PG 30, col. 813
στόματος, καὶ βροντῆς δίκην κατὰ πάσης ἐξαπο-
στεῖλαι τῆς οἰκουμένης τὰ τῆς σωφροσύνης ῥήματα,
ὅπως εἲς μαρτυρίαν ἔσονται π’ἆσι τοῖς παραφθεί-
ρουσι τὴν ἀλήθειαν. Ἀλλ’ ἀδύνατον τὸ πρᾶγμα· ἄν·
θρωπος γάρ εῗμι ὀλιγόϐιος, καὶ εὐτελὴς μὲν τὴν
ἡλικίαν, μικρὸς δὲ τὴν φωνὴν, καὶ ἄλλως δὶ τα-
πεινὸς τὴν ψυχὴν, πολλαῖς ἁμαρτίαις ἆμπεφυρμί-
νος. ’Λλλᾶ κᾶν βροντῆς δίκην είς ὕψος ἐπάρω τήν
φωνὴν, καί βοήσω μεγάλα, οὐκ ἀκουσθήσομαι.
Χριστὸς γὰρ 6 μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Υἱὸς, 6 πήξας
τοὺς οὐρανοὺς ὡσεὶ καμάραν, καὶ θεμελιώσας τήν
γῆν ἐπὶ τῶν ὑδάτων, καὶ στερεώσας τήν θάλασσαν’
6 πῦρ, καὶ θεῖον, καὶ γιενναν, καὶ φόϐον, καὶ
τρόμον αῗωνίων κριτηρίων ἑτοιμάσας τοῖς ἁμαρτά-
νουσιν, οὗτος δι’ Εὖαγγελίων βοῶν καὶ παραγγέλλων
παρακούεται (83). Ἀπόστολοι δ⁴ αὖ πάΑιν ἅγιοι,
τέλειοι τοῦ Χριστοῦ μαθηταὶ, καὶ υἱοὶ βροντῆς ὀνο-
μασθέντες, δι’ ἐπιστολῶν γράφοντες καὶ παρακα-
λοῦντες καταφρονοῦνται ο ἀλλὀὕτε προφῆται ἅγιοι
τοῦ Θεοῦ, οὔτε νόμος, οὔτε ἄνθρωποι νουθετοῦντες
ἱντρὲπουσιο καὶ τίς ἄλλος δυνήσεται ἄρα τὸ τηλι-
κοῦτον ἀπηνὲς διορθώσασθαι καὶ ἀνήμερον πρᾶγμας
Ὅτε Λοιπὸν τραῦμα κατὰ πάσης γέγονε τῆς οἰκου-
μένης, καί μοι (83") δοκεῖ πολλοὺς λόγους καυτήριον
δίκην προσάπτειν τῷ πάθει. Ἐπικὲχυται γὰρ τὸ
νόσημα, καὶ κεκράτηκα πλείστων, ’ίνα μὴ πάντων
λὲγω, καὶ ὥσπερ ἀχλὺς σκοτεινοτάτη ἐπέσχε τῶν
πολλῶν τὸ βλεπτικὸν τῆς διανοίας. Ἐγὼ δὲ ἐρῶ
μετὰ παῤῥησίας, λαμπάδα εὐσεϐείας διὰ στόματος
ῥήμασιν ἁγίοις ἐξάπτων, καὶ σεμνὰ τρόπων ἀρετῆς
παραδείγματα διηγούμενος, μή ἄνθρωπον εὐλαϐού-
μενος, ἀλλὰ πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχων τὸν ἀπροσωπο-
λήπτως κρίνοντα ζῶντας καὶ νεκροὺς, καὶ οὐ βουλό-
μενος κοινωνὸς γενέσθαι τῶν ἐν τῷ κακῷ δικτύῳ
σαγηνευθέντων, ὅπως δίκην ἡλίου 6 λόγος τὰς ἀκτῖ-
νας ἐκπετάσας, διαλύσῃ τὸ ζοφῶδες τῆς διανοίας τῶν είσακουόντων ἑκ καθαρᾶς καρδίας, καὶ τὸ πάθος παύσῃ ταῖς
αὐτοῦ μαρμαρυγαῖς.
2. Ῥίζα γὰρ πάντων τῶν κακῶν ἡ φιλαργυ-
ρία, φησὶν 6 θεῖος Ἀπόστολοςο ἀληθῶς ῥίζα πολ-
λοὺς κλάδους πονηρίας ἐκφέρουσα, δι’ ἢν τὰ πάντα
ἐν τῷ πονηρῷ βίῳ ἐπιτελεῖται. Ῥίζα δὲ πάντων
τῶν κακῶν ἡ φιλογυνία, καὶ ἡγεμὼν τῆς ἀπωλείας,
ἡ τῶν ἀγαπητρίδων λέγω δὴ μανία, ῥίζα ἀπώλειαν
βλαστάνουσα, καὶ ἐξανθοῦσα μανίαν. Ἰουδαϊκή γὰρ
τυγχάνει ἐκ Σοδόμων μετενεχθεῐσα, καθότι ὕπουλόν
τινα καὶ πεποιημένην τῆς ἔξωθεν ἰπιπλάστου ἀγά-
πης τήν φαντασίαν κέκτηται. Καί μοι λαϐὼν κόμιζε
λοιπὸν είς μέσον τὸ τοῦ Ἀποστόλου λόγιον ἐκεῖνο,
τὸ φέσκον· Μὴ οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν ἀδελφὴν
γυναῖκα ’περιάγειν, ὡς καὶ οἱ λοιποί ἀπόστολοι
καὶ Κηφᾶς; ᾧ ἐπερείδονται οἱ τῷ τῆς ταλαιπωρίας
πάθει δεδουλωμένοι, τὸ καλῶς πρὸς ὠφέλειαν γρα-
φὶν, τῇ ἑαυτῶν ματαιοφρονίᾳ πρὸς ἀπώλειαν ψυ-
⁵⁰ Ι Tim. v1, 10. ⁶¹ Cor. ix, 5.
(83) Παρακούεται. Editi, παρακούσεται. Ευιτ.
στεῖλαι τῆς οἰκουμένης τὰ τῆς σωφροσύνης ῥήματα,
ὅπως εἲς μαρτυρίαν ἔσονται π’ἆσι τοῖς παραφθεί-
ρουσι τὴν ἀλήθειαν. Ἀλλ’ ἀδύνατον τὸ πρᾶγμα· ἄν·
θρωπος γάρ εῗμι ὀλιγόϐιος, καὶ εὐτελὴς μὲν τὴν
ἡλικίαν, μικρὸς δὲ τὴν φωνὴν, καὶ ἄλλως δὶ τα-
πεινὸς τὴν ψυχὴν, πολλαῖς ἁμαρτίαις ἆμπεφυρμί-
νος. ’Λλλᾶ κᾶν βροντῆς δίκην είς ὕψος ἐπάρω τήν
φωνὴν, καί βοήσω μεγάλα, οὐκ ἀκουσθήσομαι.
