PG 46, col. 263
que sit, ut ipsius rerum potientis arbitrio guberne-
mur, ne quando a vitæ voluntate per peccatum re-
cedentes, rursus ad lmprobum mortis in animos
nOstros dominatum ultro delabampur. IHla vero
cogitatio nos astringet Domino ?, si eum s Paulo
tum Pascba ¹, tum sacerdotem appellatum esse
audiverimus: pro nobis enim vere Pascha immo-
latus est Christus, sacerdos autem sacrifieium ob-
tulit Deo idem ipse Chistus. « Scipsum enim,
inquit, « tradidit oblationem et hostiam pro no-
bis . » Quæ quidem nobis documento sunt, ut
qui Christum Dco se oblationem et hostiam dedis-
se, et factum esse Pascha videt, ipse quoque cor-
pus suum Deo hostiam viventem, sanctam, bene
placentem exhibcat, rationabile obsequium fa-
ctus S: sacrificandi autem modus est, ut ne con-
formetur huic sæculo, sed transformetur in reno-
vationem mentis suæ, ut probet quæ sit voluntas
Dei hona, et beneplacens, et perfecta . Neque
enim in carne, bona Dci voluntas ostendi potest,
nisi ex spiritus lege sacrificata sit: quandoquidem
prudentia carnis inimica est Deo, et legi Dci noa
est subjecta . Quocirca, nisi prius caro mortifi-
catis membris, quæ sunt super terram ¹, quibus
obsequimur appetitui, per hostiam viventem sacri-
ficetur, beneplacens et perfecta Dei voluntas sine
dmpedimento non potest in vita credentium obser-
vari. Sic etiam dum Christus in proprio sanguine
propitiatio consideratur, edocemur, ut nos item
nobis ipsis propitiatio simus, et membra mortifi-
cantes animosreddamusimmortales. Quandoautem
gloriæ splendor et figura substantiæ Christus dici-
tur δ, his verbis adorandam ejus majestatem
mnente concipimus. Paulus enim divino Spititu
aflatus, et vere doctus a Deo, qui in altitudine
divitiarum et sapientiæ et scientiæ Dei divinorum
mysteriorum arcana et recondita scrutatus fue-
rat , cum ad divinitus sibi ostensos splendores
earum rerum quæ indagari investigarique nequteunt
declarandos lingua imbecillior esset, quatenus
suam ipsius in mysterio intelligentiam aures exci-
pientium caperent, significationibus quibusdam
subindicavit, tantum videlicet loquens, quantum
cogitationi serviens oratio poterat explicare.
Nam cum omnia quæ in naturam et polentiam
humanam cadunt de natura divina cognovisset,
supremæ illius essentiæ rationem nullis huma-
nis εogitationibus capi comprehendique
posse
demonstrat.
htemque cum ea quæ de ipsa considerantur, pa-
cem nimuirum, virtutem, et vitam, et justitiam, et
iucem, et veritatem, et id genus alia perseque-
retur, rationem ipsius omnino posse conclpi ne-
gavit: Deum enim nec visum unquam fuisse, nec
sisum iri. « Quem nullus » inqult, « hominum
ts ICor. v, 7
.I tabr. vI, 11 sqq.
⁶ Rom. v, 6. Cotoss. m, 5. Hebr. I 3. H Cor. Xn, 4.
mur, ne quando a vitæ voluntate per peccatum re-
cedentes, rursus ad lmprobum mortis in animos
nOstros dominatum ultro delabampur. IHla vero
cogitatio nos astringet Domino ?, si eum s Paulo
tum Pascba ¹, tum sacerdotem appellatum esse
audiverimus: pro nobis enim vere Pascha immo-
latus est Christus, sacerdos autem sacrifieium ob-
tulit Deo idem ipse Chistus. « Scipsum enim,
inquit, « tradidit oblationem et hostiam pro no-
bis . » Quæ quidem nobis documento sunt, ut
qui Christum Dco se oblationem et hostiam dedis-
se, et factum esse Pascha videt, ipse quoque cor-
pus suum Deo hostiam viventem, sanctam, bene
placentem exhibcat, rationabile obsequium fa-
ctus S: sacrificandi autem modus est, ut ne con-
formetur huic sæculo, sed transformetur in reno-
vationem mentis suæ, ut probet quæ sit voluntas
Dei hona, et beneplacens, et perfecta . Neque
enim in carne, bona Dci voluntas ostendi potest,
nisi ex spiritus lege sacrificata sit: quandoquidem
prudentia carnis inimica est Deo, et legi Dci noa
est subjecta . Quocirca, nisi prius caro mortifi-
catis membris, quæ sunt super terram ¹, quibus
obsequimur appetitui, per hostiam viventem sacri-
ficetur, beneplacens et perfecta Dei voluntas sine
dmpedimento non potest in vita credentium obser-
vari. Sic etiam dum Christus in proprio sanguine
propitiatio consideratur, edocemur, ut nos item
nobis ipsis propitiatio simus, et membra mortifi-
cantes animosreddamusimmortales. Quandoautem
gloriæ splendor et figura substantiæ Christus dici-
tur δ, his verbis adorandam ejus majestatem
mnente concipimus. Paulus enim divino Spititu
aflatus, et vere doctus a Deo, qui in altitudine
divitiarum et sapientiæ et scientiæ Dei divinorum
mysteriorum arcana et recondita scrutatus fue-
rat , cum ad divinitus sibi ostensos splendores
earum rerum quæ indagari investigarique nequteunt
declarandos lingua imbecillior esset, quatenus
suam ipsius in mysterio intelligentiam aures exci-
pientium caperent, significationibus quibusdam
subindicavit, tantum videlicet loquens, quantum
cogitationi serviens oratio poterat explicare.
Nam cum omnia quæ in naturam et polentiam
humanam cadunt de natura divina cognovisset,
supremæ illius essentiæ rationem nullis huma-
nis εogitationibus capi comprehendique
posse
demonstrat.
htemque cum ea quæ de ipsa considerantur, pa-
cem nimuirum, virtutem, et vitam, et justitiam, et
iucem, et veritatem, et id genus alia perseque-
retur, rationem ipsius omnino posse conclpi ne-
gavit: Deum enim nec visum unquam fuisse, nec
sisum iri. « Quem nullus » inqult, « hominum
ts ICor. v, 7
.I tabr. vI, 11 sqq.
⁶ Rom. v, 6. Cotoss. m, 5. Hebr. I 3. H Cor. Xn, 4.