PG 31, col. 930
teris omnibus acta scopum unicum habet, ut suis
quisque utilitatibus inserviat. Hoc autem aperte
adversatur charitatis legi, quam implevit Aposto-
lus, qui non sua, sed multorum commoda qurere-
liat, ut salvi fierent“. Adlitec in hujusmodi sc-
cessu unusquisque ne 346 delictum quidem
suum facile cognoscet.cum non habeat a quo redar-
guatur, et mansuete ac clementer corrigatur.
Reprehensio enim quae ab inimico etiam tit, διξερε
in viro probo et aequo sanitatis quaerendas deside-
rium parit: peccatum vero ab eo qui sincere di—
B ligit, scienter curatur. Qui enim, inquit, diligit,
diligenter erudit 95. Talem autem in solitudine re-
perire difficillimum est, si prius in vitae societatem
adjunctus non fuerit. Quare accidit ei quod dictum
est: Vae uni, quia si ceciderit, non est qui erigat
eum“. Adhaec praecepta plura a pluribus simul
congregatis facile perficiuntur, ab uno non item :
quandoquidem dum unum fit, impeditur alterum.
Exempli causa, infirmi visitatio facit ut hospes
non excipiatur, et rerum ad vitam necessariarum
largitio et distributio imaxime quando in his mini-
steriis multum insumendum est temporis) in
causa est cur ad facienda opera studium conferri
C non possit, sic ut deseratur mandatum maximum,
2 Quod si etiam omnes, qui fuimus in una
vocationis spe assumpti ’7, unum corpus sumus,
ac caput Christum habemus, sumusque singuli alii
aliorum membra 98, nisi per concordiam in sancto
Spiritu coagmentemur in unius corporis compa-
gem ; contra, si quisque nostrum eligat vitam so-
litariam, neque in rebus dispensandis communi
utilitati, ut Deo acceptus sit, inserviat, sed illi sua:
cupiditati in qua sibi placet, obsequatur qui fieri
poterit, ut divisi ac disjuncti mutuam membro-
rum inter se habitudinem, obsequiaque et obedien-
tiam nostro capiti, qui Christus est, servemus ac
tueamur Ἰ Neque enim possumus, si vitae genere
separemur, una cum eo qui gloria afficitur, gau-
dere :neque cum eo qui patitur, simul pati”, cum
⁹⁶ Eccle. 1v, 10. 97 Ephes. IV, 4. 9⁸ lCor.
μένοις, quinetiam prater ca qua: dicta sunt, pericu-
lum comitatur vitam solitariam.
(211 Pro καταχωρισμῷ legitur in Colb. χωρισμῷ.
MQX Reg. primus ἕκαστος τὸ ἑαυτοῦ. Vocuta' *ὅ in
editis deerat.
(22)‘Antiquaa editiones κοινωνίᾳ 7’5972'3197639. At
_m_ss. tres printer Yoss. τῶν χρειῶν, et ita 'legerat
interpres. Mox editio Paris. perinde ut Basili δια-
κονίαι γίνονται. Editio Ven. et quatuor mss. γίνων·
ται.Δ Subinde code; YOSS». πρὸς σωτηρίαν ἐντολὴν ἐλλι-
μπιὶνεσθαιἶ quex coll), εἰς σωτηρίαν.
(32)Antiqui duo libri αἱρεῖται.
quisque utilitatibus inserviat. Hoc autem aperte
adversatur charitatis legi, quam implevit Aposto-
lus, qui non sua, sed multorum commoda qurere-
liat, ut salvi fierent“. Adlitec in hujusmodi sc-
cessu unusquisque ne 346 delictum quidem
suum facile cognoscet.cum non habeat a quo redar-
guatur, et mansuete ac clementer corrigatur.
Reprehensio enim quae ab inimico etiam tit, διξερε
in viro probo et aequo sanitatis quaerendas deside-
rium parit: peccatum vero ab eo qui sincere di—
B ligit, scienter curatur. Qui enim, inquit, diligit,
diligenter erudit 95. Talem autem in solitudine re-
perire difficillimum est, si prius in vitae societatem
adjunctus non fuerit. Quare accidit ei quod dictum
est: Vae uni, quia si ceciderit, non est qui erigat
eum“. Adhaec praecepta plura a pluribus simul
congregatis facile perficiuntur, ab uno non item :
quandoquidem dum unum fit, impeditur alterum.
Exempli causa, infirmi visitatio facit ut hospes
non excipiatur, et rerum ad vitam necessariarum
largitio et distributio imaxime quando in his mini-
steriis multum insumendum est temporis) in
causa est cur ad facienda opera studium conferri
C non possit, sic ut deseratur mandatum maximum,
2 Quod si etiam omnes, qui fuimus in una
vocationis spe assumpti ’7, unum corpus sumus,
ac caput Christum habemus, sumusque singuli alii
aliorum membra 98, nisi per concordiam in sancto
Spiritu coagmentemur in unius corporis compa-
gem ; contra, si quisque nostrum eligat vitam so-
litariam, neque in rebus dispensandis communi
utilitati, ut Deo acceptus sit, inserviat, sed illi sua:
cupiditati in qua sibi placet, obsequatur qui fieri
poterit, ut divisi ac disjuncti mutuam membro-
rum inter se habitudinem, obsequiaque et obedien-
tiam nostro capiti, qui Christus est, servemus ac
tueamur Ἰ Neque enim possumus, si vitae genere
separemur, una cum eo qui gloria afficitur, gau-
dere :neque cum eo qui patitur, simul pati”, cum
⁹⁶ Eccle. 1v, 10. 97 Ephes. IV, 4. 9⁸ lCor.
μένοις, quinetiam prater ca qua: dicta sunt, pericu-
lum comitatur vitam solitariam.
(211 Pro καταχωρισμῷ legitur in Colb. χωρισμῷ.
MQX Reg. primus ἕκαστος τὸ ἑαυτοῦ. Vocuta' *ὅ in
editis deerat.
(22)‘Antiquaa editiones κοινωνίᾳ 7’5972'3197639. At
_m_ss. tres printer Yoss. τῶν χρειῶν, et ita 'legerat
interpres. Mox editio Paris. perinde ut Basili δια-
κονίαι γίνονται. Editio Ven. et quatuor mss. γίνων·
ται.Δ Subinde code; YOSS». πρὸς σωτηρίαν ἐντολὴν ἐλλι-
μπιὶνεσθαιἶ quex coll), εἰς σωτηρίαν.
(32)Antiqui duo libri αἱρεῖται.