PG 46, col. 250
variam suam malitiam adversus humanam vitam
exercet, vel tineae in modum mentibus innascitur,
partem cuicunque inhaeserit inutilem reddens; vel
per vim corrosivam et ‘corruptivam , nisi celeriter
de parte quam invaserit excussus fuerit, ad pro-
xima quaeque serpendo progrediens, quaecunque
movendo se contigerit, iis vestigium corruptio-
nis imprimit; vel si interiora firma ac tuta sint,
per externas circumstantias insidiatur. Aut enim
voluptate perfodieudo cordis thesaurum invadit,
aut per alium allectum ex animae receptaculo virtu-
tem eximit, vel ira, vel tristitia et angore, vel alia
simili quapiam perturbatione et all'ectu rationem
subduceris. Quoniam'igitur Dominus in supernis
thesauris neque tineam neque aeruginem innasci
dicit, neque ab arte furandi malitiam inesse, qua:
doceate a qua: commemoravimus, illuc transferenda
negotiatio est, ubi non modo compilationi atque
diminutioni non obnoxii thesauri semper perma-
nent, verum etiam seminum in modum multiplex
cilicium incrementum.0portet enim prorsus ex na-
tura depositarii magnam fieri remunerationem.
Quemadmodum enim nos ex natura nostra faci-
mus, ut tenuia offeramus, quippe cum natura si-
mus tales , ita consentaneum est eum qui in omni
re dives est, iis qua: ex natura habet eos qui sua
ante dederint, esse remuneraturum. Ne quis igitur -
se animo demittat, dum quae pro viribus suis po-
test, divinis infert thesauris, quasi pro modo eo-
rum quas dederit recepturus; sed speret juxta pol-
licitationem ejus qui dixit, quod magna parvis sit
comparaturus, coelestibus quidem terrena, sempi-
ternis vero cito peritura permutans, qua: talia na-
tura sunt, ut neque mente percipi, neque sermone
explicari possint, de quibus divina docet δοῖ-ἱνα
.ura, quod neque oculus viderit, neque auris au-
exercet, vel tineae in modum mentibus innascitur,
partem cuicunque inhaeserit inutilem reddens; vel
per vim corrosivam et ‘corruptivam , nisi celeriter
de parte quam invaserit excussus fuerit, ad pro-
xima quaeque serpendo progrediens, quaecunque
movendo se contigerit, iis vestigium corruptio-
nis imprimit; vel si interiora firma ac tuta sint,
per externas circumstantias insidiatur. Aut enim
voluptate perfodieudo cordis thesaurum invadit,
aut per alium allectum ex animae receptaculo virtu-
tem eximit, vel ira, vel tristitia et angore, vel alia
simili quapiam perturbatione et all'ectu rationem
subduceris. Quoniam'igitur Dominus in supernis
thesauris neque tineam neque aeruginem innasci
dicit, neque ab arte furandi malitiam inesse, qua:
doceate a qua: commemoravimus, illuc transferenda
negotiatio est, ubi non modo compilationi atque
diminutioni non obnoxii thesauri semper perma-
nent, verum etiam seminum in modum multiplex
cilicium incrementum.0portet enim prorsus ex na-
tura depositarii magnam fieri remunerationem.
Quemadmodum enim nos ex natura nostra faci-
mus, ut tenuia offeramus, quippe cum natura si-
mus tales , ita consentaneum est eum qui in omni
re dives est, iis qua: ex natura habet eos qui sua
ante dederint, esse remuneraturum. Ne quis igitur -
se animo demittat, dum quae pro viribus suis po-
test, divinis infert thesauris, quasi pro modo eo-
rum quas dederit recepturus; sed speret juxta pol-
licitationem ejus qui dixit, quod magna parvis sit
comparaturus, coelestibus quidem terrena, sempi-
ternis vero cito peritura permutans, qua: talia na-
tura sunt, ut neque mente percipi, neque sermone
explicari possint, de quibus divina docet δοῖ-ἱνα
.ura, quod neque oculus viderit, neque auris au-