PG 46, col. 252
ror ATTOT
EEE I TE A EI OTII TO Σ,
RAI onoItoN XPI EINAI ToN XPIETIANON,
nox oA raTIoV uo ΑλοN.
EEI OSOE I
o8
pmς
.RuETION
ET quALEu oboTEAT ESSE cuusANmM,
o obTIOI oNAC6IM.
Prancisco Cino interprete.
Quæris qua rationc vita ex virtute possit insti- ᾷ Πρέπουσα τῇ προαιρέσει ἡ σπουδὴ περὶ τοῦ γνῶ-
tni, ut omnibus officiorum numeris absoluta atque
ναι πῶς ἄν τις διὰ τοῦ κατʼ ἀρετὴν βίου τελειωθείη,
perfecta nullis reprehensionibus sit obnoxia; digna
ὥστε διὰ πάντων κατορθωθῆναί σου τῇ ζωῇ τὸ ἀμώ-
profecto prolessione tua postulatio. Mihi vero ni-
μητον. Ἐγὼ δὲ περὶ παντὸς μὲν ἂν ἐποιησάμην, ἐν
hil essct optatius quam ut eorum quæ cupis exem-
τῷ ἐμῷ βίῳ τῶν σοὶ σπουδαζομένων εὐρεθῆναι τὰ
pla possem ex mea vita tibi depromere, ut do-
ὑποδείγματα, ὥστε τοῖς ἔργοις πρὸ τῶν λόγων ἐπι-
ctrinam abs te quæsitam factis potius quam ver-
ζητουμένην ὑπὸ σοῦ παρασχεῖν διδασκαλίαν. Οὕτω
bis explicarem. Ea enim demum bene vivendi in-
γὰρ ἀν ἀξιόπιστος ἦν τῶν ἀγαθῶν ἡ ὑφήγησις, τοῦ
stitutio digna est, cui fides habeatur, cum docentis
βίου τοῖς λόγοις συμφθεγγομένου. Ἐπειδὴ δὲ τοῦτο
μὲν εὕχομαι γενέσθαι ποτὲ, νῦν δὲ οὕπω τοιοῦτον
vita congruit orationi. Cæterum quoniam me id
ἐμαυτὸν βλέπων, ὡς ἀνττὶ τοῦ λόγου προδεικνύειν
quod opto nondum assecutum video, ut orationis
τὸν βίον, ἵνα μὴ καθόλου δοκοίην ἀσυντελὴς εἶναί
loco possim vitam ostendere, ne imperfectus om-
σοί τις πρὸς τὸν σκοπὸν καὶ ἀνόνητος, ἐφʼ ὁ δεῖ συν-
nino videar et signo præ inscitia penitus aber-
τεῖναι τὸν ἀκριβῆ βίον, ὑποθέσθαι διενοήθην, ἐντεῦ-
rare, brevem tibi recte vivendi formulam tradam;
atque illius quidem hinc jam nascitur exordium. θεν τοῦ λόγου τὴν ἀρχὴν ποιησάμενος· Τοῦ ἀγαθοῦ
Bonus Dominus noster Jesus Christus nos, qui B Δεσπότου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ χαρισαμένου τὴν
in ipsum credimus, adorandi nominis sui partici-
κοινωνίαν ἡμῖν τοῦ προσκυνουμένου ὀνόματος, ῶστε
pes fecit, ut sive divites, sive nobiles, sive ob-
ἡμᾶς ἐκ μηδενος ἄλλου τῶν περὶ ἡμᾶς ὀνομάζεσθαι,
scuri, sive inopes, sive doctrinæ aut dignitatis in-
κὰν πλούσιός τις ὡν τύχῃ, καὶ εὐπατρίδης, κἂν δυσ-
γενὴς ἢ ἢ πένης, καὶ ἐξ ἐπιτηδευμάτων τινῶν ἢ
signibus exornati simus, nulla tamen ex re quæ
nobis adsit nominemur, sed his omnibus rejcctis,
ἀξιωμάτων τὸ γνώριμον ἔχῃ, πάντων τῶν τοιούτων
ὀνομάτων ἀργούντων, μίαν εἶναι κυρίαν κλῆσιν τοῖς
de uno nomine ipsius proprie appellemur Chri-
atiani. Cum igitur hanc nobis cclo gratiam
εἰς αὐτὸν πεπιστευκόσι δεδώρηται, τὸ Χριστιανοὺς
nttulerit, operæ pretium est ut prius muneris
