PG 42, col. 507
cnin anima descendere; ut eos qui antea mortui
erant, hoc est sanctos patriarchas, in salutem assc-
reret. Cum igitur ista jam agitarentur, ex humana!
natura: persona vox ad conjunctam divinitatem illa
cst edita : Deus meus, Deus meus, quare me dereli-
quisti? IIoc autem idcirco fieri debuit, ut divina-
rum ab illo Scripturarum’ implercntur oracula,
quze ab ejus prophetis de ipso pronuntiata fuerant:
quo sub hominis specie ad inferos descendens qua:
illic erant obeunda praestaret; atque ut dum infe-
rorum princeps, et mors captivum hominem deti-
nere vqunt, et eonjnnctam cum anima divinitatem
ignorant, tum ipsi potius inferi caperentur, ac
mortis dominatus everteretur, et impleretur quod
scriptum est: Non relinques animum meam in in-
ferna; nec dabis Sanctum tuum videre corruptio-
uem‘. Nam neque Dei Verbum animam destituit,
nec iilius anima apud inferos est relicta. Caeterum
Izmc omnia, qua: ad ingens illud mysterium spe~
etzmt, sacrosancta Trinitas universa molita est,
Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Ex quibus
l'ilius carne praeditus, Pater corporis expers; Filius vero sponte sua, ac de sancti Spiritus carentis
corpore voluntate corpus induit; 790 ita tamen ut immutabile permaneret. Atque hac omnia
sancta Trinitas ad humani salutem generis administravit. 1
LXIII. Quocirca cum dixisset : Quare me dere-
!iquisti? sic in alio loco dixit: Non te deseram,
neque te derelinquam ’. Etenim triduo corpus in
sepulcro jacere debuit, ut illud vaticinium imple-
retur : Et factus sum inter mortuos liber’; et: Pro-
iecerunt me dilectum tanquam cadaver abominan-
dum ⁸. Tum illud : Non dabis Sanctum tuum videre
corruptionem ⁵ ; ιιι sub sancti nomine, corpus ex-
primat, animamqne doceat ne apud inferos quidem
destitutam, in qua, cum in illo loco detineretur,
Dei Verbum inerat, ut quod ab apostolis dictum
est reipsa perficeretur: [inpossibile enim erat deti-
neri illum ab inferis ⁵. Quid est quod impossibile
fuisse narrat, nisi quod et mors et inferi illius
annnam detinere studerent, fieri tamen ob divini~
tatem non potuit. ut ab illis coerceretur? μω vero
si ob divinitatem ipsam contineri anima non potuit,
quinam ex persona divinitatis usurpatum illud est :
Deus meus, Deus meus, quare me dereliquisti .9 Restat
igitur utex humana: naturae persona et affectu quo-
dam humano dictum illud videatur, ut incarnatio-
nem non specie duntaxat adumbratam, sed reipsa
vereque administratam fuisse discamus. Ecquid
porro, praeter id quod somno mortis sopitum fue-
rat, e terra surrexit? Surrexit enim, inquit, non est
hic ⁷.
LXIV. Quidnam illud surrexisse dicitur nisi cor-
pus, et quidem illud ipsum corpus, quod in sepulcro
iacuit? Anima porro enm divino Verbo pariter
¹ Psal. xv. 10!; Act. ιι, ΞῚ. ¹ 1ης ι, 5;Ichr. xm, 5.
μ ⁸ Aet. ἰιῗέί. Τιιὲιῖἕᾶνῇ 6.
10; Act. ιι, ‘27. 7 ' Aet. ιι, 24.
erant, hoc est sanctos patriarchas, in salutem assc-
reret. Cum igitur ista jam agitarentur, ex humana!
natura: persona vox ad conjunctam divinitatem illa
cst edita : Deus meus, Deus meus, quare me dereli-
quisti? IIoc autem idcirco fieri debuit, ut divina-
rum ab illo Scripturarum’ implercntur oracula,
quze ab ejus prophetis de ipso pronuntiata fuerant:
quo sub hominis specie ad inferos descendens qua:
illic erant obeunda praestaret; atque ut dum infe-
rorum princeps, et mors captivum hominem deti-
nere vqunt, et eonjnnctam cum anima divinitatem
ignorant, tum ipsi potius inferi caperentur, ac
mortis dominatus everteretur, et impleretur quod
scriptum est: Non relinques animum meam in in-
ferna; nec dabis Sanctum tuum videre corruptio-
uem‘. Nam neque Dei Verbum animam destituit,
nec iilius anima apud inferos est relicta. Caeterum
Izmc omnia, qua: ad ingens illud mysterium spe~
etzmt, sacrosancta Trinitas universa molita est,
Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Ex quibus
l'ilius carne praeditus, Pater corporis expers; Filius vero sponte sua, ac de sancti Spiritus carentis
corpore voluntate corpus induit; 790 ita tamen ut immutabile permaneret. Atque hac omnia
sancta Trinitas ad humani salutem generis administravit. 1
LXIII. Quocirca cum dixisset : Quare me dere-
!iquisti? sic in alio loco dixit: Non te deseram,
neque te derelinquam ’. Etenim triduo corpus in
sepulcro jacere debuit, ut illud vaticinium imple-
retur : Et factus sum inter mortuos liber’; et: Pro-
iecerunt me dilectum tanquam cadaver abominan-
dum ⁸. Tum illud : Non dabis Sanctum tuum videre
corruptionem ⁵ ; ιιι sub sancti nomine, corpus ex-
primat, animamqne doceat ne apud inferos quidem
destitutam, in qua, cum in illo loco detineretur,
Dei Verbum inerat, ut quod ab apostolis dictum
est reipsa perficeretur: [inpossibile enim erat deti-
neri illum ab inferis ⁵. Quid est quod impossibile
fuisse narrat, nisi quod et mors et inferi illius
annnam detinere studerent, fieri tamen ob divini~
tatem non potuit. ut ab illis coerceretur? μω vero
si ob divinitatem ipsam contineri anima non potuit,
quinam ex persona divinitatis usurpatum illud est :
Deus meus, Deus meus, quare me dereliquisti .9 Restat
igitur utex humana: naturae persona et affectu quo-
dam humano dictum illud videatur, ut incarnatio-
nem non specie duntaxat adumbratam, sed reipsa
vereque administratam fuisse discamus. Ecquid
porro, praeter id quod somno mortis sopitum fue-
rat, e terra surrexit? Surrexit enim, inquit, non est
hic ⁷.
LXIV. Quidnam illud surrexisse dicitur nisi cor-
pus, et quidem illud ipsum corpus, quod in sepulcro
iacuit? Anima porro enm divino Verbo pariter
¹ Psal. xv. 10!; Act. ιι, ΞῚ. ¹ 1ης ι, 5;Ichr. xm, 5.
μ ⁸ Aet. ἰιῗέί. Τιιὲιῖἕᾶνῇ 6.
10; Act. ιι, ‘27. 7 ' Aet. ιι, 24.