Χριστὸς γὰρ 6 μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Υἱὸς, 6 πήξας
τοὺς οὐρανοὺς ὡσεὶ καμάραν, καὶ θεμελιώσας τήν
γῆν ἐπὶ τῶν ὑδάτων, καὶ στερεώσας τήν θάλασσαν’
6 πῦρ, καὶ θεῖον, καὶ γιενναν, καὶ φόϐον, καὶ
τρόμον αῗωνίων κριτηρίων ἑτοιμάσας τοῖς ἁμαρτά-
νουσιν, οὗτος δι’ Εὖαγγελίων βοῶν καὶ παραγγέλλων
παρακούεται (83). Ἀπόστολοι δ⁴ αὖ πάΑιν ἅγιοι,
τέλειοι τοῦ Χριστοῦ μαθηταὶ, καὶ υἱοὶ βροντῆς ὀνο-
μασθέντες, δι’ ἐπιστολῶν γράφοντες καὶ παρακα-
λοῦντες καταφρονοῦνται ο ἀλλὀὕτε προφῆται ἅγιοι
τοῦ Θεοῦ, οὔτε νόμος, οὔτε ἄνθρωποι νουθετοῦντες
ἱντρὲπουσιο καὶ τίς ἄλλος δυνήσεται ἄρα τὸ τηλι-
κοῦτον ἀπηνὲς διορθώσασθαι καὶ ἀνήμερον πρᾶγμας
Ὅτε Λοιπὸν τραῦμα κατὰ πάσης γέγονε τῆς οἰκου-
μένης, καί μοι (83") δοκεῖ πολλοὺς λόγους καυτήριον
δίκην προσάπτειν τῷ πάθει. Ἐπικὲχυται γὰρ τὸ
νόσημα, καὶ κεκράτηκα πλείστων, ’ίνα μὴ πάντων
λὲγω, καὶ ὥσπερ ἀχλὺς σκοτεινοτάτη ἐπέσχε τῶν
πολλῶν τὸ βλεπτικὸν τῆς διανοίας. Ἐγὼ δὲ ἐρῶ
μετὰ παῤῥησίας, λαμπάδα εὐσεϐείας διὰ στόματος
ῥήμασιν ἁγίοις ἐξάπτων, καὶ σεμνὰ τρόπων ἀρετῆς
παραδείγματα διηγούμενος, μή ἄνθρωπον εὐλαϐού-
μενος, ἀλλὰ πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχων τὸν ἀπροσωπο-
λήπτως κρίνοντα ζῶντας καὶ νεκροὺς, καὶ οὐ βουλό-
μενος κοινωνὸς γενέσθαι τῶν ἐν τῷ κακῷ δικτύῳ
σαγηνευθέντων, ὅπως δίκην ἡλίου 6 λόγος τὰς ἀκτῖ-
νας ἐκπετάσας, διαλύσῃ τὸ ζοφῶδες τῆς διανοίας τῶν είσακουόντων ἑκ καθαρᾶς καρδίας, καὶ τὸ πάθος παύσῃ ταῖς
αὐτοῦ μαρμαρυγαῖς.
2. Ῥίζα γὰρ πάντων τῶν κακῶν ἡ φιλαργυ-
ρία, φησὶν 6 θεῖος Ἀπόστολοςο ἀληθῶς ῥίζα πολ-
λοὺς κλάδους πονηρίας ἐκφέρουσα, δι’ ἢν τὰ πάντα
ἐν τῷ πονηρῷ βίῳ ἐπιτελεῖται. Ῥίζα δὲ πάντων
τῶν κακῶν ἡ φιλογυνία, καὶ ἡγεμὼν τῆς ἀπωλείας,
ἡ τῶν ἀγαπητρίδων λέγω δὴ μανία, ῥίζα ἀπώλειαν
βλαστάνουσα, καὶ ἐξανθοῦσα μανίαν. Ἰουδαϊκή γὰρ
τυγχάνει ἐκ Σοδόμων μετενεχθεῐσα, καθότι ὕπουλόν
τινα καὶ πεποιημένην τῆς ἔξωθεν ἰπιπλάστου ἀγά-
πης τήν φαντασίαν κέκτηται. Καί μοι λαϐὼν κόμιζε
λοιπὸν είς μέσον τὸ τοῦ Ἀποστόλου λόγιον ἐκεῖνο,
τὸ φέσκον· Μὴ οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν ἀδελφὴν
γυναῖκα ’περιάγειν, ὡς καὶ οἱ λοιποί ἀπόστολοι
καὶ Κηφᾶς; ᾧ ἐπερείδονται οἱ τῷ τῆς ταλαιπωρίας
πάθει δεδουλωμένοι, τὸ καλῶς πρὸς ὠφέλειαν γρα-
φὶν, τῇ ἑαυτῶν ματαιοφρονίᾳ πρὸς ἀπώλειαν ψυ-
⁵⁰ Ι Tim. v1, 10. ⁶¹ Cor. ix, 5.
(83) Παρακούεται. Editi, παρακούσεται. Ευιτ.