PG 46, col. 248
Οὐ γάρ μοι δοκεῖ τὸ στοιχεῖον τοῦ ού ρανοῦὶ, καθά· Ι
:sp τι κεχωρισμένον ἐνδιαίτημα Θεοῦ λέγειν Ξὸ Euax:
τὲλιον, εἴ οἷς, ίπροστάσσει τελειοῦσθαι ἠμαςὶ κρτὰ ἥ
έδν ὲτύουράνιονηατέραο διότι τὸ Θεῖον κατὰ τὸ {sev
,ν πᾶαίν ἐστι, καὶ διὰ πάσης ὡσαύτωςριήκει ἔῆς
κτίσεως, καὶ οὐδὲν ἂν χωρισθὲν τοῦ ὄντος ἐν εἶναι
μένοι, ἀλλ’ ὁμοτίμως ἑκάστου τῶν ὄντων seats φύ-
rt; ἐφάπτεται, πάντα τῇ περιεκτικῇ-δυνόιμει ἐντὸς ,
αυςῆς περιείργουσαοῗκαθάπερμκαί Προφήτης τοῦτο
παιδεύει λέγων, ὅτι Κᾶν ὲν τῷ, ούρανῷγένωμαιιῖῇ
ῑιαυοίᾳ, κᾶν τὰ ὑπόγεια τῷ λογισμῷὲκαταδυεὶζς ἐξ·
έτάσωξκᾶν ἐπὶ τὰ πέρατα τῶν ὄντων τὸδιανοητικδν τῆς
ίίυκῖιε mea“? errem":
Ἔχει δὲ ἠ λέξις τοῦτον τὸν ἰ”ιῖξν
tva6r'b είς-τὸν οὐρανὸν, σὺ εἴ ἐκεῖ· εί καταϐῶ είς τὸν ι
ᾐδην, πάρει. Et ἀναλάϐοιμι τὰς ἶπτὲρυγὰςμοὲ) ματ
ίρθρον, καὶ κατασκηνώσω είς τὰ ἔσχατα τῆς θαλάῖ-
σης’· καὶ γὰρ ἐκεῖ ὴ. χείρ σου ὁδηγηρσει με, καὶ καθ-
έξει με ἡ σου.⁷ ί Οὐκοῦν ἐκ 106::va ἐστι μαθεῖν,
τύ μή ἀερωρίσθαι κατ’ ἐξαίρετον τῷ την ού ράνιον
οἴκησιν.. ’.ἀλλ’ ὲπεί γε ἐπίσταται καθαρεύειν κακίας γ
ἡ dvo) λῆξις (τοῦτο πολλαχῆ τῇ ἁγίας ιξραῗῆς
ῥαστιμηναμένης ἡμῖν δι’ αίνίγματος), ,καί τῇ κατω
satis}; τῇ ύλωύεστερᾳ ζωῇ τὰ κατὰ κακίαν ἐνεργεῖται
ὧδε τοῦ copem τῆς κακίας ίίφεωςς⁸ ιζπερὶ τὸν
γήϊνον βίον ιλυσωμέωυ και ιρεκονιεος,Δ scabri); φηριν
ύ λόγος· περὶ αὐτού ὲν αὶνίγματιζ ὅτι ἐστὶ τὺέστῆθος
καὶ τὴν κοιλίαν πορεύεται, καὶ γῆν σιτεῖται διαπαν-
τός. ’έοῦτο δὲ τό τε σχῆμα τῆς κινήσεως ἡμῖν ἑρμηῗ .
νεύει, καὶ τὸ τῆς εἶδος · ὅτι γήϊνος οὗτος καὶ
κατῳκισμένας βίος-εστὶν, ὃς τὴν ἑρπηδόνα τῆς τιολυὶ
τρύττου κακίας ἐφ’ ἑαυτοῦ δέχεται ,οιαὶ τροςρὴ τοῦ
ὲξρέρποντος αύτὸν- θηρίου γίνεται. Οὐκοῦν θ τὸν οὐ·
ρανίον μιμεῖσθαι κελεύων Hisdem-163v yrfivtov.
