PG 42, col. 509
χειρῶν τοῦ πρεσϐυτερίου · πάλιν δὲ ὲν ἄλλῳ τόπῳ·
Ἑπισκόποτς καὶ διακόνοις ⁸ ὠς εἶναι . φησὶ ,
τὸν αὐτὸν ἐπίσκοπον, τὸν αὑτὸν πρεσϐύτερον.
Καὶ οὐκ οἶδεν ό τὴν ἀκολουθίαν τῆς ἀληθείας ἀγνοή-
σας, καὶ ἱστορίαις βαθυτάταις μὴ ἐντυχὼν, ὅτι, νέου
δντος τοῦ κηρύγματος, πρὸς τὰ ὑποπίπτοντα ἔγρα-
φεν ό ἅγιος Ἀπόστολος. Ὅπου μὲν ἦσαν ἐπίσκοποι
ἤδη κατασταθέντες. ἔγραφεν ἐπισκόποις καὶ διακό-
νοις. Ού γὰρ πάντα εὐθὺς ἠδυνήθησαν οἱ ἀπόστολοι
καταστῆσαι. Πρεσϐυτέρων γὰρ ἐγίνετο χρεία καὶ δια-
κόνων. Διά γὰρ τῶν δύο τούτων τὰ ἐκκλησιαστικά
δύνανται πληροῦσθαι. Ὅπου δὲ οὐχ εὑρέθη τις ἄξιος
ἐπισκοτῆις, ἔμεινεν ὁ τόπος χωρὶς ἐπισκόπου. Ὅπου
δὲ γέγονε χρεία, xal ἦσαν ἀξιομὲπισκοπῆς, κατεστά-
θησαν ἐπίσκοποι. Πλήθους δὲ μὴ ὄντος, οὺχ εὑρέθη-
σαν ὲν αὐτοῖς πρεσϐύτεροι κατασταθῆναι, καὶ ὴρκέ-
σθησαν ἐπὶ τῷ κατὰ τόπον μόνῳ ὲπισκὸπῳ. Ἄνευ δὲ ,
διακόνου ἐπίσκοπον ἀδύνατον εἶναι. Kal ὲπεμελήσατο
ὁ ἆγιος Ἀπόστολος διακόνους εἶναι τῷ ὲπισκόπῳ διὰ
τὴν ὑπηρεσίαν. Οὕτω τῆς Ἐκκλησίας λαϐούσης (79)
τὰ πληρώματα τῆς οἰκονομίας, οὕτω κατ’ ἐκεῖνο και-
ροῦ ἦσαν οἱ τόποι. Καὶ γὰρ ἕκαστον πρᾶγμα οὐκ
ἀπαρχῆς τά πάντα ἔσχεν· ἀλλά προϐαίνοντος τοῦ
κρόνου τὰ πρὸς τελείωσιν τῶν χρειῶν κατηρτίζετο.
Neque vero ulla res est, qua: ab initio suis omnibus numeris absoluta fuerit; sed procedente demum
tempore, sua Opportunitatibus omnibus ad perfectionem accessio contigit.
τῖ’· Εὐθὺς μὲν γὰρ Μωῦσῆς πέμπεται εἰς Αἴγυ-
πτον κατά τὴν Παλαιὰν Διαθήκην ῥάϐδῳ μόνῃ· ὑπὸ
τοῦ Θεοῦ δὲ ἀπεσταλμένος, ἐν τῷ εἰσελθεῖν είς Δίγυ-
πτον, προστίθεται αὐτῷ είς βοήθειαν Ἀαρὼν ὁ ἀδελ·-
φδς αὐτοῦ. Εἶτα μετά τὸ πιστεύσαι αὐτῷ τὸν ἀδελ-
φόν, συνήχθη πρὸς αὑτὸν ὴ γερουσία καὶ οἱ ἀρχηγοὶ,
τοῦ λαοῦ κατ’ ὲκεῖνο καιροῦ. Kal μετά ταῦτα κρα-
τυνομένου τοῦ ἔργου, καὶ τῆς ἀκολουθίας συναγομέ-
νης, διεπέρασε τὴν θάλασσαν. Kal οὔπω ἦσαν κατὰ
τὸν νόμον, ἕως ὅτε Κύριος αὐτὸν καλεῖ είς τὸ ὅρος.
