PG 44, col. 586
ἐπικρύπτων τὴν ὄψιν περιεῖργε τῶν γινομένων τὸν
ἔλεγχον. Δυνάμενος τοίνυν μιᾷ πληγῇ κατά τῶν
μεταφρένων διὰ τῆς καρδίας ὅλον διελάσαι τὸ ξίφος ,
τοῦ μὲν σώματος Σαοὺλ οὔτε ἥψατο, οὔτε ἐμέλλησεν.
Ἀποτέμνει δὲ τῷ ξίφει λαθὼν ἐκεῖνον τὸ τῆς διο
πλοῖδος πτερύγιον, ὡς ἂν μαρτυρήσειε μετά ταῦτα
τῆς εἰς τὸν Σαοὺλ φιλανθρωπίας ἡ χλανὶς, τῆς τοῦ
πτερυγίου τομῆς τῆς κατά τοῦ σώματος αὐτοῦ πλη-
γῆς τὴν ἐξουσίαν δεικνύουσα. Δι’ ἦς ἐγένετο φανερὸν,
ὅπως 6 Aa6‘t6 τὴν μακροθυμίαν ἐπεπαίδευτο, ὃς ξίφος
ἔχων ἐν τῇ παλάμῃ γυμνὸν, ὑποκειμένου τῇ χειρὶ
τοῦ πολεμίου σώματος, ἐν ἐξουσίᾳ τοῦ ἀνελεῖν ὑπ-
ἅρχων, νικήσας καὶ τῷ λογισμῷ τὸν θυμὸν, καὶ τῷ
θείῳ φόϐῳ τὴν τῆς πληγῆς ἐξουσίαν , ού μόνον ἰδίου
θυμοῦ κρείττων ἐγένετο, ἀλλὰ καὶ τὸν ὑπασπιστὴν
πρὸς τὸν τοῦ Σαοὺλ φόνον ὁρμήσαντα κατέστειλεν
ἐκείνῃ ἀοιδίμῳ φωνῇ, είπὼν πρὸς αὐτόν · ι Μὴ δια-
φθείρῃς τὸν χριστὸν Κυρίου. ι Προέρχεται οὖν 6
Σαοὺλ ἐκ τοῦ σπηλαίου γινώσκων τῶν γεγονότων οὑ-
δέν καὶ περικεκομμένον περιϐαλὼν ἐαυτῷ τὺ χλανί-
διον. '0 δὲ Δαϐὶδ, συνεξελθὼν αὐτῷ κατόπιν μετά
τῆς καθ’ ἐαυτὸν ἀσφαλείας, καὶ προκαταλαϐὼν τὸν
ὑπερκείμενον τοῦ σπηλαίου γεώλοφον, προτείνει τῇ
χειρὶ πτερύγιον. Τοῦτο δὲ οὐδὲν ἕτερον ῆν, ἢ τρόπαιον
κατά τῶν ἀντιπάλων ἀναίμακτον. Καὶ ἐμϐοήσας τῷ
Σαοὺλ μεγάλῃ φωνῇ, τὴν καινὴν ταύτην καὶ θαυμα-
στὴν ἀριστείαν ἐκδιηγεῖται, ἣν λύθρος αἵματος οὐκ
ἐμίανεν, καὶ 6 ἀριστεὺς ἐνίκησεν, καὶ 6 ἡττηθεὶς
περισώζεται. υύ γάρ τῷ πτώματι τοῦ πολεμίου μαρ-
τυρεῖται τοῦ Δαϐὶδή ἀριστεία ο ἀλλ’ ὲν τῷ περισώσα-
σθαι τοῦ κινδύνου τὸν ἀντικείμενον, φανερωτέρα γί-
νεται καὶ ὑπεροχὴ τῆς δυνάμεως, ᾧ τοσοῦτον περιῆν
τῆς πεποιθήσεως, μὴ τῇ ἀπωλείᾳ τῶν ἀντιτεταγμέ-
νων πιστεύειν τὴν ἑαυτοῦ σωτηρίαν, ἀλλά καὶ περιόν-
των τῶν ἐπιϐουλευόντων, ὡς οὐδενὸς λυποῦντος, τὸ
ἀσφαλὲς ἔχειν. Μᾶλλον δὲ τοῦτο διά τῆς ἱστορίας παις
δεύει 6 λόγος, ὅτι 6 κατ’ ἀρετὴν προέχων. οὐ κατά
τῶν ὁμοφύλων, ἀλλά κατά τῶν παθῶν ἀνδρίζεται.
