PG 32, col. 257
In English: The Letters 8.1
καὶ σοφία ὑπάρχων ο ἀδικίαν δὲ καὶ πονηρίαν ἀγνοεῖν ’
οὗ γάρ ἐστιν ἀδικία καὶ πονηρία 6 κτίσας ἡμᾶς Θεὸς.
Εἰ τοίνυν ἰκείνο λέγεται περὶ ἑαυτοῦ εἰδέναιό Θεὸς
ὅπερ ἐστι, κάκεῖνο μὴ εἰδέναι ὅπερ οὐκ ἔστιν · οὐκ
εστι 6”: 6 Κύριος ἡμῶν κατά τὴν τῆς ἐνανθρωπὴσεως
ἆπίνοιαν, καὶ παχυτέραν διδασκαλίαν, τὸ ἔσχατον
ὀρεκτὸν - οὐκ ἄρα οἶδεν (78) ὀ Σωτὴρ ἡμῶν τὸ τέλος
καὶ τὴν ἐσχάτην μακαριότητα. Ἀλλ’ οὐδὲ οἱ ἄγγε-
λοι, φησίν, ἴσασι ⁸ τουτέστιν, οὐδ’ὲρῖε¹ ἐν αὐτοῖς θεωρία
καί οἱ λόγοι τῶν διακονιῶν εἰσι τὸ ἔσχατον ὀρεκτὸν.
Παχεῖα γὰρ καὶ τούτων ἡ γνωσις συγκρίσει τοῦ (79)
’.φάσω-,τον πρὸς πρόσωπον. Μόνος δὲ ὁ Πατὴρ, φησὶν,
ἐπίσταται ° ἐπεὶ καὶ αὐτὸς ἐστι τὸ τέλος, καὶ ἠ
ἐσχάτη μακαριὸτης.’οταν γὰρ μηκέτι Θεὸν ἓν τοῖς
κατόπτροις, μηδὲ διὰ τῶν ἀλλοτρίων ἔπιγινὼσκωμεν,
ἀλλ’ αὐτῷ ὡς μόνῳ καὶ ἑνὶ προσέλθωμεν · τότε καὶ
τὸ ἔσχατον τέλος εἰσόμεθα. Χριστοῦ γὰρ βασιλείαν
ρασίν εἶναν πᾶσαν τὴν ἔνυλον γνῶσιν ο τοῦ δὲ Θεοῦ
καὶ Πατρός τήν ᾶῦλον, καὶ ὡς ἂν εἴποι τίς, αὐτῆς
τῆς θεότητος θεωρίαν. ’Ἐστι δὲ καὶ 6 Κῦριος ἡμῶν
καὶ αὑτός τὸ τέλος, καὶ ἡ ἐσχάτη μακαριότης, κατὰ
τὴν τοῦ Λόγου ἐπίνοιαν. Τί γὰρ φησιν ἓν τῷ Εὐαγ-
γε).ἰῳ; Κάγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἓν τῇ ἐσχάτῃ
ἡμέρᾳ · ἀνάστασιν λέγων την ἀπὸ τῆς ἐνύλου γνώ-
σεως ἐπὶ τὴν οἶῦ).ον θεωρίαν μετάϐασιν (80), ἐσχά-
nia δὲ ἡμέραν τήν γνῶσιν ταύτην εἰπὼν, μεθ’ ἦν
οὖκ ἔστιν ἑτέρα. Τηνικαῦτα γὰρ 6 νοῦς ἡμῶν egw.
ἔστεπται, καὶ προς ὕψος μακάριον διεγείρεται, ὀπη-
νίκα ἂν θεωρήσῃ τὴν ἐνοίδα καὶ μονάδα τοῦ Λογου.
Ἀλλ’ ἐπειδὴ παχυνθείς ἡμῶν 6 νοῦς τῷ χοῖ συνεδέθη,
καὶ τῷ πηλῷ συμφύρεται, καὶ ψιλῇ τῇ θεωρίᾳ ἐν-
κτενίξειν ἀδυνατεῖ, διὰ τῶν συγγενῶν τοῦ σώματος
αὐτοῦ κόσμων (81) ποδηγούμενος ⁸ τὰς ἐνεργείας
τοῦ κτίστου κατανοεῖ, καὶ ταῦτα ἐκ τῶν ἀποτελε-
σμάτων τέως ἐπιγινώσκει, ἱν⁹ οὕτω κατά μικρὸν
αὐξηθεὶς ἰσχύσῃ ποτε καὶ αὐτῇ γυμνῇ προσελθεῖν τῇ
Gustu-rt. Kurd ταύτην δὲ οἶμαι τὴν ἐπίνοιαν εἰρῆσθαι
καὶ τὸ, Ὀ Πατήρ μου μείζων μου ἐστί · καὶτὸ,
⁸³ ibid. ⁶³Ι Cor. xm, l2.
