PG 45, col. 194
Est etiam altera sumptionum falsa, juxta prole-
tsitt praeceptionemve composita, qua: dicit, Nihil
ncorporeum condolere cum corpore :quid enim si
ιοιί anima: hoc inest? quemadmodum si quis di-
:eret, Nullum animal superiorem maxillam movet;
.ed crocodilus superiorem maxillam agitat. Ecce
anim crocodilus, et animal, et superiorem maxil-
am movet. Eodemque modo etiam cum dicit, Nullum
τονροτειιηι cum corpore compatitur ; at enim assu-
uit quod quatiebatur in assertione. Si vero quis
upposuerit verum esse, nullum incorporeum con-
lolere corpori: attamen quod inducitur non est
oucessum, quod anima condoleat una cum corpore
μιοά :rgrotat et secatur. Quippe ambigitur an
orpus solum sit, quod doleat sensu ab anima ac-
epto, ut ipsa maneat doloris expers; an vero
oleatcum corpore. Obtinet autem potius apud
ιιειοίοτεε viros quod prius est. Atqui nemo ex
:ontroversis colligit et concludit argumentationes,
erum ex iis qua: conceduntur. Porro ex abundanti
ιτοιωιυιι etiam quaedam incorporea pati cum cor-
oribus. Quare qualitates ineorporea: cum sint,
nun patiuntur corpora, ipsa: quoque condolent,
um in ortu, atque interitu aliter abiciuntur cum
orpore. Chrysippus autem ait mortem esse sepa-
ationem animae a corpore ; jam vero nihil incor-
loreum a corpore separatur ; neque enim incorpo-
eum contingit corpus ; anima vero et attingit cor-
ius et separatur ab eo. Non est igitur anima in-
orporea. Ex his verum istud est, nempe mortem
sse separationem anima! a corpore; sed illud fal~
unicum in genere dicitur, quod incorporeum est
non attingere corpus; sed verum est in anima;
llud certe falsum, quoniam linea quae incorporea
st, attingit corpus, et separatur: similiter etiam
andor ; in anima autem verum. Non enim anima
:orpus attingit; nam si attingeret, adjaceret ei. Si
‘ero istud, non toti adiacet; impossibile enim est
:orpus corpori, totum toti adjacere, et sic non
,-rit totum animal animatum. Itaque si quidem
τοηιίεεῐίι, corpus quidem crit anima : totum autem
ton erit animatum.animal. Quod si totum est ani-
natum, neque attingitur, neque corpus cst anima,
.nimal vero totum est animatum : neque ergo at-
ingitur, neque corpus est. et separatur cum sit
Quoniam vero etiam Dinarchus animam harmo-
iiam definierit, et Simias adversans Socrati ani-
nam concentum esse dixerit, asserens similent
ιιιπι esse harmoniae, corpus vero lyrze; cs ponendae
unt solutiones horum, qua: in Platonis tha‘onc
tsitt praeceptionemve composita, qua: dicit, Nihil
ncorporeum condolere cum corpore :quid enim si
ιοιί anima: hoc inest? quemadmodum si quis di-
:eret, Nullum animal superiorem maxillam movet;
.ed crocodilus superiorem maxillam agitat. Ecce
anim crocodilus, et animal, et superiorem maxil-
am movet. Eodemque modo etiam cum dicit, Nullum
τονροτειιηι cum corpore compatitur ; at enim assu-
uit quod quatiebatur in assertione. Si vero quis
upposuerit verum esse, nullum incorporeum con-
lolere corpori: attamen quod inducitur non est
oucessum, quod anima condoleat una cum corpore
μιοά :rgrotat et secatur. Quippe ambigitur an
orpus solum sit, quod doleat sensu ab anima ac-
epto, ut ipsa maneat doloris expers; an vero
oleatcum corpore. Obtinet autem potius apud
ιιειοίοτεε viros quod prius est. Atqui nemo ex
:ontroversis colligit et concludit argumentationes,
erum ex iis qua: conceduntur. Porro ex abundanti
ιτοιωιυιι etiam quaedam incorporea pati cum cor-
oribus. Quare qualitates ineorporea: cum sint,
nun patiuntur corpora, ipsa: quoque condolent,
um in ortu, atque interitu aliter abiciuntur cum
orpore. Chrysippus autem ait mortem esse sepa-
ationem animae a corpore ; jam vero nihil incor-
loreum a corpore separatur ; neque enim incorpo-
eum contingit corpus ; anima vero et attingit cor-
ius et separatur ab eo. Non est igitur anima in-
orporea. Ex his verum istud est, nempe mortem
sse separationem anima! a corpore; sed illud fal~
unicum in genere dicitur, quod incorporeum est
non attingere corpus; sed verum est in anima;
llud certe falsum, quoniam linea quae incorporea
st, attingit corpus, et separatur: similiter etiam
andor ; in anima autem verum. Non enim anima
:orpus attingit; nam si attingeret, adjaceret ei. Si
‘ero istud, non toti adiacet; impossibile enim est
:orpus corpori, totum toti adjacere, et sic non
,-rit totum animal animatum. Itaque si quidem
τοηιίεεῐίι, corpus quidem crit anima : totum autem
ton erit animatum.animal. Quod si totum est ani-
natum, neque attingitur, neque corpus cst anima,
.nimal vero totum est animatum : neque ergo at-
ingitur, neque corpus est. et separatur cum sit
Quoniam vero etiam Dinarchus animam harmo-
iiam definierit, et Simias adversans Socrati ani-
nam concentum esse dixerit, asserens similent
ιιιπι esse harmoniae, corpus vero lyrze; cs ponendae
unt solutiones horum, qua: in Platonis tha‘onc