PG 45, col. 265
φύσεώς ἐστιν ή εὐκολία, ἐκ τῶν τραχυτέρων ἐπιτη-
δευμάτων πρὸς τὸ τῆς ἡδονῆς λεῖον ἑτοίμως κατοι-
πιπτούσης· ὡς ἂν μάλιστα κοινωνοὺς ἐαυτῷ πολλοὺς
τῆς νόσου τῶν δογμάτων προσεταιρίσαιτο· τούτου
γὰριν ἡδὺς γίνεται τοῖς ὐπ’ αὑτοῦ τελουμένοις, τὸ
πρόσαντες καὶ ἐπίπονον τῆς ἀρετῆς, ὡς ἀπίθανον είς
τὴν τοῦ μυστηρίου παραδοχὴν, ἀποϐάλλων. Καὶ οἷα
μὲν διδάσκουσιν ὲν ἀπορρήτοις, καὶ ὃσα ὲκλαλοίσιν,
καὶ εἰς τὸ ἐμφανὲς ἄγουσιν οἱ δι’ ἀπάτης παραδεδε-
γμένοι τὸ μίασμα τήν τε ἀπόρρητον ἐκείνην μυστα-
γωγίαν, καὶ οἷα παρά τοῦ σεμνοῦ τῶν μυστηρίων
ἱεροφάντου διδάσκονται, βαπτισμῶν τε τρόπον καὶ Β
φύσεως συνηγορίας, καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα, εἴ τινι
σχολὴ δι’ ἀκριϐείας μαθεῖν , ἐκείνους διερωτάτω , οἷς
ἀνεύθυνον φέρειν τι τῶν ἀπρεπῶν διὰ στόματος ·
ἡμεῖς δὲ σιγήσομενο οὐδὲ γάρ κατηγοροῦντας με·
μνῆσθαι τῶν τοιούτων εύάγιστον, καὶ λόγῳ τιμᾷν
μαθόντας τὴν καθαρότητα, οὐδὲ τοῖς ὲμμελεστέροις
τῶνδιηγημάτων καταρρυπαίνειν τὴν συγγραφήν·
sivi} ἀλήθεια τοῖς λεγομένοις προσῇ.
Πλὴν οὗ χάριν τῶν εἰρημένων ἐπεμνήσθημεν· ὅτι
καθάπερ τῷ ’Λετίῳ πορισμδς ἦν ἀσεϐείας ἡ Ἀριστο-
τέλους κακοτεχνία ο τὸν αὑτὸν τρόπον καὶ τῷ κατηρ-
τισμένῳ μαθητῇ κατὰ τὸ ἴσον τῷ διδασκάλῳ λι-
παρῶς ὲμϐιοτεύειν, τῇ ἁπλότητι τῶν ἀπατηθέντων
ὑπῆρξε. Τί οὖν τοσοῦτον ἠδίκησεν 6 κατὰ τὸν Εῠξει- C
inv Πόντον Βασίλειος, ἢ 6 κατὰ τὴν ’Λρμενίαν Εὐ-
στάθιος, περὶ ὧν ἡ μακρὰ παρενθήκη τῆς ἱστορίας
ὲξυπτιάζεται; Τί τὸν τοῦ βίου σκοπὸν αὐτῷ λελυ·
infixam; Τί δὲ οὐχὶ μᾶλλον τὴν καινὴν αὐτῶν δόξαν
ἐπὶ τὸ μεῖξον ἔθρεψαν; Πόθεν γὰρ αὐτοῖς τὸ γνωσθῆ-
ναι, καὶ εἰς τοσοῦτον ὀνομασθῆναι; Ἢ οὐχὶ διὰ τῶν
ἀνδρῶν ἐκείνων προσγέγονενς εἴπερ ἀληθεύει κατ’
αὐτῶν 6 κατήγορος. Τὸ γὰρ εὐδοκίμους ὄντας ὲκεί-
Vm, καθὼς 6 συγγραφεὺς μαρτυρεῖ, ἀξιομάχους
ἑαυτοῖς κρῖναι τοὺς μηδαμόθεν ἔχοντας τὸ γινώσκει-
εθαι, ἀφορμὴ τοῦ μέγα φρονεῖν εἰκότως καθίστατο
