PG 30, col. 840
ἀριτος καὶ ἀσφαλείας τήν ὑπὲρ τῶν μελλόντων ὰδνειειν
ροτιμήσαντες , καὶ πάσης ἐπιγείου κακοπαθείας
ανατου τε προσκαίρου φοϐερωτέραν τήν κατὰ τῶν
σεϐᾦν ὡρισμένην ἀπειλήν εἶναι κρίναντες , παντὸς
πικαλύμματος γυμνὴν ἐκτιθέμεθα τὴν ἀλήθειαν.
’ὅτε γὰρ, κατά τὸν Ἀπόστολον εἰπεῖν, ἄξια τὰ πα-
ἤματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τήν μέλλουσαν
ιποκαλόπτεσθαι δόξαν. Οὐδ’ ὁ σύμπας κόσμος
πρὸς ἀπόλαυσιν (1) καὶ δεσποτείαν, ίσόῤῥοπον ἀντάλ-
.αγμα τῆς ἰδίας ἑκάστου ψυχῆς, πολὺ καθ’ ἑκάτερον
πόλαυσίν τε καὶ κόλασιν ὑπερϐαλλόντων τὰ παρόντα
4. Ἀλλ’ ’ἶνα γε μὴ τούτοις ἐπὶ πλεῖον ἔνδιατρίϐον·
ες, πέρα τοῦ μέτρου μηκύνωμεν τὸν λόγον, ἐπ’
ότὴν ἤδη τρεψώμεθα τῆς πίστεως τὴν ὁμολογίαν,
ξῆς εὐμαρὴς καὶ ῥᾳδία γένοιτ’ ἂν τοῖς βουλομένοις
ἧς ἡμετέρας γνώμης κατανόησις. Ἀναγκαῖον δὶ
πως τοὺς περὶ τούτων λόγους ποιουμένους, καί δόξης
»ῗκείας εὐθύνας ὑπίχοντας , μὴ ταῖς τῶν πολλῶν
ιμελῶς ἑαυτοὺς (3) ἐκδιδόναι γνώμαις, τήν δὲ κρα-
ὀὖσαν (4) ἄνωθεν ἐκ τῶν Πατέρων εὐσεϐῆ παράδο-
rw, ὥσπερ τινὰ γνώμονα (5) καί κανόνα προεκτιθε-
μένους, ἀκριϐεῖ τούτῳ συγχωρεῖν χρῆσθαι κριτηρίῳ
judicii norma πρὸς τὴν τῶν λεγομενων ἐπίκοισιν.
5. Πιστεόομεν (6) εις ἕνα Θεὸν, Πατίρα παν-
τοκράτορα, ἐξ οὗ τὰ πάντα. Καὶ εἷς ἕνα μονογενῆ
’ἱὸν “curii ,GEO'S, Θεὸν Λόγον, τὸν Κύριον ἡμῶν ⁸Ἰτλέ
roiiv Χριστὸν⁶ δι’ οὗ τὰ πάντα. Καὶ εἰς ἓν Πνεῦμα
Ξγιον, τὸν Παράκλητον, ἐν ᾧ πάσης χάριτος διανομὴ
uti τὴν συμμετρίαν πρὸς τὸ συμφέρον ἑκάστῳ δίδοται
6. Ἡ μὲν οὖν ἁπλουστέρα καὶ κοικῆ πάντων
πίστις, ὅσοις τὸ δοκεῖν ἢ τὸ εἶναι Χριστιανοῖς ἐπιμε-
ὶς, ὡς ἐν ἐπιδρομῇ κεφαλαιωδίπερον εἰπεῖν, αὕτη,
ειπομὲνων ἔτι τῶν δευτέρων, ὦν διὰ τὸ τᾶως ἀναμ-
ιισϐήτητον (7) παρέλκειν ἡγούμεθα τήν μνήμην.
ipsi: δ’ εί μὲν ἑωρῶμεν ἐπάναγκες εἶναιτοῖς ἅπαξ
ὰς φωνὰς παραδεξαμένοις, ἀπαράτρεπτον συνδια-
ώζειν τοῖς ὀνόμασι τήν ἀληθῆ διάνοιαν, ἢ τοὺς
μᾶς ἀσεϐείας γραφὴν γραψαμένους μετὰ τὴν ὁμο-
agit γᾷμφισοῄτητον, νὀιζιίι enim i_,0mi_tliug at pre-
εἴη the additional articles which have been con—tro—
ersed. Sed per τὰ δεύτερα* Eunomius intelligit ca-
ροτιμήσαντες , καὶ πάσης ἐπιγείου κακοπαθείας
ανατου τε προσκαίρου φοϐερωτέραν τήν κατὰ τῶν
σεϐᾦν ὡρισμένην ἀπειλήν εἶναι κρίναντες , παντὸς
πικαλύμματος γυμνὴν ἐκτιθέμεθα τὴν ἀλήθειαν.