ει· Marc. xm, 3‘2-
(7‘7) Αῇτοδικαιοσύνη. Sic mss. Male in editis αῦ-
τὸξ καὶ δικαιοσύνη)
ζτέῖ Οἶδεν. δίςμῢή veteres pro εἶδεν, et paulo
posticam pro οἴδασι.
(ἧς) Συγκιρίσει τοῦ, etc: Ἰξοιίπιἶ hmo explicandi ra-
tio‘nelnm'i sua sponte deducta, sed vipera-acta
Elii—insidebant. Sedillud ad excusandum ditii-
«Tm—11;, quod ait Basilius angelorum scientiam
ξεῖ-Ξ,ξέἑῶ esse, si comparetur:cum ea quas est fa-
ciew—adflfaciem'. Videtur subtilis explicatio,_quat_n
give “sequitur, necessitatem ei_imp'os11isse ita: de
Ege—fisjsenfiendi-Nsm cum είίὲιξξῖίέἕὲἓὲἴὲξπξ ίΞέξὲ
gs‘evsvtatueretac extremam beatitudinem; illud
ggp-turé,_$ed neque ,ᾳῖιρρίίςείιέηεὶ cogielngtillis
:igi'gfigfimgm, quatit facie ad faciem, dene-
’ίξιὲῴ ‘de illis non potejrat dici ac _de
are; quia. 108m uc lusa uyu μυιςιςιι una μυ νυ
ξ’ἰιὶο, eos de seipsis scire. ιὰ quod s‘unt,:p:es_cir_e
abhEQfitTfQuod si _hanc:lL1aus‘it opinio-nem
ἒξ Eri-36365565118, qui pluribus locis eam in-
οὗ γάρ ἐστιν ἀδικία καὶ πονηρία 6 κτίσας ἡμᾶς Θεὸς.
Εἰ τοίνυν ἰκείνο λέγεται περὶ ἑαυτοῦ εἰδέναιό Θεὸς
ὅπερ ἐστι, κάκεῖνο μὴ εἰδέναι ὅπερ οὐκ ἔστιν · οὐκ
εστι 6”: 6 Κύριος ἡμῶν κατά τὴν τῆς ἐνανθρωπὴσεως
ἆπίνοιαν, καὶ παχυτέραν διδασκαλίαν, τὸ ἔσχατον
ὀρεκτὸν - οὐκ ἄρα οἶδεν (78) ὀ Σωτὴρ ἡμῶν τὸ τέλος
καὶ τὴν ἐσχάτην μακαριότητα. Ἀλλ’ οὐδὲ οἱ ἄγγε-
λοι, φησίν, ἴσασι ⁸ τουτέστιν, οὐδ’ὲρῖε¹ ἐν αὐτοῖς θεωρία
καί οἱ λόγοι τῶν διακονιῶν εἰσι τὸ ἔσχατον ὀρεκτὸν.
