PG 37, col. 1001
Ἦ θυσίαις καθαρῇσι καὶ εὐαγέεσσι γέρηραν
(Οὐ γὰρ ἐγώ ποτε σεῖο ἐπάξιον οὐδὲ ἔρεξα),
Τῶν μνῆσαι, καὶ ἄλαλκε· κακὰς δ’ ἀπόπεμπε με·
[ρίμνας”
420 Μηδέ με συμπνίξειαν ἑοῖς πτόρθοισιν ἄκανθαι,
Μηδ’ ἄρ’ ἐπειγόμενον θείην ὁδὸν ἂψ ὲρύσειαν,
’Λλκαρ ἐμὸν, πέμποις δέ μ’ ἀπήμονα. Σὺς γὰρ ἔγωγε
Λᾶτρις, σὺν δὲ λάχος. Σὺ δέ μοι Θεὸς οἷος ἄνωθεν.
Σοὶ δέ μ’ ἀπὸ σπλάγχνων μήτηρ ἀνέθηκε φέρουσα,
425 Ἤματι τῷ, ὅτε κοῦρον ἑοῖς ἐπὶ γούνασι θεῖναι
Παῖδα ποθεῦσ’ ἱερῆς Ἀνννης ἐμιμήσατο φωνήν·
Ac, quam graviter ingemisco, par spero auxilium.
Precor, si quando te pater, et veneranda mater,
M5 Lacrymis, ct gemitibus, et precibus coluerunt,
Aut parvam bonorum partem obtulerunt,
Aut victimis puris et sanctis munerati sunt
(Nondum enim quidquam egi, quod te dignum sit).
Horum recordare, et auxilium [οι-ις malas’aulcm pelle sollicitudines :
420 Nec me una cum suis surculis sulIoceut spina},
Nec properantem in via divina inhibeant.
Sed me, robur meum, illaesum dimitte. Tuus enim sum
Cultor, tua imreditas. Tu mihi solus Deus ab initio.
Tihi me ab utero mater offerens consecravit.
fisa-655 Quo die niasculamprolem genibus imponere
Cupiens, sancta: Aume vocem imitata est.
ι Fili_mu quidem ego habeam : tu vero intra septum tuum retineas,
Rex Christe, partus mei florentem fructum. ι ⁷ ‘
Dixitrilla: tu vero, Deus, annuisti, secutumque est somnium divinum,
Quo nomen meum matri l'ere‘batur, ac deinde filium dedisti.
450
Illa autem tuis me sacris novum consecravit Samuelem,
Si quando Samuel lui. Nunc autem profanis annumeror
Ileli illustris famuli tui protervis liliis,
Qui insipiente animo puras victimas contaminarunt,
135 Avidas manus sacris lcbetibus injicientes;
Quapropter funestum vita: linem experti sunt.
At illa meliori spe fulta partem tibi obtulit
Filiorum, sacris libris meas consecravit manus
Meque amanter complectens tali allocuta est sermone :
ΜΟ ι Jam charum lilium aliquis divinitus datum, bonum optimus,
121 [Ερύσειᾳν. lta antiqui codices, Reg. 59.
Cbig., Coisl. Edtt. épdxozsv.
'15., b0lbl. butt. spuxozsv.
4 9 Fuere-vane. (lhig. et duo Regg. ἐπένευσεν.
Cum editis consentiunt Coisl. et lntfet Schol.
Sum miser, hoc fateor, sum pessimus ille teloncs; [ι ιΕιῘίιιιιε inque tuis omnes tibi serviet annos. )
Consimiles edo gemitus, similemque medelam
Exspecto, numenque tuum, Pater optime, supplex
leeslor, si te quondam materque paterque
Supplicibus votis sancte coluere piisque
Fletibus, aut quadam donarunt parte bonorum,
Aut etiam pura et sancta tibi mente litaruut
(Nunquam etenim quidquam te dignum fecimusipsi),
Sis memor, ae fer opem, curasque averte nocentes,
Nec mea mortifera constringant guttura sentes,
Aut iter ad superum tendentem lorte morentur;
Quin potius, mea certa, Deus. tutela salusque,
Ill-(esum me mitte, precor : siquidem ipse tuus sum.