D Ἀναιρεῖται οὖν διὰ τῆς τοιαύτης τοῦ Δαϐὶδ ἀριστείας
6 ἐν ἀμφοτέροις θυμός ο τοῦ μὲν διά τοῦ λογισμοῦ
τὴν ἰδίαν ἑλόντος ὀργὴν, καὶ τὴν ἁμυντικὴν ὀργὴν
κατασκευάσαντος* τοῦ δέ Σαοὺλ διὰ τῆς γενομένης
αὐτῷ φιλανθρωπίας τὴν κατά τοῦ Δαϐὶδ κακίαν ἀπο-
νεκρώσαντος. Οἷα γάρ μετά ταῦτα πρὸς τδν νικητὴν
ἀποφθέγγεται, ὑπ’ αἰσχύνης τῶν τετολμημένων κατα-
δυόμενος, καὶ θρήνῳ, καὶ δάκρυσι τὴν ἐνδιάθετον
αὐτοῦ τῆς κακίας ἀποστροφὴν ἐνδεικνύμενος, ἔξεστιν
ἐξ αὐτῆς ἱστορίας μαθεῖν. Ἠ μὲν οὖν ὑπόθεσις τῆς
’ἐκτης καὶ πεντηκοστῆς ψαλμῳδίας, ὅσον ἐκ τῶν
τῆς ἱστορίας δηλουμένων, τοιαύτη ἐστίν. Δύτὰ δὲ
τῆς ἐπιγραφῆς τά ῥήματα, δι’ ὧν ἡ κατά τὺ σπήλαιον
συντυχία δηλοῦται, τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον’( Εἰς 16
τέλος μὴ διαφθείρῃς, τῷ Δαϐἰδ εἰς στηλογραφίαν,
ἔλεγχον. Δυνάμενος τοίνυν μιᾷ πληγῇ κατά τῶν
μεταφρένων διὰ τῆς καρδίας ὅλον διελάσαι τὸ ξίφος ,
τοῦ μὲν σώματος Σαοὺλ οὔτε ἥψατο, οὔτε ἐμέλλησεν.
Ἀποτέμνει δὲ τῷ ξίφει λαθὼν ἐκεῖνον τὸ τῆς διο
πλοῖδος πτερύγιον, ὡς ἂν μαρτυρήσειε μετά ταῦτα
τῆς εἰς τὸν Σαοὺλ φιλανθρωπίας ἡ χλανὶς, τῆς τοῦ
πτερυγίου τομῆς τῆς κατά τοῦ σώματος αὐτοῦ πλη-
γῆς τὴν ἐξουσίαν δεικνύουσα. Δι’ ἦς ἐγένετο φανερὸν,
ὅπως 6 Aa6‘t6 τὴν μακροθυμίαν ἐπεπαίδευτο, ὃς ξίφος
ἔχων ἐν τῇ παλάμῃ γυμνὸν, ὑποκειμένου τῇ χειρὶ
τοῦ πολεμίου σώματος, ἐν ἐξουσίᾳ τοῦ ἀνελεῖν ὑπ-
ἅρχων, νικήσας καὶ τῷ λογισμῷ τὸν θυμὸν, καὶ τῷ
θείῳ φόϐῳ τὴν τῆς πληγῆς ἐξουσίαν , ού μόνον ἰδίου
θυμοῦ κρείττων ἐγένετο, ἀλλὰ καὶ τὸν ὑπασπιστὴν
πρὸς τὸν τοῦ Σαοὺλ φόνον ὁρμήσαντα κατέστειλεν
ἐκείνῃ ἀοιδίμῳ φωνῇ, είπὼν πρὸς αὐτόν · ι Μὴ δια-
φθείρῃς τὸν χριστὸν Κυρίου. ι Προέρχεται οὖν 6
Σαοὺλ ἐκ τοῦ σπηλαίου γινώσκων τῶν γεγονότων οὑ-
δέν καὶ περικεκομμένον περιϐαλὼν ἐαυτῷ τὺ χλανί-
διον. '0 δὲ Δαϐὶδ, συνεξελθὼν αὐτῷ κατόπιν μετά
τῆς καθ’ ἐαυτὸν ἀσφαλείας, καὶ προκαταλαϐὼν τὸν
ὑπερκείμενον τοῦ σπηλαίου γεώλοφον, προτείνει τῇ
χειρὶ πτερύγιον. Τοῦτο δὲ οὐδὲν ἕτερον ῆν, ἢ τρόπαιον
κατά τῶν ἀντιπάλων ἀναίμακτον. Καὶ ἐμϐοήσας τῷ
Σαοὺλ μεγάλῃ φωνῇ, τὴν καινὴν ταύτην καὶ θαυμα-
στὴν ἀριστείαν ἐκδιηγεῖται, ἣν λύθρος αἵματος οὐκ
ἐμίανεν, καὶ 6 ἀριστεὺς ἐνίκησεν, καὶ 6 ἡττηθεὶς
περισώζεται. υύ γάρ τῷ πτώματι τοῦ πολεμίου μαρ-
τυρεῖται τοῦ Δαϐὶδή ἀριστεία ο ἀλλ’ ὲν τῷ περισώσα-
σθαι τοῦ κινδύνου τὸν ἀντικείμενον, φανερωτέρα γί-
νεται καὶ ὑπεροχὴ τῆς δυνάμεως, ᾧ τοσοῦτον περιῆν
τῆς πεποιθήσεως, μὴ τῇ ἀπωλείᾳ τῶν ἀντιτεταγμέ-
νων πιστεύειν τὴν ἑαυτοῦ σωτηρίαν, ἀλλά καὶ περιόν-
των τῶν ἐπιϐουλευόντων, ὡς οὐδενὸς λυποῦντος, τὸ
ἀσφαλὲς ἔχειν. Μᾶλλον δὲ τοῦτο διά τῆς ἱστορίας παις
δεύει 6 λόγος, ὅτι 6 κατ’ ἀρετὴν προέχων. οὐ κατά
τῶν ὁμοφύλων, ἀλλά κατά τῶν παθῶν ἀνδρίζεται.
D Ἀναιρεῖται οὖν διὰ τῆς τοιαύτης τοῦ Δαϐὶδ ἀριστείας
6 ἐν ἀμφοτέροις θυμός ο τοῦ μὲν διά τοῦ λογισμοῦ
τὴν ἰδίαν ἑλόντος ὀργὴν, καὶ τὴν ἁμυντικὴν ὀργὴν
κατασκευάσαντος* τοῦ δέ Σαοὺλ διὰ τῆς γενομένης
αὐτῷ φιλανθρωπίας τὴν κατά τοῦ Δαϐὶδ κακίαν ἀπο-
νεκρώσαντος. Οἷα γάρ μετά ταῦτα πρὸς τδν νικητὴν
ἀποφθέγγεται, ὑπ’ αἰσχύνης τῶν τετολμημένων κατα-
δυόμενος, καὶ θρήνῳ, καὶ δάκρυσι τὴν ἐνδιάθετον
αὐτοῦ τῆς κακίας ἀποστροφὴν ἐνδεικνύμενος, ἔξεστιν
ἐξ αὐτῆς ἱστορίας μαθεῖν. Ἠ μὲν οὖν ὑπόθεσις τῆς
’ἐκτης καὶ πεντηκοστῆς ψαλμῳδίας, ὅσον ἐκ τῶν
τῆς ἱστορίας δηλουμένων, τοιαύτη ἐστίν. Δύτὰ δὲ
τῆς ἐπιγραφῆς τά ῥήματα, δι’ ὧν ἡ κατά τὺ σπήλαιον
συντυχία δηλοῦται, τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον’( Εἰς 16
τέλος μὴ διαφθείρῃς, τῷ Δαϐἰδ εἰς στηλογραφίαν,