θῶν καθαρεύειν κελεύει, ὧν ἡ ἀπόστασις οὐ διὰ
τοπικῆς μεταϐάσεως, ἀλλὰ διὰ προαιρέσεως- ὲνε ρ-
γεῖταίμὸνης. Εἰ οὖν ὲν μόνῃ τῆς διανοίας ὁρμῇ κατ-
ύρθοῦσθαι ζττιίερυκεν ἡ. τοῦ κακοῦ ἀλλοτρίωσις,
εξτίπονον ἡμῖν ’ὁ εύαγξελικδς ὲγκελεύεται λόγος.
γὰρ συνέέὲυκται κόπος τῇ τῆς διανοίας ὁρμῇ, ἀλλ’
ἐξέστω ἡμῖν ἀπραγματεύτως, ὅπουπερ a‘v θέλοέμεν,
St‘ éveoitfioewvvrrapaylveoflat' ὥστε τὴν οὐράνιον
διαγωγὴν ’ῥᾴδιον εἶναι τῷ βουλομένῳ καὶ ἐπὶ γης
ἔχειν, ’καθὼς ὑφηγεῖται τὸ Εύαγγέλιον,. ὲν τῷ φ-ρονεξν
τί ούράνια, καί τοῖς ἐκεῖ θησαυροῖς τδνᾼτῆς ἀρετῆς
πλοῦτον ἐναποτίθεσθαι. ι Μὴ θησαυρίζετε t γμρ,
φησι, ι θησαυροὺς ἐπὶ τῆς τῆς, ἀλλὰ θησαυρίξετε
θησαυροὺς ⁷ὲν οὐρανοῖς , ὅπου οὔτε σὴς, eos: βρῶσις
ἀςρανίξει, οὗτε κλέπται διορυσσουσι καὶ κλέπτουσινΐ
’ἐνδείκνυται δὲ διὰ τούτων, τὸ μηδεμίαν τῇλᾶνιιί ςωῇ
φθαρτικὴν τῆς μακαριότητος ἐμπολιτεύεσθαι. δύνα-
inv: Ὀ κὰρ ἐπί λύμῃ τοῦ τῇδε βίου ,πολυειδῶςγ την
ττοικίληνν ἑαυτοῦ κακίαν κατὰ τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς
:sp τι κεχωρισμένον ἐνδιαίτημα Θεοῦ λέγειν Ξὸ Euax:
τὲλιον, εἴ οἷς, ίπροστάσσει τελειοῦσθαι ἠμαςὶ κρτὰ ἥ
έδν ὲτύουράνιονηατέραο διότι τὸ Θεῖον κατὰ τὸ {sev
,ν πᾶαίν ἐστι, καὶ διὰ πάσης ὡσαύτωςριήκει ἔῆς
κτίσεως, καὶ οὐδὲν ἂν χωρισθὲν τοῦ ὄντος ἐν εἶναι
μένοι, ἀλλ’ ὁμοτίμως ἑκάστου τῶν ὄντων seats φύ-
rt; ἐφάπτεται, πάντα τῇ περιεκτικῇ-δυνόιμει ἐντὸς ,
αυςῆς περιείργουσαοῗκαθάπερμκαί Προφήτης τοῦτο
παιδεύει λέγων, ὅτι Κᾶν ὲν τῷ, ούρανῷγένωμαιιῖῇ
ῑιαυοίᾳ, κᾶν τὰ ὑπόγεια τῷ λογισμῷὲκαταδυεὶζς ἐξ·
έτάσωξκᾶν ἐπὶ τὰ πέρατα τῶν ὄντων τὸδιανοητικδν τῆς
ίίυκῖιε mea“? errem":
Ἔχει δὲ ἠ λέξις τοῦτον τὸν ἰ”ιῖξν
tva6r'b είς-τὸν οὐρανὸν, σὺ εἴ ἐκεῖ· εί καταϐῶ είς τὸν ι
ᾐδην, πάρει. Et ἀναλάϐοιμι τὰς ἶπτὲρυγὰςμοὲ) ματ
ίρθρον, καὶ κατασκηνώσω είς τὰ ἔσχατα τῆς θαλάῖ-
σης’· καὶ γὰρ ἐκεῖ ὴ. χείρ σου ὁδηγηρσει με, καὶ καθ-