Te colo, te veneror, mihi tu. Deus, unus ab ipsis
Liminibus vim. Nam me tibi vovit ab alvo
Chara parens, tunc cum succensa cupidine prolis,
Annam imitans tales emisit pectore voces :
ι Da mihi tu, quam, Dominator maxime, natum;
ΡΑτιιοι.. Gn. XXXVII
(Οὐ γὰρ ἐγώ ποτε σεῖο ἐπάξιον οὐδὲ ἔρεξα),
Τῶν μνῆσαι, καὶ ἄλαλκε· κακὰς δ’ ἀπόπεμπε με·
[ρίμνας”
420 Μηδέ με συμπνίξειαν ἑοῖς πτόρθοισιν ἄκανθαι,
Μηδ’ ἄρ’ ἐπειγόμενον θείην ὁδὸν ἂψ ὲρύσειαν,
’Λλκαρ ἐμὸν, πέμποις δέ μ’ ἀπήμονα. Σὺς γὰρ ἔγωγε
Λᾶτρις, σὺν δὲ λάχος. Σὺ δέ μοι Θεὸς οἷος ἄνωθεν.
Σοὶ δέ μ’ ἀπὸ σπλάγχνων μήτηρ ἀνέθηκε φέρουσα,
425 Ἤματι τῷ, ὅτε κοῦρον ἑοῖς ἐπὶ γούνασι θεῖναι
Παῖδα ποθεῦσ’ ἱερῆς Ἀνννης ἐμιμήσατο φωνήν·
Ac, quam graviter ingemisco, par spero auxilium.
Precor, si quando te pater, et veneranda mater,
M5 Lacrymis, ct gemitibus, et precibus coluerunt,
Aut parvam bonorum partem obtulerunt,
Aut victimis puris et sanctis munerati sunt
(Nondum enim quidquam egi, quod te dignum sit).
Horum recordare, et auxilium [οι-ις malas’aulcm pelle sollicitudines :
420 Nec me una cum suis surculis sulIoceut spina},
Nec properantem in via divina inhibeant.
Sed me, robur meum, illaesum dimitte. Tuus enim sum
Cultor, tua imreditas. Tu mihi solus Deus ab initio.
Tihi me ab utero mater offerens consecravit.
fisa-655 Quo die niasculamprolem genibus imponere
Cupiens, sancta: Aume vocem imitata est.
ι Fili_mu quidem ego habeam : tu vero intra septum tuum retineas,
Rex Christe, partus mei florentem fructum. ι ⁷ ‘
Dixitrilla: tu vero, Deus, annuisti, secutumque est somnium divinum,
Quo nomen meum matri l'ere‘batur, ac deinde filium dedisti.
450
Illa autem tuis me sacris novum consecravit Samuelem,
Si quando Samuel lui. Nunc autem profanis annumeror
Ileli illustris famuli tui protervis liliis,
Qui insipiente animo puras victimas contaminarunt,
135 Avidas manus sacris lcbetibus injicientes;
Quapropter funestum vita: linem experti sunt.
At illa meliori spe fulta partem tibi obtulit
Filiorum, sacris libris meas consecravit manus
Meque amanter complectens tali allocuta est sermone :
ΜΟ ι Jam charum lilium aliquis divinitus datum, bonum optimus,
121 [Ερύσειᾳν. lta antiqui codices, Reg. 59.
Cbig., Coisl. Edtt. épdxozsv.
'15., b0lbl. butt. spuxozsv.
4 9 Fuere-vane. (lhig. et duo Regg. ἐπένευσεν.
Cum editis consentiunt Coisl. et lntfet Schol.
Sum miser, hoc fateor, sum pessimus ille teloncs; [ι ιΕιῘίιιιιε inque tuis omnes tibi serviet annos. )
Consimiles edo gemitus, similemque medelam
Exspecto, numenque tuum, Pater optime, supplex
leeslor, si te quondam materque paterque
Supplicibus votis sancte coluere piisque
Fletibus, aut quadam donarunt parte bonorum,
Aut etiam pura et sancta tibi mente litaruut
(Nunquam etenim quidquam te dignum fecimusipsi),
Sis memor, ae fer opem, curasque averte nocentes,
Nec mea mortifera constringant guttura sentes,
Aut iter ad superum tendentem lorte morentur;
Quin potius, mea certa, Deus. tutela salusque,
Ill-(esum me mitte, precor : siquidem ipse tuus sum.
Te colo, te veneror, mihi tu. Deus, unus ab ipsis
Liminibus vim. Nam me tibi vovit ab alvo
Chara parens, tunc cum succensa cupidine prolis,
Annam imitans tales emisit pectore voces :
ι Da mihi tu, quam, Dominator maxime, natum;
ΡΑτιιοι.. Gn. XXXVII