PG 37, col. 632
Ἀσβέστους, νοεράς τε, ἀεὶ πλέον ἐν καθαρῇσι
Πρήξεσιν ἡδὲ λόγοισι ῥιπιζομένας μεγάλοισιν
Ἀχρι καὶ οὐρανίοιο. Σὺ δʼ ἔλαος ἄμμιν ἐπέλθοις,
δ85 λαος, ἔλαος ἄμμιν, ἀγνὴ Τριὰς, εἰς ἔν ἰοῦσα
Ἐξ ἐνὸς, ὀφθαλμοῖσιν ὑπαυγάζουσα φαεινοῖς
Σήμερον, ὑστάτιον δὲ φαάντερον, οἶσιν ἔλαμψας
Εἰς Θεὸς ἐκ ενέταο διʼ Υἱέος ἐς μέγα Πνεῦμα,
Ἰσταμένης θεότητος ἐνὶ τελέοισι τελείης.
. Πρὸς παρθένους παρανετικός.
Ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ τόν λυρακούσιιον ρμεῖται·
οὕτος γπὰρ μόνος ποιητῶν ῥυθμοῖς τε κoὶ κcώ-
λοις ἐχρήσατο, ποιητικῆς ἀναλογίας παταρφρο-
νήσας.
Παρθένε νύμφη Χριστοῦ, δόξαζέ σου τὸννυμφίον
Et miratus est, insignem cernens, formaque præstantissimam sponsam,
Sanctam, margaritis ornatam, in pulchra collatam sede, ore sublimem,
A7g-y7χttI. EΕxoraio ad virginer·.
In hoc scripto Gregorius, ut in scholio Græco sotatur, imitatus erat Syracusium. Hic enim solus poetarammss
rhgythmis atque colis utebatur, poeticos numeros parvi pendens.
sus, nempe, corpora quæ crassa erant, postebems
Spiritui cesserint, jam fieri quasi aeria, et sortiri si-
tam senii exrpertem. (CaLtε).
683 ΔMεγάλοισαιν. Ita legimus. Edit. μεγάλgσι,
sed male; est enim solœcismus.
β8ἐ Ἐκ ἔενέταο διʼ α7έος. Modus loquendi in
theologia quem secuta universa Græcia, ex Patre
per Etium in maguum Spiritum: qui sit verus
ordo in divinis emanatonibus a Gregorio Nysseno,
fratrequeipsius Basilio assertus.
II. Τιr. Exhortationem hanc ad virgines Morel-
vERSIO.
In manibus teneant, divinæ imitamina lucis.
Quas sermo et morum ac vitæ præstantia semper
Excitet, in celos ut lucida fiamma feratur.
Τu quoque, sancta Τrias, nobis accede benigna,
Τu bona, quæso, veni nobis, quæ semper in unum
Ex uno coiens claras hic lumine mentes
Perstringis : radios at vero splendidiores
Nobis ætherea tandem jactabis in aula:
Qucis Deus elulges unus, Genitor, Genitusque,
Spiritus atque sacer. Deitas namque integra sese
Sistit in integræ Xriadis numeroque fidequσ.
III. Ao vIuCIεs εxεοsAτIo.
(Ped. Morello interprete.)
O sponsa Christi virgo, sponsum orna tuum.
Πρήξεσιν ἡδὲ λόγοισι ῥιπιζομένας μεγάλοισιν
Ἀχρι καὶ οὐρανίοιο. Σὺ δʼ ἔλαος ἄμμιν ἐπέλθοις,
δ85 λαος, ἔλαος ἄμμιν, ἀγνὴ Τριὰς, εἰς ἔν ἰοῦσα
Ἐξ ἐνὸς, ὀφθαλμοῖσιν ὑπαυγάζουσα φαεινοῖς
Σήμερον, ὑστάτιον δὲ φαάντερον, οἶσιν ἔλαμψας
Εἰς Θεὸς ἐκ ενέταο διʼ Υἱέος ἐς μέγα Πνεῦμα,
Ἰσταμένης θεότητος ἐνὶ τελέοισι τελείης.
. Πρὸς παρθένους παρανετικός.
Ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ τόν λυρακούσιιον ρμεῖται·
οὕτος γπὰρ μόνος ποιητῶν ῥυθμοῖς τε κoὶ κcώ-
λοις ἐχρήσατο, ποιητικῆς ἀναλογίας παταρφρο-
νήσας.
Παρθένε νύμφη Χριστοῦ, δόξαζέ σου τὸννυμφίον
Et miratus est, insignem cernens, formaque præstantissimam sponsam,
Sanctam, margaritis ornatam, in pulchra collatam sede, ore sublimem,
A7g-y7χttI. EΕxoraio ad virginer·.
In hoc scripto Gregorius, ut in scholio Græco sotatur, imitatus erat Syracusium. Hic enim solus poetarammss
rhgythmis atque colis utebatur, poeticos numeros parvi pendens.
sus, nempe, corpora quæ crassa erant, postebems
Spiritui cesserint, jam fieri quasi aeria, et sortiri si-
tam senii exrpertem. (CaLtε).
683 ΔMεγάλοισαιν. Ita legimus. Edit. μεγάλgσι,
sed male; est enim solœcismus.
β8ἐ Ἐκ ἔενέταο διʼ α7έος. Modus loquendi in
theologia quem secuta universa Græcia, ex Patre
per Etium in maguum Spiritum: qui sit verus
ordo in divinis emanatonibus a Gregorio Nysseno,
fratrequeipsius Basilio assertus.
II. Τιr. Exhortationem hanc ad virgines Morel-
vERSIO.
In manibus teneant, divinæ imitamina lucis.
Quas sermo et morum ac vitæ præstantia semper
Excitet, in celos ut lucida fiamma feratur.
Τu quoque, sancta Τrias, nobis accede benigna,
Τu bona, quæso, veni nobis, quæ semper in unum
Ex uno coiens claras hic lumine mentes
Perstringis : radios at vero splendidiores
Nobis ætherea tandem jactabis in aula:
Qucis Deus elulges unus, Genitor, Genitusque,
Spiritus atque sacer. Deitas namque integra sese
Sistit in integræ Xriadis numeroque fidequσ.
III. Ao vIuCIεs εxεοsAτIo.
(Ped. Morello interprete.)
O sponsa Christi virgo, sponsum orna tuum.