τοῖς ἀντιταχθεῖσι πρὸς τοὺς πλέον ἔχειν ὑπειλημ-
μένους τῶν ἀλλων. Ἐκ δὲ τούτου περιῆν τὸ συ-
σκιάζεσθαι μὲν τοῦ προτέρου βίου τὸ ταπεινὸν, καὶ
ἀνώνυμον· ἀπὸ δὲ τδ ‘ μεσά ταῦτα γνωρίμους εἶναι ,
ἃ φευκτὰ μὲν ἄλλως ἐστὶν τοῖς γε νοῦν ἔχουσιν · (ού
γὰρ ἂν τις εὖξαιτο τῶν εὖ φρονούντων μέγας ἐπὶ
κακῷ νομισθῆναι)⁶ τοῖς δὲ τοιούτοις 6 ἀκρότατος
ὅρος τῆς εύκληρίας δοκεῖ’ καθάπερ φασὶ τῶν ἀδόξων
τινά καὶ ταπεινῶν κατά τὴν Ἀσίαν, ὀνομαστὸν γενέ-
σθαιπαρ⁹ Ἐφεσίοις ἐπιθυμήσαντα, μέγα μὲν τι καὶ
λαμπρὸν ἔργον, μηδὲ εἰς νοῦν βαλέσθαι ο μήτε γὰρ
ὄῦνασθαι· γενέσθαι δὲ τῶν ἐπὶ τοῖς μεγίστοις γνωρι-
σθέντων διασημότερον, ὑπερϐολήν τινα βλάϐης ἐξευ-
ξόντα κατά τῶν Ἐφεσίων. Εἶναι μὲν γάρ τι τῶν
δημοσίων παρ’ αὐτοῖς λαμπρότητι πάσῃ καὶ πολυ-
tibi; περίϐλεπτονο τὸν δὲ ἄνθρωπον πυρὶ τὴν με-
γαλουργίαν ἐκείνην ὲξαφανίσαντα, ὁμολογῆσαι τὸ
τῆς ψυχῆς πάθος ἐπὶ τῇ τόλμῃ κρινόμενον· ὅτι τὸ πα ρὰ
ΡΑτιιοι. Gn. Χ LV.
δευμάτων πρὸς τὸ τῆς ἡδονῆς λεῖον ἑτοίμως κατοι-
πιπτούσης· ὡς ἂν μάλιστα κοινωνοὺς ἐαυτῷ πολλοὺς
τῆς νόσου τῶν δογμάτων προσεταιρίσαιτο· τούτου
γὰριν ἡδὺς γίνεται τοῖς ὐπ’ αὑτοῦ τελουμένοις, τὸ
πρόσαντες καὶ ἐπίπονον τῆς ἀρετῆς, ὡς ἀπίθανον είς
τὴν τοῦ μυστηρίου παραδοχὴν, ἀποϐάλλων. Καὶ οἷα
μὲν διδάσκουσιν ὲν ἀπορρήτοις, καὶ ὃσα ὲκλαλοίσιν,
καὶ εἰς τὸ ἐμφανὲς ἄγουσιν οἱ δι’ ἀπάτης παραδεδε-
γμένοι τὸ μίασμα τήν τε ἀπόρρητον ἐκείνην μυστα-
γωγίαν, καὶ οἷα παρά τοῦ σεμνοῦ τῶν μυστηρίων
ἱεροφάντου διδάσκονται, βαπτισμῶν τε τρόπον καὶ Β
φύσεως συνηγορίας, καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα, εἴ τινι
σχολὴ δι’ ἀκριϐείας μαθεῖν , ἐκείνους διερωτάτω , οἷς
ἀνεύθυνον φέρειν τι τῶν ἀπρεπῶν διὰ στόματος ·
ἡμεῖς δὲ σιγήσομενο οὐδὲ γάρ κατηγοροῦντας με·
μνῆσθαι τῶν τοιούτων εύάγιστον, καὶ λόγῳ τιμᾷν
μαθόντας τὴν καθαρότητα, οὐδὲ τοῖς ὲμμελεστέροις
τῶνδιηγημάτων καταρρυπαίνειν τὴν συγγραφήν·
sivi} ἀλήθεια τοῖς λεγομένοις προσῇ.
