PG 32, col. 792
NA'. Τὸ κατὰ τοὺς κληρικοὺς ἀδιορίστως οἱ κα.
νόνες ἐξέθεντο, κελεύσαντες μίαν, ἐπὶ τοῖς παραπε-
σοῦσιν όρίζρσϐαι τιμωρίαν, τὴν ἔκπτωσιν τῆς ὑπ-
ηρεσίας· εἴτε ἐν βαθμῶ (7) τυγχάνοιεν, εἴτε καὶ ἀχει-
ροθέτῷ (8) ὑπηρεσία, προσκαρτεροῖεν.
ΝΒ’. Il’ τοῦ κυήματος κατά τὴν ὁδὸν ἀμελήσασιι,
εἰ κίεν οὖν δυναμένη περισώσασθαι κατεφρόνησεν,
ἢ captandam τὴν απαρτῖαν ἐντεῦθεν νομίζονσα,ἠ
ὅλως θηριώδει καὶ ἀπανθρώπῳ λογῖσμῷ χρησαμένη, ὡς
ἐπὶ φόνῳ κρινέσθω. Ei δὲ οὐκ ἠδυνήθη περιστεῖλαι,καὶ
δι’ ἐρημίαν καὶ ἀπορίαν τῶν ἀναγκαίων διεφθάρη τὸ
γεννηθὲν (9), συγγνωστὴ ἡ μήτηρ.
NI". Π χήρα δούλη (10) τάχα οὐ μέγα ἔπταισεν,
ἑλομένη δεύτερον γάμον ἐν σχήματι ἁρπαγῆς. Ὠστε
οὐδὲν τούτου ἕνεκεν ἐγκαλεῖσθαι χρὴ. Οὐ γὰρ τὰ
σχήματα κρίνεται, ἀλλ’ ἡ προαίρεσις. Δῆλον δὲ. ὁτιτό
τῆς ὃιγαμίας μένει αὐτὴν ἐπιθίμιον.
ΝΔ’.Τὰς τῶν ἀκουσίων φόνων διαφοράς πρὸ χρόι
νον οἶδα ἐπιπεῦιας τῇ Οεοσεϐείᾳ σου κατὰ τὸ apol
δυνατόνκαὶ πλέον ἐκείνων οὐδὲν εἰπεῖν δύναμαι* τῆςδε
σῆς συνέσεώς ἐστὶ κατά το ἰδίωμα τῆς περιστάσεως
ἐπιτείντιν τὰ ἐπιτίμια, ἦ καὶ ὑφεῖναι,
ΝΕ. Οἱ τοῖς λῃσταῖς ἀντεπεξιόντες, ἔξω μὲν
ὄντες (Η), τῆς κοινωνίας εἴργονται τοῦ ἀγαθοῦ·
cra vasa custodiunt, aut qui candelas accepdunij
aut quibus commissa sanctarum“ altaris‘forium
custodia. Aristeni sententiam confirmant ipsaca-
nonis verba, Sive ιη ministerio, qupaimanvumun:
positione non datur, permaneani. Inde (δοίη)ρᾶῐῇ
ulterius non promoveri eos quiin hoc ministerii)
erant,_sed in‘eo permanere solitos esse :ngd‘dt?
lectoribuset cantoribus dici non potest_. Videtur
autem huic canoni locum dedisse eiorta dubitatio,
an ii, quos ejusmodi ministerium alaicis non mlgl;
tumségregzibatfiodem jure esse dei)erent,_acall_i
clerici, quibusin vitiumlapsis sola de_p0_sitiorI}iS
preua,n'on publica ptenitentiaimponebatur. Eo-
dem jure esse debere pronuntiat Basilius. η
(si τίῐλέκροοέτῷῖζέςλίιξᾉξιζεῆιῑιῖζῑῑιίωέφςε ρριῑιηι
quique et antiquississimi codices. Editi ἀχειροτ-
τονη τω.
(9) ³Γὸ γεννηθέν. Sic mss. codices et Pandectaa.
Legitur in uno codice τὸ κυηθέν. Editi 76A yet-nos.
Hic autem fusius explicat Basilius quod cau0n0
33 edixerat. _ _
(10) Ιίί ρος δούλη. Idem jamstatu‘erat Basiliilfy
can. 30 de vidua, quae secundi cupida ωᾶῐῐζωῇξζ
nii. sed verecundia quadam, ut interpretatur
Balsamon, ab co_ineundo deterrita adlfla‘Pmsnfl'
mulationem confugit. Quod autem aitid'emiig:
samon hanc viduam olim quidem ancillamdilii:
se, sed _tacitc liberam, dominodprimis. ΠυΡξξίδ
consentiente, evasisse. id et Basilii verbis τερος
gnat. qui eain nominatim ancillam vocat.
Zonara ac Alexio Aristeno refelliiur, qui mil},de
mum huic viduae veniam concedi existimant: δι
heri οοηςρηδιιε accedat. ·.