Παχεῖα γὰρ καὶ τούτων ἡ γνωσις συγκρίσει τοῦ (79)
’.φάσω-,τον πρὸς πρόσωπον. Μόνος δὲ ὁ Πατὴρ, φησὶν,
ἐπίσταται ° ἐπεὶ καὶ αὐτὸς ἐστι τὸ τέλος, καὶ ἠ
ἐσχάτη μακαριὸτης.’οταν γὰρ μηκέτι Θεὸν ἓν τοῖς
κατόπτροις, μηδὲ διὰ τῶν ἀλλοτρίων ἔπιγινὼσκωμεν,
ἀλλ’ αὐτῷ ὡς μόνῳ καὶ ἑνὶ προσέλθωμεν · τότε καὶ
τὸ ἔσχατον τέλος εἰσόμεθα. Χριστοῦ γὰρ βασιλείαν
ρασίν εἶναν πᾶσαν τὴν ἔνυλον γνῶσιν ο τοῦ δὲ Θεοῦ
καὶ Πατρός τήν ᾶῦλον, καὶ ὡς ἂν εἴποι τίς, αὐτῆς
τῆς θεότητος θεωρίαν. ’Ἐστι δὲ καὶ 6 Κῦριος ἡμῶν
καὶ αὑτός τὸ τέλος, καὶ ἡ ἐσχάτη μακαριότης, κατὰ
τὴν τοῦ Λόγου ἐπίνοιαν. Τί γὰρ φησιν ἓν τῷ Εὐαγ-
γε).ἰῳ; Κάγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἓν τῇ ἐσχάτῃ
ἡμέρᾳ · ἀνάστασιν λέγων την ἀπὸ τῆς ἐνύλου γνώ-
σεως ἐπὶ τὴν οἶῦ).ον θεωρίαν μετάϐασιν (80), ἐσχά-
nia δὲ ἡμέραν τήν γνῶσιν ταύτην εἰπὼν, μεθ’ ἦν
οὖκ ἔστιν ἑτέρα. Τηνικαῦτα γὰρ 6 νοῦς ἡμῶν egw.
ἔστεπται, καὶ προς ὕψος μακάριον διεγείρεται, ὀπη-
νίκα ἂν θεωρήσῃ τὴν ἐνοίδα καὶ μονάδα τοῦ Λογου.
Ἀλλ’ ἐπειδὴ παχυνθείς ἡμῶν 6 νοῦς τῷ χοῖ συνεδέθη,
καὶ τῷ πηλῷ συμφύρεται, καὶ ψιλῇ τῇ θεωρίᾳ ἐν-
κτενίξειν ἀδυνατεῖ, διὰ τῶν συγγενῶν τοῦ σώματος
αὐτοῦ κόσμων (81) ποδηγούμενος ⁸ τὰς ἐνεργείας
τοῦ κτίστου κατανοεῖ, καὶ ταῦτα ἐκ τῶν ἀποτελε-
σμάτων τέως ἐπιγινώσκει, ἱν⁹ οὕτω κατά μικρὸν
αὐξηθεὶς ἰσχύσῃ ποτε καὶ αὐτῇ γυμνῇ προσελθεῖν τῇ
Gustu-rt. Kurd ταύτην δὲ οἶμαι τὴν ἐπίνοιαν εἰρῆσθαι
καὶ τὸ, Ὀ Πατήρ μου μείζων μου ἐστί · καὶτὸ,
⁸³ ibid. ⁶³Ι Cor. xm, l2.
ει· Marc. xm, 3‘2-
(7‘7) Αῇτοδικαιοσύνη. Sic mss. Male in editis αῦ-
τὸξ καὶ δικαιοσύνη)
ζτέῖ Οἶδεν. δίςμῢή veteres pro εἶδεν, et paulo
posticam pro οἴδασι.
(ἧς) Συγκιρίσει τοῦ, etc: Ἰξοιίπιἶ hmo explicandi ra-
tio‘nelnm'i sua sponte deducta, sed vipera-acta
Elii—insidebant. Sedillud ad excusandum ditii-
«Tm—11;, quod ait Basilius angelorum scientiam
ξεῖ-Ξ,ξέἑῶ esse, si comparetur:cum ea quas est fa-
ciew—adflfaciem'. Videtur subtilis explicatio,_quat_n
give “sequitur, necessitatem ei_imp'os11isse ita: de
Ege—fisjsenfiendi-Nsm cum είίὲιξξῖίέἕὲἓὲἴὲξπξ ίΞέξὲ
gs‘evsvtatueretac extremam beatitudinem; illud
ggp-turé,_$ed neque ,ᾳῖιρρίίςείιέηεὶ cogielngtillis
:igi'gfigfimgm, quatit facie ad faciem, dene-
’ίξιὲῴ ‘de illis non potejrat dici ac _de
are; quia. 108m uc lusa uyu μυιςιςιι una μυ νυ
ξ’ἰιὶο, eos de seipsis scire. ιὰ quod s‘unt,:p:es_cir_e
abhEQfitTfQuod si _hanc:lL1aus‘it opinio-nem
ἒξ Eri-36365565118, qui pluribus locis eam in-