PG 44, col. 593
Kal πάλιν φησιν’ ο Υίοίις ἐγέννησα καὶ ὕψωσα, αὐτοὶ
δέ με ἠθέτησαν. ι Kal μυρίας ἔστι τοιαύτας φωνάς
ὲκ τῆς ἁγίας Γ ραφῆς ἀναλέξασθαι , δι’ ὧν ἐπιγινώ-
σκεται, τίς ἡ πλάσασα ἡμᾶς γαστὴρ , καὶ τίς ἡ ι μή-
τηρ ἡ είς φῶς προαγαγοῦσα διὰ γεννήσεως. ι Πρὸς
ταῦτα οὖν βλέπων ὁ σχετλιάζων ἐπὶ τῇ ἀπωλείᾳ τῶν
ἀφεστηκότων, ὀδύρεται· θρῆνος γάρ ἄντικρύς ἐστιν
ὴ φωνὴ, δι’ ἦς τοὺς ἁμαρτωλοὺς ὀλοφύρεται. ι Πῶς
ἡλλοτριώθησαν οί ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ μήτρας; ι πῶς ἀπὸ
τῆς γαστρὸς ἐπλανήθησαν, τὸ δὲ ψεῗιδος πρὸ τῆς ἁ
θείας τιμήσαντες,.ὦν ό θυμὸς πρὸς τὸν πατέρα τοῦ
ψεύδους τὸν πρῶτον ἔχει τὴν ὀμοιότητα;- ι Ὡσεὶ
ἀσπίδος,ι φησὶν, ι κωφῆς καὶ βυούσης τά ὦτα αὐτῆς,
ἥτις οὐκ εἰσακούσεται φωνὴν ἐπᾳδόντων, φαρμαο
κοῦ τε φαρμακευομένη παρά σοφοῦ. › Ταύτην γὰρ
ὲνίδον τοῦ θηρίου τὴν φύσιν οί περὶ ταῦτα σοφοί·
ὅτι θυμὸν διαπιμπραμένη, ἀποκρατεῖ τὸ πνεῦμα
τῇ φάρυγγι, xal οὺ προΐεται, ἀσκοῦ δίκην τῇ τοῦ
πνεύματος ὲν ἀπολήψει περιοιδαίνουσα, ὡς πάντα
ἐπ’ αὐτῆς ἀργὰ. μένειν καὶ ἄπρακτα, δσαμθηρίων
θέλγητρα διά τινος φυσικῆς ἀντιπαθείας παρά τῶν
τὰ τοιαῦτα σοφῶν ἐξηυρέθη. Νοείν δὲ δίδωσι διὰ τού-
των, ὅτι ἀνήκοος μένει τῶν ἐν κακίᾳ κεκρατημένων
ἠ καρδία, τῆς παρὰ τῶν διδασκάλων ὲπαγομένης αύ-
τοίς θεραπείας. Καὶ πᾶσα δὲ ή τῆς ψαλμῳδίας ἀκσ-
λουθία διὰ θρήνου προῆκται τῷ τῇ ἀπωλείᾳ τῶν δει-
λαίων ὲπιστενάζοντι. Προαναφωνετ γάρ κατ’ αὐτῶν
τὸ ἐσόμενον, λέγων · ι '0 Θεὸς συντρίψει τοὺς ὀδόν-
τας αὐτῶν ἐν τῷ στόματι αὐτῶν. ι Ποίους ὀδόντας ,
ἢ δηλαδὴ τοὺς τῆς παρακοῆς βρωτῆρας , τοὺς τῶν
ἡδονῶν τῆς γαστρὸς ὑπηρέτας (οὓς ὅπλα καὶ βέλη
διὰ τῆς προλαϐούσης ψαλμῳδίας ὠνόμασεν .), δι’ ὧν
τῆς ἀληθείας λόγος κατασπαράττεται; ι Kal τὰς μύ-
λας τῶν λεόντων, ι φησι, ι συνέθλασεν ὁ Κύριος. ι
Γνοίης δ’ ἂν τίνας ὠνόμασε λέοντας, εί μάθοις τῶν
θηρίων τούτων τὰ ἰδιώματα. Λέγουσι γὰρ εἶναι τοὺς
λέοντας, ὲνδιαστρόφους τὸ ὄμμα , ὧν σαρκοϐόροςὴ φύσις, καὶτῷ αἵματι φίλη.
