PG 34, col. 463
HOMILIA ΙΙ.
De regno tenebrarum, hoc est, peccato : et Deum
solum posse a nobis peccatum auferre, a_c nos li-
berare'ejugo servitutis principis nequissimi.
Ι. Regnum tenebrarum, malitiosus nimirum ille
princeps, homine ab initio captivo reddito, sic
circumdedit et induit animam tanquam hominem
potestate tenebrarum: Et creent eum regem, et
induant eum vestibus regalibus,et a capite ad ungues
regalia ferat vestimenta. Ita animam, ac totam
ejus substantiam peccato induit nequam ille prin-
ceps, totam inquinavit, et totam captivam in 9
regnum suum abduxit, nec reliquit ullum ejus
membrum a se liberum, non cogitationes, non
mentem, non corpus, sed amicivit eam purpura
tenebrarum. Quemadmodum enim corporis non
una pars, aut unum membrum patitur, sed totum
omnino passioni obnoxium est : sic et tota anima
affectionibus malitias et peccati. Induit igitur totam
animam,preecipuum hominis membrum ac partem,
improbus ille malitia sua, hoc est, peccato : et
sic corpus passioni ac corruptioni subjectum est.
ll. Cum enim Apostolus dicit: Ezuite veterem
hominem ³1, integrum dicit, habentem oculos suis
oculis adjectos, caput capiti, aures auribus, manus
manibus, pedes pedibus. Totum enim hominem,
animam et corpus, improbus ille polluit etdistraxit,
subiitque hominem, veterem hominem, pollutum,
impurum atque Dei hostem, non subjectum legi
Dei, hoc est, ipsum peccatum, ita ut amplius nou
videat homo pro lubitu suo, sed ut perperam
videat, perperam audiat, et pedes habeat ad per-
petrandum facinus accelerantes“, ac manus ini-
quitatem operantes, et cor cogitans mala. Obse—
cremus igitur et nos Deum, ut exuat nos homine
veteri, quia ipse solus a nobis auferre potest pec-
catum : quia fortiores sunt, qui nos captivos abdu-
xerunt, etin regno suo detinent. Ipse vero promisit
se liberaturum nos ex servitute hac. Quemadmoo
dum enim sol cum lucet, et ventus spirat, sol
quidem proprium corpus et propriam naturam
habet, item et ventus prOpriam naturam et pro-
prium corpus habet, et nemo potest separare ven-
tuma sole, nisi solus Deus ventum, ne amplius
spirat, sedaverit : sic et peccatum animae commi-
stum est, utroque nihilominus propriam naturam
habente.
ΙΙΙ. Impossibile igitur est separare animam a
peccato, nisi Deus sedet et sistat malitiosum hunc
ventum, habitantem in anima et corpore. Et rur-
²⁰ Luc. mu, 7. ²¹ Ephcs. Iv, 22.
²² Psal. LVIII, 3.
De regno tenebrarum, hoc est, peccato : et Deum
solum posse a nobis peccatum auferre, a_c nos li-
berare'ejugo servitutis principis nequissimi.
Ι. Regnum tenebrarum, malitiosus nimirum ille
princeps, homine ab initio captivo reddito, sic
circumdedit et induit animam tanquam hominem
potestate tenebrarum: Et creent eum regem, et
induant eum vestibus regalibus,et a capite ad ungues
regalia ferat vestimenta. Ita animam, ac totam
ejus substantiam peccato induit nequam ille prin-
ceps, totam inquinavit, et totam captivam in 9
regnum suum abduxit, nec reliquit ullum ejus
membrum a se liberum, non cogitationes, non
mentem, non corpus, sed amicivit eam purpura
tenebrarum. Quemadmodum enim corporis non
una pars, aut unum membrum patitur, sed totum
omnino passioni obnoxium est : sic et tota anima
affectionibus malitias et peccati. Induit igitur totam
animam,preecipuum hominis membrum ac partem,
improbus ille malitia sua, hoc est, peccato : et
sic corpus passioni ac corruptioni subjectum est.
ll. Cum enim Apostolus dicit: Ezuite veterem
hominem ³1, integrum dicit, habentem oculos suis
oculis adjectos, caput capiti, aures auribus, manus
manibus, pedes pedibus. Totum enim hominem,
animam et corpus, improbus ille polluit etdistraxit,
subiitque hominem, veterem hominem, pollutum,
impurum atque Dei hostem, non subjectum legi
Dei, hoc est, ipsum peccatum, ita ut amplius nou
videat homo pro lubitu suo, sed ut perperam
videat, perperam audiat, et pedes habeat ad per-
petrandum facinus accelerantes“, ac manus ini-
quitatem operantes, et cor cogitans mala. Obse—
cremus igitur et nos Deum, ut exuat nos homine
veteri, quia ipse solus a nobis auferre potest pec-
catum : quia fortiores sunt, qui nos captivos abdu-
xerunt, etin regno suo detinent. Ipse vero promisit
se liberaturum nos ex servitute hac. Quemadmoo
dum enim sol cum lucet, et ventus spirat, sol
quidem proprium corpus et propriam naturam
habet, item et ventus prOpriam naturam et pro-
prium corpus habet, et nemo potest separare ven-
tuma sole, nisi solus Deus ventum, ne amplius
spirat, sedaverit : sic et peccatum animae commi-
stum est, utroque nihilominus propriam naturam
habente.
ΙΙΙ. Impossibile igitur est separare animam a
peccato, nisi Deus sedet et sistat malitiosum hunc
ventum, habitantem in anima et corpore. Et rur-
²⁰ Luc. mu, 7. ²¹ Ephcs. Iv, 22.
²² Psal. LVIII, 3.