ὀνομάζεσθαι. Ταύτης ἄνωθεν ἡμῖν ἐπικυρωθείσης
magnitudinem consideremus, quo meritas largi-
τῆς χάριτος, ἀναγκαῖον ἂν εἴη πρῶτον τῆς δωρεᾶς
νοῆσαι τὸ μέγεθος, ὥστε κατʼ ἀξίαν εὐχαριστῆσαι τῷ
tori Deo gratias habeamus. Deinde tales in omni
τὰ τηλικαῦτα δωρησαμένῳ Θεῷ. Ἐπειτα δὲ τοιούτους
vita nos præstemus, quales requirit hujusce nomi-
ἐαυτοὺς διὰ τοῦ βίου δεῖξαι, οἶον ἐπιζητεῖ ἡ τοῦ με-
nis excellentia. Quanta sit hujus muneris magnl-
γάλου τούτου ὀνόματος δύναμις. Τὸ μὲν οὗν μέγεθος
tudo, quod illius qui vitæ nostræ Dominus est
nomine nuncupemur, nobis perspicuum fiet si quid τῆς δωρεᾶς, ἦς διὰ τοῦ συνονομασθῆναι τῷ Δεσπότῃ
nomen ipsuma Christo deductum significet anim. δ κο,ς ζωῆς ἡμῶν ἠξιιώθημεν, οὕτως ἂν γένοιτο δῆλον
ἡμῖν, εἰ αὐτὸ τὸ σημαινόμενον τοῦ κατὰ τὸν Χριστὸν
advertemus, ut intelligamus quando universi Do-
ὀνόματος ἐπιγνοίημεν, ὥστε συνεῖναι, ὅταν διὰ ταύ-
minum in nostris precationibus hac voce nomina-
της τῆς φωνῆς τὸν τοῦ παντὸς Κύριον ἐν ταῖς εὐχαῖς
mus, quam animis nostris notionem concipiamus,
προσκαλώμεθα,.ποίαν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν ἀναλαμ-
aut quid per hoc nomen cogitantes apte credamus
βάνομεν ἔννοιαν, ἢ τί διὰ τοῦ ὀνόματος τούτου κα-
ipsum appellare. Id ubi compertum habucrimus,
EEE I TE A EI OTII TO Σ,
RAI onoItoN XPI EINAI ToN XPIETIANON,
nox oA raTIoV uo ΑλοN.
EEI OSOE I
o8
pmς
.RuETION
ET quALEu oboTEAT ESSE cuusANmM,
o obTIOI oNAC6IM.
Prancisco Cino interprete.
Quæris qua rationc vita ex virtute possit insti- ᾷ Πρέπουσα τῇ προαιρέσει ἡ σπουδὴ περὶ τοῦ γνῶ-
tni, ut omnibus officiorum numeris absoluta atque
ναι πῶς ἄν τις διὰ τοῦ κατʼ ἀρετὴν βίου τελειωθείη,
perfecta nullis reprehensionibus sit obnoxia; digna
ὥστε διὰ πάντων κατορθωθῆναί σου τῇ ζωῇ τὸ ἀμώ-
profecto prolessione tua postulatio. Mihi vero ni-
μητον. Ἐγὼ δὲ περὶ παντὸς μὲν ἂν ἐποιησάμην, ἐν
hil essct optatius quam ut eorum quæ cupis exem-
τῷ ἐμῷ βίῳ τῶν σοὶ σπουδαζομένων εὐρεθῆναι τὰ
pla possem ex mea vita tibi depromere, ut do-
ὑποδείγματα, ὥστε τοῖς ἔργοις πρὸ τῶν λόγων ἐπι-
ctrinam abs te quæsitam factis potius quam ver-
ζητουμένην ὑπὸ σοῦ παρασχεῖν διδασκαλίαν. Οὕτω
bis explicarem. Ea enim demum bene vivendi in-
γὰρ ἀν ἀξιόπιστος ἦν τῶν ἀγαθῶν ἡ ὑφήγησις, τοῦ
stitutio digna est, cui fides habeatur, cum docentis
βίου τοῖς λόγοις συμφθεγγομένου. Ἐπειδὴ δὲ τοῦτο
μὲν εὕχομαι γενέσθαι ποτὲ, νῦν δὲ οὕπω τοιοῦτον
vita congruit orationi. Cæterum quoniam me id
ἐμαυτὸν βλέπων, ὡς ἀνττὶ τοῦ λόγου προδεικνύειν
quod opto nondum assecutum video, ut orationis