Πλὴν οὗ χάριν τῶν εἰρημένων ἐπεμνήσθημεν· ὅτι
καθάπερ τῷ ’Λετίῳ πορισμδς ἦν ἀσεϐείας ἡ Ἀριστο-
τέλους κακοτεχνία ο τὸν αὑτὸν τρόπον καὶ τῷ κατηρ-
τισμένῳ μαθητῇ κατὰ τὸ ἴσον τῷ διδασκάλῳ λι-
παρῶς ὲμϐιοτεύειν, τῇ ἁπλότητι τῶν ἀπατηθέντων
ὑπῆρξε. Τί οὖν τοσοῦτον ἠδίκησεν 6 κατὰ τὸν Εῠξει- C
inv Πόντον Βασίλειος, ἢ 6 κατὰ τὴν ’Λρμενίαν Εὐ-
στάθιος, περὶ ὧν ἡ μακρὰ παρενθήκη τῆς ἱστορίας
ὲξυπτιάζεται; Τί τὸν τοῦ βίου σκοπὸν αὐτῷ λελυ·
infixam; Τί δὲ οὐχὶ μᾶλλον τὴν καινὴν αὐτῶν δόξαν
ἐπὶ τὸ μεῖξον ἔθρεψαν; Πόθεν γὰρ αὐτοῖς τὸ γνωσθῆ-
ναι, καὶ εἰς τοσοῦτον ὀνομασθῆναι; Ἢ οὐχὶ διὰ τῶν
ἀνδρῶν ἐκείνων προσγέγονενς εἴπερ ἀληθεύει κατ’
αὐτῶν 6 κατήγορος. Τὸ γὰρ εὐδοκίμους ὄντας ὲκεί-
Vm, καθὼς 6 συγγραφεὺς μαρτυρεῖ, ἀξιομάχους
ἑαυτοῖς κρῖναι τοὺς μηδαμόθεν ἔχοντας τὸ γινώσκει-
εθαι, ἀφορμὴ τοῦ μέγα φρονεῖν εἰκότως καθίστατο
τοῖς ἀντιταχθεῖσι πρὸς τοὺς πλέον ἔχειν ὑπειλημ-
μένους τῶν ἀλλων. Ἐκ δὲ τούτου περιῆν τὸ συ-
σκιάζεσθαι μὲν τοῦ προτέρου βίου τὸ ταπεινὸν, καὶ
ἀνώνυμον· ἀπὸ δὲ τδ ‘ μεσά ταῦτα γνωρίμους εἶναι ,
ἃ φευκτὰ μὲν ἄλλως ἐστὶν τοῖς γε νοῦν ἔχουσιν · (ού
γὰρ ἂν τις εὖξαιτο τῶν εὖ φρονούντων μέγας ἐπὶ
κακῷ νομισθῆναι)⁶ τοῖς δὲ τοιούτοις 6 ἀκρότατος
ὅρος τῆς εύκληρίας δοκεῖ’ καθάπερ φασὶ τῶν ἀδόξων
τινά καὶ ταπεινῶν κατά τὴν Ἀσίαν, ὀνομαστὸν γενέ-
σθαιπαρ⁹ Ἐφεσίοις ἐπιθυμήσαντα, μέγα μὲν τι καὶ
λαμπρὸν ἔργον, μηδὲ εἰς νοῦν βαλέσθαι ο μήτε γὰρ
ὄῦνασθαι· γενέσθαι δὲ τῶν ἐπὶ τοῖς μεγίστοις γνωρι-
σθέντων διασημότερον, ὑπερϐολήν τινα βλάϐης ἐξευ-
ξόντα κατά τῶν Ἐφεσίων. Εἶναι μὲν γάρ τι τῶν
δημοσίων παρ’ αὐτοῖς λαμπρότητι πάσῃ καὶ πολυ-
tibi; περίϐλεπτονο τὸν δὲ ἄνθρωπον πυρὶ τὴν με-
γαλουργίαν ἐκείνην ὲξαφανίσαντα, ὁμολογῆσαι τὸ
τῆς ψυχῆς πάθος ἐπὶ τῇ τόλμῃ κρινόμενον· ὅτι τὸ πα ρὰ
ΡΑτιιοι. Gn. Χ LV.