Δίδωσι δὲ αὐτῷ τάς πτύχας, καὶ ὑποδείκνυσιν αὐτῴ
σκηνὴν κατασκευάσαι, ἀρχηγοὺς τε προστήσασθαι,
δεκάρχους, πεντηκοντάρχους, ἑκατοντάρχους, χιλιάρ-
χους. Kal ὁρᾷς πῶς τά πράγματα πλατύνεται; Ὅρα,
φησὶ, ποιήσεις πάντα κατὰ τὸν τύπον τὸν δειο
zfiérta σοι ἐν τῷ ὄρει Σινᾶ. Kal ὁρᾷς πῶς προσ-
ετέθη τῇ νομοθεσίᾳ ὲπτάμυξος λυχνία, ποδήρη ἱερα-
τικά ἐνδύματα, κώδωνες τε καὶ μανδύαι, ἑπωμίδες τε
καὶ κιδάρεις, μίτραι τε καὶ λίθων διαφόρων συνθὲ-
σεις, κύαθοι, θυῒσκαι, λουτῆρες, θυσιαστήρια, τρυ-
ϐλία, μασμαρὼθ, ἄτινά ἐστι διυληστήρτα (80), μιδι-
¹ l Tim. IV, Η. ⁸ Exod. tv, Ξ sqq.
³ Exod. xxv, -l0.
79) Οὕτω τῆς Ἐκκλησιίις λαϐούσης. Qui ad
Epiphauii utentem diligenter animumvatljecerit,
non dubitabit, quiti οὔπω pro οὕτω huic loco sit
Ρῖἓθῗηασμαρὼθ, ἅτινά ἐστι διυλιστήρια. Νηι-
ευιιυε.
lumcjusmodi vocabulum in scripturis reperio.
Proxima vox huic est mnum, ante. templi-vasa,
Ἑπισκόποτς καὶ διακόνοις ⁸ ὠς εἶναι . φησὶ ,
τὸν αὐτὸν ἐπίσκοπον, τὸν αὑτὸν πρεσϐύτερον.
Καὶ οὐκ οἶδεν ό τὴν ἀκολουθίαν τῆς ἀληθείας ἀγνοή-
σας, καὶ ἱστορίαις βαθυτάταις μὴ ἐντυχὼν, ὅτι, νέου
δντος τοῦ κηρύγματος, πρὸς τὰ ὑποπίπτοντα ἔγρα-
φεν ό ἅγιος Ἀπόστολος. Ὅπου μὲν ἦσαν ἐπίσκοποι
ἤδη κατασταθέντες. ἔγραφεν ἐπισκόποις καὶ διακό-
νοις. Ού γὰρ πάντα εὐθὺς ἠδυνήθησαν οἱ ἀπόστολοι
καταστῆσαι. Πρεσϐυτέρων γὰρ ἐγίνετο χρεία καὶ δια-
κόνων. Διά γὰρ τῶν δύο τούτων τὰ ἐκκλησιαστικά
δύνανται πληροῦσθαι. Ὅπου δὲ οὐχ εὑρέθη τις ἄξιος
ἐπισκοτῆις, ἔμεινεν ὁ τόπος χωρὶς ἐπισκόπου. Ὅπου
δὲ γέγονε χρεία, xal ἦσαν ἀξιομὲπισκοπῆς, κατεστά-
θησαν ἐπίσκοποι. Πλήθους δὲ μὴ ὄντος, οὺχ εὑρέθη-
σαν ὲν αὐτοῖς πρεσϐύτεροι κατασταθῆναι, καὶ ὴρκέ-
σθησαν ἐπὶ τῷ κατὰ τόπον μόνῳ ὲπισκὸπῳ. Ἄνευ δὲ ,
διακόνου ἐπίσκοπον ἀδύνατον εἶναι. Kal ὲπεμελήσατο
ὁ ἆγιος Ἀπόστολος διακόνους εἶναι τῷ ὲπισκόπῳ διὰ
τὴν ὑπηρεσίαν. Οὕτω τῆς Ἐκκλησίας λαϐούσης (79)
τὰ πληρώματα τῆς οἰκονομίας, οὕτω κατ’ ἐκεῖνο και-
ροῦ ἦσαν οἱ τόποι. Καὶ γὰρ ἕκαστον πρᾶγμα οὐκ
ἀπαρχῆς τά πάντα ἔσχεν· ἀλλά προϐαίνοντος τοῦ
κρόνου τὰ πρὸς τελείωσιν τῶν χρειῶν κατηρτίζετο.
Neque vero ulla res est, qua: ab initio suis omnibus numeris absoluta fuerit; sed procedente demum
tempore, sua Opportunitatibus omnibus ad perfectionem accessio contigit.
τῖ’· Εὐθὺς μὲν γὰρ Μωῦσῆς πέμπεται εἰς Αἴγυ-
πτον κατά τὴν Παλαιὰν Διαθήκην ῥάϐδῳ μόνῃ· ὑπὸ
τοῦ Θεοῦ δὲ ἀπεσταλμένος, ἐν τῷ εἰσελθεῖν είς Δίγυ-
πτον, προστίθεται αὐτῷ είς βοήθειαν Ἀαρὼν ὁ ἀδελ·-
φδς αὐτοῦ. Εἶτα μετά τὸ πιστεύσαι αὐτῷ τὸν ἀδελ-
φόν, συνήχθη πρὸς αὑτὸν ὴ γερουσία καὶ οἱ ἀρχηγοὶ,
τοῦ λαοῦ κατ’ ὲκεῖνο καιροῦ. Kal μετά ταῦτα κρα-
τυνομένου τοῦ ἔργου, καὶ τῆς ἀκολουθίας συναγομέ-
νης, διεπέρασε τὴν θάλασσαν. Kal οὔπω ἦσαν κατὰ
τὸν νόμον, ἕως ὅτε Κύριος αὐτὸν καλεῖ είς τὸ ὅρος.
Δίδωσι δὲ αὐτῷ τάς πτύχας, καὶ ὑποδείκνυσιν αὐτῴ
σκηνὴν κατασκευάσαι, ἀρχηγοὺς τε προστήσασθαι,
δεκάρχους, πεντηκοντάρχους, ἑκατοντάρχους, χιλιάρ-
χους. Kal ὁρᾷς πῶς τά πράγματα πλατύνεται; Ὅρα,
φησὶ, ποιήσεις πάντα κατὰ τὸν τύπον τὸν δειο
zfiérta σοι ἐν τῷ ὄρει Σινᾶ. Kal ὁρᾷς πῶς προσ-
ετέθη τῇ νομοθεσίᾳ ὲπτάμυξος λυχνία, ποδήρη ἱερα-
τικά ἐνδύματα, κώδωνες τε καὶ μανδύαι, ἑπωμίδες τε
καὶ κιδάρεις, μίτραι τε καὶ λίθων διαφόρων συνθὲ-
σεις, κύαθοι, θυῒσκαι, λουτῆρες, θυσιαστήρια, τρυ-
ϐλία, μασμαρὼθ, ἄτινά ἐστι διυληστήρτα (80), μιδι-
¹ l Tim. IV, Η. ⁸ Exod. tv, Ξ sqq.
³ Exod. xxv, -l0.
79) Οὕτω τῆς Ἐκκλησιίις λαϐούσης. Qui ad
Epiphauii utentem diligenter animumvatljecerit,
non dubitabit, quiti οὔπω pro οὕτω huic loco sit
Ρῖἓθῗηασμαρὼθ, ἅτινά ἐστι διυλιστήρια. Νηι-
ευιιυε.
lumcjusmodi vocabulum in scripturis reperio.
Proxima vox huic est mnum, ante. templi-vasa,