έξει με ἡ σου.⁷ ί Οὐκοῦν ἐκ 106::va ἐστι μαθεῖν,
τύ μή ἀερωρίσθαι κατ’ ἐξαίρετον τῷ την ού ράνιον
οἴκησιν.. ’.ἀλλ’ ὲπεί γε ἐπίσταται καθαρεύειν κακίας γ
ἡ dvo) λῆξις (τοῦτο πολλαχῆ τῇ ἁγίας ιξραῗῆς
ῥαστιμηναμένης ἡμῖν δι’ αίνίγματος), ,καί τῇ κατω
satis}; τῇ ύλωύεστερᾳ ζωῇ τὰ κατὰ κακίαν ἐνεργεῖται
ὧδε τοῦ copem τῆς κακίας ίίφεωςς⁸ ιζπερὶ τὸν
γήϊνον βίον ιλυσωμέωυ και ιρεκονιεος,Δ scabri); φηριν
ύ λόγος· περὶ αὐτού ὲν αὶνίγματιζ ὅτι ἐστὶ τὺέστῆθος
καὶ τὴν κοιλίαν πορεύεται, καὶ γῆν σιτεῖται διαπαν-
τός. ’έοῦτο δὲ τό τε σχῆμα τῆς κινήσεως ἡμῖν ἑρμηῗ .
νεύει, καὶ τὸ τῆς εἶδος · ὅτι γήϊνος οὗτος καὶ
κατῳκισμένας βίος-εστὶν, ὃς τὴν ἑρπηδόνα τῆς τιολυὶ
τρύττου κακίας ἐφ’ ἑαυτοῦ δέχεται ,οιαὶ τροςρὴ τοῦ
ὲξρέρποντος αύτὸν- θηρίου γίνεται. Οὐκοῦν θ τὸν οὐ·
ρανίον μιμεῖσθαι κελεύων Hisdem-163v yrfivtov.
θῶν καθαρεύειν κελεύει, ὧν ἡ ἀπόστασις οὐ διὰ
τοπικῆς μεταϐάσεως, ἀλλὰ διὰ προαιρέσεως- ὲνε ρ-
γεῖταίμὸνης. Εἰ οὖν ὲν μόνῃ τῆς διανοίας ὁρμῇ κατ-
ύρθοῦσθαι ζττιίερυκεν ἡ. τοῦ κακοῦ ἀλλοτρίωσις,
εξτίπονον ἡμῖν ’ὁ εύαγξελικδς ὲγκελεύεται λόγος.
γὰρ συνέέὲυκται κόπος τῇ τῆς διανοίας ὁρμῇ, ἀλλ’
ἐξέστω ἡμῖν ἀπραγματεύτως, ὅπουπερ a‘v θέλοέμεν,
St‘ éveoitfioewvvrrapaylveoflat' ὥστε τὴν οὐράνιον
διαγωγὴν ’ῥᾴδιον εἶναι τῷ βουλομένῳ καὶ ἐπὶ γης
ἔχειν, ’καθὼς ὑφηγεῖται τὸ Εύαγγέλιον,. ὲν τῷ φ-ρονεξν
τί ούράνια, καί τοῖς ἐκεῖ θησαυροῖς τδνᾼτῆς ἀρετῆς
πλοῦτον ἐναποτίθεσθαι. ι Μὴ θησαυρίζετε t γμρ,
φησι, ι θησαυροὺς ἐπὶ τῆς τῆς, ἀλλὰ θησαυρίξετε
θησαυροὺς ⁷ὲν οὐρανοῖς , ὅπου οὔτε σὴς, eos: βρῶσις
ἀςρανίξει, οὗτε κλέπται διορυσσουσι καὶ κλέπτουσινΐ
’ἐνδείκνυται δὲ διὰ τούτων, τὸ μηδεμίαν τῇλᾶνιιί ςωῇ
φθαρτικὴν τῆς μακαριότητος ἐμπολιτεύεσθαι. δύνα-
inv: Ὀ κὰρ ἐπί λύμῃ τοῦ τῇδε βίου ,πολυειδῶςγ την
ττοικίληνν ἑαυτοῦ κακίαν κατὰ τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς