PG 46, col. 249
μεθέρπων , διαφθορᾶς ἴχνος, οἷς ἂν ὲμπελάσῃ, διὰ
τῆς κινήσεως ἐνσημαίνεται · ἥ, εἴπερ τὰ ἐντὸς ἀσφα-
λῶς ἔχοι, διὰ τῶν ἔξωθεν περιστάσεων ἐπιϐουλεύει.
Ἦ γὰρ δι’ ἡδονῆς τὸν θησαυρὸν τῆς καρδίας ἐτοιχωρ
ρύχησεν,ἢ δι’ ἐτέρου πάθους κενὸν τῆς ἀρετῆς τὸ
τῆς ψυχῆς δοχεῖον ἐποίησε, θυμῷ ἢ λύπῃῆ ἄλλῳ
τινὶ τοιούτῳ πάθει τὸν λογισμὸν ὑποκλέψας. Ἐπεὶ
οὖν ὲν τοῖς ἄνω θησαυροῖς, οὗτε σῆτά φησιν, οὔτε
βρῶσιν ὁ Κύριος γίνεσθαι, οὕτε τὴν ἀπὸ τῆς κλεπτι-
κῆς κακίαν διδάσκουσαν ταῦτα , ἆπερ ὑπενοήσαμεν⁶
ἐκεῖ μεταθετέον τὴν ἐμπορίαν, ὲνῇ τὸ θησαυρίσαι οὐ
μόνον ἄσυλόν τε καὶ ἀμείωτον είς ἀεὶ διαμένει, ἀλλὰ
καὶ σπερμάτων δίκην, ἐπὶ τὸ πολλαπλάσιον κατεργά-
ζεται τὴν ἐπαύξησιν. Χρὴ γὰρ πάντως τῇ φύσει τοῦ
τὴν παρακαταθήκην δεχομένου μεγαλύνεσθαι τὴν άν-
τὶδοσιν. Ὦσπε ρ γὰρ ἡμεῖς κατὰ τὴν ἑαυτῶν ἐνεργοῦ-
μεν φύσιν, πτωχὰ προσάγοντες διὰ τὺ πεφυκέναι
τοιοῦτον οὕτως εἰκὸς, τὸν ἐν παντὶ πλούσιον ὄντα,
ἃ πέφυκεν ἔχειν, ταῦτα τοῖς προδεδωκόσιν ἀντιχαρί-
ζεσθαι. Μηδεὶς οὖν ἀθυμείτω, τὰ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ
δύναμιν τοῖς θείοις θησαυροῖς συνεισφέρων, ὡς πρὸς
τὸ μέτρον, ὧν δέδωκε, κομιούμενος, ἀλλ’ ἀναμενέτω,
κατὰ τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ εἰπόντος ὅτι μεγάλα τῶν
μικρῶν ἀντικαταλλάξεται , οὐράνια μὲν τῶν γηΐνων,
ἀΐδια δὲ τῶν ὠκυμόρων διαμειϐόμενος ’ ἃ τοιαῦτα τῇ
φύσει ὲὲτὶν, ²ὡς μήτε διανοίᾳ δυνατὸν εἶναι ληφθῆ- c
ναι , μήτε είς ἑρμηνείαν λόγου ἐλθεῖν , περὶ ὧν ἡ
θεόπνευστος διδάσκει Γραφὴ, ὅτι ι Οὔτε ὸ ὀφθαλμὸς
εἶδεν, οὔτε οὖς ἡκουσεν, οὔτε επὶ καρδίαν ἀνθρώπου
ἀνέϐη , ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν. r
Ταῦτά σοι, ὧ τιμία κεφαλὴ , οὐ μόνον ὑπὲρ τῶν ἐλ-
λειφθέντων γραμμάτων ἀνεπληρώσαμεν, ἀλλὰ καὶ τὰ
μετὰ ταῦτα γινόμενα ἐλλείμματα προεξητάσαμεν.
Σὺ δέ μοι πράττοις ὲν Κυρίῳ καταθυμίως. Τοῦτο δέ
σοι εἴη διαπαντὸς καταθύμιον, ὃ καὶ τῷ Θεῷ κεχα-
ρισμένον ἐστὶ, καὶ ἡμῖν καταθύμιον.
diverit, neque in cor hominis ascenderint, quae praeparaverit Deus diligentibus se ". His tibi, ο charum
caput, non solum prtetermissas litteras resarcivimus et compensavimus, verum etiam quae posthac praeter-
mittentur ac reliqua fient, perargumentum quaarere anticipavimus. Tu vero mihi vivas in Domino ex ιιιιίιηὶ
ιιιὶ sententia. Hoc autem semper tibi cordi sit atque probetur, quod et Deo gratum et nobis jucundum est.
' Ι Ger. ιιι, 9.
τῆς κινήσεως ἐνσημαίνεται · ἥ, εἴπερ τὰ ἐντὸς ἀσφα-
λῶς ἔχοι, διὰ τῶν ἔξωθεν περιστάσεων ἐπιϐουλεύει.
Ἦ γὰρ δι’ ἡδονῆς τὸν θησαυρὸν τῆς καρδίας ἐτοιχωρ
ρύχησεν,ἢ δι’ ἐτέρου πάθους κενὸν τῆς ἀρετῆς τὸ
τῆς ψυχῆς δοχεῖον ἐποίησε, θυμῷ ἢ λύπῃῆ ἄλλῳ
τινὶ τοιούτῳ πάθει τὸν λογισμὸν ὑποκλέψας. Ἐπεὶ
οὖν ὲν τοῖς ἄνω θησαυροῖς, οὗτε σῆτά φησιν, οὔτε
βρῶσιν ὁ Κύριος γίνεσθαι, οὕτε τὴν ἀπὸ τῆς κλεπτι-
κῆς κακίαν διδάσκουσαν ταῦτα , ἆπερ ὑπενοήσαμεν⁶
ἐκεῖ μεταθετέον τὴν ἐμπορίαν, ὲνῇ τὸ θησαυρίσαι οὐ
μόνον ἄσυλόν τε καὶ ἀμείωτον είς ἀεὶ διαμένει, ἀλλὰ
καὶ σπερμάτων δίκην, ἐπὶ τὸ πολλαπλάσιον κατεργά-
ζεται τὴν ἐπαύξησιν. Χρὴ γὰρ πάντως τῇ φύσει τοῦ
τὴν παρακαταθήκην δεχομένου μεγαλύνεσθαι τὴν άν-
τὶδοσιν. Ὦσπε ρ γὰρ ἡμεῖς κατὰ τὴν ἑαυτῶν ἐνεργοῦ-
μεν φύσιν, πτωχὰ προσάγοντες διὰ τὺ πεφυκέναι
τοιοῦτον οὕτως εἰκὸς, τὸν ἐν παντὶ πλούσιον ὄντα,
ἃ πέφυκεν ἔχειν, ταῦτα τοῖς προδεδωκόσιν ἀντιχαρί-
ζεσθαι. Μηδεὶς οὖν ἀθυμείτω, τὰ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ
δύναμιν τοῖς θείοις θησαυροῖς συνεισφέρων, ὡς πρὸς
τὸ μέτρον, ὧν δέδωκε, κομιούμενος, ἀλλ’ ἀναμενέτω,
κατὰ τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ εἰπόντος ὅτι μεγάλα τῶν
μικρῶν ἀντικαταλλάξεται , οὐράνια μὲν τῶν γηΐνων,
ἀΐδια δὲ τῶν ὠκυμόρων διαμειϐόμενος ’ ἃ τοιαῦτα τῇ
φύσει ὲὲτὶν, ²ὡς μήτε διανοίᾳ δυνατὸν εἶναι ληφθῆ- c
ναι , μήτε είς ἑρμηνείαν λόγου ἐλθεῖν , περὶ ὧν ἡ
θεόπνευστος διδάσκει Γραφὴ, ὅτι ι Οὔτε ὸ ὀφθαλμὸς
εἶδεν, οὔτε οὖς ἡκουσεν, οὔτε επὶ καρδίαν ἀνθρώπου
ἀνέϐη , ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν. r
Ταῦτά σοι, ὧ τιμία κεφαλὴ , οὐ μόνον ὑπὲρ τῶν ἐλ-
λειφθέντων γραμμάτων ἀνεπληρώσαμεν, ἀλλὰ καὶ τὰ
μετὰ ταῦτα γινόμενα ἐλλείμματα προεξητάσαμεν.
Σὺ δέ μοι πράττοις ὲν Κυρίῳ καταθυμίως. Τοῦτο δέ
σοι εἴη διαπαντὸς καταθύμιον, ὃ καὶ τῷ Θεῷ κεχα-
ρισμένον ἐστὶ, καὶ ἡμῖν καταθύμιον.
diverit, neque in cor hominis ascenderint, quae praeparaverit Deus diligentibus se ". His tibi, ο charum
caput, non solum prtetermissas litteras resarcivimus et compensavimus, verum etiam quae posthac praeter-
mittentur ac reliqua fient, perargumentum quaarere anticipavimus. Tu vero mihi vivas in Domino ex ιιιιίιηὶ
ιιιὶ sententia. Hoc autem semper tibi cordi sit atque probetur, quod et Deo gratum et nobis jucundum est.
' Ι Ger. ιιι, 9.