Οἶδας δὲ παντως τὸ αἴνιγμα τῆξ τῶν ὀμμάτων δια
στροφῆς, τῶν μὴ πρὸς τὸ εὐθὺ βλεπόντων , καὶ τῆς
ἀηδίας τοῦ ἄσθματος, τῶν είς βλασφημίαν κεχρημέ-
νων τῷ στόματι, καὶ διὰ τοῦτο συγγενῶς ἑχόντων πρὸς
τὴν τῆς ἁμαρτίας δυσωδίαν. Καὶ ὅσα-νοεῖται διά τοῦ
ἄσθματος, ὃτι σὰρξ καὶ αἷμα, ὅπερ μάλιστα τρέφει
τῶν λεόντων τὴν φύσιν, ταῦτα είς τοῦ Θεοῦ βασιλείαν
ἀπόϐλητα. Ἐν γὰρ flii καιρῷ τῆς τῶν ἀξίων τιμῆςν
ι οὗτοι, ι φησὶν, «ἐξουδενωθῆσονται, ι τῇ ἁστὰτῳ
φύσει τῶν ὑλικῶν πραγμάτων οἷς προσῳκειώοησαν,
κατά τὸν βίον ωγκαταρῤέοντεςαἙξουδενωοήσονταιο
τγάρ, φησιν , ‹ ὡς ὕδωρ διαπορευόμενον. ι Ὀ γὰρ
πονηρὸς κατὰ τῶν ψυχῶν ὴ μῶν τοξότης, ό τὰ πεπυ-
ρωμένα βέλη τῆς ἁμαρτιας κατὰ τῆς ἀνθρωτίνης
⁷ Gen. I, i6. ⁸ l’sal. xxxii, ’⁵. ⁹ lsa. ιι, l.
δέ με ἠθέτησαν. ι Kal μυρίας ἔστι τοιαύτας φωνάς
ὲκ τῆς ἁγίας Γ ραφῆς ἀναλέξασθαι , δι’ ὧν ἐπιγινώ-
σκεται, τίς ἡ πλάσασα ἡμᾶς γαστὴρ , καὶ τίς ἡ ι μή-
τηρ ἡ είς φῶς προαγαγοῦσα διὰ γεννήσεως. ι Πρὸς
ταῦτα οὖν βλέπων ὁ σχετλιάζων ἐπὶ τῇ ἀπωλείᾳ τῶν
ἀφεστηκότων, ὀδύρεται· θρῆνος γάρ ἄντικρύς ἐστιν
ὴ φωνὴ, δι’ ἦς τοὺς ἁμαρτωλοὺς ὀλοφύρεται. ι Πῶς
ἡλλοτριώθησαν οί ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ μήτρας; ι πῶς ἀπὸ
τῆς γαστρὸς ἐπλανήθησαν, τὸ δὲ ψεῗιδος πρὸ τῆς ἁ
θείας τιμήσαντες,.ὦν ό θυμὸς πρὸς τὸν πατέρα τοῦ
ψεύδους τὸν πρῶτον ἔχει τὴν ὀμοιότητα;- ι Ὡσεὶ
ἀσπίδος,ι φησὶν, ι κωφῆς καὶ βυούσης τά ὦτα αὐτῆς,
ἥτις οὐκ εἰσακούσεται φωνὴν ἐπᾳδόντων, φαρμαο
κοῦ τε φαρμακευομένη παρά σοφοῦ. › Ταύτην γὰρ
ὲνίδον τοῦ θηρίου τὴν φύσιν οί περὶ ταῦτα σοφοί·
ὅτι θυμὸν διαπιμπραμένη, ἀποκρατεῖ τὸ πνεῦμα
τῇ φάρυγγι, xal οὺ προΐεται, ἀσκοῦ δίκην τῇ τοῦ
πνεύματος ὲν ἀπολήψει περιοιδαίνουσα, ὡς πάντα
