὡς οἶμαι, διδασκαλίαν μὲν εὐθέτου ζωῆς εἰση-
ἦν
γουμένη, τὴν παντελῆ δὲ τῆς ἐν κακίᾳ πολιτείας ἀπο-
κάθαρσιν, ὁλικῶς τῷ σώματι καθαιρομένῳ φυσικῶς
δι’ ὕδατος αἰνισσομὲνη .
Ἀλλ’ ἔστω μὲν αὕτη τοῖς ἀτελέσιν είσαγωγικὴ ψυ-
χαγ υγία, τά τε ἱεραρχικὰ καὶ ἑνοειδῆ τῆς πληθύος,
ὡς θέμις, ἀποδιαστέλλουσα, καὶ συμμετροῦσσί ταῖς
κατᾶ μέρος τάξεσιν τῆν ἐναρμόνιον ἀναγωγὴν 2³ ⁹
ἡμεῖς δὲ, ἀναϐάσεσιν ἱεραῖς iani τὰς τῶν τελουμένων
ἀρχὰς ἀναϐλέψαντες. καὶ ταύτας ἷερὼς μυηθέντες,
ἓπιγνωσόμεθα τίνων εἰσί χαρακτήρων τὰ ἑχτυπώμα..
τα,καὶ τίνων ἀφανῶν αἱ εἰκόνες. ’Ἔστι γὰρ, ὡς ἐν
τῇ Περὶ νοητῶν τε καὶ αἰσθητῶν πραγματείᾳ σα-
ῳῶς διηγόρευται, τὰ μὲν αἰσθητῶς ἱερὰ τῶν νοητῶν
ἀπιικονίσματα, καὶ ἐπ’ αὐτὰ χειραγωγία καὶ ὁδὸςο
τὰ δὲ νοητὰ, τῶν κατ’ αἴσθησιν ἱεραρχικῶν ἀρχὴ καὶ
ἐπιστήμη.
Δέγωμεν τοίνυν υ, ὡς ἔστιν ἡ τῆς θείας μακα-
ριότητος ἀγαθότης ἀεὶ κατὰ ταῦτᾰ καὶ ὡσαύτως ἔχου-
σα τὰς τοῦ οἰκείου φωτὸς ἀγαθοεργέτιδας ἀκτῖνας,
ἐπὶ πάσας ἀφθόνως ἂπλοῦσα τὰς νοερὰς ὄψεις.
Εἶτ’ οὗν 95 ἀποσταίη τοῦ νοητοῦ φωτὸς ἡ τῶν νοερῶι
18 οὗν non habent P. Ch. D. S. Sc. Sar. et 3 Vien.
αἰσθητῶν, Μ, Sc. 91 εἶκονιζομένψ κατὰ τί γὰρ. ἄν, Μ. Set; ἔνεικονιὲιξξξεγπ, S. Ρ.⁵ ³2 Ξαξύτη, ill. Ch. illul).
93 ταῖς ἀνίἐρο,ς τάξεσι τῆν’ἐναρμό·ιιοιδ ἀγωγὴν, ἳ4 λέγομεν τοίνυν, CI]. D_ δαν, el duo
S. et duo Vien.
Vien. 35 εἴτις οὖν, Μ. P. Sc.