PG 46, col. 526
satur. Si neglecto, quod bestiarum est, urbanius
vivendi genus complectetur, ratione vincens, quod
rationi contrarium est, praesenti hac vita vitium
sibi admistum expiabit. Sin quo perturbationum
impetus ducet, inclinabit, bestiarumque pellent ad
vitia ministram et adjutricem adhibebit, aliud ei
deinde ineundum erit consilium , ut ad bonum per-
veniat cum e corpore egressus , cognita , qum in-
llis de causis corporis usus nobis est neces-
sarius. Eo namque et liberum nobis adest arbi—
trium, ct reditus non intercluditur, sed ordine et
versu volentes ad bomun provehimur, aliis qui—
dem jam inde ab eo tempore, quo vivunt hic spi-
ritalem, et a vitiis ac perturbationibus alienam
vitam instituentibus, quales intelligimus patriar-
chas et prophetas exstitisse, et qui una eum ipsis.
et post ipsos per virtutem et sapientiae studium ad
perfectionem reverterunt, discipulos, et apostolos,
et martyres dico, et quicunque corporeo in mate-
riaque demerso honestum, et cum virtute conjun—
etum vivendi genus anteposucrunt : qui licet nu-
mero pauciores fuerint, quam illi, qui ad deteriora
defluxerunt, exemplo tamen ac testimonio suo vir-
tutem in carne coli comparariquc posse testan-
tur; aliis autem post bane vitam purgatorio igne
materiae labes et propensionem ad malum abster-
gentibus, et ad gratiam initio naturae concessam
voluntaria bonorum cupiditate redeuntibus. Alie-
norum enim cupiditas in natura perpetuo non
inhaeret. Quoniam quod natura: non est proprium,
quodque nullam principio cum ipso societatem
habebat, unicuique satietatem et fastidium afl‘ert,
solumque id, quod illi cognatum ac simile est,
optandum ipsi semper amandumque relinquitur.
Quod si vitio depravata; voluntatis aliquo modo
degeneravit, tunc inest illi cupiditas rerum exter-
narum, quibus fruendis non ipsa natura, sed
naturae aflectio delec1atur : qua quidem alfectione
depulsa, rerum etiam externarum cupiditas disce-
dit; et quod illi suum ac proprium est, rursum
amabile manet et expetendum : id autem est
purum et a materia eorporeque sejunctqu , quod
si quis prmstantissimae rerum omnium divinitatis
proprium dicat, non errabit. Quemadmodum enim
corporis oculis, si acutior aliqua distillatio ner-
vos, videndi spiritum subministrantes, perturba-
verit, amica? sunt tenebrae, propter similitudinem, ν
quam obtusi jam atque hebetes cum illis habent :
at si curatione aliqua conficiatur, ac deleatur id,
quod nervis illis alliciebat, lucem oculi rursum ut
prepriam sibique congruentem amant, qure pupillae
purae, et 'per sc videnti eommiscetur : eodem
.modo, posteaquam inimici lraude vitiumtinstar
vivendi genus complectetur, ratione vincens, quod
rationi contrarium est, praesenti hac vita vitium
sibi admistum expiabit. Sin quo perturbationum
impetus ducet, inclinabit, bestiarumque pellent ad
vitia ministram et adjutricem adhibebit, aliud ei
deinde ineundum erit consilium , ut ad bonum per-
veniat cum e corpore egressus , cognita , qum in-
llis de causis corporis usus nobis est neces-
sarius. Eo namque et liberum nobis adest arbi—
trium, ct reditus non intercluditur, sed ordine et
versu volentes ad bomun provehimur, aliis qui—
dem jam inde ab eo tempore, quo vivunt hic spi-
ritalem, et a vitiis ac perturbationibus alienam
vitam instituentibus, quales intelligimus patriar-
chas et prophetas exstitisse, et qui una eum ipsis.
et post ipsos per virtutem et sapientiae studium ad
perfectionem reverterunt, discipulos, et apostolos,
et martyres dico, et quicunque corporeo in mate-
riaque demerso honestum, et cum virtute conjun—
etum vivendi genus anteposucrunt : qui licet nu-
mero pauciores fuerint, quam illi, qui ad deteriora
defluxerunt, exemplo tamen ac testimonio suo vir-
tutem in carne coli comparariquc posse testan-
tur; aliis autem post bane vitam purgatorio igne
materiae labes et propensionem ad malum abster-
gentibus, et ad gratiam initio naturae concessam
voluntaria bonorum cupiditate redeuntibus. Alie-
norum enim cupiditas in natura perpetuo non
inhaeret. Quoniam quod natura: non est proprium,
quodque nullam principio cum ipso societatem
habebat, unicuique satietatem et fastidium afl‘ert,
solumque id, quod illi cognatum ac simile est,
optandum ipsi semper amandumque relinquitur.
Quod si vitio depravata; voluntatis aliquo modo
degeneravit, tunc inest illi cupiditas rerum exter-
narum, quibus fruendis non ipsa natura, sed
naturae aflectio delec1atur : qua quidem alfectione
depulsa, rerum etiam externarum cupiditas disce-
dit; et quod illi suum ac proprium est, rursum
amabile manet et expetendum : id autem est
purum et a materia eorporeque sejunctqu , quod
si quis prmstantissimae rerum omnium divinitatis
proprium dicat, non errabit. Quemadmodum enim
corporis oculis, si acutior aliqua distillatio ner-
vos, videndi spiritum subministrantes, perturba-
verit, amica? sunt tenebrae, propter similitudinem, ν
quam obtusi jam atque hebetes cum illis habent :
at si curatione aliqua conficiatur, ac deleatur id,
quod nervis illis alliciebat, lucem oculi rursum ut
prepriam sibique congruentem amant, qure pupillae
purae, et 'per sc videnti eommiscetur : eodem
.modo, posteaquam inimici lraude vitiumtinstar