ἐπ’ αὐτῆς ἀργὰ. μένειν καὶ ἄπρακτα, δσαμθηρίων
θέλγητρα διά τινος φυσικῆς ἀντιπαθείας παρά τῶν
τὰ τοιαῦτα σοφῶν ἐξηυρέθη. Νοείν δὲ δίδωσι διὰ τού-
των, ὅτι ἀνήκοος μένει τῶν ἐν κακίᾳ κεκρατημένων
ἠ καρδία, τῆς παρὰ τῶν διδασκάλων ὲπαγομένης αύ-
τοίς θεραπείας. Καὶ πᾶσα δὲ ή τῆς ψαλμῳδίας ἀκσ-
λουθία διὰ θρήνου προῆκται τῷ τῇ ἀπωλείᾳ τῶν δει-
λαίων ὲπιστενάζοντι. Προαναφωνετ γάρ κατ’ αὐτῶν
τὸ ἐσόμενον, λέγων · ι '0 Θεὸς συντρίψει τοὺς ὀδόν-
τας αὐτῶν ἐν τῷ στόματι αὐτῶν. ι Ποίους ὀδόντας ,
ἢ δηλαδὴ τοὺς τῆς παρακοῆς βρωτῆρας , τοὺς τῶν
ἡδονῶν τῆς γαστρὸς ὑπηρέτας (οὓς ὅπλα καὶ βέλη
διὰ τῆς προλαϐούσης ψαλμῳδίας ὠνόμασεν .), δι’ ὧν
τῆς ἀληθείας λόγος κατασπαράττεται; ι Kal τὰς μύ-
λας τῶν λεόντων, ι φησι, ι συνέθλασεν ὁ Κύριος. ι
Γνοίης δ’ ἂν τίνας ὠνόμασε λέοντας, εί μάθοις τῶν
θηρίων τούτων τὰ ἰδιώματα. Λέγουσι γὰρ εἶναι τοὺς
λέοντας, ὲνδιαστρόφους τὸ ὄμμα , ὧν σαρκοϐόροςὴ φύσις, καὶτῷ αἵματι φίλη.
Οἶδας δὲ παντως τὸ αἴνιγμα τῆξ τῶν ὀμμάτων δια
στροφῆς, τῶν μὴ πρὸς τὸ εὐθὺ βλεπόντων , καὶ τῆς
ἀηδίας τοῦ ἄσθματος, τῶν είς βλασφημίαν κεχρημέ-
νων τῷ στόματι, καὶ διὰ τοῦτο συγγενῶς ἑχόντων πρὸς
τὴν τῆς ἁμαρτίας δυσωδίαν. Καὶ ὅσα-νοεῖται διά τοῦ
ἄσθματος, ὃτι σὰρξ καὶ αἷμα, ὅπερ μάλιστα τρέφει
τῶν λεόντων τὴν φύσιν, ταῦτα είς τοῦ Θεοῦ βασιλείαν
ἀπόϐλητα. Ἐν γὰρ flii καιρῷ τῆς τῶν ἀξίων τιμῆςν
ι οὗτοι, ι φησὶν, «ἐξουδενωθῆσονται, ι τῇ ἁστὰτῳ
φύσει τῶν ὑλικῶν πραγμάτων οἷς προσῳκειώοησαν,
κατά τὸν βίον ωγκαταρῤέοντεςαἙξουδενωοήσονταιο
τγάρ, φησιν , ‹ ὡς ὕδωρ διαπορευόμενον. ι Ὀ γὰρ
πονηρὸς κατὰ τῶν ψυχῶν ὴ μῶν τοξότης, ό τὰ πεπυ-
ρωμένα βέλη τῆς ἁμαρτιας κατὰ τῆς ἀνθρωτίνης
⁷ Gen. I, i6. ⁸ l’sal. xxxii, ’⁵. ⁹ lsa. ιι, l.