PG 32, col. 227
In English: The Letters 2.1
damque animae aequabilitatem hymnorum solatia
conferunt. Quies igitur principium expurgationis
animm, nec lingua loquente res humanas, nec
oculis nitidos corporum colores aut concinnitates
circumspicientibus; nec auditu animae vigorem
dissolvente per acromata modorum ad volupta-
tem compositorum, aut per hominum facetorum
ac ridiculorum verba: id quod maxime animi
vim frangere solet. Mens enim, quae ad externa
non dissipatur, neque per sensus in mundum
diffunditur, redit quidem ad se ipsa; per se au-
tem ad Dei cogitationem ascendit; atque decore
illo illustrata ipsius etiam naturas obliviscitur,
nec jam cibi cura distrahitur aut amictus solliei-
tudine; sed terrenis curis vacua, omne suum
studium ad teterna bona adispiscenda transfert;
quomodo colat temperantiam atque fortitudinem,
quomodo justitiam, ac prudentiam, ac reliquas
virtutes, quae, sub haec genera distribute, sin-
gula decenter in vita peragenda viro probo sug-
gerunt.
3. Maxima autem via ad officii investigationem
est et Scripturarum divinitus inspiratarum me-
ditatio. In his enim et rerum agendarum pra;-
cepta reperiuntur , et beatorum hominum res
gestae litteris traditae, veluti animata quedam
vitae secundum Deum institutae simulacra, ad bo- ο
norum operum imitationem proponuntur.Ac proin-
de quacunque 73 in re quisque mendose sese
ipse habere senserit; in illam imitationem assi-
due incumbens, tanquam ex communi quadam
medicinae officina, appositum sure infirmitati me-
dicamentum invenit. Ac castitatis quidem amator
historiam Josepbi assidua lectione evolvit, atque
ab eo actiones temperantiae plenas ediscit, non
solum a voluptatibus continentem illum reperiens,
sed etiam habitu in virtute firmum. Fortitu'
dinem vero discit a Jobo, qui, rebus suis retro
sublapsis, ac egens ex divite, orbus ex pul-
chra: prolis parente temporis momento factus,
non solum idem permansit, infractos animi sen-
sus ubique retinens; sed ne amicis quidem, qui
ad consolandum venerant, insultantibus et dolo-
res conjunctim intendentibus, ira commotus est
(74) "Eu ἀκροάμασι. Sic iidem mss. codices. Editi
ἐν ξιξ-θράσει. ibidem-unus ex Begiis ἐν ῥήμασιν.
ἑιαχεόμενςκ. ριιο ωδεζδιᾶφορούμενός.
(76) Τὴν περὶ Θεοῦ ἔννοιαν. Sic mss. octo. Editi τὴν
τρι) Θεοῦ ἔννοιαν. ΜῼΧ _editi περιλαμπόμενος τε καὶ
ᾕλαμτςόμενος, ξωθηᾱεενὶιιῳε ope unius ex Combe-
fisianis codicibus, et codicis llarlaeani, qui prima.
manu habuit, ut edendum curavimus.
5.77.1 Ἑαυτοῦ. _Ita Ilarl., Coisl. primus et plures
alii. Editi αὐτοῦ.
(78) Ἐκαστα. Duo mss. ἕκαστον.
conferunt. Quies igitur principium expurgationis
animm, nec lingua loquente res humanas, nec
oculis nitidos corporum colores aut concinnitates
circumspicientibus; nec auditu animae vigorem
dissolvente per acromata modorum ad volupta-
tem compositorum, aut per hominum facetorum
ac ridiculorum verba: id quod maxime animi
vim frangere solet. Mens enim, quae ad externa
non dissipatur, neque per sensus in mundum
diffunditur, redit quidem ad se ipsa; per se au-
tem ad Dei cogitationem ascendit; atque decore
illo illustrata ipsius etiam naturas obliviscitur,
nec jam cibi cura distrahitur aut amictus solliei-
tudine; sed terrenis curis vacua, omne suum
studium ad teterna bona adispiscenda transfert;
quomodo colat temperantiam atque fortitudinem,
quomodo justitiam, ac prudentiam, ac reliquas
virtutes, quae, sub haec genera distribute, sin-
gula decenter in vita peragenda viro probo sug-
gerunt.
3. Maxima autem via ad officii investigationem
est et Scripturarum divinitus inspiratarum me-
ditatio. In his enim et rerum agendarum pra;-
cepta reperiuntur , et beatorum hominum res
gestae litteris traditae, veluti animata quedam
vitae secundum Deum institutae simulacra, ad bo- ο
norum operum imitationem proponuntur.Ac proin-
de quacunque 73 in re quisque mendose sese
ipse habere senserit; in illam imitationem assi-
due incumbens, tanquam ex communi quadam
medicinae officina, appositum sure infirmitati me-
dicamentum invenit. Ac castitatis quidem amator
historiam Josepbi assidua lectione evolvit, atque
ab eo actiones temperantiae plenas ediscit, non
solum a voluptatibus continentem illum reperiens,
sed etiam habitu in virtute firmum. Fortitu'
dinem vero discit a Jobo, qui, rebus suis retro
sublapsis, ac egens ex divite, orbus ex pul-
chra: prolis parente temporis momento factus,
non solum idem permansit, infractos animi sen-
sus ubique retinens; sed ne amicis quidem, qui
ad consolandum venerant, insultantibus et dolo-
res conjunctim intendentibus, ira commotus est
(74) "Eu ἀκροάμασι. Sic iidem mss. codices. Editi
ἐν ξιξ-θράσει. ibidem-unus ex Begiis ἐν ῥήμασιν.
ἑιαχεόμενςκ. ριιο ωδεζδιᾶφορούμενός.
(76) Τὴν περὶ Θεοῦ ἔννοιαν. Sic mss. octo. Editi τὴν
τρι) Θεοῦ ἔννοιαν. ΜῼΧ _editi περιλαμπόμενος τε καὶ
ᾕλαμτςόμενος, ξωθηᾱεενὶιιῳε ope unius ex Combe-
fisianis codicibus, et codicis llarlaeani, qui prima.
manu habuit, ut edendum curavimus.
5.77.1 Ἑαυτοῦ. _Ita Ilarl., Coisl. primus et plures
alii. Editi αὐτοῦ.
(78) Ἐκαστα. Duo mss. ἕκαστον.