’ὅτε γὰρ, κατά τὸν Ἀπόστολον εἰπεῖν, ἄξια τὰ πα-
ἤματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τήν μέλλουσαν
ιποκαλόπτεσθαι δόξαν. Οὐδ’ ὁ σύμπας κόσμος
πρὸς ἀπόλαυσιν (1) καὶ δεσποτείαν, ίσόῤῥοπον ἀντάλ-
.αγμα τῆς ἰδίας ἑκάστου ψυχῆς, πολὺ καθ’ ἑκάτερον
πόλαυσίν τε καὶ κόλασιν ὑπερϐαλλόντων τὰ παρόντα
4. Ἀλλ’ ’ἶνα γε μὴ τούτοις ἐπὶ πλεῖον ἔνδιατρίϐον·
ες, πέρα τοῦ μέτρου μηκύνωμεν τὸν λόγον, ἐπ’
ότὴν ἤδη τρεψώμεθα τῆς πίστεως τὴν ὁμολογίαν,
ξῆς εὐμαρὴς καὶ ῥᾳδία γένοιτ’ ἂν τοῖς βουλομένοις
ἧς ἡμετέρας γνώμης κατανόησις. Ἀναγκαῖον δὶ
πως τοὺς περὶ τούτων λόγους ποιουμένους, καί δόξης
»ῗκείας εὐθύνας ὑπίχοντας , μὴ ταῖς τῶν πολλῶν
ιμελῶς ἑαυτοὺς (3) ἐκδιδόναι γνώμαις, τήν δὲ κρα-
ὀὖσαν (4) ἄνωθεν ἐκ τῶν Πατέρων εὐσεϐῆ παράδο-
rw, ὥσπερ τινὰ γνώμονα (5) καί κανόνα προεκτιθε-
μένους, ἀκριϐεῖ τούτῳ συγχωρεῖν χρῆσθαι κριτηρίῳ
judicii norma πρὸς τὴν τῶν λεγομενων ἐπίκοισιν.
5. Πιστεόομεν (6) εις ἕνα Θεὸν, Πατίρα παν-
τοκράτορα, ἐξ οὗ τὰ πάντα. Καὶ εἷς ἕνα μονογενῆ
’ἱὸν “curii ,GEO'S, Θεὸν Λόγον, τὸν Κύριον ἡμῶν ⁸Ἰτλέ
roiiv Χριστὸν⁶ δι’ οὗ τὰ πάντα. Καὶ εἰς ἓν Πνεῦμα
Ξγιον, τὸν Παράκλητον, ἐν ᾧ πάσης χάριτος διανομὴ
uti τὴν συμμετρίαν πρὸς τὸ συμφέρον ἑκάστῳ δίδοται
6. Ἡ μὲν οὖν ἁπλουστέρα καὶ κοικῆ πάντων
πίστις, ὅσοις τὸ δοκεῖν ἢ τὸ εἶναι Χριστιανοῖς ἐπιμε-
ὶς, ὡς ἐν ἐπιδρομῇ κεφαλαιωδίπερον εἰπεῖν, αὕτη,
ειπομὲνων ἔτι τῶν δευτέρων, ὦν διὰ τὸ τᾶως ἀναμ-
ιισϐήτητον (7) παρέλκειν ἡγούμεθα τήν μνήμην.
ipsi: δ’ εί μὲν ἑωρῶμεν ἐπάναγκες εἶναιτοῖς ἅπαξ
ὰς φωνὰς παραδεξαμένοις, ἀπαράτρεπτον συνδια-
ώζειν τοῖς ὀνόμασι τήν ἀληθῆ διάνοιαν, ἢ τοὺς
μᾶς ἀσεϐείας γραφὴν γραψαμένους μετὰ τὴν ὁμο-
agit γᾷμφισοῄτητον, νὀιζιίι enim i_,0mi_tliug at pre-
εἴη the additional articles which have been con—tro—
ersed. Sed per τὰ δεύτερα* Eunomius intelligit ca-