τὸν βίον, ἵνα μὴ καθόλου δοκοίην ἀσυντελὴς εἶναί
loco possim vitam ostendere, ne imperfectus om-
σοί τις πρὸς τὸν σκοπὸν καὶ ἀνόνητος, ἐφʼ ὁ δεῖ συν-
nino videar et signo præ inscitia penitus aber-
τεῖναι τὸν ἀκριβῆ βίον, ὑποθέσθαι διενοήθην, ἐντεῦ-
rare, brevem tibi recte vivendi formulam tradam;
atque illius quidem hinc jam nascitur exordium. θεν τοῦ λόγου τὴν ἀρχὴν ποιησάμενος· Τοῦ ἀγαθοῦ
Bonus Dominus noster Jesus Christus nos, qui B Δεσπότου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ χαρισαμένου τὴν
in ipsum credimus, adorandi nominis sui partici-
κοινωνίαν ἡμῖν τοῦ προσκυνουμένου ὀνόματος, ῶστε
pes fecit, ut sive divites, sive nobiles, sive ob-
ἡμᾶς ἐκ μηδενος ἄλλου τῶν περὶ ἡμᾶς ὀνομάζεσθαι,
scuri, sive inopes, sive doctrinæ aut dignitatis in-
κὰν πλούσιός τις ὡν τύχῃ, καὶ εὐπατρίδης, κἂν δυσ-
γενὴς ἢ ἢ πένης, καὶ ἐξ ἐπιτηδευμάτων τινῶν ἢ
signibus exornati simus, nulla tamen ex re quæ
nobis adsit nominemur, sed his omnibus rejcctis,
ἀξιωμάτων τὸ γνώριμον ἔχῃ, πάντων τῶν τοιούτων
ὀνομάτων ἀργούντων, μίαν εἶναι κυρίαν κλῆσιν τοῖς
de uno nomine ipsius proprie appellemur Chri-
atiani. Cum igitur hanc nobis cclo gratiam
εἰς αὐτὸν πεπιστευκόσι δεδώρηται, τὸ Χριστιανοὺς
nttulerit, operæ pretium est ut prius muneris
ὀνομάζεσθαι. Ταύτης ἄνωθεν ἡμῖν ἐπικυρωθείσης
magnitudinem consideremus, quo meritas largi-
τῆς χάριτος, ἀναγκαῖον ἂν εἴη πρῶτον τῆς δωρεᾶς
νοῆσαι τὸ μέγεθος, ὥστε κατʼ ἀξίαν εὐχαριστῆσαι τῷ
tori Deo gratias habeamus. Deinde tales in omni
τὰ τηλικαῦτα δωρησαμένῳ Θεῷ. Ἐπειτα δὲ τοιούτους
vita nos præstemus, quales requirit hujusce nomi-
ἐαυτοὺς διὰ τοῦ βίου δεῖξαι, οἶον ἐπιζητεῖ ἡ τοῦ με-
nis excellentia. Quanta sit hujus muneris magnl-
γάλου τούτου ὀνόματος δύναμις. Τὸ μὲν οὗν μέγεθος
tudo, quod illius qui vitæ nostræ Dominus est
nomine nuncupemur, nobis perspicuum fiet si quid τῆς δωρεᾶς, ἦς διὰ τοῦ συνονομασθῆναι τῷ Δεσπότῃ
nomen ipsuma Christo deductum significet anim. δ κο,ς ζωῆς ἡμῶν ἠξιιώθημεν, οὕτως ἂν γένοιτο δῆλον
ἡμῖν, εἰ αὐτὸ τὸ σημαινόμενον τοῦ κατὰ τὸν Χριστὸν
advertemus, ut intelligamus quando universi Do-
ὀνόματος ἐπιγνοίημεν, ὥστε συνεῖναι, ὅταν διὰ ταύ-
minum in nostris precationibus hac voce nomina-
της τῆς φωνῆς τὸν τοῦ παντὸς Κύριον ἐν ταῖς εὐχαῖς
mus, quam animis nostris notionem concipiamus,
προσκαλώμεθα,.ποίαν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν ἀναλαμ-
aut quid per hoc nomen cogitantes apte credamus
βάνομεν ἔννοιαν, ἢ τί διὰ τοῦ ὀνόματος τούτου κα-
ipsum appellare. Id ubi compertum habucrimus,