(Η) Ἕξω μὲν 6275;.“ Balsamon et
Pandectis habent : ’Ἑξω μὲνᾼὸντῦ. τῆς
εἴργονται τῆ ς κοινωνίας τοτξ ἀγαθοῠκςί Silii (Νίίίθξζίξξί
trdEcclesz'am,arcenturboiu'communiofie- Lege”
.. λεί-ί· .. Ἴ
.· ν ο· ’
,Δ ’⁸³⁸- ⁸
νόνες ἐξέθεντο, κελεύσαντες μίαν, ἐπὶ τοῖς παραπε-
σοῦσιν όρίζρσϐαι τιμωρίαν, τὴν ἔκπτωσιν τῆς ὑπ-
ηρεσίας· εἴτε ἐν βαθμῶ (7) τυγχάνοιεν, εἴτε καὶ ἀχει-
ροθέτῷ (8) ὑπηρεσία, προσκαρτεροῖεν.
ΝΒ’. Il’ τοῦ κυήματος κατά τὴν ὁδὸν ἀμελήσασιι,
εἰ κίεν οὖν δυναμένη περισώσασθαι κατεφρόνησεν,
ἢ captandam τὴν απαρτῖαν ἐντεῦθεν νομίζονσα,ἠ
ὅλως θηριώδει καὶ ἀπανθρώπῳ λογῖσμῷ χρησαμένη, ὡς
ἐπὶ φόνῳ κρινέσθω. Ei δὲ οὐκ ἠδυνήθη περιστεῖλαι,καὶ
δι’ ἐρημίαν καὶ ἀπορίαν τῶν ἀναγκαίων διεφθάρη τὸ
γεννηθὲν (9), συγγνωστὴ ἡ μήτηρ.
NI". Π χήρα δούλη (10) τάχα οὐ μέγα ἔπταισεν,
ἑλομένη δεύτερον γάμον ἐν σχήματι ἁρπαγῆς. Ὠστε
οὐδὲν τούτου ἕνεκεν ἐγκαλεῖσθαι χρὴ. Οὐ γὰρ τὰ
σχήματα κρίνεται, ἀλλ’ ἡ προαίρεσις. Δῆλον δὲ. ὁτιτό
τῆς ὃιγαμίας μένει αὐτὴν ἐπιθίμιον.
ΝΔ’.Τὰς τῶν ἀκουσίων φόνων διαφοράς πρὸ χρόι
νον οἶδα ἐπιπεῦιας τῇ Οεοσεϐείᾳ σου κατὰ τὸ apol
δυνατόνκαὶ πλέον ἐκείνων οὐδὲν εἰπεῖν δύναμαι* τῆςδε
σῆς συνέσεώς ἐστὶ κατά το ἰδίωμα τῆς περιστάσεως
ἐπιτείντιν τὰ ἐπιτίμια, ἦ καὶ ὑφεῖναι,
ΝΕ. Οἱ τοῖς λῃσταῖς ἀντεπεξιόντες, ἔξω μὲν
ὄντες (Η), τῆς κοινωνίας εἴργονται τοῦ ἀγαθοῦ·
cra vasa custodiunt, aut qui candelas accepdunij
aut quibus commissa sanctarum“ altaris‘forium
custodia. Aristeni sententiam confirmant ipsaca-
nonis verba, Sive ιη ministerio, qupaimanvumun:
positione non datur, permaneani. Inde (δοίη)ρᾶῐῇ
ulterius non promoveri eos quiin hoc ministerii)
erant,_sed in‘eo permanere solitos esse :ngd‘dt?
lectoribuset cantoribus dici non potest_. Videtur
autem huic canoni locum dedisse eiorta dubitatio,
an ii, quos ejusmodi ministerium alaicis non mlgl;
tumségregzibatfiodem jure esse dei)erent,_acall_i
clerici, quibusin vitiumlapsis sola de_p0_sitiorI}iS
preua,n'on publica ptenitentiaimponebatur. Eo-
dem jure esse debere pronuntiat Basilius. η
(si τίῐλέκροοέτῷῖζέςλίιξᾉξιζεῆιῑιῖζῑῑιίωέφςε ρριῑιηι
quique et antiquississimi codices. Editi ἀχειροτ-
τονη τω.
(9) ³Γὸ γεννηθέν. Sic mss. codices et Pandectaa.
Legitur in uno codice τὸ κυηθέν. Editi 76A yet-nos.
Hic autem fusius explicat Basilius quod cau0n0
33 edixerat. _ _
(10) Ιίί ρος δούλη. Idem jamstatu‘erat Basiliilfy
can. 30 de vidua, quae secundi cupida ωᾶῐῐζωῇξζ
nii. sed verecundia quadam, ut interpretatur
Balsamon, ab co_ineundo deterrita adlfla‘Pmsnfl'
mulationem confugit. Quod autem aitid'emiig:
samon hanc viduam olim quidem ancillamdilii:
se, sed _tacitc liberam, dominodprimis. ΠυΡξξίδ
consentiente, evasisse. id et Basilii verbis τερος
gnat. qui eain nominatim ancillam vocat.
Zonara ac Alexio Aristeno refelliiur, qui mil},de
mum huic viduae veniam concedi existimant: δι
heri οοηςρηδιιε accedat. ·.
(Η) Ἕξω μὲν 6275;.“ Balsamon et
Pandectis habent : ’Ἑξω μὲνᾼὸντῦ. τῆς
εἴργονται τῆ ς κοινωνίας τοτξ ἀγαθοῠκςί Silii (Νίίίθξζίξξί
trdEcclesz'am,arcenturboiu'communiofie- Lege”
.. λεί-ί· .. Ἴ
.· ν ο· ’
,Δ ’⁸³⁸- ⁸